อุปสรรคชิ้นใหญ่ปรากฏตัว

กลิ่นอายของชาเอิร์ลเกรย์ราคาแพงระเหยขึ้นผสมกับความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ ทว่ามันไม่สามารถกลบความกรุ่นโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในแววตาคู่คมของพิมพ์มาดาได้เลย "คุณคิดจริงๆ หรือคะลลิตา ว่าการเอาเอกสารลับของโปรเจกต์นี้ไปเร่ขายให้บริษัทคู่แข่งอย่าง 'คูเปอร์ กรุ๊ป' จะทำให้คุณกลับมามีที่ยืนในสังคมไฮโซได้อีกครั้ง" น้ำเสียงของพิมพ์มาดาราบเรียบ เย็นชา และทรงพลังราวกับมีดโกนที่อาบน้ำผึ้งเคลือบยาพิษ เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาแฟชั่นมองผู้หญิงที่ยืนกำมือแน่นอยู่เบื้องหน้าด้วยความเวทนาปนสมเพช ลลิตาหน้าซีดเผือด ริมฝีปากที่เคยเคลือบลิปสติกสีแดงสดสั่นระริกด้วยความเคียดแค้น แม้ว่าเธอจะตกอับจนแทบไม่เหลือเค้าโครงคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในอดีต แต่สัญชาตญาณความอิจฉาริษยากลับไม่เคยลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย "แกอย่ามาทำเป็นเก่งไปหน่อยเลยพิมพ์มาดา!" ลลิตาแผดเสียง3แหลมสูงพยายามกลบเกลื่อนความสั่นกลัวในน้ำเสียง "คิดว่าตัวเองได้เป็นผู้บริหาร เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดสตรองแล้วจะไม่มีใครกล้าแตะงั้นเหรอ? แกมันก็แค่ผู้หญิงสำเพ็งที่จับพลัดจับผลูได้แต่งงานกับคุณภาณุ แล้วสุดท้ายเป็นยังไงล่ะ? เขาก็เขี่ยแกทิ้งเหมือนหมอนข้างเก่าๆ อยู่ดี!" "อดีตก็คืออดีตค่ะ..." พิมพ์มาดายกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เธอค่อยๆ วางแก้วชาลงบนโต๊ะเสียงดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจคนฟัง "และคนที่ถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใยในปัจจุบัน... ก็คือคุณไม่ใช่หรือคะ ลลิตา?" คำพูดนั้นพุ่งตรงเข้าแสกหน้าลลิตาจนร่างบางเซถอยหลังไปหลายก้าว ในเมื่อหมดหนทางสู้ด้วยลำแข้งของตัวเอง ลลิตาจึงเลือกที่จะขายวิญญาณให้ซาตาน ยอมเป็นหมากตัวหนึ่งให้กับ 'เดวิด คูเปอร์' นักธุรกิจลูกครึ่งอเมริกันผู้ไร้ความปรานี เจ้าของคูเปอร์ กรุ๊ป คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจของอาณาจักรที.พี. โฮลดิ้งส์ เพื่อแลกกับการทำลายล้างพิมพ์มาดา และ... การได้ครอบครองหัวใจของภาณุกลับคืนมา "ฉันอาจจะหมดตัว แต่คุณภาณุไม่มีวันปล่อยให้ผู้หญิงหน้าเงินอย่างแกมีความสุขบนกองเงินกองทองของเขาหรอก!" ลลิตากัดฟันกรอด ดวงตาแดงก่ำด้วยความริษยา "เขากำลังตามล่าแก พิมพ์มาดา! และในไม่ช้า เมื่อเดวิดเล่นงานบริษัทของแกจนล้มละลาย ภาณุนั่นแหละที่จะเป็นคนเหยียบย่ำซากอัฐิของแกเป็นคนสุดท้าย!" พิมพ์มาดาไม่สะท้านไหว เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างเพรียวระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มแผ่รังสีความน่าเกรงขามออกมาอย่างเต็มเปี่ยม "ถ้าคุณคิดว่าคุณภาณุจะกลับไปหาผู้หญิงที่ไร้ค่าในสายตาเขาตั้งแต่แรกอย่างคุณได้ล่ะก็... เชิญฝันกลางวันต่อไปตามสบายค่ะ" เธอก้าวเข้าไปใกล้ลลิตาช้าๆ โน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระชากวิญญาณ "แต่บอกไว้ก่อนนะคะ ว่าหมาที่วิ่งตามเจ้าของเก่าจนเนื้อตัวมอมแมม... ต่อให้เห่าเสียงดังแค่ไหน เจ้าของเขาก็ไม่ชายตาแลหรอกค่ะ" ลลิตากรีดร้องออกมาด้วยความคลุ้มคลั่ง ปัดแจกันดอกไม้บนโต๊ะทำงานของพิมพ์มาดาจนแตกกระจาย ก่อนจะวิ่งหนีออกไปด้วยสภาพนางมารร้ายสติแตก เสียงประตูปิดลงพร้อมกับความเงียบที่กลับคืนมา พิมพ์มาดายืนนิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความเข้มแข็งที่แสดงออกไปเมื่อครู่ซ่อนความเหนื่อยล้าไว้ภายใต้แววตา ทว่า... สงครามยังไม่จบแค่นั้น ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง ภาณุกำลังนั่งมองรายงานสืบสวนบนโต๊ะด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบฉายแววความกังวลระคนดุดัน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนยามที่อ่านพบข้อมูลว่า ลลิตากำลังร่วมมือกับเดวิด คูเปอร์ เพื่อเล่นงานโปรเจกต์ใหญ่ของพิมพ์มาดา "คุณนายเดวิด คูเปอร์..." ภาณุกัดกรามแน่นจนเป็นสันนูน ไอสังหารแผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่จนเลขานุการหน้าห้องไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง "กล้าดีนี่ ที่บังجอาจมายุ่งกับเมีย... กับอดีตภรรยาของฉัน!" เขารู้ดีว่าพิมพ์มาดากล้าแกร่งเพียงใด แต่ในฐานะผู้ชายที่เคยทำลายหัวใจดวงนั้นด้วยมือของตัวเอง เขาย่อมไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายเธอได้อีก ภาณุกวาดเอกสารทั้งหมดกวาดลงกระเป๋าเสื้อสูท คว้ากุญแจรถเตรียมพุ่งตัวออกไปจัดการปัญหาด้วยวิธีของ 'หมาบ้า' อย่างเขา ทว่า... เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะกลับดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ภาณุกดรับด้วยความหงุดหงิด "มีอะไร!" ("คุณภาณุกคะ... คือว่า...") เสียงปลายสายเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ดูแลน้องไปร์ทและน้องโปรด น้ำเสียงสั่นเครือจนผิดปกติ ("แย่แล้วค่ะคุณภานุ! พอดีคุณแม่บ้านพาคุณเด็กๆ ไปเดินเล่นที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้าน แล้ว... แล้วตอนนี้คุณน้องไปร์ทกับคุณน้องโปรดหายตัวไปค่ะ! มีคนตาดีบอกว่าเห็นผู้ชายชาวต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่ อุ้มเด็กผู้ชายหน้าตาเหมือนคุณหนูทั้งสองคนขึ้นรถตู้สีดำไปแล้วค่ะ!") ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจกระโหลกศีรษะ ภาณุนิ่งค้างไปชั่วขณะ โลกทั้งใบหยุดหมุนในเสี้ยววินาที ร่างกายเย็นเฉียบจนไร้ความรู้สึก ลูกแฝด... ดวงใจทั้งสองดวงของเขาและพิมพ์มาดา! ภาณุกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนแทบแหลกคามือ ดวงตาคมกริบเบิกVกว้างด้วยความตื่นตระหนกขีดสุด สัญชาตญาณดิบเถื่อนพุ่งพล่านทะยานขึ้นสู่จุดเดือด เดวิด คูเปอร์! มันไม่ได้เล่นงานแค่บริษัทของพิมพ์มาดา... แต่มันกล้าแตะต้องสายเลือดของเขา! ภาณุก้าวพรวดพราดออกจากห้องทำงานด้วยความเร็วแสง ทว่าก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นลิฟต์ส่วนตัว สายตาคมกลับเหลือบไปเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลปริศนาที่ถูกสอดไว้ใต้ประตูห้องทำงานของเขา โดยที่ไม่มีใครรู้ว่ามันมาอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ มือหนารีบคว้าซองเอกสารนั้นขึ้นมาฉีกเปิดออกด้วยความร้อนรน ภาพถ่ายภายในซองร่วงหล่นลงมาบนพื้นหินอ่อน มันไม่ใช่รูปถ่ายของลูกแฝดถูกมัดตัวอย่างที่เขากลัว... แต่เป็นภาพถ่ายใบเสร็จการตรวจดีเอ็นเอจากโรงพยาบาลชื่อดังแห่งหนึ่ง พร้อมกับกระดาษโน้ตลายมือหวัดๆ ที่เขียนด้วยหมึกสีดำสนิทข้อความสั้นๆ แต่ทำเอาลมหายใจของภาณุกระชากวูบ ดิ่งลงเหวแห่งความตกตะลึง *[อยากได้ลูกชายฝาแฝดคืน... ก็มาหาฉันที่ท่าเรือร้างโกดัง 7 ด้วยตัวคนเดียว... และเตรียมใจรับรู้ความจริงด้วยนะ ว่าเด็กสองคนนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่ลูกของแก... แต่เป็นลูกของใครกันแน่]* ภาณุเบิกตากว้าง สมองขาวโพลน หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวที่รุนแรงยิ่งกว่าความตาย... ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "ชานมไข่มุกหวานร้อย" ด้วยนะคะ!