ความลับใต้แร่เรืองแสง

กลิ่นอายของสนิมเหล็กผสมผสานกับความชื้นของหินโบราณลอยอบอวลอยู่รอบตัว แสงสีฟ้าอมเขียวที่เรืองรองออกมาจากผนังถ้ำไม่ได้ให้ความรู้สึกอบอุ่น แต่มันกลับขับเน้นให้เงาสะท้อนของพวกเราบนผนังหินดูราวกับภาพวาดของภูตผีในตำนาน "ระวังเท้าซ้ายหน่อยค่ะ เรย์ แรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่ไม่ได้มาจากความผันผวนของแร่ธรรมชาติแน่ๆ" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความนิ่งสงบดังมาจากเซเลส อาจารย์สาวลึกลับผู้ยืนกอดอกพิงผนังถ้ำ ดวงตาคู่คมภายใต้แสงเรืองรองของแร่คริสตัลกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ เธอยังคงรักษาท่าทีเยือกเย็นราวกับไม่ได้กำลังยืนอยู่ใจกลางเหมืองร้างระดับสูงที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ดุร้าย เรย์ชักมือกลับจากการสัมผัสผลึกแร่ดิบ ชายหนุ่มปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยหลังมือ ดวงตาคู่คมหลังเลนส์แว่นวิเคราะห์ข้อมูลระบบที่ปรากฏขึ้นเป็นหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าจางๆ ในอากาศ หน้าจอแสดงค่าความหนาแน่นของมานาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ภายในรัศมีสิบเมตรนี้ "ผมกำลังคิดว่า..." เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงความตื่นตัว "แร่เรืองแสงพวกนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นตามวัฏจักรของเกม แต่พวกมันกำลังทำหน้าที่เป็น 'ตัวนำสัญญาณ' อะไรบางอย่าง เหมือนระบบวงจรเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่ถูกฝังไว้ใต้ดินลึก" "ฉลาดมากค่ะ สมกับที่เป็นช่างตีเหล็กผู้เลือกเส้นทางยากลำบากในการแกะสลักไอเทมด้วยมือของตัวเอง" เซเลสแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่มักจะซ่อนความลับระดับโลกเอาไว้เสมอ "แต่วิเคราะห์แค่โครงสร้างทางกายภาพอย่างเดียวคงไม่พอหรอกนะคะ ลองก้าวไปข้างหน้าอีกสามก้าว แล้วใช้ค้อนตีเหล็กเล่มโปรดเคาะลงไปที่พื้นศิลาเบาๆ สิคะ" ที่ด้านหลัง ลูคัสซึ่งกำลังแบกดาบใหญ่คู่ใจทำหน้าที่เป็นแทงค์แนวหน้าส่งเสียงฮึดฮัดเบาๆ พลางกวาดสายตามองไปรอบความมืดมิดของอุโมงค์ "ให้ตายสิ เรย์ นายแน่ใจนะว่ายัยอาจารย์นี่ไม่ได้พาพวกเราเดินหลงทางไปป์ไลน์ขุดแร่ร้างของระบบ? ฉันรู้สึกเหมือนมีสายตาเป็นร้อยคู่กำลังจ้องมองเราจากในความมืดนะเนี่ย" "ถ้าไม่อยากโดนวิญญาณโบราณดึงลงไปฝังร่วมกับรากหิน ลูคัสก็ช่วยหุบปากแล้วยืนคุมเชิงให้ดีเถอะค่ะ" เซเลสปรายตามองนักสู้หนุ่มด้วยหางตาเพียงเล็กน้อย แต่ทรงพลังพอที่จะทำให้ลูคัสกลืนน้ำลายลงคอและกระชับด้ามดาบในมือแน่นขึ้นทันที เรย์ไม่รอช้า เขาขยับตัวตามคำแนะนำ ก้าวเท้าไปข้างหน้าสามก้าวตามพิกัดที่เซเลสระบุ พื้นถ้ำตรงจุดนี้เรียบเนียนผิดปกติเมื่อเทียบกับความขรุขระของหินรอบด้าน ชายหนุ่มคุกเข่าลงข้างหนึ่ง นำค้อนตีเหล็กเกรดพรีเมียมที่ตนเป็นคนหลอมขึ้นมาเองเคาะลงบนแผ่นศิลาเบาๆ สามครั้ง *ก๊อง... ก๊อง... ก๊อง...* เสียงสะท้อนกังวานต่ำลึกราวกับเสียงระฆังโบราณดังสะท้อนไปทั่วอุโมงค์ ทันใดนั้นเอง พื้นศิลาใต้เข่าของเรย์ก็เปล่งแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมากลบแสงสีฟ้าของแร่เรืองแสงจนหมดสิ้น ลวดลายอักษรเวทมนตร์โบราณนับร้อยเส้นสายพุ่งกระจายตัวออกจากจุดที่ค้อนกระทบ ราวกับกิ่งไม้ที่แตกแขนงออกไปทั่วบริเวณห้องโถงใต้ดิน "นั่นมัน..." เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อหน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งเตือนรัวเร็วติดต่อกันจนอ่านแทบไม่ทัน [ตรวจพบร่องรอยอารยธรรมยุคปฐมภูมิ] [ระบบกำลังปลดล็อกข้อมูลที่ถูกเข้ารหัส...] [เงื่อนไขผ่าน: ผู้เล่น 'เรย์' ครอบครองทักษะการตีเหล็กขั้นสูงและจิตวิญญาณแห่งนักสำรวจ] กลางห้องโถงที่สว่างไสวด้วยอักษรเวท แผ่นศิลาขนาดใหญ่ที่ฝังจมอยู่ใต้ดินค่อยๆ เลื่อนตัวขึ้นอย่างช้าๆ เผยให้เห็นศิลาจารึกโบราณสลักลวดลายประหลาด พื้นผิวของศิลามีร่องลึกรูปทรงเรขาคณิตที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด มันเว้นช่องว่างตรงกลางไว้ราวกับรอคอยการเติมเต็มบางสิ่งบางอย่าง เซเลสเดินเข้าไปใกล้ศิลาจารึกค่านั้น ปลายนิ้วเรียวยาวแตะสัมผัสลงบนร่องลึกนั้นแผ่วเบา ดวงตาสสีนิลของเธอสะท้อนแสงสีทองจากอักษรเวทจนประกายระยิบระยับ "นี่คือจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเรื่องราวทั้งหมดค่ะ เรย์... ศิลาจารึกแผ่นนี้คือ 'ชิ้นส่วนหัวใจ' ของกุญแจโบราณที่สามารถเปิดประตูเชื่อมต่อระหว่างดินแดนที่ถูกผนึกกับโลกภายนอกได้" "กุญแจสำคัญในอดีต..." เรย์พึมพำกับตัวเอง สายตากวาดวิเคราะห์โครงสร้างร่องลึกบนศิลาจารึกอย่างรวดเร็ว สมองของช่างตีเหล็กประมวลผลขนาด รูปร่าง และส่วนผสมของโลหะที่จำเป็นต้องใช้ในการสร้างชิ้นส่วนที่ขาดหายไปทันที "ถ้าผมสามารถตีชิ้นส่วนโลหะที่มีค่าความเข้ากันได้กับมานาโบราณนี้เกินเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ได้..." "คุณจะกลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ถือครองกุญแจไขความลับของเซิร์ฟเวอร์หลัก Aethelgard ค่ะ" เซเลสพูดแทรกขึ้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก "และแน่นอนว่า มันจะดึงดูดความสนใจจากทั้งกิลด์ใหญ่และ... สิ่งที่หลับใหลอยู่เบื้องล่างนี้ด้วยเช่นกัน" ยังไม่ทันที่เรย์จะได้เอ่ยปากถามความหมายของประโยคหลัง พื้นดินทั้งถ้ำก็เกิดอาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน แร่เรืองแสงสีฟ้าสลับทองกระพริบถี่รัวราวกับไฟเตือนภัยในโรงงานอุตสาหกรรม "เฮ้ย! พวกนาย! ดูข้างบนโน้นสิ!" ลูคัสตะโกนลั่น เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนก ชายหนุ่มชี้ดาบไปที่เพดานถ้ำเบื้องบน เงาดำมหึมานับสิบสายกำลังเคลื่อนตัวแหวกผ่านผนังหินที่เริ่มแตกร้าว เสียงคำรามต่ำทุ้งที่สั่นประสาทดังก้องกังวานจนหน้าอกสะเทือน ดวงตาสีแดงฉานนับคู่ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิดเหนือศีรษะของพวกเขา และที่สำคัญที่สุด... หน้าต่างระบบสีม่วงเข้มขอบทองคำแท้ที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เห็นในดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น ก็ดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศตรงหน้าเรย์พร้อมกับเสียงเตือนอันน่าสะพรึงกลัว [คำเตือน: ท่านได้ปลด [ภารกิจระดับ SSS: ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญาโบราณ เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ] [บอสลับระดับตำนาน 'ราชันย์อสูรศิลาทมิฬ' ได้ตื่นจากการหลับใหล... และมันกำลังพุ่งตรงมายังจุดที่พวกท่านยืนอยู่] ด้วยรักจากใจ ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนค่ะ