ความจริงที่ถูกเปิดเผยครึ่งหนึ่ง

"แฟ้มเอกสารชุดนี้... นายเอามาจากไหน?" เสียงกระแทกโต๊ะกระจกนิรภัยดังสนั่นหวั่นไหวในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของสมาคมฮันเตอร์ ใบหน้าของ 'ชัยวัฒน์' ประธานสมาคมผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ บัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด นัยน์ตาเบิกโพงจ้องมองกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าที่ถูกโยนลงตรงหน้า รายละเอียดการรักษา ระดับมานาที่หลงเหลือ และบันทึกเวลาของเคสปาฏิหาริย์เมื่อสามวันก่อน มันตรงกัน... ตรงกันราวกับแกะ รินรดาไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีด เธอประสานมือไว้บนตัก รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่คิดจะปิดบัง "จากที่ไหนไม่สำคัญหึหำหรอกค่ะ—เอ๊ย, สำหรับผมแล้ว..." รินรดาชะงักไปนิดเมื่อเผลอใช้น้ำเสียงติดติดสำเนียงอื่น ก่อนจะปรับกลับมาเป็นน้ำเสียงเย็นเยียบตามเดิม "สิ่งที่สำคัญคือ ประธานชัยวัฒน์รู้หรือยังครับว่า ฮีลเลอร์ลึกลับที่พวกท่านตามหากันให้ควั่ก จนถึงขั้นยอมทุ่มเงินประมูลสัญญามหาศาล แท้จริงแล้วคือใคร?" ห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชนิดที่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน บรรดารองประธานและหัวหน้าฝ่ายต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ชัยวัฒน์กัดฟันกรอด ข้อมูลในมือสั่นเทา ฮีลเลอร์คนนั้นที่รักษาอาการบาดเจ็บระดับคลาส S ให้แก่หัวหน้ากิลด์พยัคฆ์ทมิฬได้ภายในพริบตาโดยไม่ใช้ไอเทมฟื้นฟูแม้แต่ชิ้นเดียว ปาฏิหาริย์ระดับนั้น... มีเพียงคนเดียวในรอบทศวรรษที่เคยสร้างสถิติไว้ในระบบฐานข้อมูลเก่าที่ถูกสั่งให้ "ลบทิ้ง" ไปแล้ว "เป็นไปไม่ได้..." ชัยวัฒน์พึมพำเสียงสั่น "เด็กนั่น... มันเป็นแค่ฮีลเลอร์คลาส E ที่ไร้ค่า ขยะที่กิลด์อัคคีขับไล่ออกมาเพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลยด้วยซ้ำ! นายกิลด์อัคคีมันยืนยันเองว่าไอ้เด็กนั่นเกือบตายในดันเจี้ยนระดับ C ไปแล้ว!" "นั่นแหละครับคือความโง่เขลาของพวกคุณ" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ประตูบานเลื่อนอัตโนมัติเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปรดในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกบดบังด้วยแสงเงา แต่ดวงตาส่อประกายเยือกเย็นและทรงอำนาจจนทุกคนต้องผวา ธรณินก้าวเข้ามาทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดัง *ก๊อก... ก๊อก...* ราวกับเสียงนับถอยหลังสู่ความตายของคนทั้งสมาคม ธรณินหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะประธาน เขาวางมือลงบนแฟ้มเอกสารนั้นด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะกวาดสายตามองหน้าบรรดาผู้บริหารระดับสูงที่เคยร่วมลงมติ "ขับไล่" และ "ริบทรัพย์สิน" ของเขาเมื่อหลายเดือนก่อนทีละคน "ธ...ธรณิน?!" ชัยวัฒน์ดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ ขาสั่นเทาจนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้น "แก... แกยังไม่ตายเรอะ! เป็นไปได้ยังไง!" "ตายเหรอครับ?" ธรณินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มของเขาไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง มีเพียงความเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก "พวกคุณคงหวังให้ผมตายในดันเจี้ยนนั้นสินะครับ จะได้ไม่มีใครขุดคุ้ยเรื่องที่พวกคุณแอบอ้างผลงานฮีลของผมไปขายให้พวกกิลด์ใหญ่ เพื่อแลกกับผลประโยชน์มหาศาล" บรรยากาศในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับของเหล่าผู้บริหารกิลด์และสมาคม ทุกคนเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่า ฮีลเลอร์ผู้กุมความเป็นความตายของฮันเตอร์ระดับสูงทั่วประเทศ... แท้จริงแล้วคือเหยื่อที่พวกเขาเคยเหยียบย่ำอย่างเลือดเย็น "ถ้าคุณประธานยังจำไม่ได้ ผมยินดีจะเตือนความจำให้นะครับ" ธรณินหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิท ลวดลายสลักด้วยทองคำขาวบริสุทธิ์ขึ้นมาควงเล่นในมืออย่างไม่แยแส "บัตรใบนี้... ที่ออกโดยธนาคารกลางของสมาคมฮันเตอร์ วงเงินไม่จำกัด ที่พวกคุณเคยอายัดและประกาศว่าผมเป็น 'ฮันเตอร์นอกกฎหมาย' เมื่อหเดือนก่อน ตอนนี้... ผมเป็นคนกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของสมาคมผ่านบริษัทโฮลดิ้งลับเรียบร้อยแล้วครับ" *คลิก!* เสียงแจ้งเตือนจากแท็บเล็ตส่วนตัวของชัยวัฒน์ดังขึ้น ข้อมูลการถือครองหุ้นใหญ่ของสมาคมฮันเตอร์ถูกโอนถ่ายไปยังผู้ถือสิทธิ์คนใหม่ 100เต็มจำนวน หน้าจอแสดงชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่สว่างวาบขึ้นกลางห้องประชุม—**ธรณิน** "อ...ไอ้เด็กเวร! แกทำอะไรลงไป! นี่มันสมาคมฮันเตอร์ระดับประเทศนะเว้ย!" หัวหน้าฝ่ายกฎหมายสมาคมตะโกนลั่นด้วยความสติหลุด ชักดาบสั้นออกมาจากแหวนมิติหมายจะพุ่งเข้าใส่ แต่ทว่า... ธรณินแม้แต่จะชายตามองก็ยังไม่ทำ *เปร๊าะ!* เพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ แรงดันมาตรวัดระดับเทพเจ้า (God-tier Pressure) ก็ระเบิดออกมาจากร่างของธรณิน แรงกดดันมหาศาลกดทับร่างของทุกคนในห้องจนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันที กระจกหน้าต่างรอบห้องสั่นสะเทือนและร้าวเป็นทางยาว อากาศรอบตัวหนักอึ้งจนปอดแทบระเบิด หัวหน้าฝ่ายกฎหมายกระอักเลือดออกมาคำโต นอนหมอบราบกับพื้นอย่างไร้ทางสู้ "จำไว้นะครับ..." ธรณินก้มลงมองชัยวัฒน์ที่กำลังหอบหายใจรวยรินอยู่แทบเท้า ใบหน้าของประธานสมาคมผู้ยิ่งใหญ่บิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "คนที่พวกคุณเรียกว่า 'ขยะ' ในวันนั้น... ตอนนี้คือนายเหนือหัวผู้ชี้ชะตาชีวิตของพวกคุณทุกคนในวันนี้" ธรณินหันหลังเตรียมจะก้าวเดินออกไปจากห้องประชุม ทิ้งให้เหล่าคนเคยยิ่งใหญ่ต้องนอนหมอบราบคาบแก้วอยู่เบื้องล่าง แต่ก่อนที่ประตูจะปิดลง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ก็บินมาจอดนิ่งสนิทอยู่ตรงระเบียงกระจกด้านนอก พร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูงที่ก้าวลงมาพร้อมเอกสารลับปึกใหญ่ "ท่านครับ... ทางกองทัพอนุมัติคำสั่งพิเศษตามที่คุณต้องการแล้วครับ" เสียงรายงานดังลอดเข้ามาในห้อง ธรณินรับเอกสารมาเปิดดูเล็กน้อย ก่อนจะมุมปากจะยกยิ้มขึ้นอย่างมีความหมาย เขายังมีความลับอีกครึ่งหนึ่ง... ที่พวกมันยังไม่มีวันได้รู้ในวันนี้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ