ศัตรูคนแรกคือความโลภ

เศษกระดาษเอกสารสัญญาเงินกู้ดอกเบี้ยมหาโหดปลิวว่อนไปทั่วห้องประชุมชั้นสี่สิบห้าตามแรงลมมหาศาลจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์เวทมนตร์รุ่น ‘Aero-Phantom V8’ ที่กำลังลอยตัวนิ่งสนิทอยู่ริมหน้าต่างกระจกนิรภัย คีย์ ธันวา ไม่ได้ก้มลงเก็บกระดาษพวกนั้นแม้แต่แผ่นเดียว สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะสีเงินของเขาจับจ้องไปยังร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ ผู้ก้าวลงมาจากบันไดเหล็กของเฮลิคอปเตอร์ด้วยท่าทีเย่อหยิ่งราวกับเจ้าชีวิต "ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะครับ... คุณธันวา ผู้บริหารหน้าใหม่หมาดของบริษัทโลจิสติกส์ที่กำลังจะล้มละลาย" เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากปากของ ‘ดอน บาร์론’ เจ้าพ่อแห่งกลุ่มอิทธิพลเถื่อน ‘ซินดิเคทเงาอัสนี’ ผู้กุมสัมปทานเหมืองแร่มานาผิดกฎหมายทั่วเขตแดนตะวันตก ด้านหลังของเขาคือบอดี้การ์ดร่างยักษ์สวมเกราะเวทมนตร์ระดับสูงไม่ต่ำกว่าสิบคน แต่ละคนแผ่รังสีจิตสังหารรุนแรงจนอากาศภายในห้องแทบจะบิดเบี้ยว ริน ลัลนา ที่ยืนอยู่เคียงข้างคีย์ขยับตัวเล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมไปแตะด้ามดาบคาตานะเวทมนตร์ที่พกไว้ข้างเอวสัญชาตญาณนักรบของเธอกำลังตื่นตัว ดวงตาสงบนิ่งคู่นั้นจ้องมองกลุ่มคนเบื้องหน้าด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ทั้งสิ้น "คุณดอนมาเร็วกว่าที่อัลกอริทึมของผมคาดการณ์ไว้สามนาทีสิบสองวินาทีนะครับ" คีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขายกนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะขึ้นมาดูเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าพ่อมาเฟียตรงๆ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตวิศวกรซอฟต์แวร์ รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดหวั่น แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าสู่กับดัก ดอน ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่สบอารมณ์ เขาสกิดพนักเก้าอี้หรูแล้วนั่งลงอย่างไร้มารยาท ก่อนจะโยนแฟ้มเอกสารสีทองลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังสนั่น "ปากดีไม่เบานี่ไอ้หนู แกคิดว่าเงินกู้ยืมฉุกเฉินห้าสิบล้านเครดิตที่บริษัทแกเซ็นรับไว้เมื่อสามวันก่อน มันจะเสกให้งอกเงยขึ้นมาใช้หนูดอกเบี้ยร้อยละยี่สิบต่อวันได้ทันเวลาอย่างนั้นเหรอล่ะ? วันนี้เส้นตายหมดลงแล้ว... ถ้าไม่มีเงินสดมากองตรงหน้า ฉันจะยึดตึกนี้ แปลงโฉมมันเป็นซาสิโนใต้ดิน และสำหรับผู้หญิงข้างกายแก..." ดอนกวาดสายตาโลภ ะไปที่ร่างเพรียวบางของรินด้วยรอยยิ้มลามก "เธอคงต้องไปทำงานใช้หนี้ในคลับระดับ VIP ของฉันแทน น่าเสียดายใบหน้างามๆ นั่นจริงๆ ฮ่าๆๆๆ" เสียงหัวเราะก้องกังวานของลูกน้องสมุนดังประสานขึ้น แต่วินาทีนั้นเอง อุณหภูมิภายในห้องประชุมกลับลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ริน ก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รังสีดาบสีครามแผ่พุ่งออกมาจากร่างของเธอโดยไม่รู้ตัว ความทรงจำของเธออาจจะหาย aไป แต่สัญชาตญาณการปกป้องคนที่เธอรักยังคงอยู่ครบถ้วน "ถ้าแกกล้าแตะต้องเขา... แขนทั้งสองข้างของแกจะได้หลุดออกจากร่างก่อนที่ดวงอาทิตย์จะตกดิน" เสียงหวานใสกังวานแต่เยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้น ร่างของเธอเตรียมพุ่งเข้าประชิดตัวในเสี้ยววินาที แต่คีย์ยกมือขึ้นขวางไว้เบาๆ เป็นสัญญาณเชิงห้ามปราม รินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยอมถอยกลับมาหนึ่งก้าวตามคำขอของชายหนุ่ม เธอยังคงเชื่อใจเขาอย่างไร้เงื่อนไข แม้ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะไร้ทางออกนี้ "ใจเย็นๆ ก่อนครับริน การใช้กำลังกับสุนัขที่เห่าเสียงดัง... เปลืองแรงดาบราคาแพงของเธอเปล่าๆ" คีย์หันไปยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะหันกลับมามองดอนด้วยสายตาที่เปลี่ยนเป็นคมกริบดุจใบมีดโกน "คุณดอนครับ คุณพูดถูก... ห้าสิบล้านเครดิตพร้อมดอกเบี้ย มันคือตัวเลขมหาศาลสำหรับบริษัทที่กำลังจะล้มละลายจริงๆ" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทสีเข้มของตนเองให้เข้าที่อย่างใจเย็น "แต่คุณลืมคิดคำนวณตัวแปรสำคัญไปตัวแปรหนึ่ง... ตัวแปรที่เรียกว่า 'ความมั่งคั่งอย่างไร้ขีดจำกัดของระบบอัลกอริทึม'" ดอนแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "อย่ามาทำเป็นไขสือไอ้เด็กน้อย แกมีปัญญาหาเงินที่ไหนมาใช้หนี้ในอีกสิบวินาทีนี้ ห๊ะ? หรือจะให้ฉันโทรเรียกตำรวจมาลากคอพวกแกไปโรงพักดี" คีย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขายกสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวแตะหน้าจอเพื่อเปิดใช้งานแอปพลิเคชันลับที่ถูกติดตั้งด้วย ‘ระบบอัลกอริทึมพิชิตโลกต่างมิติ’ หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังชัดเจนในโสตรประสาทของเขาคนเดียว [ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามขู่กรรโชกทรัพย์และคุกคามโดยกลุ่มอิทธิพลเถื่อน] [เปิดใช้งานฟังก์ชันพิเศษ: "การล้างบางทางการเงิน" (Financial Purge Mode)] [ทำการโอนเงินสดมูลค่า 500,000,000 เครดิต (ห้าร้อยล้านเครดิตตรง) เข้าสู่บัญชีส่วนกลางเพื่อชำระหนี้ทั้งหมดของบริษัทในทันที พร้อมซื้อกิจการทั้งหมดของ 'ซินดิเคทเงาอัสนี' แบบเบ็ดเสร็จ] เสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางมหานครเวทมนตร์ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้อง สมาร์ตโฟนของดอน บาร์รอน และลูกน้องทุกคนสั่นรัวอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอของพวกเขากะพริบเป็นสีแดงฉาน แจ้งเตือนข้อความเดียวกันด้วยตัวอักษรสีทองตัวใหญ่ [บัญชีธนาคารของคุณถูกอายัดโดยผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่: "คีย์ ธันวา"] [สิทธิ์การบริหารทั้งหมดถูกโอนย้าย หนี้สินทั้งหมดถูกเคลียร์ ชำระเงินสดเสร็จสิ้นสมบูรณ์] ดอนหน้าซีดเผือด สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา มือหนาที่ถือสมาร์ตโฟนสั่นเทาจนแทบจะถือไม่อยู่ เขาเบิกตากว้างจ้องมองหน้าจอแล้วเงยหน้าขึ้นมองคีย์ด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายที่เคยผยองพองขนกลับสั่นสะท้านราวกับลูกนกตกในพายุฝน "เป็นไปไม่ได้... แก... แกเอาเงินมาจากไหนตั้งห้าร้อยล้านเครดิตในเวลาเสี้ยววินาทีนี้วะ! แกล้มละลายไปแล้วไม่ใช่เหรอ!" ดอนแผדเสียงคำรามด้วยความสติแตก คีย์เดินเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมโน้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความปรานีใดๆ "โลกนี้นะครับคุณดอน... เงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งลมหายใจและความภักดีของลูกน้องคุณ" สิ้นคำพูดของคีย์ บอดี้การ์ดสวมเกราะเวทมนตร์ระดับสูงทั้งสิบคนด้านหลังดอนต่างปลดอาวุธออกจากมือพร้อมกัน แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งหันหน้าเข้าหาคีย์อย่างพร้อมเพรียง เสียงเหล็กกระทบพื้นดังสนั่น รังสีจิตสังหารเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความจงรักภักดีในชั่วพริบตา ดอนผงะถอยหลังจนล้มลงไปนั่งกองกับพื้น เก้าอี้หรูล้มคว่ำไม่เป็นท่า เขามองลูกน้องมือขวาที่ตอนนี้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่เชื่อสายตา ในจังหวะที่บรรยากาศในห้องกำลังหยุดนิ่งด้วยความอึดอัด ประตูห้องประชุมอีกด้านก็เปิดผางออกอย่างไร้การเคารพ ร่างของชายชราในชุดสูททหารโบราณประดับยศพลเอกก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมกับแฟ้มเอกสารลับสุดยอดสีแดงฉานในมือ "คุณคีย์ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ทางกองบัญชาการทหารเวทมนตร์ตรวจพบสัญญาณมานาปริศนาขนาดมหึมา กำลังพุ่งตรงมายังตึกนี้จากมิติคู่ขนาน... และเป้าหมายของมันคือพวกเรา!" (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" เสมอมานะครับ)