เดิมพันด้วยชีวิต

"ถ้าคุณก้าวออกไปจากจุดที่ยืนอยู่ตอนนี้ ระยะห่างห้าเมตรจะเปลี่ยนจาก 'ความปลอดภัย' เป็น 'เขตสังหาร' ทันทีนะครับ รินรดา" เสียงกระซิบผ่านเครื่องรับสัญญาณไร้สายขนาดจิ๋วที่แนบอยู่1ข้างหูของรวินท์ดังขึ้นด้วยโทนเสียงเรียบสนิท แต่มันกลับเต็มไปด้วยความกดดันที่สามารถบดขยี้สติสัมปชัญญะของคนฟังให้แหลکสลายได้ภายในพริบตา นิ้วมือเรียวยาวของเขาขยับปรับความถี่ของสัญญาณวิทยุพกพาอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาสะท้อนแสงไฟนีออนสีส้มสลัวจากตึกร้างฝั่งตรงข้าม เบื้องล่างของพวกเขาคือโกดังเก็บสินค้าเก่าริมท่าเรือที่ถูกปล่อยทิ้งร้างมานานนับทศวรรษ อากาศยามค่ำคืนคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นไอน้ำเค็มจากทะเลปะปนกับกลิ่นอับชื้นของคราบน้ำมันเครื่อง มันคือภูมิประเทศที่ถูกเลือกสรรมาอย่างดิบดี—ไม่ใช่โดยบังเอิญ แต่เป็นสนามประลองที่ถูกออกแบบโดยจิตวิทยาสายเลือดเย็นของฆาตกรต่อเนื่องที่พวกเขากำลังไล่ล่า ในฐานะนักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากร รวินท์ใช้เวลาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาในการแกะรอยรูปแบบและรหัสทางความคิดที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกตของเป้าหมาย ฆาตกรรายนี้ไม่ได้ฆ่าเพราะความโกรธเกลียด แต่ฆ่าเพื่อสร้าง 'ผลงานศิลปะ' เชิงโครงสร้าง และในค่ำคืนนี้ เหยื่อชิ้นเอกชิ้นสุดท้ายที่จะทำให้ภาพจิ๊กซอว์สมบูรณ์... ก็คือตัวของรวินท์เอง "ฉันรู้แล้วน่า รวินท์" เสียงหวานใสแต่เจือความเคร่งเครียดของรินรดาตอบกลับมาทางหูฟัง เธอกำลังซ่อนตัวอยู่บนชั้นลอยของโครงเหล็กขึ้นสนิมห่างออกไปสามสิบเมตร ดวงตากลมโตคู่สวยไม่ได้มองแค่ความมืดเบื้องล่าง แต่เธอกำลังใช้ 'สัญชาตญาณพิเศษ' และทักษะการสังเกตการณ์ขั้นสูงกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อคาดการณ์ความน่าจะเป็นที่อาจเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า "แต่ถ้าเราไม่ทำแบบนี้ ทางเลือกเดียวที่เราเหลืออยู่คือการรอให้มันเดินเกมฆ่าล้างบางทีละคนเหมือนกับที่ผ่านมา ซึ่งคุณก็รู้ดีว่าสถิติความสำเร็จของตำรวจท้องถิ่นเป็นศูนย์" รวินท์ไม่ได้ตอบคำเขากลับไปทันที เขากลืนก้อนความแห้งผากลงคอขณะที่มือขวากำด้ามปืนพกในกระเป๋าเสื้อโค้ทแน่นจนข้อต่อปลายนิ้วขึ้นสีขาวซีด เหตุผลทางคณิตศาสตร์และจิตวิทยาบอกเขาอย่างชัดเจนว่าแผนการ 'ล่อเสือออกจากถ้ำ' ที่รินรดาเป็นคนเสนอและเขานำมาปรับแต่งโครงสร้างโดยใช้หลักทฤษฎีเกม (Game Theory) นั้นมีความเสี่ยงสูงถึงแปด puluh เก้าเปอร์เซ็นต์ มันคือการเดิมพันด้วยลมหายใจและอนาคตทั้งหมดที่มี แต่ในสถานการณ์ที่ไร้ซึ่งทางออก การสร้างความเสี่ยงที่ควบคุมได้ (Calculated Risk) คือทางรอดเดียวที่จะพลิกสถานการณ์จากตั้งรับเป็นฝ่ายล่า "จำกฎสามข้อที่เราตกลงกันไว้ให้ขึ้นใจนะครับ" รวินท์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจังจนเฉียบคม "หนึ่ง—ห้ามเปิดเผยตำแหน่งเด็ดขาดจนกว่าสัญญาณไฟกระพริบครั้งที่สามจะเริ่มขึ้น สอง—ถ้าผมขาดการติดต่อเกินสี่สิบห้าวินาที ให้คุณใช้เส้นทางหนีไฟด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือทันหันโดยไม่ต้องหันกลับมามอง และสาม..." "และสาม... เชื่อใจฉัน เหมือนที่ฉันเชื่อใจคุณ" รินรดาชิงตัดบทขึ้นมาก่อนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่หนักแน่นดั่งหินผา "เลิกทำตัวเป็นอาจารย์สอนจิตวิทยาที่ชอบออกคำสั่งกับลูกศิษย์สักทีเถอะค่ะ รวินท์ ฉันไม่ใช่เด็กฝึกหัดในห้องเรียนของคุณนะ" มุมปากของนักวิเคราะห์หนุ่มกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาได้ยากยิ่งในยามวิกฤต รวินท์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับอัตราการเต้นของหัวใจให้อยู่ในโซนควบคุม ก่อนจะก้าวเท้าออกจากเงาดำของเสาคอนกรีต เดินเข้าสู่พื้นที่โล่งตรงกลางโกดังที่ส่องสว่างด้วยแสงจันทร์สลัวผ่านหลังคาที่ผุพัง กริ๊ก... เสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นคอนกรีตดังสะท้อนก้องไปทั่วความเงียบงัน รวินท์หยุดยืนนิ่งอยู่กลางห้อง เขารู้ดีว่าทุกๆ ตารางนิ้วในรัศมีห้าสิบเมตรนี้กำลังถูกจับจ้องด้วยสายตาคู่หนึ่งจากมุมมืด ฆาตกรกำลังมองเขาผ่านกล้องเล็งปืนไรเฟิล หรืออาจจะกำลังซ่อนรอยยิ้มเยาะเย้ยอยู่หลังหน้ากากที่พวกมันใช้ปกปิดตัวตน "ออกมาได้แล้วครับ คุณนักสะสม" รวินท์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานและมั่นคง ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่ในน้ำเสียงนั้น มีเพียงความเยือกเย็นของนักวิเคราะห์ที่กำลังถอดรหัสพฤติกรรมของมนุษย์ "ผมอยู่นี่แล้ว ตามที่คุณต้องการทุกประการ" ความเงียบงันปกคลุมอยู่ชั่วอึดใจใหญ่ ราวกับเวลาถูกหยุดไว้ด้วยมนต์สะกด ก่อนที่เสียงปรบมือช้าๆ และน่าขนลุกจะดังขึ้นจากมุมมืดบริเวณชั้นสองตรงข้ามกับจุดที่รินรดาซ่อนตัวอยู่ แปะ... แปะ... แปะ... "ยอดเยี่ยม... น่าประทับใจจริงๆ ครับคุณนักวิเคราะห์" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังสะท้อนออกมาจากลำโพงโทรโข่งหรือเครื่องแปลงเสียงบางชนิด บิดเบือนจนไม่อาจระบุเพศหรืออายุได้ "ฉันไม่คิดเลยว่าเหยื่อผู้โง่เขลา จะกล้าเดินเข้ามาในกรงด้วยขาของตัวเองโดยไม่ต้องให้ฉันออกแรงต้อนเลยแม้แต่น้อย" รวินท์ไม่หันไปมองต้นตอของเสียงทันที เขายังคงรักษาสายตาให้อยู่ในระดับสายตาตรงไปข้างหน้า สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อประมวลผลทิศทางของคลื่นเสียง ระยะทาง และแรงสะท้อน เพื่อคำนวณหาตำแหน่งที่แม่นยำของตัวฆาตกร *ความสูงประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร น้ำหนักตัวที่ส่งผลต่อการลงน้ำหนักบนพื้นไม้เก่า... อยู่ห่างไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณสิบสองเมตร* รินรดาจดจำข้อมูลที่รวินท์ส่งรหัสเคาะนิ้วมือผ่านสะเก็ดสัญญาณสั้นๆ ได้ทันที เธอกระชับมีดพกในมือซ้ายพร้อมกับขยับตัวเข้าใกล้ช่องระบายอากาศที่เชื่อมต่อไปยังโครงสร้างเหล็กฝั่งตรงข้ามอย่างเงียบเชียบดั่งแมวป่า "คุณไม่ได้เลือกผมเพราะความโง่เขลาหรอกครับ" รวินท์พูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แสร้งทำเป็นผ่อนคลายเพื่อดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายให้อยู่ที่ตัวเขาคนเดียว "แต่คุณเลือกผมเพราะโปรไฟล์ของผมมันตรงกับรูปแบบความสมบูรณ์แบบที่คุณต้องการ—คุณไม่ได้ฆ่าเพื่อความสะใจ แต่คุณฆ่าเพื่อพิสูจน์ว่าระบบการวิเคราะห์พฤติกรรมที่ผมเชื่อมั่นมันไร้ค่าเมื่อเจอ 'จิตวิทยาที่แท้จริง' ของคุณ" เงาดำเบื้องบนชะงักไปเล็กน้อย เสียงหัวเราะต่ำๆ ในลำคอดังลอดออกมาจากความมืด มันเป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างล้นพ้น "ฉลาดมาก... สมกับที่เป็นหัวกะหัวข้อจากหน่วยวิเคราะห์พิเศษจริงๆ" เงาร่างในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากหลังเสาปูนขนาดใหญ่ เผยให้เห็นวัตถุปริศนาในมือขวา—รีโมทคอนโทรลไร้สายขนาดเล็กที่มีไฟสีแดงกะพริบถี่ๆ "แต่คุณคงลืมคำนวณตัวแปรที่สำคัญที่สุดไปอย่างหนึ่งนะ คุณรวินท์" รวินท์หรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นหน้าจอตัวเลขดิจิทัลบนรีโมทในมือของมัน "เกมนี้... ไม่ได้มีไว้เพื่อพิสูจน์ว่าใครฉลาดกว่ากันหรอกครับ" เสียงของฆาตกรดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่แม้จะอยู่ไกลแต่ก็สัมผัสได้ถึงความอำมหิต "แต่มันมีไว้เพื่อดูว่า... ระหว่างชีวิตของคุณ กับชีวิตของ 'ผู้หญิง' ที่ซ่อนอยู่บนโครงเหล็กตรงนั้น ใครจะมีค่ามากกว่ากันในสายตาของกฎหมายและความยุติธรรมที่คุณยึดมั่น!" ติ๊ด! เสียงสัญญาณเตือนดังลั่นขึ้นพร้อมกับไฟสีแดงบนรีโมทที่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินสว่างจ้าทันที! เบื้องล่างของโกดัง ท่อส่งแก๊สสำรองที่ถูกซ่อนไว้ตามมุมเสาเกิดประกายไฟปะทุขึ้นพร้อมกันสามจุด เปลวไฟสีส้มพุ่งพรวดขึ้นมาราวกับงูพิษที่ตื่นจากจำศีล ปิดกั้นเส้นทางหนีไฟทั้งหมดของรวินท์และรินรดาในเวลาไม่ถึงสามวินาที! "รินรดา! ถอยออกไปจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้!" รวินท์ตะโกนลั่น สัญชาตญาณดิบพุ่งพล่านเหนือทฤษฎีและเหตุผลทั้งหมด เขารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่การดักซุ่ม แต่เป็นกับดักระเบิดเวลาที่ถูกตั้งค่าไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วินาทีแรกที่พวกเขาเหยียบเข้ามาในตึกนี้! ทว่า ก่อนที่รินรดาจะได้ทันขยับตัวถอยหนีตามคำสั่ง พื้นคอนกรีตบริเวณใต้ฝ่าเท้าของเธอกลับยุบตัวลงอย่างกะทันหัน แรงระเบิดขนาดเล็กที่ถูกซ่อนไว้ใต้คานเหล็กชั้นลอยทำงานอย่างไร้เสียงเตือน ร่างบางของรินรดาร่วงหล่นลงสู่กองเปลวไฟและควันทึบเบื้องล่างท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่ถูกกลืนหายไปด้วยเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว! "รินรดาาา!" รวินท์พุ่งตัวฝ่ากำแพงเปลวไฟเข้าไปอย่างไร้ความลังเล สติสัมปชัญญะทั้งหมดหลุดลอย เหลือเพียงความรู้สึกร้อนรุ่มที่แผดเผาอยู่ในอก แต่ในเสี้ยววินาทีที่เขาเอื้อมมือคว้าจับปลายเสื้อโค้ทของเธอได้นั้น หน้าจอสมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อของเขากลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS ที่ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทอย่างเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัว— *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะวิกฤตระดับสูงสุด — ตัวแปรสำรอง 'รินรดา' สูญเสียสัญญาณชีพจร 98%]* *[เงื่อนไขพิเศษถูกปลดล็อก: บอสลับแห่งองค์กรเงา 'โปรไฟล์เลอร์หมายเลข 0' ลืมตาตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์]* *[การประเมินพลังครั้งสุดท้าย: ความน่ารอดชีวิตของคุณในอีก 60 วินาทีข้างหน้าคือ 0.00%... จงเลือก: ยอมจำนน หรือก้าวข้ามขีดจำกัดของความเป็นมนุษย์]* --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาอันซับซ้อนนี้มาจนถึงวินาทีแห่งความเป็นความตายนะครับ — โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง