เงินลงทุนมูลค่ามหาศาล

“ถ้าคุณคิดจะเปิดร้านขายยาในย่านสลัมแห่งนี้ด้วยงบเท่ากับค่าอาหารสุนัขล่ะก็... กรุณาเก็บความหวังดีของคุณไปใช้ที่อื่นเถอะครับ คุณคีย์” เสียงของ 'บารอน กอร์ดอน' ผู้ทรงอิทธิพลประจำเมืองไซเปรสเอคโค่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในโถงอาคารพาณิชย์ร้าง เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้โอ๊คราคาแพงที่พนักงานของเขาเพิ่งยกเข้ามาวาง แววตาดูแคลนมองผ่านคีย์ ธันวา ไปยังหญิงสาวร่างโปร่งที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม ริน ลัลนา ไม่ได้ตอบโต้ เธอเพียงแค่กระชับมือที่จับแขนของคีย์ไว้แน่น แววตาที่ว่างเปล่าของเธอสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาคุกคาม แต่คีย์กลับกระตุกยิ้มที่มุมปากเบาบาง เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวเจือปน มีเพียงความเยือกเย็นของนักธุรกิจผู้มองเห็นกำไรในจุดที่ผู้อื่นมองเห็นแต่ความล้มเหลว “งบประมาณ... หรือครับ?” คีย์ทวนคำพลางกวาดสายตามองไปรอบอาคารที่มีฝุ่นเกาะหนา “ท่านบารอนเข้าใจผิดไปนิดหน่อยครับ สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่แค่การเปิดร้านขายยา แต่เป็นการเปลี่ยนโครงสร้างการตลาดของเมืองนี้ใหม่ทั้งหมด โดยใช้สิ่งที่เรียกว่า ‘อัลกอริทึมแห่งความมั่งคั่ง’ ของผมเป็นตัวนำทาง” “ไร้สาระ!” กอร์ดอนแค่นหัวเราะ “นายคิดว่าเงินจากการขายไอเทมขยะในเกมจะทำให้ตัวเองกลายเป็นเศรษฐีในโลกแห่งความเป็นจริงได้หรือไง? เมืองนี้ถูกควบคุมโดยกลุ่มสมาคมการค้าของฉัน ทุกตารางนิ้ว ทุกใบอนุญาต ทุกหยดหยาดของผลกำไร... มันเป็นของฉัน” คีย์ไม่สนใจคำขู่ เขาเดินไปหยุดที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพผู้คนสัญจรผ่านไปมาด้วยสภาพที่ซูบซีด ระบบในหัวของเขาเริ่มทำงาน จอโฮโลแกรมโปร่งใสที่มองเห็นได้เพียงคนเดียวปรากฏขึ้นแสดงผลกราฟพุ่งทะยานดุจลูกธนู [ตรวจพบช่องว่างทางการตลาด: 98.4%] [กลยุทธ์แนะนำ: ‘ทุ่มตลาดเพื่อผูกขาด’ ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าความเป็นจริง 500%] “รินครับ” คีย์หันไปหาหญิงสาวข้างกายด้วยสายตาอ่อนโยน “จำได้ไหมครับที่ผมเคยบอกว่า จะสร้างโลกที่ปลอดภัยให้คุณได้เดินเคียงข้างโดยไม่ต้องหวาดกลัวใคร” รินเงยหน้าขึ้น สบตากับเขา แววตาที่เคยหม่นหมองกลับมีความหวังประกายขึ้นมา “ฉันเชื่อคุณค่ะ คีย์” คีย์หันกลับไปเผชิญหน้ากับบารอน กอร์ดอน เขารู้อยู่แล้วว่านี่คือหมากตัวแรกของการเปลี่ยนโลก เขาหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษที่เชื่อมต่อกับ 'ธนาคารแห่งมิติที่หนึ่ง' ออกมา กดสั่งการด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ “ท่านบารอนครับ ในเมื่อท่านบอกว่าทุกอย่างในเมืองนี้เป็นของท่าน ผมขอถามหน่อยว่า... ถ้าผมทุ่มเงินหนึ่งพันล้านเหรียญดิจิทัลเพื่อซื้อสิทธิการกระจายสินค้าเวชภัณฑ์และทรัพยากรพื้นฐานทั้งหมดในเมืองนี้ในวินาทีนี้... ท่านคิดว่าท่านจะยังยืนหัวเราะอยู่ตรงนี้ได้นานแค่ไหน?” กอร์ดอนชะงัก สีหน้าเปลี่ยนจากเยาะเย้ยเป็นความตื่นตระหนก “นาย... นายไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก อย่ามาเล่นตลก!” คีย์เพียงแค่กดปุ่ม ‘ยืนยัน’ บนหน้าจอ ระบบอัลกอริทึมได้ทำการประมวลผลการโอนเงินผ่านบล็อกเชนข้ามมิติที่ไม่มีใครในโลกนี้สามารถขัดขวางได้ ในวินาทีนั้น หน้าจอสื่อโฆษณาขนาดมหึมาทุกจุดทั่วเมืองไซเปรสเอคโค่ที่กอร์ดอนเคยเป็นเจ้าของ ก็ดับวูบลงพร้อมกัน ก่อนที่มันจะสว่างขึ้นด้วยโลโก้บริษัทของคีย์ พร้อมข้อความตัวอักษรสีทองอร่าม: *‘สินค้าทุกชิ้น ลดราคา 80% ตลอดกาล – สนับสนุนโดย คีย์ ธันวา’* ผู้คนบนถนนเริ่มหยุดชะงัก เสียงฮือฮาดังขึ้นกึกก้องไปทั่วทั้งเมือง แรงสั่นสะเทือนทางการเงินเกิดขึ้นทันที หุ้นของสมาคมการค้ากอร์ดอนดิ่งพสุธาจนเกือบติดลบภายในไม่ถึงสามนาที “ท่านบารอนครับ” คีย์ก้าวเข้าไปใกล้กอร์ดอนที่ใบหน้าซีดเผือด “ดูเหมือนว่าวันนี้... เมืองไซเปรสเอคโค่จะเปลี่ยนเจ้าของอย่างเป็นทางการแล้วนะครับ” ทว่าในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักแน่นของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตูอาคาร กลุ่มชายชุดดำในเครื่องแบบทหารระดับสูงของรัฐบาลเดินเข้ามาล้อมวง พร้อมกับบุคคลที่คีย์ไม่คาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้ หญิงสาวร่างสูงเพรียวในชุดสูทสีเข้มเดินออกมาจากกลุ่มทหาร เธอสบตาคีย์ด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง ก่อนจะยื่นหมายจับสีแดงฉานมาตรงหน้าเขา “คุณคีย์ ธันวา ใช่ไหมคะ? ฉันได้รับคำสั่งให้ควบคุมตัวคุณในข้อหา ‘ก่อการร้ายทางการเงิน’ และละเมิดกฎหมายการผูกขาดข้ามมิติ...” เธอหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะลดเสียงลงเหลือเพียงกระซิบที่ได้ยินกันแค่สองคน “และคำสั่งนี้... มาจากคนที่คุณพยายามจะปกป้องมากที่สุดค่ะ” คีย์นิ่งงัน หัวใจเขากระตุกวูบเมื่อเห็นชื่อผู้สั่งการในหมายจับที่หญิงสาวคนนั้นถืออยู่... มันคือชื่อของริน ลัลนา ที่ปรากฏอยู่ในฐานะผู้บัญชาการระดับสูงของหน่วยพิทักษ์มิติ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความมั่งคั่งและปมปริศนาที่กำลังเข้มข้นขึ้นในตอนนี้ด้วยกันนะครับ!