ข้อตกลงที่ไม่อาจปฏิเสธ

เอกสารสัญญาสีขาวสะอาดตาบนโต๊ะกระจกราคาแพงระยับ ไม่ได้ดูมีค่าไปกว่ากระดาษทิชชูเปียกน้ำ สำหรับธีรดนย์ในวินาทีนี้... มันคือใบประหารชีวิตดี ๆ นี่เอง "เซ็นซะสิครับ หรือว่าคุณธีร์คิดว่าตัวเองมีทางเลือกอื่นที่ดีกว่าการแต่งงานครั้งนี้ล่ะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้อารมณ์ของคนตรงข้ามดังขึ้น ทำเอาหนุ่มออฟฟิศหน้าใสอย่างธีร์ต้องแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตตวัดมองผู้ชายที่นั่งไขว่ห้างวางมาดเหนือกว่าอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ คณินทร์ หรือ 'คุณชายคินน์' นายแพทย์หนุ่มอนาคตไกลผู้เพียบพร้อม ทว่ากลับมีนิสัยเย่อหยิ่งและปากคอเราะร้ายจนน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด ธีร์ไม่ได้กลัว... เขาแค่รู้สึกตลกกับโชคชะตาที่เหวี่ยงชีวิตมนุษย์เงินเดือนธรรมดา ๆ ให้มาติดอยู่ในวังวนผลประโยชน์ทางธุรกิจของตระกูลใหญ่โตได้ "ทางเลือกอื่นเหรอครับคุณคินน์" ธีร์ทวนคำด้วยน้ำเสียงกวนประสาทไม่แพ้กัน เรียวปากบางเหยียดยิ้มเยาะ "ผมเป็นแค่พนักงานต๊อกต๋อยในบริษัทคุณ จะเอาปัญญาที่ไหนไปต่อรองกับมหาเศรษฐีตระกูลวรกุลล่ะครับ... แต่จะให้ผมก้มหน้ารับกรรมแต่งงานกับคนปากร้ายใจดำอย่างคุณไปตลอดชีวิต บอกตรง ๆ นะครับ ว่าผมยอมไปนอนให้รถสิบล้อทับยังดูเป็นทางเลือกที่รื่นรมย์กว่าเยอะ" คณินทร์ขมวดคิ้วมุ่นทันที สันจมูกโด่งเป็นคมกระตุกขึ้นเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองคนอวดดีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างคาดไม่ถึง ปกติแล้วใครต่อใครต่างก็เกรงกลัวและก้มหัวให้เขา แต่ไอ้เด็กหน้าหวานคนนี้กลับกล้าต่อปากต่อคำแถมยังจิกกัดเขาเจ็บแสบทุกคำพูด ให้ตายสิ... ทั้งที่ควรจะเกลียดท่าทางอวดดีนี่ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นผิดจังหวะตั้งแต่แรกรสชาติความกวนประสาทนี้กระแทกเข้าโสตประสาทแล้ว "ปากเก่งดีนี่ครับ" คณินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งที่ธีร์นั่งอยู่ มือหนาวางทับลงบนขอบโต๊ะโน้มตัวลงไปใกล้จนระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่คืบ "แต่หวังว่าความปากดีของคุณมันจะช่วยให้คุณรอดพ้นจากคืนเข้าหอไปได้ก็แล้วกันนะ... ธีรดนย์" ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปัดผ่านแก้มเนียนทำเอาธีร์ชะงักไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยกระหน่ำรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก แม้เขาจะพยายามตั้งสติแล้วถอยร่นแผ่นหลังแนบพนักเก้าอี้เพื่อสร้างระยะห่าง แต่ทว่าแววตาคู่คมที่จ้องมองมานั้นกลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาดที่ทำให้เขาขยับตัวไปไหนไม่ได้ "ถอยไปไกล ๆ เลยนะครับคุณคินน์ หน้าตาหล่อ ๆ แต่ความประพฤติแย่ขนาดนี้ ระวังผมจะเปลี่ยนใจคว่ำบาตรงานแต่งแล้วไปประกาศให้โลกรู้ว่าคุณมันไอ้คนไร้น้ำยา..." "อยากลองพิสูจน์ดูไหมล่ะครับว่าผมไร้น้ำยาจริงหรือเปล่า" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบชิดริมใบหู พร้อมกับปลายนิ้วแกร่งที่เอื้อมมาเชยคางมนขึ้นบังคับให้สบตา ธีร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าเนียนร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความโกรธผสมผสานกับความวับแวมแปลกประหลาดในอกตีวนจนปั่นป่วนไปหมด นายเอกหนุ่มพยายามจะสะบัดหน้าหนีแต่ถูกมือใหญ่วางล็อกไว้มั่น ทว่าก่อนที่สงครามประสาทระหว่างคนทั้งคู่จะดำเนินไปมากกว่านั้น... เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับบานประตูห้องทำงานที่ถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ "คุณคินน์คะ มินเองค่ะ... เอ๊ะ..." ร่างระหงของนางแบบสาวชื่อดัง มินตรา อดีตคู่หมั้นสาวที่ถูกเขี่ยทิ้ง ยืนนิ่งค้างอยู่ตรงธรณีประตู ดวงตากลมโตมองภาพผู้ชายสองคนยืนแนบชิดกันในระยะประชิดด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ก่อนที่ใบหน้าสวยเฉี่ยวจะบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวเมื่อเห็นว่าคนในอ้อมแขนของอดีตคนรักคือผู้ชายหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความฟินปนแซ่บในตอนแรกนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่าไฟลุกแน่นอนค่ะ!