พิมพ์เขียวแห่งความตาย

กลิ่นบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า กำลังบีั้นทอนอากาศหายใจของคนในห้องให้เหลือน้อยลงทุกที รินรดาแทบจะขว้างม้วนกระดาษพิมพ์เขียวในมือลงบนโต๊ะกระจกหนาเตอะด้วยความฉุนเฉียว หากไม่ใช่เพราะสัญชาตญาณเตือนว่าเบื้องหน้าของเธอมันคือซาตานในคราบมนุษย์ ดวงตากลมโตที่ฉายแววพยศท้าทายจ้องเขม็งไปยังร่างสูงใหญ่ที่นั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงาน คิรากร อัครเดชโภคิน เจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล ปรโลกยังเกรงใจ ปลายเล็บของเขากำลังเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเชื่องช้า แต่มันกลับดังดุจเสียงกลองศึกที่คอยเร่งเร้าหัวใจให้เต้นระทึก "ฉันปฏิเสธงานนี้ค่ะ คุณคิรากร" สภาพสตรีร่างบางในชุดสูทเข้ารูปเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนบาดหู "บริษัทของฉันรับออกแบบเฉพาะอาคารที่มีสถาปัตยกรรมโปร่งใสและสร้างสรรค์ ไม่ใช่หลุมหลบภัยส่วนตัวที่ซ่อนเร้นความโสโครกของโลกมืด" คิรากรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาดุจเหยี่ยวคู่นั้นหรี่แคบลงจนเหลือเพียงเส้นตรงอันตราย ความเย็นชาแผ่ซ่านออกจากตัวเขาราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขายันกายลุกขึ้นเต็มความสูง ก้าวช้าๆ เข้ามาหารินรดาด้วยฝีก้าวที่เงียบกริบราวกับเสือดาวกำลังล่าเหยื่อ กลิ่นกายบุรุษผสมน้ำหอมกลิ่นไม้หอมเข้มข้นลอยเข้าปะทะนาสิกจนเธอเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ "ปากกล้าดีนี่... รินรดา" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามจากขุมนรกดังลอดไรฟัน "เธอคิดว่าปฏิเสธฉันแล้วจะเดินออกจากห้องนี้ไปได้เฉยๆ อย่างนั้นหรือ? รู้ไหมว่าไอ้วรุตม์คู่แข่งตัวดีของเธอ มันวิ่งโร่เอาเงินมาเสนอให้ฉันเหยียบหัวบริษัทเธอกี่สิบล้าน เพื่อแลกกับการล้มละลาย" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว เธอรู้ดีว่าวรุตม์จ้องจะฮุบบริษัทสถาปัตยกรรมที่เธอสร้างมากับมือ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะต้องยอมจำนนให้มาเฟียอย่างคิรากรมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรี "ถ้าคุณอยากใช้เงินซื้อความสุขบนความพินาศของคนอื่น ก็เชิญค่ะ! แต่ฉันไม่ขายวิญญาณให้ซาตานอย่างคุณแน่นอน!" สิ้นคำพูดท้าทายนั้น ร่างบางก็ถูกกระชากเข้าหาแผงอกกว้างด้วยความเร็วสูงจนเธอตั้งตัวไม่ทัน แรงปะทะทำให้ลมหายใจทั้งหมดหลุดออกจากปอด รินรดาร้องอุทานด้วยความตกใจเมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับผนังกระจกเย็นเฉียบ ขณะที่แขนแกร่งข้างหนึ่งยกขึ้นกักขังเธอไว้ด้วยท่อนแขนแข็งดุจเหล็กกล้า ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ข้างแก้มสลักเสลา "อวดดี..." คิรากรกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันตรายที่ปะปนกับความคุกกรุ่น "รู้ไหมว่าฉันเกลียดที่สุดคือพวกดื้อรั้น... แต่กับเธียร มันน่าสนุกกว่าที่คิดว่ะ" นิ้วเรียวแกร่งของมาเฟียหนุ่มไล้จากคางมนลงมายังลำคอระหง ช้าๆ แต่มั่นคงจนผิวเนื้อของรินรดาร้อนผ่าวราวกับโดนไฟลวก เธอพยายามเบือนหน้าหนีและขัดขืนสุดกำลัง แต่แรงมหาศาลของเขากลับกดทับตรึงเธอไว้จนแทบขยับไม่ได้ แรงดึงดูดทางเพศที่ดิบเถื่อนและอันตรายแผ่ซ่านจนหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ความโกรธเกรี้ยวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกเมื่อริมฝีปากหยักลึกเคลื่อนเข้ามาใกล้จนเกือบชิด "ปล่อยนะ... คนสารเลว!" เธอกัดฟันกรอด ดวงตาคู่สวยลุกโชนด้วยไฟโทสะ แม้หัวใจจะเต้นผิดจังหวะด้วยความหวาดหวั่นต่อสัมผัสใกล้ชิดที่อันตรายถึงชีวิตนี้ คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ความปราณีแต่กลับสั่นประสาทสัมผัสของเธอให้ปั่นป่วน เขาโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริกด้วยความโกรธ "พิมพ์เขียวคฤหาสน์หลังนั้น... ฉันไม่ได้จ้างเธอมาเพื่อออกแบบมันให้สวยงามหรอกนะรินรดา" ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ ราวกับต้องการแผดเผาจิตวิญญาณของเธอให้มอดไหม้คาอก "แต่ฉันจ้างเธอมา... เพื่อขังเธอไว้ในกรงของฉันต่างหากล่ะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกสู่ห้วงเสน่หาอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ