การโจมตีจากผู้ดูแลระบบ

กลิ่นไหม้ของฉนวนเวทมนตร์และเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงรากฐานตึกรามบ้านช่องในเขตการค้ามหานครซีเลสเทีย ไม่ได้มาจากกลุ่มผู้เล่นเกเร หรือแม้แต่กิลด์ใหญ่อันธพาลที่ไหนเลยค่ะ แต่มันมาจากเตาปฏิกรณ์ควอนตัม-รูนขนาดพกพา ที่อาจารย์สาวผู้เลอโฉมแต่ไร้สามัญสำนึกทางเทคนิคอย่างเอเลน่า กำลังพยายาม ‘ซ่อมแซม’ ด้วยการใช้ค้อนเหล็กตีอัดมันเข้าไปตรงๆ สามครั้งติด “ถ้าท่านยังเอาค้อนทุบมันอีกทีเดียว ระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองนี้จะเปลี่ยนสถานะเราจาก ‘แขกผู้ทรงเกียรติ’ เป็น ‘เป้าหมายการกวาดล้างระดับห้าดาว’ ภายในสามวินี้นะคะ อาจารย์!” รินถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือเรียวรีบคว้าข้อมือเรียวบางของเอเลน่าเอาไว้ พร้อมกับปัดฝุ่นละอองเวทมนตร์สีม่วงเข้มที่กำลังฟุ้งกระจายออกจากหน้าต่างบานโต สภาพแวดล้อมรอบตัวพวกเขายามนี้คือห้องพักชั่วคราวบนชั้นสี่ของอาคารพาณิชย์สไตล์โกธิค ที่รินเพิ่งใช้สกิล ‘สถาปัตยกรรมกระเป๋าิติ’ ปรับแต่งให้กลายเป็นทั้งร้านกาแฟและฐานลับไปหมาดๆ แต่ดูเหมือนว่าระบบเกมจะไม่ค่อยสุนทรีย์กับการตกแต่งภายในที่แหวกแนวของเธอเสียเท่าไหร่ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานตัดผ่านอากาศอย่างไร้ความปรานี หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงนับสิบชิ้นดีดเด้งขึ้นมากลางห้อง พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีเลือดที่ขยับเต้นระริก [แจ้งเตือนจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบความผิดปกติทางโครงสร้าง และการใช้งานไอเทมระดับโบราณ (Forbidden Artifact) นอกเขตจำกัด] [คำสั่งปฏิบัติการ: ดำเนินการลบข้อมูลสิ่งปลูกสร้างที่ไม่ได้รับอนุญาต และกำจัดผู้เล่นผู้ฝ่าฝืนกฎ] [รหัสภารกิจฉุกเฉิน: Protocol Zero - ผู้ดูแลระบบลงทัณฑ์] “โอ๊ะ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่อดทนรอให้เราจิบชาคาโมมายล์ยามบ่ายแล้วล่ะค่ะ ริน” เอเลน่ากะพริบตาปริบๆ ดวงตาสสีอเทอรัลคู่สวยฉายแววสนุกสนานเสียมากกว่าความหวาดกลัว นางเอียงคอมองออกไปนอกหน้าต่างที่กระจกเริ่มร้าวเป็นทางยาวจากแรงกดดันทางอากาศที่มหาศาล “เจ้าพวกตัวประหลาดเหล่านั้น... หน้าตาแปลกประหลาดดีแท้ ข้าขอชิมพลังของพวกมันสักดาบได้หรือไม่?” “อย่าแม้แต่จะคิดจะชักดาบเล่มนั้นเด็ดขาดเลยนะคะ!” รินตวาดเสียงหลง พลางคว้าปกเสื้อคลุมของอาจารย์แล้วดึงหลบกระสุนเวทมนตร์สีฟ้าจัดที่เจาะทะลุกำแพงหินแกรนิตหนาครึ่งเมตรเข้ามาอย่างแม่นยำ *ตูม!* แรงระเบิดทำให้เศษปูนกระจายว่อน ทัศนียภาพภายนอกหน้าต่างบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ เมื่อกลุ่มก้อนพลังงานรูปทรงเรขาคณิตสมบูรณ์แบบหลายสิบตัวกำลังเคลื่อนพลเข้ามาในเขตเมืองอย่างเป็นระเบียบ พวกมันไม่ใช่สัตว์อสูรทั่วไปตามธรรมชาติ แต่เป็น ‘ผู้ดูแลระบบภาคสนาม (System Enforcers)’ ร่างกายของพวกมันโปร่งแสงคล้ายกระจกเงา ไม่มีใบหน้า มีเพียงสัญลักษณ์รูปดวงตาขนาดยักษ์ที่หมุนวนด้วยความเร็วสูงเพื่อสแกนหาตัวผู้กระทำความผิด รินหรี่ตามองการเคลื่อนไหวของพวกมันอย่างวิเคราะห์ สมองกลยุทธ์ของสถาปนิกนอกกรอบเริ่มทำงานด้วยความเร็วสูง การปะทะตรงๆ กับ AI ควบคุมระบบในพื้นที่จำกัดแบบนี้ มีแต่จะทำให้ค่าความเสียหายพุ่งสูงจนโดนแบนถาวร เธอต้องใช้สิ่งแวดล้อมรอบตัวให้เป็นประโยชน์ที่สุด “เอเลน่า หยิบกล่องลังไม้โอ๊กทางโน้นมาสิบสองใบ แล้วเรียงซ้อนกันเป็นรูปทรงสามเหลี่ยมพีระมิดตรงหน้าประตูเดี๋ยวนี้ค่ะ!” “หืม? เจ้าจะสร้างสิ่งก่อสร้างบูชายانอะไรกลางศึกษากันริน?” แม้ปากจะบ่นอุบอับ แต่ร่างระหงของเอเลน่าก็เคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วดุจภูตพราย นางยกกล่องลังไม้หนักอึ้งนับสิบใบด้วยมือข้างเดียวได้อย่างง่ายดาย แล้วจัดวางตามคำสั่งอย่างแม่นยำราวกับคำนวณด้วยไม้บรรทัด รินไม่รอช้า เธอดีดนิ้วครั้งหนึ่งพร้อมกับเรียกใช้สกิลเฉพาะตัว *[Blueprint Shift: แปลงสภาพโครงสร้างวัตถุดิบ]* กล่องลังไม้ธรรมดาพลานเรืองแสงสีทองคำขาว ก่อนจะหลอมรวมกันกลายเป็นบาเรียไม้หนาแน่นสูงที่เคลือบด้วยน้ำยาเคมีกักเก็บเวทมนตร์ ซึ่งเธอเพิ่งซื้อมาจากตลาดมืดเมื่อวานนี้ *เปร๊าะ!* ผู้ดูแลระบบตัวแรกพุ่งทะลุผนังเข้ามาด้วยความเร็วเสียง มันง้างกรงเล็บแสงเลเซอร์เพื่อจะฉีกร่างของทั้งคู่เป็นชิ้นๆ แต่ทว่า เมื่อพุ่งชนเข้ากับบาเรียไม้ที่รินออกแบบองศาการรับแรงไว้ที่ 45 องศา แรงกระแทกทั้งหมดจึงถูกสะท้อนกลับและกระจายตัวออกด้านข้างอย่างไร้พิษภัย “ระบบเหรอคะ? ต่อให้เป็นโปรแกรมจากเบื้องบน ถ้าโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมมันขัดแย้งกับกฎฟิสิกส์ที่ฉันเซ็ตอัพไว้ คุณก็แค่... ขยับไม่ได้เท่านั้นแหละค่ะ” รินยกย่องมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยประกายแววเจ้าเล่ห์ ทว่า ความเงียบสงบหลังการปะทะระลอกแรกกินเวลาเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น พื้นเบื้องล่างใต้ฝ่าเท้าของพวกเธอกลับสั่นสะเทือนยิ่งกว่าเดิม เสียงคำรามต่ำๆ ที่ไม่ได้มาจากสิ่งมีชีวิต แต่เป็นเสียงบดอัดของโลหะและรหัสโค้ดดิจิทัลนับล้านบรรทัดดังสะท้อนก้องมาจากใจกลางเมือง ท้องฟ้าเหนือมหานครซีเลสเทียที่เคยเป็นสีฟ้าคราม สดใส กลับถูกย้อมด้วยสีแดงฉานของม่านพลังงานบาเรียขนาดยักษ์ที่ปิดกั้นทุกเส้นทางเข้าออก รินเงยหน้าขึ้นมองผ่านรอยแตกของหลังคา หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่การกวาดล้างระดับพื้นที่ธรรมดาเสียแล้ว กลางอากาศเหนือจัตุรัสกลางเมือง ร่างเงาสีดำสนิทขนาดมหึมาที่ไม่มีอยู่ในสารบบข้อมูลของเกมกำลังลืมตาตื่นขึ้น มันคือบอสลับที่ระบบซ่อนไว้เพื่อจัดการกับผู้เล่นที่ฝ่าฝืนกฎข้อห้ามสูงสุด... และดวงตาสีแดงคู่ยักษ์ของมันกำลังจ้องตรงมาที่ห้องพักของพวกเธอราวกับมองทะลุผ่านทุกสิ่ง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนครั้งสุดท้ายดังขึ้นในหัวของริน พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุด [ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก [ผู้ดูแลระบบระดับสูง - อาร์คีไทป์] : ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย รอดชีวิตจากเงามืดแห่งปฐมกาลให้ได้... ถ้าคุณทำได้] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับรินและเอเลน่าในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!