กลลวงของศัตรู

แฟ้มเอกสารปกหนังสีเข้มถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใส เกิดเสียงทึบหนักหน่วงที่สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมส่วนตัวของโรงแรมหรู รินรดากระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตากลมโตที่เคยมีแต่ความอ่อนแอและคราบน้ำตาเมื่อครั้งอดีต บัดนี้กลับฉายแววความเยือกเย็นและคำนวณอย่างแม่นยำ เธอมองเอกสารตรงหน้าสลับกับชายหนุ่มร่างสูงโปรดในชุดสูทตัดเย็บชั้นดีที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม พศิน... นักธุรกิจหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอาบยาพิษและสายตาที่อ่านยาก เขากำลังเล่นเกมที่อันตรายที่สุดในชีวิต และเธอก็คือหมากตัวสำคัญที่เขาจงใจวางลงบนกระดานเพื่อพิฆาต "ธีธัช" อดีตสามีผู้เย่อหยิ่งของเธอ "คุณดูมั่นใจมากนะคะคุณพศิน ที่คิดว่าฉันจะยอมเอาตัวเข้าแลกกับเกมสกปรกของคุณ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศในห้องรอบตัวเหมือนจะเบาบางลง พศินหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ประสานมือไว้บนโต๊ะ ดวงตาคมกริบพินิจพิเคราะห์ผู้หญิงตรงหน้าด้วยความทึ่ง "เกมสกปรกเหรอครับ... รินรดา? ผมเรียกว่าการทวงคืนความยุติธรรมต่างหาก สิ่งที่ธีธัชมันทำกับคุณ สภาพที่คุณเคยถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือชิ้นดี... คุณลืมมันไปแล้วหรือไง" คำพูดนั้นสะدกเข้าที่แผลเป็นในใจอย่างจัง รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาเตือนสติ ภาพจำวันที่เธอถูกขับไล่ออกจากบ้านอย่างไร้เยื่อใย ขณะที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ และต้องสูญเสียลูกน้อยไปเพราะความไร้หัวใจของธีธัชยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมที่จะยอมให้ใครจูงจมูกอีกต่อไปแล้ว "ฉันไม่เคยลืมค่ะ" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาแข็งกร้าวไร้ความหวาดกลัว "และความแค้นนี้... ฉันจะเป็นคนสะสางมันด้วยมือของฉันเอง ไม่ใช่ให้คุณมาใช้ฉันเป็นเครื่องมือเหยียบย่ำเขาเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจของคุณหรอกนะ" พศินยกยิ้มกว้างขึ้น รอยยิ้มที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอุ่นใจเลยสักนิด "คุณฉลาดเกินไปจริงๆ รินรดา... แต่คุณคิดเหรอว่ามือเปล่าของคุณจะล้มทนายความมือหนึ่งผู้ไร้พ่ายอย่างธีธัชได้? เขามีทั้งอิทธิพล เส้นสาย และเงินตรา บาดแผลที่คุณมี ไม่มีทางทำให้เขาเจ็บปวดได้หรอก ถ้าปราศจากพันธมิตรที่รู้จุดอ่อนของเขาทุกตารางนิ้ว" เงียบ... มีความอึดอัดโรยตัวคั่นกลางระหว่างคนทั้งสอง รินรดากวาดสายตามองเอกสารในแฟ้มเปิดอ้า มันคือสัญญาข้อเสนอความช่วยเหลือทางคดี และหลักฐานลับที่สามารถทำลายชื่อเสียงของธีธัชลงได้ในชั่วข้ามคืน พศินกำลังยื่นดาบอาบยาพิษให้เธอ เพื่อให้เธอเป็นคนแทงเข้าที่หัวใจของอดีสามีด้วยมือตนเอง ในขณะเดียวกัน ที่สำนักงานกฎหมายใจกลางเมือง ธีธัชกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกสูงตึกระฟ้า นิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ที่ไม่ได้จุดไฟไว้แน่นจนข้อต่องอขาว เขารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างในตลาดหุ้นและคดีความที่เขากำลังดูแลอยู่ ราวกับมีใครบางคนกำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง และชื่อของ "พศิน" ก็ลอยเด่นขึ้นมาในหัว พร้อมกับภาพใบหน้าของรินรดาที่เย็นชาใส่เขาในงานเลี้ยงครั้งล่าสุด ความรู้สึกกระวนกระวายใจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกำลังกัดกินขั้วหัวใจของทนายความผู้เคยเย่อหยิ่ง เขาไม่เคยกลัวความพ่ายแพ้ในศาล แต่เขากลับหวาดกลัว... หวาดกลัวว่าจะสูญเสียผู้หญิงคนนั้นไปตลอดกาลชนิดที่ไม่มีวันหวนกลับ เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ทนายฝึกหัดเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ท่านครับ... มีรายงานด่วนจากทีมสืบสวน คดีที่คู่แข่งของเรากำลังยื่นฟ้องบริษัทเราตอนนี้ มีชื่อของ... คุณรินรดา อดีตภรรยาของคุณ เข้ามามีส่วนร่วมในฐานะที่ปรึกษาลับของฝ่ายตรงข้ามครับ!" ธธัชหันขวับทันที ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจและเจ็บปวดในคราเดียวกัน รินรดากำลังร่วมมือกับศัตรูตัวฉกาจเพื่อทำลายล้างเขาจริงๆ หรือนี่! กลับมาที่ห้องประชุมลับ รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอจ้องมองพศินด้วยสายตาที่ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวแล้ว มือเรียวเอื้อมไปหยิบปากกาบนโต๊ะ ก่อนจะจรดปลายลงบนเอกสารสัญญาความช่วยเหลือของพศินอย่างช้าๆ เพื่อประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ ทว่า ในวินาทีที่เธอกำลังจะลากเส้นลายเซ็นสุดท้าย เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของพศินก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ พศินขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิดก่อนจะกดรับสาย แต่เพียงแค่ได้ยินเสียงปลายสายพูดแค่ประโยคเดียว สีหน้ามั่นอกมั่นใจของเขาก็เปลี่ยนเป็นความตกตะลึงพรเพริด ดวงตาเบิกกว้างหันขวับมามองรินรดาราวกับเห็นผีสาง "คุณว่าอะไรนะ...?" พศินทวนเสียงหลง "ลูกชายคนนั้นของธีธัช... อยู่ที่ไหนนะ!" รินรดาชะงักมือที่ถือปากกา หัวใจกระตุกวูบทันทีเมื่อได้ยินคำว่า "ลูกชาย" หลุดออกมาจากปากของศัตรูตัวฉกาจ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับเกมแห่งการแก้แค้นและแผลเป็นในใจครั้งนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ — กระจกเงาสะท้อนใจ