สัญญาฉบับพิเศษ

“ถ้าคุณคิดว่าการเอาเงินฟาดหัวแล้วจบเรื่องมันคลาสสิกพอจะใช้กับฉันได้ล่ะก็... เชิญเก็บเช็คใบนั้นแล้วเอาไปละลายน้ำเล่นซะเถอะครับ คุณคีรินทร์” เสียงหวานใสแต่ทรงพลังด้วยแรงปะทะพุ่งชนความเงียบภายในห้องทำงานหรูหราระดับเพנט์เฮาส์ น้ำเสียงนั้นไม่ได้สั่นเครือด้วยความกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเจือด้วยความท้าทายที่ทำให้คนฟังถึงกับต้องขยับกรามบดเข้าหากันอย่างสะกดกลั้น พิมพ์มาดาในวัยยี่สิบสี่ปี ยืนกอดอกมองหน้าชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ด้วยแววตาแข็งกร้าว ชุดสูทเข้ารูปสีครีมที่เธอตั้งใจใส่มาเพื่อสัมภาษณ์งานโปรเจกต์ใหญ่ บัดนี้กลับกลายเป็นเครื่องแบบของนักรบสาวที่พร้อมชนกับซีอีโอหนุ่มผู้เผด็จการอย่างไม่เกรงกลัวศักดิ์ศรีใดๆ บนโต๊ะทำงานไม้สักทองราคาแพงระยับ เช็คเงินสดมูลค่าหหลักล้านถูกผลักมาตรงหน้าเธอตั้งแต่หนาวแรกที่ก้าวเข้าห้อง แต่สิ่งที่ตามมาไม่ใช่คำอธิบายงาน หากแต่เป็นข้อเสนอที่บ้าบอที่สุดในโลก คีรินทร์ หรือที่ใครๆ ต่างขนานนามว่า ‘คีย์’ ประธานหนุ่มวัยสามสิบผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและเด็ดขาด นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าคมสันดั่งรูปสลักกำลังจ้องมองเธอราวกับกำลังประเมินสินค้าชิ้นหนึ่งที่เขาสนใจอยากได้มาครอบครอง รอยยิ้มหยันที่มุมปากของเขาทำให้บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงจนน่าขนลุก “ปากเก่งสมกับที่สืบประวัติมาดีนี่” คีรินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉย แต่กลับทรงพลังจนคนฟังต้องหายใจสะดุด เขาประสานมือวางไว้บนตัก เอียงคอเล็กน้อยอย่างคนเหนือกว่า “แต่คุณเข้าใจผิดแล้ว พิมพ์มาดา... เงินพวกนั้นไม่ใช่ค่าจ้างให้คุณไสหัวไปไหน แต่เป็น ‘เงินมัดจำล่วงหน้า’ ต่างหากสำหรับหน้าที่ใหม่ของคุณ” พิมพ์มาดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววหยิ่งทะนง “หน้าที่ใหม่? ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีฉันสมัครมาเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาโครงการ ไม่ได้สมัครเป็นทาสรับใช้ในฮาเร็มส่วนตัวของคุณ” “ถ้าผมบอกว่าหน้าที่นั้นคือการมาเป็น ‘แฟน’ ของผมล่ะ... ยังจะคิดว่ามันเป็นงานรับใช้ในฮาเร็มอยู่ไหม?” คำพูดนั้นทำเอาห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ พิมพ์มาดาชะงักไปเล็กน้อย เปลือกตากระพริบปริบๆ ก่อนที่สมองจะประมวลผลทันที เธอมองหน้าเขาด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อระคนสมเพช “คุณสมองกลับไปแล้วหรือครับ? ข่าวฉาวเรื่องที่คุณควงนางแบบสาวเมื่อคืนมันทำให้คุณประสาทหลอนจนต้องหาแพะมารับบาปหรือไงถึงได้โยนข้อเสนอบ้าๆ แบบนี้ใส่หน้าฉัน” “คุณฉลาดมากที่รู้ข่าว แต่โง่มากที่ปฏิเสธ” คีรินทร์ผุดลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อและเส้นเลือดปูดโปนตามสไตล์ชายหนุ่มสุขภาพดี เขาค่อยๆ ก้าวเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาใกล้เธอทีละก้าว ความกดดันจากตัวตนของเขาทำให้พิมพ์มาดาต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ จนกระทั่งแผ่นหลังบางชนเข้ากับบานประตูห้องทำงานที่ปิดสนิท “ถอยไปนะ!” เธอเอ็ดเสียงDุ พร้อมกับยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งที่หยุดยืนประชิดตัว ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่เกินไปจนเธอต้องแหงนหน้ามอง และนั่นทำให้ระยะห่างระหว่างลมหายใจลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง คีรินทร์ไม่ยอมถอย เขากลับวางมือข้างหนึ่งทาบลงบนบานประตู กักขังร่างเพรียวบางเอาไว้ในอ้อมแขนโดยสมบูรณ์ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงปะปนกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าจมูกจนพิมพ์มาดาต้องเม้มปากแน่น หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นรัวผิดจังหวะด้วยความโกรธ... หรืออาจจะเพราะความใกล้ชิดที่อันตรายเกินไปนี้กันแน่นะ? “ข่าวฉาวเมื่อคืนทำให้หุ้นบริษัทผมร่วงไปสองเปอร์เซ็นต์” เสียงทุ้มกระซิบอยู่ชิดริมฝีปากของเธอ ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้วNวลจนขนลุกซู่ “สื่อกำลังขุดคุ้ยว่าใครคือตัวจริงที่สามารถสยบเสืออย่างผมได้... และประวัติของคุณ หน้าตาของคุณ รวมถึงความปากกล้าของคุณเมื่อครู่ มันตอบโจทย์ทุกข้อที่สังคมกำลังต้องการพอดี” “ฉันไม่เอาด้วยเด็ดขาด! ปล่อยนะ!” พิมพ์มาดาพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่สู้แรงของคนตัวโตกว่าไม่ได้เลย มือหนาเอื้อมมาจับข้อมือเธอไว้เบาๆ ไม่ได้บี Cร0Kจนเจ็บ แต่กุมไว้มั่นจนสะบัดไม่หลุด “สัญญาฉบับนี้มีเวลาแค่สามเดือนครับ... ทำงานออกงานคู่กับผม ควงกันไปกินข้าวให้ปาปารัสซี่ถ่ายรูป แล้วหลังจากนั้น ผมจะเซ็นเช็คให้คุณอีกสิบล้านเป็นค่าปิดปากและค่าเสียเวลา” คีรินทร์โน้มใบหน้าลงมาใกล้ขึ้น จนดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างแนบแน่น แววตาคมกริบคู่นั้นซ่อนความเจ้าเล่ห์และความต้องการบางอย่างที่ทำให้พิมพ์มาดาต้องร้อนรốcไปทั้งหน้า “คุณคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ด้วยเงินหรือไง?” เธอเค้นเสียงถาม ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อปลายนิ้วอุ่นของเขาเกลี่ยปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มเธอออกอย่างเบามือสัมผัสแผ่วเบานั้นทำเอาสติของเธอเตลิดเปิดเปิง “สำหรับผม... อะไรที่อยากได้ มันต้องเป็นของผมครับ และตอนนี้...” คีรินทร์หยุดเว้นจังหวะ ปลายนิ้วเลื่อนลงมาแตะที่ปลายคางมน บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับสายตาที่พราวระยับด้วยแรงดึงดูดอันตราย “ผมกำลังอยากได้คุณ มาเป็นตัวจริงในนามของผม” พิมพ์มาดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองประมวลผลความเสี่ยงและผลประโยชน์อย่างรวดเร็ว หนี้สินของครอบครัวที่กำลังจะถูกยึดบ้าน กับเงินสิบล้านที่เขายื่นให้มันช่างเย้ายวนใจเสียเหลือเกิน แต่การเอาตัวเข้าไปพัวพันกับปีศาจเจ้าเล่ห์อย่างเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับการเดินเข้ากรงเล็บเสือ “ถ้าฉันไม่เซ็นล่ะ?” เธอถามเสียงสั่นเล็กน้อยอย่างพยายามรักษาฟอร์ม “ถ้าคุณไม่เซ็น... ผมเกรงว่าโปรเจกต์ที่คุณรัก และบริษัทรับเหมาเล็กๆ ของครอบครัวคุณ อาจจะไม่มีวันได้ผุดได้เกิดในวงการนี้อีกเลยตลอดชีวิต” รอยยิ้มมุมปากของเขาไม่ใช่การขู่เล่น แต่มันคือคำประกาศิตจากซาตานที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยง พิมพ์มาดาเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจนอยากจะซัดหน้าหล่อๆ ของคนตรงสักหมัดสองหมัด แต่สถานการณ์บังคับให้เธอต้องชั่งน้ำหนักระหว่างศักดิ์ศรีกับความอยู่รอด ในจังหวะที่เธอกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบเพื่อปฏิเสธข้อเสนออันป่าเถื่อนนั้น... *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรวดเร็วกتอนที่บานประตูไม้บานใหญ่จะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมชื่อดังเดินพรวดพราเข้ามาพร้อมกับใบหน้าบูดบึ้ง ดวงตาคู่คมกวาดมองคนทั้งสองที่ยืนแนบชิดกันในระยะประชิดด้วยความตกใจและเกรี้ยวกราด “คีย์คะ! ทำไมคุณถึงไม่รับโทรศัพท์ดา... แล้วนี่มันอะไรกันคะเนี่ย!” พิมพ์มาดาเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่เพิ่งบุกเข้ามา... นั่นคือนางแบบสาวเซ็กซี่ที่เป็นข่าวหน้าหนึ่งกับคีรินทร์เมื่อคืนนี้เอง! และก่อนที่เธอจะทันได้ถอยร่นออกจากอ้อมแขนของประธานหนุ่ม คีรินทร์กลับทำในสิ่งที่ทำให้เธอต้องช็อกค้างยิ่งกว่าเดิม มือหนาคว้าเอวบางของพิมพ์มาดาเข้าหาตัวอย่างแรง กระชากให้เธอแนบชิดกับอกแกร่งยิ่งขึ้น ก่อนที่เขาจะก้มลงกระซิบข้างใบหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่ได้ยินกันแค่สองคน “คิดคำตอบให้ดีๆ นะครับ... เพราะตอนนี้ ตัวป่วนมาถึงที่แล้ว และคุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเซ็น” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความฟินจิกหมอนในตอนแรกนี้นะครับ!