มิติลับในตัวฉัน

"ถ้าสะใภ้ใหญ่บ้านตระกูลจางยังทำตัวอุบาทว์ไม่ยอมตื่นมาหุงข้าวต้มให้พ่อบ้านของแกกินตั้งแต่ไก่โห่แบบนี้ ฉันจะเอาไม้กวาดฟาดหลังให้หลังลาย! อย่าคิดว่าแต่งเข้าบ้านเรามาแล้วจะเป็นคุณนายสุขสบายนะอิงเอ๋อร์!" เสียงแหลมสูงบาดหูของแม่สามีดังทะลุประตูไม้เก่าๆ เข้ามาพร้อมกับเสียงกระแทกกระทั้นของถังน้ำหน้าบ้าน หลินอิงขยับเปลือกตาขึ้นช้าๆ รอยยิ้มเยдяเยือกผุดขึ้นที่มุมปากทันทีที่สมองประมวลผลได้ว่าเธอย้อนเวลากลับมาอยู่ในยุคแปดศูนย์ ท่ามกลางความยากจนข้นแค้นและครอบครัวสามีที่จ้องจะเอาเปรียบเธอทุกฝีก้าว แต่ทว่า... ในอกซ้ายของเธอกลับมีความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง มันไม่ใช่ความหวาดกลัวเหมือนในชาติภพก่อน แต่เป็นความสั่นสะเทือนอุ่นวาบที่คุ้นเคย *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณดิจิทัลใสราวกระดิ่งแก้วดังขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับความรู้สึกดึงดูดราวกับจิตวิญญาณถูกดูดกลืน หลินอิงหลับตาลงตั้งสติเพียงเสี้ยววินาที ร่างของเธอก็หายวับไปจากห้องนอนแคบๆ ที่มีกลิ่นอับชื้นทันที วูบ—! กลิ่นอับของบ้านดินถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านของเบเกอรี่อบใหม่และไอเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศ หลินอิงลืมตาขึ้นอีกครั้งเพื่อพบกับความตื่นตะลึงจนต้องกลั้นหายใจ ภาพตรงหน้าไม่ใช่ห้องครัวโทรมๆ ยุคแปดศูนย์อีกต่อไป แต่เป็น **"ไฮเปอร์มาร์เก็ตและห้างสรรพสินค้าในมิติ"** ขนาดยักษ์ที่มีความสูงถึงสามชั้น แสงไฟนีออนสีนวลสว่างไสว ชั้นวางสินค้าเรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อยสุดลูกหูลูกตา ทั้งแป้งสาลีนำเข้า เนยแท้บริสุทธิ์จากทุ่งหญ้า นมสด น้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ ช็อกโกแลตแท้คุณภาพสูง ไปจนถึงเตาอบอุตสาหกรรมระบบสัมผัสและเครื่องนวดแป้งอัตโนมัติที่เธอใฝ่ฝันหามาตลอดชีวิต! "สวรรค์... นี่มันของจริงสินะคะ" หลินอิงพึมพำกับตัวเอง มือเรียวบางเอื้อมไปสัมผัสถุงแป้งสาลีเนื้อเนียนละเอียดบนชั้นวางสัมผัสได้ถึงความเย็นและน้ำหนักที่สมจริง ทุกอย่างถูกบรรจุไว้ในมิติลับที่ผูกติดกับจิตวิญญาณของเธอหลังจากการข้ามมิติ ในชาติก่อน เธอคือเชฟเบเกอรี่มือหนึ่งที่ต้องตายอย่างน่าอนาถเพราะความโลภของคนรอบข้าง แต่ในชาตินี้ นอกจากสามีอย่างจางเหว่ยที่ซื่อสัตย์และรักเธอสุดหัวใจกับลูกชายตัวน้อยเสี่ยวเปาแล้ว เธอยังมีขุมทรัพย์มหึมานี้หนุนหลัง! หลินอิงเดินสำรวจโซนวัตถุดิบสดอย่างตื่นตาตื่นใจ พลانรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นที่มุมปาก แววตาของเธอลุกโชนด้วยประกายแห่งความเฉียบคม ในเมื่อแม่สามีอยากหาเรื่องเธอนัก และตระกูลจางชอบทำตัวเป็นปลิงดูดเลือด เธอนี่แหละจะใช้ "ของอร่อย" จากมิตินี้ค่อยๆ ฟาดฟันพวกมันทีละคน จนต้องซมซานมาสยบแทบเท้าเธอให้ดู! มือเรียวหยิบเนยแท้ ไข่ไก่สด และแป้งสาลีเกรดพรีเมียมจากชั้นวางในมิติอย่างรวดเร็ว ในเมื่อด้านนอกแม่สามีส่งเสียงโวยวายหาเรื่องข้าวเช้า เธอก็จะจัดให้... แต่ต้องเป็นอาหารเช้าที่ทำให้คนทั้งบ้านต้องอ้าปากค้างและกลืนน้ำลายด้วยความอยากกินจนแทบขาดใจ หลินอิงลงมือใช้ครัวสเตนเลสสตีลสุดล้ำสมัยในมิติมืดปรุงอาหารอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว กลิ่นหอมกรุ่นของเนยละลายผสมผสานกับความหวานละมุนของนมสดเริ่มฟุ้งกระจาย แม้จะเป็นพื้นที่ในมิติลับ แต่เธอก็รู้ดีว่ากลิ่นหอมเย้ายวนเหล่านี้จะเริ่มเล็ดลอดออกไปสู่โลกภายนอกทีละน้อยแล้ว ผ่านไปเพียงสามสิบนาที ขนมปังเนื้อฟูนุ่มละมุนราดด้วยซอสครีมสังขยาใบเตยหอมกรุ่นที่ทำจากวัตถุดิบชั้นเลิศในมิติ ก็ถูกจัดวางใส่จานกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต ด้านนอกห้องนอน เสียงด่าทอของแม่สามีเริ่มเงียบลง แทนที่ด้วยเสียงสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความสงสัย "กลิ่นอะไรวะ... หอมอะไรขนาดนี้!" เสียงแม่สามีอุทานขึ้นอย่างลืมตัวที่หน้าประตูห้องของเธอ หลินอิงยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เธอค่อยๆ เปิดประตูห้องออกไป เผยให้เห็นร่างโปร่งในชุดเรียบง่ายแต่ใบหน้าเปล่งประกายความมั่นใจ ในมือถือถาดขนมปังร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนตลบอบอวลไปทั่วบริเวณบ้านดินจนคนข้างบ้านเริ่มชะเง้อมอง ทว่า... ในวินาทีที่หลินอิงกำลังจะก้าวเท้าออกไปเผชิญหน้ากับแม่สามีผู้เจ้ากี้เจ้าการ จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นและร้อนรนก็ดังขึ้นที่รั้วหน้าบ้าน พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของจางเหว่ย สามีของเธอที่ควรจะอยู่ในค่ายทหาร กลับพุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดและแววตื่นตระหนกสุดขีด! "อิงอิง! รีบหนีเร็วเข้า... คนจากตระกูลหลี่กำลังพาคนมาพังบ้านเราแล้ว!" -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความหอมหวานและการเอาคืนสุดสะใจในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เบเกอรี่มิติต่างโลก