คืนวุ่นวายในปาร์ตี้ลับ

กลิ่นไวน์แดงราคาแพงเคล้าคลอไปกับเสียงเบสทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนทะลวงแผ่นอก รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ขณะที่ปลายนิ้วเรียวกรีดกรายเคาะแก้วทรงสูงอย่างไร้ความเกรงกลัว เธอยืนอยู่ ณ มุมอับสายตาของ 'The Sanctuary' ปาร์ตี้ลับใต้ดินที่อนุญาตให้เฉพาะคนวงในและพวกกระหายความเร้าใจก้าวเข้ามาได้ สถานที่แห่งนี้อบอวลไปด้วยควันบุหรี่จางๆ และความลับที่พร้อมจะถูกแฉได้ทุกเมื่อ แต่เธอกลับไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบตัวเลยแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่ทำให้เธอยอมถ่อสังขารมาเหยียบสถานที่อโคจรแห่งนี้ ก็เพื่ออิสรภาพ... ข้อเสนอจากพินัยกรรมบ้าๆ ของตระกูลที่กำลังจะถูกฉีกทิ้ง หากเธอกล้าพอที่จะเดินเกมนี้จนชนะ "มองหาใครอยู่เหรอคะคุณหนูตระกูลดัง หรือว่า... กลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะสบตาฉัน?" เสียงทุ้มหวานที่จงใจลากเสียงยาวอย่างเย้ยหยันดังขึ้นจากด้านหลัง รินรดาไม่ต้องหันกลับไปมองก็จำได้แม่นยำ มันคือสุ้มเสียงของคนที่เธอเกลียดชังเป็นอันดับต้นๆ ในชีวิต รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธ ก่อนจะหันขวับกลับไปเผชิญหน้า ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยอย่างท้าทาย เมื่อพบว่าร่างระหงที่ก้าวเข้ามาประชิดนั้นคือ 'พริมา' ทายาทมาเฟียผู้เพียบพร้อมและเย่อหยิ่งจนน่าหมั่นไส้ วันนี้หญิงสาวในชุดเดรสสีดำสนิทรัดรูปขับเน้นสัดส่วนเย้ายวนจนน่ามอง แต่แววตาคู่คมกลับเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงและประกายความดุร้ายที่พร้อมจะขยี้คนตรงหน้าให้แหลกคามือ "ฉันจะกลัวอะไร ในเมื่อคนยืนอยู่ตรงนี้คือคนที่น่าสมเพชที่สุดในงานต่างหากล่ะคะ" รินรดาโต้กลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "หรือว่าที่ต้องตามติดฉันแจแบบนี้ เพราะกลัวว่ามรดกชิ้นนั้นจะหลุดมือไปอยู่กับคนนอกอย่างฉันกันล่ะ คุณหนูพริมา" พริมาไม่โกรธ เธอกลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ดวงตาคู่คมกวาดมองรินรดาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาราวกับกำลังประเมินราคาสินค้าชิ้นหนึ่ง ความใกล้ชิดทำให้กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของอีกฝ่ายลอยมาแตะจมูก เจือด้วยความดาร์กเย้ายวนที่ทำเอาลมหายใจของรินรดาสะดุดไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว "ปากเก่งไม่เปลี่ยนเลยนะคะ... รินรดา" พริมาโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหعارใบหูของอีกฝ่าย จนเส้นผมยาวสลวยเคลียเข้าที่พวงแก้มเนียน "แต่ระวังเถอะค่ะ ปากสวยๆ แบบนี้ ถ้าไม่ได้เอาไว้ใช้พูดคำอื่น... มันอาจจะน่าเสียดายเอาได้นะ" คำพูดกำกวมพร้อมรอยยิ้มร้ายกาจนั้นทำเอารินรดาชาวาบไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเร่าร้อนที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล เธอขยับถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสูงอย่างไม่ยอมแพ้ "เก็บคำเตือนของคุณไว้ใช้เองเถอะค่ะ เพราะเกมนี้... ฉันไม่มีวันยอมแพ้คุณเด็ดขาด" "งั้นเหรอคะ..." พริมาหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความท้าทาย หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาประชิดอีกครั้งด้วยความรวดเร็วจนรินรดาเกือบตั้งตัวไม่ทัน ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบเอื้อมขึ้นแตะที่คางคางเรียวของรินรดาอย่างถือวิสาสะ บังคับให้อีกฝ่ายต้องแหงนเงยขึ้นสบตา "ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองดูกันไหมล่ะคะว่า ระหว่างอิสรภาพที่คุณโหยหา กับตัวฉัน... อะไรที่คุณจะรักษาไว้ได้ยากกว่ากัน" บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็ง ชั่วขณะหนึ่งเสียงเพลงรอบกายเสมือนเงียบหายไป เหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งคู่ที่สอดประสานกันอย่างน่าอึดอัดแต่กลับเร้าใจจนหัวใจเต้นระรัว รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพริมา พยายามค้นหาความหมายเบื้องหลังแววตาคู่นั้นที่ซ่อนเร้นความโดดเดี่ยวและแรงปรารถนาอันบ้าคลั่งเอาไว้ ทว่า... ก่อนที่รินรดาจะทันได้ตอบโต้ด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนใดๆ แสงไฟนีออนสลัวรอบตัวก็ดับวูบลงกะทันหัน เสียงเพลงดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์หยุดชะงักลงอย่างไร้สัญญาณเตือน ท่ามกลางความมืดสนิทที่โรยตัวลงมาปกคลุมทั่วห้องวีไอพี เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังขึ้นจากทางประตูลับด้านหลัง พร้อมกับแสงไฟฉายสว่างวาบที่สาดส่องตรงมายังร่างของพวกเธอทั้งสอง "อยู่นิ่งๆ! ตำรวจตรวจค้นพิเศษ!" เสียงตะโกนก้องกังวานด้วยความดุดันทำเอาผู้คนในห้องแตกตื่นฮือฮา พริมาหันขวับไปมองต้นเสียงแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาคว้าข้อมือเรียวของรินรดาไว้แน่นด้วยแรงมหาศาลที่ไม่อาจขัดขืน "อยากได้อิสรภาพนักไม่ใช่เหรอคะ? ตามฉันมา!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความแซ่บในตอนแรกนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่าไฟลุกท่วมจอแน่นอนค่ะ!