กับดักของญาติจอมแสบ

เสียงทุบโต๊ะไม้สนฝรั่งเศสดัง "ปัง!" สนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงของร้าน "ครัวสุขใจ" จนลูกค้ารายสุดท้ายที่กำลังเพลิดเพลินกับพุดดิ้งชาเขียวออร์แกนิกต้องสะดุ้งสุดตัว รินรดา เชฟสาวเจ้าของร้านผู้สวมผ้ากันเปื้อนสีเบจสะอาดตา ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอยังคงใช้ผ้าสะอาดเช็ดทำความสะอาดเคาน์เตอร์บาร์ด้วยความเยือกเย็น แววตาคู่สวยมองลอดแพขนตางอนไปยังผู้บุกรุกยามวิกาล—อาสะใภ้รัตนา ผู้มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆ แต่ขยันสร้างความเดือดร้อนใกล้ตัวเสียยิ่งกว่าเห็บหมอ "รินรดา! หลานทำร้ายครอบครัวตัวเองอย่างนั้นเหรอ! ลูกชายฉันกินอาหารจากร้านเธอไปเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ท้องไส้ปั่นป่วน อาเจียนจนหน้าเขียวหน้าเหลือง นอนซมอยู่ที่โรงพยาบาลอำเภอโน่น! เธอมันจิตใจทำด้วยอะไร เอาของเน่าเสียมาขายให้คนในสายเลือดเดียวกันกินได้ลงคอ!" เสียงแหลมสูงของรัตนากรีดแทรกบรรยากาศอันอบอุ่นของร้านจนยับเยิน หล่อนพยายามบีบน้ำตาเรียกคะแนนความน่าสงเคราะห์จากชาวบ้านที่ยังหลงเหลืออยู่ละแวกนั้น รินรดาวางผ้าลงช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรงๆ รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้บ่งบอกถึงความกลัวเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันกลับแฝงประกายความเฉียบคมที่ทำให้อาสะใภ้ชะงักไปเล็กน้อย "อาหารเน่าเสียอย่างนั้นหรือครับ อาภรณ์... เอ๊ย อาสะใภ้รัตนา" เสียงทุบโต๊ะอีกครั้งดังขึ้นจากมุมมืดของร้าน ผู้กองศิลา ก้าวออกมาจากห้องครัวพร้อมถาดไม้ที่บรรจุขวดโหลแก้วใส ใบหน้าคมคายดุดันตามวิสัยทัศน์ของนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองไปที่รัตนาจนอีกฝ่ายเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "วัตถุดิบทุกชนิดในร้านนี้ ผมเป็นคนขับรถไปเก็บเกี่ยวและคัดเลือกด้วยตัวเองจากสวนออร์แกนิกหลังบ้าน และบางส่วนมาจากมิติลับ... อ๊ะ, หมายถึงมาจากแปลงเกษตรระบบปิดที่ได้มาตรฐานสูงสุด ไม่มีทางที่จะมีของเน่าเสียหลุดรอดมาได้แม้แต่น้อยครับ" รัตนาหน้าถอดสีไปวูบหนึ่งเมื่อเผชิญหน้ากับรังสีอำมหิตของนายหนุ่มรูปหล่อที่ขึ้นชื่อว่าคอยตามดูแลรินรดาดั่งไข่ในหิน แต่ด้วยความโลภที่ถูกครอบงำด้วยเงินชดเชยจำนวนงามจากคู่แข่งทางการค้าที่แอบอยู่เบื้องหลัง หล่อนจึงกัดฟันสู้ต่อ เชิดหน้าขึ้นแล้วโวยวายเสียงดังลั่น "อย่ามาพูดจาเข้าข้างกันนะ ผู้กองศิลา! คุณมันก็แค่ไอ้หนุ่มทหารที่หลงเสน่ห์แม่นี่จนไม่ลืมหูลืมตา หลักฐานคาตา ลูกชายฉันกิน 'พายเนื้อตุ๋นไวน์แดง' ของร้านนี้เข้าไปเมื่อเที่ยง พอบ่ายก็ท้องเสียหามส่งโรงพยาบาลทันที หมอยังบอกเลยว่าเป็นอาหารเป็นพิษ! ถ้าวันนี้พวกเธอไม่ยอมจ่ายค่าเสียหายมาสองแสนบาท ฉันจะไปแจ้งความปิดร้านนี้ให้เจ๊งกันไปข้างหนึ่งเลยคอยดู!" รินรดายกมือขึ้นกอดอก ดวงตาคู่สวยพินิจพิเคราะห์ท่าทีของอีกฝ่ายอย่างใจเย็น เธอรู้ดีว่าพายเนื้อตุ๋นไวน์แดงสูตรพิเศษของเธอนั้นใช้เนื้อวัวเกรดพรีเมียมที่ได้จากฟาร์มอินทรีย์ แถมยังตุ๋นด้วยสมุนไพรจากมิติ 'สวนป่ามหาเสน่ห์' ซึ่งมีคุณสมบัติในการล้างพิษและบำรุงร่างกายเสียด้วยซ้ำ ต่อให้กินเข้าไปสิบชิ้นก็ไม่มีทางท้องเสียได้ เว้นเสียแต่ว่า... จะมีคนจงใจ "เติมบางอย่าง" ลงไปทีหลัง หรือลูกชายตัวแสบของอาสะใภ้จะแอบไปกินของเน่าเสียที่อื่นมาแล้วโบ้ยความผิดให้ร้านเธอ "อยากแจ้งความเชิญตามสบายเลยครับ อาสะใภ้" เสียงทุบโต๊ะเบาๆ จากศิลาอีกครั้งทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก เขายื่นขวดโหลแก้วในมือให้รินรดา ด้านในคือตัวอย่างอาหารที่เหลือจากจานที่ลูกชายของรัตนากินเข้าไปครึ่งหนึ่ง ซึ่งศิลารอบคอบพอที่จะเก็บรักษาไว้ตั้งแต่ตอนที่ลูกน้องของเขารายงานความผิดปกติ "แต่ก่อนจะไปโรงพัก ผมแนะนำให้อาสะใภ้โทรศัพท์ไปเช็คอาการลูกชายเสียก่อนนะครับ ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาลจริง... หรือว่ากำลังนั่งกินหมูกระทะอยู่หลังตลาดสดกันแน่" รัตนาสะดุ้งเฮือก มือที่ถือกระเป๋าถือราคาแพงสั่นเท้าระริก หล่อนอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออกเมื่อแผนการที่ถูกเตี๊ยมมาอย่างดิบดีเริ่มสั่นคลอน รินรดาก้าวเท้าเดินออกจากเคาน์เตอร์มาช้าๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะมั่นคง เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เฉียบคมบาดลึก "อาสะใภ้คงลืมไปสินะครับ ว่าร้าน 'ครัวสุขใจ' ของเราไม่ได้มีแค่ความอร่อย แต่เรามีกล้องวงจรปิดความคมชัดสูงที่บันทึกภาพไว้ทุกมุม รวมถึงภาพตอนที่ลูกชายของอาแอบเดินไปหยิบขวดน้ำปลาหมดอายุจากหลังร้านมาเทใส่ชามอาหารตัวเองเพื่อหวังจะกรรโชกทรัพย์... แบบนี้เขาเรียกว่าพยายามฉ้อโกงและใส่ร้ายป้ายสี น่าจะติดคุกสักกี่ปีดีครับ?" ใบหน้าของรัตนากลายเป็นสีเขียวคล้ำสลับขาว หล่อนถอยหลังกรูดจนเกือบสะดุดขอบประตู ร้านทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงเครื่องอบขนมปังในครัวที่ส่งเสียงติ๊เบาๆ เป็นจังหวะ รินรดายิ้มเยาะอย่างสะใจในความพ่ายแพ้ของญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อรายนี้ ขณะที่ผู้ศิลาก้าวเข้าไปยืนเคียงข้าง พร้อมโอบเอวบางของเธอไว้หลวมๆ เพื่อแสดงความเป็นเจ้า1ของและปกป้องอย่างชัดเจน ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลายไปในทางชัยชนะของสองหนุ่มสาว เสียงกริ่งหน้าร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษปริศนาในชุดสูทสีดำสนิท ผู้ถือซองเอกสารตราครุฑสีน้ำตาลเดินตรงเข้ามาหาพวกเขาท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในร้าน "คุณรินรดาใช่ไหมครับ... นี่คือหมายศาลสั่งอายัดทรัพย์สินและระงับกิจการชั่วคราว เนื่องจากมีผู้ร้องเรียนว่าที่ดินตั้งร้านของคุณรุก 1ล้ำพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ และมีคำสั่งให้รื้อถอนภายในเจ็ดวันครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของฟาร์มเมอร์สุขใจเสมอมานะครับ