เสียงกรีดร้องของยอดฝีมือ

"คิดจะเล่นตลกอะไรรemวล์งั้นรึ เจ้าเศษสวะไร้สังกัด?" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังลั่นขึ้นทับซ้อนบรรยากาศตึงเครียดภายในลานประลองมิติที่ห้า ศูนย์กลางของเซิร์ฟเวอร์หลักระดับประเทศ 'โครนอส' สายตาของผู้เล่นนับหมื่นคู่จับจ้องมายังร่างของเด็กหนุ่มผู้ยืนอยู่กลางสนามด้วยแววตาสمเพชเวทนาและดูแคลน ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเซ็ต 'มังกรทองคำทมิฬ' ซึ่งสลักตราสัญลักษณ์กิลด์อันดับหนึ่งอย่าง 'เทียนหลง' ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยท่าทีองอาจราวกับพญาอินทรีย์ที่กำลังมองเหยื่อในกรง เขาคือ 'เฟยหลง' รองหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง ผู้ครอบครองฉายา 'หอกทะลวงสวรรค์' ผู้เล่นระดับท็อปเทนของเซิร์ฟเวอร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหดและการผูกขาดทรัพยากรทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียว คิริวไม่แม้แต่จะชายตากลอกมองคู่สนทนา ร่างโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทไร้ลวดลายยังคงยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินอ่อน ปลายนิ้วเรียวยาวข้างหนึ่งเคาะเบาๆ ลงบนอากาศธาตุอย่างใจเย็น หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่สะท้อนแสงเรืองรองฉายข้อมูลสถานะที่ทำให้คนทั้งสนามต้องขมวดคิ้ว "ประธานกิลด์เทียนหลงส่งแกมาเป็นตัวตายตัวแทนสินะครับ... น่าสมเพชเสียจริง" น้ำเสียงนุ่มทุบแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้นเรียบๆ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ท่าทีที่สงบนิ่งจนผิดปกตินี้ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟยหลงแข็งค้าง ดวงตาดุดันฉายแววเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันที "ปากดีนักนะไอ้สวะ! แกคิดว่าการยืนกระดิกนิ้วหน้าจอโฮโลแกรมจะช่วยให้แกมีชีวิตรอดออกไปจากเขตสังหารนี้ได้งั้นรึ? ระบบมันประกาศชัดเจนว่านี่คือการประลองเดิมพันไอเทมระดับตำนาน—ถ้าแกแพ้ แกจะต้องสูญเสียทุกอย่างแม้กระทั่งสิทธิ์ในการเข้าเล่นเกมนี้ตลอดกาล!" รอบข้างส่งเสียงฮือฮาขึ้นทันที เสียงซุบซิบนินทาดังระงมราวกับฝูงแมลงวัน *“มันบ้าไปแล้วแน่ๆ... นั่นมันรองหัวหน้าเฟยหลงเชียวนะ คนที่ล้มบอสระดับเวิลด์มาแล้วสามตัวด้วยตัวคนเดียว”* *“ไอ้เด็กไร้สังกัดนั่นคงสติหลุดไปแล้วหลังจากโดนกิลด์เราไล่ล่าจนมุม”* *“รอดูมันคุกเข่าร้องขอชีวิตได้เลย อีกไม่เกินสามวินาทีหรอก”* ท่ามกลางเสียงดูถูกเหยียดหยามเหล่านั้น เอลิน่าที่ยืนกอดอกพิงเสาศิลาเวทมนตร์อยู่ไม่ไกลกลับยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา ดวงตาสีเพลิงของเธอพินิจพิเคราะห์แผ่นหลังของคิริวด้วยความหลงใหลระคนเคารพสูงสุด เธอรู้ดี... รู้ดีกว่าใครทั้งหมดว่าในวินาทีที่นายเหนือหัวของเธอขยับปลายนิ้วแบบนั้น หมายความว่ายมทูตได้ตีตั๋วเดินทางมาถึงหน้าประตูบ้านของพวกโง่เขลาเหล่านี้เรียบร้อยแล้ว "สามวินาทีงั้นเหรอครับ?" คิริวทวนคำพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาสนธยาหันกลับมามองคู่ต่อสู้ช้าๆ "สำหรับคุณ... ผมให้เวลาแค่สองวินาทีก็เกินพอแล้ว" *เปรี้ยง!* จิตสังหารสีดำสนิทพวยพุ่งทะลักออกจากร่างของคิริวในเสี้ยววินาทีนั้น แรงกดดันมหาศาลพุ่งกระแทกเข้าใส่ฝูงชนรอบสนามจนหลายคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอก ความหนาวเหน็บเสียดแทงขั้วหัวใจของทุกคนในรัศมีร้อยเมตรจนลมหายใจสะดุด เฟยหลงเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายที่เคยองอาจกลับแข็งทื่อราวกับถูกตรึงไว้ด้วยตะปูน้ำแข็ง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ "ผู้เล่นเลเวลต่ำ" อย่างที่ข่าวกรองรายงาน แต่มันคือ "ภัยพิบัติ" ที่ถูกปลดผนึก! "วิชาดาบมารผลาญนภ—!" เฟยหลงพยายามจะคำรามเรียกสกิลไม้ตายก้นหางของตนเองออกมาเพื่อความปลอดภัย แต่ทว่า... ช้าเกินไป คิริวไม่แม้แต่จะชักอาวุธ ปลายนิ้วที่แตะหน้าจอโฮโลแกรมเมื่อครู่เพียงแค่ "ปัด" ลงเบาๆ *แคร็ก! ตูม—!* วงแหวนเวทมนตร์สีเลือดขนาดมหัศจรรย์ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเฟยหลงในพริบตา ลวดลายอักขระโบราณนับหมื่นตัวหมุนวนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเป็นพายุทอร์นาโดเพลิงสีดำสนิท กลืนกินร่างของรองหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งหายลับไปในเสี้ยววินาที เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมานดังลั่นทะลุชั้นบรรยากาศของเซิร์ฟเวอร์ ไม่มีการต่อสู้ ไม่มีชั้นเชิงแลกหมัด ไม่มีแม้แต่โอกาสได้ขยับตัว ร่างในชุดเกราะมังกรทองคำทมิฬแหลกสลายเป็นเศษผงละอองแสงสีทองคำขาวท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมพื้นที่นับพันตารางเมตร ผู้เล่นนับหมื่นชีวิตอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความช็อกจนแทบถล่นออกจากเบ้า เสียงลมหายใจของทุกคนขาดห่วนราวกับเวลาถูกหยุดนิ่ง บนหน้าจอประกาศกลางเซิร์ฟเวอร์สีแดงฉานปรากฏข้อความตัวโตที่สั่นสะเทือนหัวใจของคนทั้งประเทศ: **[ประกาศระบบ: ผู้เล่น 'เฟยหลง' รองหัวหน้ากิลด์เทียนหลง ถูกสังหารภายในเวลา 1.14 วินาที!]** **[ผู้ลงทัณฑ์: 'คิริว' (เซียนเวทไร้สังกัด)]** ความเงียบสงัดปกคลุมอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนที่ร่างของคิริวจะค่อยๆ หมุนตัวกลับมาช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองไปยังทิศทางที่เหล่าสมาชิกกิลด์เทียนหลงนับร้อยชีวิตยืนหน้าซีดเผือดเป็นไก่ตาแตก "ทีนี้..." คิริวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าก้องกังวานไปทั่วโสตประสาทของทุกคน "ใครจะเป็นรายต่อไปครับ?" เอลิน่าก้าวเดินเข้ามาเคียงข้าง แสงสะท้อนจากดาบในมือเธอทอประกายคมกริบรับกับรอยยิ้มเยือกเย็นของนายเหนือหัว ท่ามกลางความตื่นตระหนกสุดขีดของกองกำลังกิลด์อันดับหนึ่งที่กำลังถอยร่นด้วยความหวาดกลัว ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะระเบิดถึงขีดสุดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับรอยแยกมิติสีม่วงเข้มที่ฉีกขาดออกกลางอากาศเหนือลานประลอง และร่างของบุคคลลึกลับในชุดคลุมนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ก็ก้าวออกมาพร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังก้องกังวานไปทั่ว "ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสียจริง... เจ้าหนุ่มตระกูลตกอับ" —โปรดติดตามตอนต่อไป— ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ