พันธะแห่งความร่วมมือ

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบเขม่าควันเทียนคละคลุ้งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของรวิศ แสงไฟจากตะเกียงโบราณสีส้มสลัวสาดส่องกระทบโครงกระดูกจำหน่ายบนโต๊ะทำงาน ทอดเงายาวน่ากลัวราวกับมันกำลังมีชีวิต ธามยืนนิ่งอยู่หน้าตู้กระจกที่บรรจุวัตถุโบราณและเครื่องรางลึกลับ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองแผ่นยันต์สีเหลืองซีดที่เขียนด้วยหมึกผสมชาดแดงฉาน ทุกอณูในร่างกายของแพทย์นิติเวชหนุ่มกำลังร่ำร้องปฏิเสธสิ่งเหล่านี้—มันคือความงมงาย มันคือสิ่งที่ไร้ซึ่งหลักฐานทางวิทยาศาสตร์รองรับ ทว่า ภาพรอยไหม้รูปมือปริศนาบนศพของเหยื่อรายล่าสุดในห้องผ่าตัดเมื่อคืนยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำ "คุณหมอธามกำลังใช้ตรรกะข้อไหนหักล้างรอยนิ้วมือเพลิงที่ระเหยกระดูกจากภายในสู่ภายนอกครับ" เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของรวิศดังขึ้นจากมุมห้อง ทนายหนุ่มร่างสูงโปรดนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม ในมือถือแก้ววิสกี้ที่มีน้ำแข็งกระทบกับแก้วเบาๆ เป็นจังหวะ ธามหันกลับมามองคู่สนทนา แววตาเต็มไปด้วยความสับสนที่ปกปิดไม่มิด "ผมยังเชื่อในหลักการแพทย์และนิติเวชศาสตร์ รวิศ สิ่งที่คุณทำ... มันอธิบายด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้" "วิทยาศาสตร์ก็คือเวทมนตร์ที่มนุษย์ยังค้นไม่พบต่างหากครับ" รวิศวางแก้วลงบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาใกล้ธามทีละน้อย แววตาคมกริบคู่นั้นเต็มไปด้วยความจริงจังจนน่าเกรงขาม "คุณเห็น 'คำสาป' บนร่างผู้ตาย เพราะดวงตาของคุณเปิดออกแล้ว แต่คุณเลือกที่จะปิดกั้นมันด้วยความกลัว... ความกลัวต่อสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ" ธามขบกรามแน่น สันจมูกโด่งเป็นสันนูนขึ้นตามแรงอารมณ์ มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่องอขาวโพลน เขารู้ดีว่ารวิศพูดความจริง ทุกครั้งที่เขาถือมีดผ่าตัด ศพเหล่านั้นไม่ได้ไร้ซึ่งความรู้สึก พวกเขากำลังกรีดร้อง พวกเขากำลังเรียกร้องความยุติธรรมผ่านรอยแผลที่วิทยาศาสตร์สมัยใหม่ไม่เคยนิยาม "ถ้าผมก้าวเข้ามาในโลกของคุณ..." ธามเว้นวรรค น้ำเสียงทุ้มต่ำรอดไรฟัน "ผมต้องแลกด้วยอะไร" รวิศแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "แลกกับการยอมรับความจริงที่ว่า โลกใบนี้ไม่ได้มีแค่สีขาวกับสีดำ... และที่สำคัญที่สุด คุณจะได้ความจริงที่แท้จริงของคดีที่กฎหมายและวิทยาศาสตร์เอื้อมไม่ถึง" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มทั้งสองที่ประสานกันท่ามกลางความมืด ธามหลับตาลง ชั่งน้ำหนักระหว่างกรอบเกณฑ์อันเข้มงวดที่เขาเคยยึดถือมาตลอดชีวิต กับความจริงอันโหดร้ายตรงหน้า แพทย์หนุ่มสูดหายใจเข้าลึก, แล้วลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นไม่มีความลังเลหลงเหลืออยู่อีกต่อไป "ตกลง... ผมจะร่วมมือกับคุณ รวิศ" ธามเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็ดเดี่ยว และมั่นคง รวิศยื่นมือขวาออกมาเบื้องหน้า ฝ่ามือหนามีรอยแผลเป็นจางๆ จากการประกอบพิธีกรรมโบราณ ธามมองมือนั้นอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจยื่นมือออกไปจับกระชับแน่น เป็นอันสิ้นสุดการลังเล และเริ่มต้นพันธะสัญญาแห่งความร่วมมือที่ไม่อาจย้อนกลับ ทันทีที่ฝ่ามือทั้งสองสัมผัสกัน ไอความเย็นยะเยือกพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นห้องราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่านร่าง รอยสักโบราณบนผนังห้องพลันเปล่งแสงสีแดงเรืองรองขึ้นพร้อมกันอย่างน่าอัศจรรย์ เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาของดวงวิญญาณนับร้อยดังระงมขึ้นจากความว่างเปล่า รอบตัวของพวกเขาทั้งสองถูกห่อหุ้มด้วยม่านพลังงานสีครามเข้มที่หมุนวนเป็นเกลียวคลื่น รวิศพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังกว่าเดิม "ยินดีต้อนรับสู่โลกอีกด้านครับ คุณหมอ... ตอนนี้เรามาเริ่มงานแรกกันเถอะ" ทว่า ในวินาทีที่ม่านพลังงานสงบลง เสียงเตือนอันคุ้นเคยและน่าขนลุกก็ดังขึ้นในโสตประสาทของธาม—เสียงที่ไม่ได้มาจากโลกภายนอก แต่ดังสะท้อนมาจากห้วงลึกของจิตวิญญาณตนเอง *[ติ๊ง! ตรวจพบการสร้างพันธะสัญญาระหว่าง 'แพทย์นิติเวชแห่งตาที่สาม' และ 'ทนายผู้พิทักษ์ทวารวิญญาณ' สำเร็จระดับ SSS]* *[ระบบปลดล็อกคดีลับ: 'คดีฆาตกรรมตระกูลหลอน - ศาลากลางน้ำพันปี' เริ่มต้นนับถอยหลัง...]* *[คำเตือน: เป้าหมายที่คุณกำลังตามหาในคดีถัดไป ไม่ใช่แค่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว... แต่เป็น 'สิ่งนั้น' ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหลังคุณในขณะนี้]* ธามชะביกงัก ร่างกายแข็งทื่อ ขนลุกชันไปทั่วแผ่นหลังเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจเย็นเฉียบที่รดต้นคอจากด้านหลัง... พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าข้างหูที่เอ่ยทักทายด้วยประโยคคุ้นเคย "หมอ... ช่วยผ่าฉันที..." ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและก้าวข้ามเส้นแบ่งความเป็นความตายไปกับผม "เข็มทิศมองวิญญาณ" นะครับ