ฟาดด้วยเงินตบด้วยความจริง

"สัญญาณมานาขนาดนั้น... ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ครับคุณคีย์!" เสียงของริน ลัลนา หญิงสาวผู้เป็นทั้งดวงใจและคู่คิด สะท้อนก้องผ่านความตึงเครียดที่ปกคลุมห้องบัญชาการชั่วคราว ร่างเพรียวระหงในชุดเกราะเวทมนตร์สีเงินยวงยืนหยัดอยู่เบื้องหน้าหน้าจอโฮโลแกรมที่กำลังสั่นกระพริบเป็นสีแดงฉาน บ่งบอกถึงวิกฤตระดับหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า คีย์ ธันวา ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปปักดิ้นทองปรายตามองตัวเลขมานาที่พุ่งทะยานราวกับกราฟหุ้นในช่วงตลาดกระทิง เขายังคงจิบกาแฟดำอุ่นๆ ในมือด้วยท่าทีเยือกเย็นราวกับทิวสนปะทะสายลมหนาว สายตาคมกริบกวาดมองข้อความแจ้งเตือนสีทองอร่ามจาก [ระบบอัลกอริทึมพิชิตโลกต่างมิติ] ที่ลอยเด่นอยู่เหนือหัว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบกองกำลังบุกรุกจากมิติคู่ขนาน "ดิวิชั่นเงาโลหิต" จำนวน 3,000 นาย] [เงื่อนไขพิเศษ: เป้าหมายของพวกมันคือการเข้ายึดครองเขตเศรษฐกิจพิเศษเขตที่ 7 และขับไล่ท่านออกจากพื้นที่] [ข้อเสนอจากระบบ: ต้องการเปิดใช้งาน "โปรโตคอลกวาดล้างทุนนิยม" หรือไม่? (ค่าใช้จ่าย: 50,000,000,000 เครดิต)] มุมปากของคีย์ยกยดขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเยียบเย็นของนักล่าผู้กุมความลับทั้งหมดของเกมนี้ไว้ในกำมือ "ขับไล่ผมงั้นเหรอครับ..." คีย์พึมพำเบาๆ ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังก้องกังวานในความเงียบ "พวกมันคงลืมไปว่า... ตึกนี้ พื้นที่นี้ และแม้แต่กฎหมายของกองบัญชาการทหารเวทมนตร์ ถูกซื้อขาดด้วยเงินสดในบัญชีของผมไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว" ตูมมม! แรงระแรงสั่นสะเทือนมหาศาลพุ่งทะลวงกำแพงกระจกนิรภัยชั้นที่ 50 ของตึกระฟ้า เศษกระจกนับล้านชิ้นกระจายราวกับหิมะโปรยปรายท่ามกลางกลุ่มควันสีดำทึบ ร่างของเงาสวมชุดเกราะสีดำทมิฬนับสิบชีวิตพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกับออร่าสังหารที่แผ่พุ่งจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ผู้นำกลุ่มก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม "คีย์ ธันวา! แกหมดเวลาสนุกแล้ว ท่านเคาท์แห่งเขตอิทธิพลนี้สั่งให้เรามาล้างบางพวกแกให้สิ้นซาก ส่งสิทธิ์การถือครองเขตที่ 7 มาซะ มิฉะนั้นร่างของพวกแกจะกลายเป็นปุ๋ยใต้ตึกนี้!" เสียงหัวهเยาะเย้ยดังลั่นจากปากของหัวหน้าหน่วยสังหารเวทมนตร์ เขายกดาบยาวอาบมานาสีเลือดขึ้นชี้หน้าคีย์ โดยไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยว่า ตนเองกำลังยืนอยู่บนปากเหวแห่งความหายนะ รินขยับตัวเตรียมชักดาบเวทมนตร์ออกจากการฝัก นัยน์ตาสสีไพลินเปล่งประกายแสงอันตราย แต่มือหนาของคีย์กลับเอื้อมไปแตะที่ไหล่บางของเธอเบาๆ เป็นสัญญาณให้หยุด "ใจเย็นๆ ครับริน การใช้กำลังรุนแรงมันล้าสมัยไปแล้ว สำหรับคนพวกนี้... เราต้องคุยกันด้วยภาษาที่พวกเขาเข้าใจได้ดีที่สุด" คีย์หยิบสมาร์ทโฟนสีดำสนิทที่ดีไซน์ล้ำยุคขึ้นมา นิ้วเรียวกดหน้าจอเพียงสามครั้ง เสียงแจ้งเตือนใสๆ จากระบบก็ดังขึ้นในโสตประสาทของทุกคนในห้อง [ทำรายการสำเร็จ: โอนเงินจำนวน 100,000,000,000 เครดิต เข้าสู่ระบบบัญชีกลางของกองบัญชาการทหารเวทมนตร์] [สถานะปัจจุบัน: ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ประธานคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งดินแดนเวทมนตร์" มีอำนาจเด็ดขาดในการปลด ปลดอาวุธ และเนรเทศบุคคลใดๆ ภายในเขตอิทธิพลทันทีโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการยุติธรรม] ฉับพลัน ท้องฟ้าด้านนอกที่เคยพายุดำทะมึนกลับสงบนิ่งลงอย่างฉับพลัน เสียงระฆังเวทมนตร์โบราณดังขึ้นก้องกังวานสามครั้ง ประทับตราสัญลักษณ์รูปมงกุฎทองคำขนาดยักษ์บนท้องฟ้า ครอบคลุมรัศมี 50 กิโลเมตร หัวหน้าหน่วยสังหารที่กำลังจะพุ่งเข้ามาจู่โจม ชะงักกึก ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรงเมื่อตราประทับสีทองส่องแสงลงมาทาบทับ ร่างกายของกองกำลังนับพันที่ตามมาด้านหลังเริ่มโปร่งใสและสูญเสียพลังมานาไปในพริบตา ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติของเมืองหันปากกระบอกปืนเวทมนตร์นับหมื่นกระบอกกลับมาเล็งตรงที่พวกมันทันที! "ทะ... เป็นไปไม่ได้! นั่นมันตราประทับของผู้บัญชาการสูงสุดระดับตำนาน! แก... แกทำได้อย่างไรกัน!" หัวหน้าหน่วยสังหารหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด คีย์ก้าวเดินเข้าไปหาช้าๆ เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะที่มั่นคง เขายืนประจันหน้ากับคนที่เคยคิดจะคร่าชีวิตตนเองในระยะประชิด นัยน์ตาสีเข้มมองลงมาด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา "เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่างครับ... แต่ถ้าคุณไม่มีเงินมากพอ ความภักดีของคุณก็ไม่มีค่าอะไรเลย" คีย์ยิ้มมุมปาก ยื่นมือไปตบไหล่ของอีกฝ่ายเบาๆ สองที "ในฐานะประธานคนใหม่ของเขตนี้ คำสั่งแรกของผมคือ... เนรเทศพวกแกออกไปให้พ้นจากดินแดนของผม ณ บัดนี้" สิ้นเสียงของคีย์ ร่างของกองกำลังเงาโลหิตทั้งหมดก็ถูกลำแสงสีทองพุ่งชนจนกระเด็นทะลุออกนอกหน้าต่าง ร่วงหล่นดิ่งพสุธากลับสู่มิติคู่ขนานต้นทางด้วยความเร็วแสง เสียงกรีดร้องโหยหวนค่อยๆ เงียบหายไปในความว่างเปล่า ห้องบัญชาการกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงกลิ่นจางๆ ของกาแฟดำและไอร้อนที่ลอยกรุ่น รินมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความหลงใหลระคนทึ่ง เธอก้าวเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลัง ซบใบหน้าลงกับลาดไหล่หนาอย่างอุ่นใจ "คุณนี่มัน... ร้ายกาจจริงๆ นะครับคุณคีย์" เสียงหวานกระซิบชิดริมหู คีย์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย เขายกมือขึ้นกุมมือเรียวบางนั้นไว้แน่น ก่อนจะหันกลับไปโอบกอดเธอตอบ ทว่าในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายด้วยความหวานชื่น หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็ดับวูบลง และถูกแทนที่ด้วยข้อความเตือนภัยสีเลือดรูปแบบใหม่ที่สั่นสะเทือนยิ่งกว่าเดิม [คำเตือนจากระบบขั้นวิกฤต: ตรวจพบการเข้าถึงรหัสผ่านระดับพระเจ้าจาก "บุคคลลึกลับ" ผู้ถือครอง 50% ของหุ้นทั้งหมดในเครือข่ายจักรวาลคู่ขนาน และ... บัญชีธนาคารของบุคคลนั้นกำลังถูกโอนถ่ายเข้ามาเพื่อล้างพอร์ตทรัพย์สินทั้งหมดของท่านในวินาทีนี้!] ประตูห้องบัญชาการที่ถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนาด้วยระบบเวทมนตร์สูงสุด ถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังสะท้อนก้องกังวาน แปะ... แปะ... แปะ... "ยินดีด้วยนะคุณธันวา... แต่ดูเหมือนว่าเกมเศรษฐีนี้ คุณเพิ่งจะ ‘ล้มละลาย’ ไปเมื่อกี้เองนะ" (โปรดติดตามตอนต่อไป) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของผมเสมอนะครับ