เมื่อเงินไม่สามารถซื้อทุกอย่างได้

"คุณกวินครับ ผมว่าคุณควรกลับไปกินข้าวร้านตามสั่งหน้าปากซอยจะดีกว่านะ ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับคน... ที่ไม่มีแม้แต่เครดิตจะจองโต๊ะ" เสียงของ 'คุณธันวา' เจ้าของภัตตาคารหรูระดับมิชลินสตาร์สามดาวดังก้องขึ้น ท่ามกลางสายตาของเหล่าไฮโซที่หันมามองด้วยสายตาเหยียดหยาม กวินยืนกำหมัดแน่นในชุดสูทแบรนด์เนมตัวสุดท้ายที่เขามี เขากำลังพยายามปิดดีลธุรกิจสำคัญเพื่อกู้หน้า แต่ดูเหมือนความพยายามในการใช้เงินก้อนสุดท้ายที่มีอยู่เพียงน้อยนิดเพื่อซื้อใจลูกค้ากลับกลายเป็นเรื่องตลกขบขัน "ผมมีเงินพอจะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ และค่าเสียเวลาของคุณด้วย" กวินเอ่ยเสียงเรียบ แม้ในใจจะเต้นรัวด้วยความกังวลว่าเงินในกระเป๋าจะพอจ่ายหรือไม่ "เงินน่ะเหรอครับ?" ธันวาแค่นหัวเราะพลางโบกมือไล่ "มื้อนี้ราคาเริ่มต้นที่หกหลักครับคุณกวิน และที่สำคัญ ลูกค้าของผมเขาต้องการ 'บารมี' ไม่ใช่แค่ 'เงินทอน' ที่เหลือติดตัวคุณอยู่ตอนนี้" กวินหน้าชาไปทันที นี่คือจุดตกต่ำที่สุดในชีวิตของเขา เงินก้อนสุดท้ายที่คิดว่าจะใช้กอบกู้ศักดิ์ศรี กลับกลายเป็นเศษเหรียญในสายตาคนพวกนี้ ในจังหวะที่ความอับอายกำลังจะพุ่งถึงขีดสุด ประตูร้านก็ถูกผลักเข้ามาด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'น้ำหวาน' ในชุดกันเปื้อนลายดอกไม้ที่ดูขัดกับบรรยากาศหรูหราอย่างสิ้นเชิง "ใครบอกว่าเขาไม่มีบารมี?" น้ำหวานก้าวฉับๆ เข้ามาหยุดข้างกวิน เธอไม่ได้ดูเขินอายกับสายตาที่มองมา แต่กลับหยิบสมุดบัญชีธนาคารสีดำสนิทที่เธอเพิ่งค้นพบในกระเป๋ากวินออกมาวางปังบนโต๊ะอาหาร "คนที่มีสมุดบัญชีเล่มนี้ ต่อให้ไม่มีเงินสักบาทในตัว เขาก็คือคนที่คุณต้องก้มหัวให้ ทั้งร้านนี้รวมกันก็ยังซื้อกระดุมเสื้อเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!" ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งห้อง ธันวาชะงักไปเมื่อเห็นสมุดบัญชีนั้น เขาจำสัญลักษณ์ที่ปรากฏบนปกมันได้ มันไม่ใช่สมุดบัญชีธรรมดา แต่มันคือบัตรผ่านของ 'ตระกูลลับ' ที่คุมเศรษฐกิจระดับประเทศ กวินเบิกตากว้างมองน้ำหวานด้วยความตกใจ เขาเองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในกระเป๋าเขามีสิ่งนี้อยู่ "เธอ... ไปเอามาจากไหน?" กวินกระซิบถาม "เรื่องนั้นไว้ก่อน แต่ตอนนี้..." น้ำหวานหันไปมองธันวาด้วยสายตาคมกริบ "รูดบัตรเครื่องนี้สิคะ แล้วจะรู้ว่าเงินที่คุณดูถูกน่ะ มันเปรียบเสมือนน้ำค้างในมหาสมุทรสำหรับคนอย่างเขา" กวินสั่นมือเล็กน้อยเมื่อหยิบสมุดบัญชีนั้นขึ้นมา เขาไม่รู้ว่ามันทำงานอย่างไร แต่สัญชาตญาณบอกให้เขาสอดมันเข้าไปในเครื่องอ่านบัตรของร้าน เสียงสัญญาณตอบรับดัง 'ติ๊ด' ยาวๆ พร้อมกับหน้าจอเครื่องรูดบัตรที่เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม ทันใดนั้น ไฟทั้งร้านก็ดับวูบลง ก่อนจะมีเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ดังกระหึ่มมาจากดาดฟ้าของอาคารที่จอดรถข้างๆ แสงสปอร์ตไลท์จากฟ้าส่องตรงลงมาที่โต๊ะของกวินพร้อมกับเสียงกระจกหน้าต่างร้านแตกกระจายจากแรงลมพายุที่พัดโหมเข้ามา คนรับใช้ในชุดสูทสีดำนับสิบคนวิ่งกรูเข้ามาคุกเข่าลงต่อหน้ากวินที่ยังคงยืนงงเป็นไก่ตาแตก "ท่านกวินครับ... นายท่านรอพบคุณอยู่ที่ดาดฟ้า กรุณาเตรียมตัวให้พร้อมด้วยครับ" กวินหันไปมองน้ำหวานที่ยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ในขณะที่ธันวากำลังตัวสั่นเทาอยู่กับพื้นด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของมหาเศรษฐีตกอับคนนี้ครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!