ระบบอัปเกรด

เสียงกุญแจมือกระทบกันดังกริ๊กลั่นห้องสตูดิโอ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ร่างของซ่งอี้ที่เคยผยองพองขนและหยิ่งทะนงในอำนาจเงินตรา บัดนี้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเยาะหยันซีดเผือดไร้สีเลือด นัยน์ตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะมองเอกสารชุดสุดท้ายในมือของทนายความส่วนตัว—หลักฐานการยักยอกทรัพย์ การฉ้อโกง และการฟอกเงินที่มัดตัวเขาไว้แน่นหนาจนไม่มีทางดิ้นหลุด "คุณหลินเฟยครับ เอกสารการโอนสิทธิ์และอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของบริษัทซ่งกรุ๊ปเสร็จสมบูรณ์แล้วครับ" ทนายความวัยกลางคนโค้งตัวลงอย่างนอบน้อม ยื่นแฟ้มหนังสีดำสนิทให้แก่หญิงสาวที่ยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าด้วยแววตานิ่งสนิท หลินเฟยไม่ได้ชายตามองซ่งอี้ที่กำลังคลานเข้ามาควชายกระโปรงของเธอแม้แต่น้อย "เฟย... เฟยครับ ผมขอร้อง เผื่อmemoriesเก่าๆ ระหว่างเรา... ช่วยผมด้วย!" ซ่งอี้ส่งเสียงร้องระคนสะอื้นไห้ ใบหน้าแนบติดพื้นปูนเย็นเฉียบ น้ำตาและเหงื่อไหลปะปนกันจนดูน่าสมเพชเวทนา "ความทรงจำเหรอคะ?" หลินเฟยปรายตามองลงมาเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มเยาะหยันที่งดงามแต่เย็นชาถึงกระดูกดำ "วันที่คุณเหยียบย่ามศักดิ์ศรีของฉัน วันที่คุณโยนเศษเงินใส่หน้าฉันแล้วบอกว่าฉันมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า คุณเคยมีความทรงจำที่ดีกับฉันบ้างไหมล่ะคะ ซ่งอี้" คำพูดนั้นเฉียบคมราวน้ำแข็งทิ่มแทงหัวใจของอดีตคู่หมั้นจนกระอักเลือดออกมา คำพิพากษาจากปากของเธอทรงพลังยิ่งกว่าค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจ ตำรวจสองนายไม่รอช้า เข้าล็อกตัวซ่งอี้แล้วลากตัวเขาถูไปกับพื้น เสียงโหยหวนคร่ำครวญดังระงมไปทั่วตึก ก่อนจะเงียบหายไปเมื่อร่างนั้นถูกผลักขึ้นรถพاعตำรวจที่จอดรออยู่ด้านนอก ท่ามกลางความโกลาหลนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาศาลที่สถิตอยู่ในห้วงความคิดของหลินเฟยก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง *[ติ๊ง! ภารกิจกำจัดศัตรูหัวใจระดับ C สำเร็จลุล่วง]* *[โบนัสพิเศษ: ปลดล็อก 'ทักษะพิเศษในการเจรจาธุรกิจระดับสูง' (High-Level Business Negotiation Mastery)]* *[คำอธิบายระบบ: ผู้ถือครองจะได้รับความสามารถในการอ่านภาษากาย จิตวิทยาการโน้มน้าวใจระดับปรมาจารย์ และอำนาจกดดันทางจิตวิทยาที่ทำให้คู่เจรจาทุกรูปแบบต้องยอมสยบแทบเท้า]* หลินเฟยหลับตาลงรับกระแสข้อมูลอุ่นวูบที่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง สมองของเธอกลายเป็นเครื่องจักรอันทรงพลังที่วิเคราะห์ทุกการเคลื่อนไหว แววตา และอัตราการเต้นของหัวใจของผู้คนรอบตัวได้อย่างทะลุปรุโปร่งในเสี้ยววินาที รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก... นี่แหละอาวุธชิ้นใหม่ที่จะพาเธอก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของโลกธุรกิจอย่างแท้จริง "คุณหนูครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง คีย์ก้าวเข้ามาด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ เรือนผมสีเข้มจัดทรงอย่างประณีต ดวงตาคมกริบฉายแววห่วงใยเจือความดุดันตามแบบฉบับประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เขาเอื้อมมือมาปัดปอยผมที่ระแก้มให้อย่างทะนุถนอม ราวกับโลกใบนี้มีเพียงแค่เธอคนเดียว "เรียบร้อยดีค่ะคีย์" หลินเฟยหันไปสบตาเขา รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าเฉพาะเวลาที่อยู่กับผู้ชายคนนี้ "แค่ขยะชิ้นหนึ่งถูกกวาดทิ้งลงถังขยะเท่านั้นเองค่ะ" คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาพราวระยับด้วยความชื่นชมและหลงใหล "ไม่ว่าคุณอยากจะกวาดอะไร ผมพร้อมที่จะจัดหาไม้กวาดที่ดีที่สุดในโลกมาให้คุณเสมอ... จริงสิครับ เย็นนี้มีงานประชุมใหญ่สภาหอการค้า นักลงทุนระดับโลกหลายคนมารวมตัวกันที่นั่น คุณสนใจจะไปแสดงฝีมือให้พวกเขาได้เห็นสักหน่อยไหมล่ะครับ?" สภาหอการค้า? ที่ซึ่งตระกูลใหญ่และนักธุรกิจหน้าเลือดคอยจ้องจะฮุบส่วนแบ่งทางการตลาดนะหรือคะ? หลินเฟยหรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายตาวับวามด้วยความท้าทาย "ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ?" หลินเฟยยกยิ้มมุมปาก ทักษะใหม่ที่เพิ่งได้รับจากระบบกำลังร้องเรียกหาเหยื่อรายต่อไป "ฉันกำลังอยากหาที่ทดลองระบบใหม่อยู่พอดีเลยค่ะ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเดินออกจากสตูดิโอเพื่อขึ้นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บนดาดฟ้า เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของหลินเฟยก็แผדเสียงดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู ปลายสายคือเบอร์แปลกที่ไม่เคยบันทึกไว้ แต่กลับเป็นเบอร์ตรงจากสำนักงานใหญ่ของ 'ตระกูลลู่' มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศที่เก็บตัวเงียบมานานหลายปี หลินเฟยเลิกคิ้วเล็กน้อย กดรับสายด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึก "สวัสดีค่ะ หลินเฟยพูดค่ะ" "คุณหลิน..." เสียงปลายสายเป็นชายชราน้ำเสียงทรงอำนาจแต่เจือความร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด "ผมประธานลู่... ผมมีข้อเสนอธุรกิจมูลค่าหหมื่นล้านที่อยากจะเจรจากับคุณเป็นการส่วนตัวคืนนี้ หวังว่าคุณจะให้เกียรติมาร่วมโต๊ะกับผมนะครับ" หลินเฟยชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ทักษะการเจรจาระดับสูงในหัวเริ่มทำงานทันที เธอรู้ทันทีว่าตาเฒ่าคนนี้กำลังจนมุมและต้องการความช่วยเหลือจากเธอ "ด้วยความยินดีค่ะท่านประธานลู่..." หลินเฟยตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันค่ะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!