หมากตัวสุดท้าย

"ความสุขบนเตียงของศัตรู... รสชาติมันเป็นอย่างไรหรือ คิน?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดของห้องพักหรูใน The Party Room กลิ่นซิการ์ราคาแพงลอยอบอวลตัดกับกลิ่นอายความกำหนัดที่ยังไม่จางหายไปจากบรรยากาศ คินที่เพิ่งก้าวลงจากเตียงชะงักฝีเท้า มือหนากระชับผ้าคลุมอาบน้ำสีเข้มปกปิดร่องรอยแห่งราคะที่ประทับอยู่ตามลำคอและแผ่นอก เขาไม่ได้หันกลับไปมองเจ้าของเสียง แต่ดวงตาคมกริบนั้นวาวโรจน์ด้วยความระแวดระวัง เซนไม่ได้นั่งอยู่บนเก้าอี้เจ้าพ่อที่เขามักจะครอบครอง ทว่าเขากำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพความโกลาหลของสังเวียนลับเบื้องล่าง มือเรียวหมุนแหวนวงเขื่องบนนิ้วเล่นอย่างใจเย็น สายตาที่จับจ้องมายังคินนั้นมีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าจะหยั่งถึง "ถ้าการมาปรากฏตัวของท่านหัวหน้าองค์กรในห้องนอนของผม คือหมากตัวหนึ่ง... ผมคงต้องบอกว่าท่านเลือกจังหวะได้แย่มาก" คินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึกเป็นเกราะป้องกันชั้นดี เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสงบจิตใจที่เต้นรำไปกับอะดรีนาลีนที่ยังหลงเหลือ เซนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินออกมาจากเงามืด แสงไฟสลัวจากเพดานตกกระทบใบหน้าครึ่งซีกของเขา เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะชื่นชมแต่กลับแฝงไปด้วยความอาฆาต "แย่หรือ? ฉันว่ามันสมบูรณ์แบบต่างหาก การที่สุนัขรับใช้ที่จงรักภักดีที่สุดของฉัน ดันไปตกหลุมรักคนที่สาบานว่าจะเด็ดหัวฉันให้ได้... นี่คือโศกนาฏกรรมที่ฉันเฝ้ารอชมมาตลอดเลยนะ คิน" คินกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "อย่าเรียกผมว่าสุนัข และสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่... มันไม่มีอะไรมากกว่าความต้องการทางสรีระ" "โกหก" เซนตัดบทสั้นๆ เขาเดินเข้ามาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบเชยคางคินขึ้นบังคับให้สบตา "นายไม่ได้แค่ต้องการร่างกายของฉัน นายต้องการทำลายฉันให้แตกสลายจากภายใน... แต่น่าเสียดาย ที่หัวใจของนายต่างหากที่กำลังจะแหลกคามือฉัน" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนเส้นด้ายที่ถูกดึงจนสุดแรง คินเบี่ยงหน้าหนีอย่างรวดเร็ว ความสับสนก่อตัวขึ้นในใจ เมื่อความรักที่เขามีต่อชายผู้นี้เป็นเรื่องจริง แต่ความแค้นเรื่องครอบครัวยังคงเป็นดั่งโซ่ตรวนที่ล่ามคอเขาไว้ "คุณจะทำอะไร" คินถาม เสียงสั่นเล็กน้อย "หมากตัวสุดท้าย" เซนกระซิบข้างใบหู น้ำเสียงนั้นเย็นเยือก "ฉันจะไม่ฆ่านาย คิน แต่ฉันจะทำให้คนทั้งองค์กร และโลกใต้ดินทั้งใบเห็นว่า 'มือสังหารอันดับหนึ่ง' อย่างนาย คือของเล่นชิ้นใหม่ที่ฉันเชื่องซ้อมจนเชื่องสนิท... และในวินาทีที่นายไร้ทางสู้ วันนั้นแหละที่ฉันจะส่งนายไปพบครอบครัวที่ปรารถนานักหนา" เซนขยับตัวออกห่างแล้วดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของบอดี้การ์ดหลายสิบชีวิตที่ถืออาวุธครบมือ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อสังหาร แต่มาเพื่อล้อมกรอบ "เตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้มีงานเลี้ยงใหญ่ และนายคือแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ที่จะต้องขึ้นไปแสดงโชว์กลางสังเวียน ในฐานะ... 'ของสะสมส่วนตัว' ของฉัน" คินมองไปยังฝูงคนตรงหน้าก่อนจะเบนสายตากลับมาที่เซน หัวใจเขาสั่นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความแค้นที่สั่งสมมานานกำลังปะทุถึงขีดสุด เขาพยักหน้าช้าๆ พลางหยิบมีดพกที่ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมาอย่างรวดเร็วในจังหวะที่ไม่มีใครคาดคิด "ถ้าอยากได้ของเล่นที่เชื่องสนิท... คุณก็น่าจะรู้ว่าของเล่นชิ้นนี้มีคมพอจะกรีดนิ้วคุณให้ขาดได้เหมือนกัน" คินประกาศกร้าว ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะกระโจนเข้าหาเซน เสียงโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่วางอยู่บนหัวเตียงก็ดังขึ้น มันคือโทรศัพท์สำรองที่คินใช้ติดต่อกับ 'บุคคลปริศนา' ที่คอยให้ข้อมูลเรื่องครอบครัวมาโดยตลอด เซนยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องนั้นขึ้นมาแล้วกดรับ ก่อนจะเปิดลำโพงให้เสียงอีกฝั่งดังชัดเจน "ฆ่ามันซะ คิน... อย่าให้โอกาสมันได้รอดชีวิตเด็ดขาด นี่คือคำสั่งสุดท้ายของคนที่นายเชื่อใจที่สุด" เสียงที่ลอดผ่านลำโพงนั้นไม่ใช่เสียงของคนแปลกหน้าที่ไหน แต่เป็นเสียงของ 'พี่ชาย' ที่คินคิดว่าตายไปแล้วตั้งแต่สิบปีก่อน! คินชะงักกึก มีดในมือร่วงลงพื้นราวกับถูกแช่แข็ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสับสนและตื่นตระหนก ข้อมูลทั้งหมดที่เขาได้รับมาตลอดหลายปีพังทลายลงในพริบตาเดียว เซนก้าวเข้ามาใกล้แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงกระหายชัยชนะ "ดูเหมือนว่า 'คนดี' ที่นายพยายามปกป้องมาตลอด... จะเป็นคนเดียวกับที่ขายวิญญาณนายให้ฉันตั้งแต่ต้นแล้วนะ" แบล็กเวลเวตหวังว่าตอนที่ 48 นี้จะทำให้หัวใจของรี้ดเดอร์เต้นไม่เป็นจังหวะนะคะ