ความรักที่แน่นแฟ้น

"ถ้าคุณแม่ยังกล้าส่งคนมาป่วนหน้าร้านของเราอีก ฉันเกรงว่าสมุดบัญชีเงินฝากเล่มนี้คงต้องย้ายชื่อไปอยู่ใต้หมอนของฉันแต่เพียงผู้เดียวแล้วล่ะค่ะพี่เหว่ย" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเฉียบขาดดังขึ้น พร้อมกับเสียงวางถ้วยกระเบื้องเคลือบสีนวลกระทบโต๊ะไม้หอมกรุ่นเบาๆ หลินอิงปรายตามองสามีหนุ่มที่กำลังนั่งตัวลีบอยู่บนเก้าอี้ ทหารหาญผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนอย่างจางเหว่ยในยามนี้กลับมีเหงื่อกาฬผุดซึมเต็มกรอบหน้า เขารีบยกมือขึ้นเกบท้ายทอยแก้เก้อพลางส่งสายออดอ้อนมาให้ภรรยาเต็มที่ "โธ่... อิงอิง ที่รักของพี่ เรื่องคุณแม่ผมจัดการเด็ดขาดไปเรียบร้อยแล้วครับ... เอ๊ย! พี่หมายถึง พี่จัดการเคลียร์ให้เรียบร้อยแล้วนะคะ!" จางเหว่ยเกือบหลุดคำพูดทหารออกมาเมื่อเห็นสายตาคมกริบของภรรยา เขาเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทัน "ครั้งนี้ผมประกาศิตกร้าวไปเลยว่า ถ้ากล้ามาวุ่นวายกับร้านเบเกอรี่และแปลงผักมิติของเธออีก ผมจะตัดขาดจากการส่งเสียเงินเดือนทหารให้เด็ดขาด รับรองว่าไม่มีใครกล้ามาเหยียบหน้าบ้านเราอีกแน่นอนครับ" หลินอิงป้องปากหัวเราะเบาๆ ดวงตาคู่สวยระยิบระยับด้วยความสะใจลึกๆ นับตั้งแต่เธอย้ายเข้ามาอยู่ในยุคแปดศูนย์แห่งนี้ผ่านประตูมิติลับ ชีวิตของเธอก็ไม่ใช่สะใภ้รองผู้ถูกรังแกและยอมก้มหัวให้แม่สามีจอมเจ้ากี้เจ้าการอีกต่อไป ด้วยฝีมือการทำเบเกอรี่ระดับเชฟและผักปลอดสารพิษจากมิติต่างโลก ตอนนี้ร้าน "หอมกรุ่นแดนไกล" ของเธอกลายเป็นร้านยอดฮิตอันดับหนึ่งของอำเภอ สินค้าล็อตแรกขายหมดเกลี้ยงในพริบตา สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำจนตระกูลจางฝั่งโน้นแทบคลั่งด้วยความอิจฉา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ หญิงสาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินอ้อมไปโอบกอดรอบคอสามีหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ กลิ่นอายของแป้งสาลีและเนยสดแท้ผสมผสานกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านทำให้จางเหว่ยใจเต้นระส่ำ เขาเอื้อมมือหนามาโอบเอวบางไว้แน่น ราวกับกลัวว่าภรรยาคนเก่งจะหายวับไปกับตา "เก่งมากค่ะสามี ที่รู้จักเลือกข้างได้ถูกต้อง" หลินอิงกระซิbriริมหูเขาเบาๆ "ในเมื่อปัญหาตัวน่ารำคาญถูกกำจัดไปชั่วคราวแล้ว... ค่ำคืนนี้ เรามาฉลองความสำเร็จและวางแผนอนาคตของเรากันเถอะค่ะ" จางเหว่ยหูผึ่ง ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ "ฉลองเหรอครับ? จะให้พี่ช่วยทำอะไร บอกมาได้เลย!" "ตามฉันมาในครัวค่ะ" หลินอิงจูงมือสามีเดินเข้าสู่ห้องครัวกว้างขวางที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ แสงไฟสีสวลนวลตาจากตะเกียงเจ้าพายุสะท้อนกับเคาน์เตอร์สเตนเลสเงาวับ (ที่เธอนำออกมาจากมิติลับทีละนิดอย่างแนบเนียน) บนโต๊ะไม้ตัวยาวตอนนี้เต็มไปด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศ แป้งสาลีเนื้อละเอียด ไข่ไก่สดจากมิติ เนยแท้กลิ่นหอมกรุ่น และผลสตอเบอร์รี่สีแดงฉ่ำที่เพิ่งเก็บสดๆ จากแปลงปลูกในมิติต่างโลก เสี่ยวเปาลูกชายตัวน้อยหลับปุ๋ยไปแล้วหลังจากอิ่มอร่อยกับพุดดิ้งนมสดฝีมือคุณแม่ ค่ำคืนนี้จึงเป็นเวลาส่วนตัวของสามีภรรยาอย่างแท้จริง หลินอิงสวมผ้ากันเปื้อนสีครีม ล้างมือให้สะอาดสะอ้าน ก่อนจะหันมาหยิบผ้ากันเปื้อนอีกผืนบรรจงผูกให้สามีด้วยความใส่ใจ จางเหว่ยยืนนิ่งให้ภรรยาจัดการ ปลายจมูกของเขาได้กลิ่นหอมหวานอ่อนๆ จากตัวเธอจนแทบไม่มีสติโฟกัสกับเรื่องอื่น "คืนนี้เราจะทำ 'เค้กชิฟฟ่อนนมสดฮอกไกโด' สูตรพิเศษค่ะ" หลินอิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย "เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่มั่นคงของเรา และเป็นเมนูที่จะใช้เปิดตัวในงานเฉลิมฉลองครบรอบหนึ่งปีที่เราแต่งงานกันด้วย" "พี่จะตั้งใจทำเต็มที่เลยครับ เพื่อภรรยาคนสวยของพี่" จางเหว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังและอบอุ่น บรรยากาศในครัวอบอวลไปด้วยความสุขและความร่วมมืออันยอดเยี่ยม หลินอิงเริ่มลงมือแยกไข่แดงและไข่ขาวด้วยความคล่องแคล่ว มือเรียวตีไข่ขาวจนตั้งยอดแข็งราวกับปุยเมฆ ขณะที่จางเหว่ยได้รับมอบหมายให้ตีส่วนผสมของไข่แดง นมสด และแป้งให้เข้ากันอย่างนุ่มนวล ทหารหนุ่มร่างกำยำใช้ตะกร้อมือคนส่วนผสมด้วยความระมัดระวังสุดชีวิต กลัวว่าหากทำแรงเกินไปจะทำให้ภรรยาไม่พอใจ ภาพของนายทหารผู้เกรียงไกรกำลังตั้งอกตั้งใจทำขนมเค้กด้วยใบหน้าเคร่งเครียดเรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากหลินอิงได้เป็นอย่างดี "ทำหน้าให้มันผ่อนคลายหน่อยสคะคุณจางเหว่ย เดี๋ยวเค้กจะขมเอาเพราะความเครียดของคุณนะ" หลินอิงเอ่ยแซوพร้อมกับใช้ปลายนิ้วที่เปื้อนแป้งแตะเบาๆ ที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของสามี จางเหว่ยชะงัก เขากะพริบตาปริบๆ ก่อนจะยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวสะอาด "ถ้าเค้กขม พี่จะขอเติมความหวานจากแก้มของเชฟคนเก่งแทนก็แล้วกันครับ" ว่าแล้วเขาก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ แต่หลินอิงไวกว่า เธอใช้ทัพพีไม้กั้นหน้าเขาไว้ทันพร้อมกับค้อนวงใหญ่ "ทำงานก่อนค่ะ! เดี๋ยวเตาอบจะร้อนไม่ได้ที่พอดี" ทั้งสองช่วยกันเทส่วนผสมลงในพิมพ์อลูมิเนียมอย่างประณีต กลิ่นหอมละมุนของวานิลลาและเนยแท้เริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัว หลินอิงนำพิมพ์เค้กเข้าเตาอบวิเศษจากมิติ ควบคุมอุณหภูมิด้วยจิตใต้สำนึกอย่างแม่นยำ ผ่านไปเพียงไม่นาน กลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของเค้กชิฟฟ่อนที่อบอวลด้วยนมสดก็ลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณบ้าน จนแทบจะทะลุออกไปนอกหน้าต่าง จางเหว่ยสูดกลิ่นหอมนั้นเข้าปอดลึกๆ "หอมมาก... อิงอิง ฝีมือเธอนี่สุดยอดจริงๆ ครับ แบบนี้รับรองว่าปีหน้าเราขยายสาขาไปอีกสามอำเภอได้แน่ๆ" "ไม่ใช่แค่สามอำเภอหรอกค่ะ..." หลินอิงแย้มยิ้มลึกลับ ดวงตาเป็นประกายมุ่งมั่น เธอยื่นมือไปหยิบสมุดบัญชีเล่มหนาที่ซ่อนไว้ใต้ชั้นวางแป้งมาวางกางลงบนโต๊ะ "เป้าหมายต่อไปของเราคือการเป็นเจ้าของอาณาจักรเบเกอรี่แห่งแรกในมณฑลนี้ และที่สำคัญ..." เธอนิ่งไปนิด ปล่อยให้ความเงียบสร้างจังหวะระทึกใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับสามีตรงๆ "ฉันกำลังคิดว่า... ถึงเวลาที่เราควรจะย้ายออกจากหมู่บ้านนี้ ไปซื้อบ้านหลังใหญ่ในเมือง และพาเสี่ยวเปาไปเข้าโรงเรียนที่ดีที่สุด โดยใช้เงินที่เราหามาได้ด้วยลำแข้งของเราเอง ไม่ต้องพึ่งพาหรือสนใจเสียงนินทาของบ้านใหญ่ตระกูลจางอีกต่อไป คุณว่าอย่างไรคะ?" จางเหว่ยอึ้งไปเล็กน้อย นัยน์ตาของนายทหารหนุ่มไหววับด้วยความตื้นตัน เขาจับมือเรียวบางทั้งสองข้างของภรรยาขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ด้วยความรักและเทิดทูนอย่างที่สุด "ทุกอย่างตามใจเธอเลยครับอิงอิง ชีวิตของพี่และลูก เป็นของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มปรากฏบนใบหน้าของหลินอิง เค้กชิฟฟ่อนในเตาอบส่งเสียงเตือนเบาๆ ว่าสุกพอดี หญิงสาวเตรียมจะเอื้อมมือไปเปิดเตาอบเพื่อชื่นชมความสำเร็จชิ้นแรกของค่ำคืนนี้ **ทว่า...** *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงทุบประตูกระชั้นชิดและรุนแรงดังขึ้นท่าقามกลางความเงียบสงัดยามดึก ขัดจังหวะช่วงเวลาหวานชื่นของสามีภรรยาลงอย่างไม่ไว้หน้า ทันใดนั้น เสียงโวยวายแหลมสูงคุ้นหูก็แผดลعดลอดเข้ามาจากนอกบ้าน "นังสะใภ้รอง! หลินอิง! แกเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันรู้ว่าพวกแกแอบทำของอร่อยกินกันในบ้าน ปล่อยให้ฉันกับน้องชายแกอดอยากอยู่ข้างนอกได้อย่างไร อีนางตัวดี เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" เสียงนั้นไม่ใช่ใครอื่น... แม่สามีจอมเจ้ากี้เจ้าการที่ประกาศกร้าวว่าจะตัดขาดกันไปแล้ว กลับมายืนแผดเผาอยู่หน้าบ้านพร้อมกับเงาปริศนาอีกหลายเงาในความมืดมิด หลินอิงชะงักมือที่กำลังจะเปิดเตาอบ รอยยิ้มหวานละมุนบนใบหน้าค่อยๆ หุบลง เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบเฉียบคมที่มุมปาก ดวงตาคู่สวยทอประกายวาววับอย่างท้าทาย "ดูท่าทาง... เค้กชิฟฟ่อนของเราคงต้องมีแขกไม่เชิญมาร่วมชิมเสียแล้วล่ะค่ะพี่เหว่ย" **ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" มาโดยตลอดนะคะ!**