ดันเจี้ยนหอคอยกระจก

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและละอองไอความร้อนจากหินหนืดใต้พิภพตีเข้าใส่หน้าจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่ทำให้รินต้องนิ่วหน้าไม่ใช่บรรยากาศอันน่าอึดอัดของมหานครใต้พิภพ 'แอสโตรเดีย' แห่งนี้ หากแต่เป็นตัวเลขสถานะมานาที่ร่อยหรอลงไปเกือบครึ่งจากอาณาเขตแรงโน้มถ่วงผกผันที่เอเลน่าเพิ่งเดินผ่านไปเมื่อครู่โดยไม่ระวัง "อาจารย์คะ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเพิ่งใช้ 'วิชาเคลื่อนย้ายพริบตา' ในโซนที่ระบบยังเรนเดอร์โครงสร้างไม่เสร็จ ถ้าตกลงไปในรอยแยกมิติที่มีสถานะพาร์ติเคิลสูญญากาศ ฉันคงต้องนั่งถักบันไดแก้วไล่ตามเก็บชิ้นส่วนของอาจารย์ไปจนถึงแพตช์หน้าแน่ๆ เลยนะคะ" รินถอนหายใจยาว พลางใช้ปลายนิ้วปัดหน้าต่างโฮโลแกรมเพื่อรีเซ็ตค่าพิกัดของหอคอยกระจกเบื้องหน้า หอคอยสูงเสียดฟ้าที่สร้างขึ้นจากผลึกเรืองแสงสีครามเข้มตัดกับความมืดมิดของถ้ำหินย้อย แสงระยิบระยับจากตัวอาคารสะท้อนเงาของพวกเธอให้ดูพร่าเลือนราวกับภาพลวงตา แต่เสียงคำรามต่ำทุ้มที่สะท้อนก้องมาจากยอดหodคอยนั้นยืนยันตัวตนของมันได้อย่างชัดเจน... มันไม่ใช่ภาพลวงตา แต่มันคือสิ่งมีชีวิตระดับตำนานที่ถูกกักขังไว้ด้วยกฎเกณฑ์ของระบบเกมที่บิดเบี้ยว [ระบบตรวจพบการเชื่อมต่อพิกัดต้องห้าม: มหานครใต้พิภพ 'แอสโตรเดีย'] [เงื่อนไขภารกิจลับระดับ SSS: 'คำอธิษฐานของมังกรตัวสุดท้าย' ถูกกระตุ้นโดยสมบูรณ์] ตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนอยู่เหนือศีรษะ รินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในฐานะสถาปนิกวิญญาณผู้ทุ่มงบประมาณและเวลาไปกับการออกแบบโครงสร้างสถาปัตยกรรมภายในเกม เธอย่อมรู้ดีว่าสิ่งก่อสร้างรูปทรงหอคอยกระจกแบบนี้นั้นเปราะบางต่อแรงกระแทกทางกายภาพเพียงใด ยิ่งถ้าข้างบนนั้นมีมังกรโบราณที่กำลังคลุ้มคลั่งบินวนอยู่ การปะทะกันแบบตรงๆ มีแต่จะทำให้โครงสร้างพังทลายลงมาทับพวกเธอจนกลายเป็นเศษซากพิกัดในพริบตาเดียว "ริน... เจ้าเด็กมนุษย์ผู้ดื้อรั้น" เสียงหวานใสกังวานแต่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งของเอเลน่าดังขึ้น อาจารย์สาวในชุดคลุมยาวสีเงินยวงปักลวดลายดาราศาสตร์ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ แม้ในยามที่สถานการณ์ตึงเครียด ดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นกลับพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนาน "ข้าไม่ได้ไร้เดียงสาสักหน่อย เจ้าสิ่งมีชีวิตติดปีกที่บินอยู่บนนั้นต่างหากที่กำลังรบกวนสมาธิในการอ่านตำราของข้า... ให้ข้าใช้เพลิงดาราเผามันให้ราบคาบไปเสียดีกว่าไหมล่ะ?" "ไม่ได้นะคะ!" รินรีบคว้าชายเสื้อคลุมของอาจารย์ไว้ทันที สีหน้าของเธอจริงจังจนเอเลน่าต้องยอมชะงักฝีเท้า "ถ้าอาจารย์ใช้เวทมนตร์ทำลายล้างสูงในพื้นที่ปิดแบบนี้ แรงดันอากาศจะทำให้หอคอยถล่มลงมา แล้วเราจะหาทางไปต่อไม่ได้ แถมภารกิจลับระดับ SSS นี้ก็จะล่มสลายเพราะระบบลงโทษฐานทำลายสิ่งแวดล้อมโบราณสถานด้วยนะคะ!" เอเลน่ากะพริบตาปริบๆ อย่างไม่เข้าใจกลไกโลกสมัยใหม่นัก แต่เธอก็ยอมลดมือที่กำลังรวบรวมพลังเวทลงอย่างจำยอม "เจ้ามักจะมีเหตุผลน่าปวดหัวมาห้ามเสมอสิน่า... แล้วเจ้าจะทำอย่างไรเล่า เจ้ามนุษย์ตัวน้อย? เจ้ามังกรตัวนั้นบินอยู่บนฟ้าเหนือนطดคอยเป็นร้อยเมตร แถมยังมีบาตรป้องกันเวทมนตร์รอบตัวอีกต่างหาก ต่อให้เจ้าปีนขึ้นไป ก็คงโดนมันพ่นไฟใส่จนเกรียมกลายเป็นคาร์บอนก่อนจะทันได้วางอิฐก้อนแรกเสียอีก" รินไม่ตอบคำถามทันที เธอยกมือขึ้นกอดอก สายตาคมกริบกวาดสำรวจโครงสร้างของหอคอยกระจกตั้งแต่ฐานรากจนถึงยอดสูงสุด สมองส่วนการคำนวณสถาปัตยกรรมและฟิสิกส์ในเกมเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว ข้อมูลความหนาแน่นของกระจกคริสตัล จุดรับน้ำหนัก และกระแสลมที่พัดผ่านช่องแคบระหว่างหินย้อยถูกประมวลผลออกมาเป็นแผนภาพสามมิติในหัว ในเมื่อบินไม่ได้... และการปีนป่ายแบบปกติก็มีโอกาสพลาดสูงจนตกลงมาคอหัก... รินก็แค่ต้อง "สร้าง" เส้นทางของตัวเองขึ้นมาใหม่ "ใครบอกว่าจะปีนขึ้นไปล่ะคะ" รินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปนิกนอกกรอบผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อข้อจำกัดของระบบ "ในเมื่อเจ้ามังกรตัวนั้นชอบความสูงนัก เราก็ตามขึ้นไปตบมันบนฟ้าก็สิ้นเรื่องค่ะ!" ปลายนิ้วเรียวสวยสะบัดออกเบื้องหน้า หน้าต่างอินเทอร์เฟซสีทองอร่ามเปิดพรึบขึ้นมาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการหักลบสกุลเงินในคลังที่ทำเอาหัวใจของคนงกเงินกระตุกวูบ แต่เพื่อชัยชนะ... เธอจำเป็นต้องลงทุน! [ระบบกำลังเรียกใช้งาน: 'แปลนพิมพ์เขียวระดับตำนาน - บันไดเวียนแห่งห้วงนภา (Spiral Staircase of the Firmament)'] [วัตถุดิบที่ใช้: ผลึกแสงจันทร์ x500, แร่เหล็กไหลไททาเนียม x200, สลักเวทมนตร์แรงโน้มถ่วง x50] [คำเตือน: โครงสร้างนี้จะถูกสร้างขึ้นทีละขั้นตามจังหวะการก้าวเดินของผู้ใช้ โปรดรักษาความเร็วและสมดุลเพื่อป้องกันการพังทลายของขั้นบันได] แสงสีฟ้าเจิดจ้าพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดิน สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ เมื่อโครงสร้างเหล็กไหลและผลึกแก้วเริ่มก่อตัวขึ้นทีละขั้นอย่างเป็นระเบียบ บันไดเวียนที่ส่องแสงเรืองรองทอดตัวยาวขึ้นสู่ท้องฟ้าสีครามเข้มของมหานครใต้พิภพราวกับสะพานดวงดาว รินสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะก้าวเท้าขึ้นไปบนขั้นบันไดแห่งแรกโดยมีเอเลน่ามองตามด้วยแววตาทึ่งแกมเอ็นดู "น่าสนใจดีนี่... เจ้ามนุษย์ตัวเล็ก" เอเลน่าพึมพำเบาๆ ก่อนจะก้าวตามขึ้นมาติดๆ สัมผัสแห่งความเย็นเฉียบของกระจกและไอร้อนจากเบื้องล่างผสมผสานกันจนเกิดเป็นลมตีวนรอบตัว ทว่าพวกเธอยังไม่ทันได้ก้าวขึ้นไปถึงครึ่งทางของหอคอย เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณก็ดังขึ้นจากยอดบนสุด! *โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!* มังกรเกล็ดนิลกาฬขนาดมหึมา กางปีกมหมหึมาปกคลุมน่านฟ้า ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองผู้บุกรุกตัวจิ๋วที่กำลังไต่ขึ้นมาตามบันไดแก้ว มันสะบัดหางครั้งเดียว สร้างคลื่นกระแทกอากาศที่รุนแรงจนบันไดกระจกเบื้องหน้าเริ่มสั่นคลอนและเกิดรอยร้าวลามเป็นทางยาว! "ริน! ระวัง!" เอเลน่าร้องเตือน พร้อมกับยกมือขึ้นสร้างบาตรป้องกันเวทมนตร์คุ้มกันเศษกระจกที่แตกกระจายลงมา "กำลังแก้สถานการณ์ค่ะ!" รินกัดฟันกรอด มือทั้งสองข้างรัวนิ้วลงบนหน้าต่างโฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง ในเมื่อมันอยากเล่นเกมทำลายล้างนัก เธอก็จะใช้ระบบสร้างบ้านของเธอกลบมันให้จมดิน... เอ้ย! จมฟ้าไปเลย! [ใช้งานทักษะพิเศษ: 'คำสั่งเสริมความแข็งแกร่งโครงสร้างขั้นสูงสุด' (Reinforced Structural Integrity)] [แปลงสภาพบันไดเวียนให้กลายเป็น 'กำแพงสะท้อนพลังเวท'] บันไดแก้วที่สั่นคลอนกลับเปล่งแสงสีทองสว่างวาบ รอยร้าวทั้งหมดประสานเข้าหากันอย่างรวดเร็วด้วยอนุภาคเวทมนตร์ที่หนาแน่นยิ่งขึ้น เมื่อมังกรตัวนั้นพ่นคลื่นเพลิงสีดำสนิทลงมาตรงๆ คลื่นความร้อนมหาสารปะทะเข้ากับบันไดเวียน แต่แทนที่มันจะละลายหรือพังทลาย กลับถูกบาตรสะท้อนพลังของบันไดหักเหทิศทาง พุ่งสวนกลับไปกระแทกเข้าที่ใบหน้าของเจ้ามังกรยักษ์จนมันต้องผงะถอยหลังด้วยความเจ็บปวด! "เยี่ยมมากค่ะอาจารย์!" รินหันไปส่งยิ้มกว้างให้สหายร่วมรบ "ตาอาจารย์แล้วนะคะ ช่วยกระโดดขึ้นไปเปิดช่องว่างบนบาตรป้องกันของมันให้หน่อย ฉันจะสร้าง 'ประตูล็อคเป้าหมาย' ปิดตายปีกของมันไว้ตรงนั้น!" เอเลน่าแย้มยิ้มกว้าง ดวงตาสีอเมทิสต์ทอประกายคมปลาบ "รับทราบแล้วล่ะ เจ้าสถาปนิกตัวแสบ... ถึงเวลาสอนบทเรียนให้เจ้ากิ้งก่าบินได้นี่รู้จักความแตกต่างระหว่างสถาปัตยกรรมกับความตายเสียที" ร่างเพรียวบางของอาจารย์สาวลึกลับทะยานขึ้นสู่อากาศด้วยพลังเวทบริสุทธิ์ ทิ้งให้รินยืนอยู่บนบันไดเวียนที่เธอสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและมันสมอง ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังปลายทางที่แสงสีชาดสาดส่องลงมาบรรจบพอดี ทว่า ในวินาทีที่เอเลน่ากำลังจะพุ่งทะลวงบาตรป้องกันชั้นสุดท้ายของมังกร เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไม่มีใครคาดคิดก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาทของริน—เสียงนั้นเย็นเยียบและไร้อารมณ์ จนทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบลงในพริบตา [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากพิกัดภายนอก] [ผู้สวมผ้าคลุมสีชาดที่กำลังรอพวกท่านอยู่ที่ปลายทาง... ได้เริ่มทำการ 'เขียนทับ' ข้อมูลภารกิจแล้ว] [และ... ตัวตนของท่านผู้นั้น ไม่ใช่ข้อมูลที่ถูกสร้างขึ้นโดยเซิร์ฟเวอร์หลักของเกมนี้อีกต่อไป...] รินเบิกตากว้างเมื่อเงาสوงโปร่งในชุดผ้าคลุมสีชาดที่ยืนสงบนิ่งอยู่หลังม่านหมอกบนยอดหอคอย ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้กาลเวลาภายในดันเจี้ยนหยุดนิ่งลงทันที! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับรินและอาจารย์เอเลน่าในตอนนี้นะคะ!