รอยร้าวในโครงสร้างระบบ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและฝุ่นผงอิฐที่พังทลายคละคลุ้งไปทั่วโถงใต้ดินชั้นที่สี่ แรงกระแทกเมื่อครู่ไม่ได้มาจากอสูรกายตรงหน้า... แต่มันพุ่งทะลวงมาจาก “จุดอับสายตา” ของระบบโครงสร้างเรดาร์ที่ลิซ่าเคยเชื่อมั่นมาตลอด “เซร่า!” เสียงเรียกของลีโอตึงเครียดจนแทบขาดใจ นัยน์ตาสสีนิลที่มักจะฉายแววเยือกเย็นและคำนวณความน่าจะเป็นอย่างแม่นยำในทุกย่างก้าว บัดนี้กลับไหววับด้วยระลอกคลื่นแห่งความตระหนก ร่างสูงโปรดปรานการคุมเกมจากแถวหลังพุ่งพรวดเข้าไปคว้าตัวสหายสาวคู่ใจทันทีที่ฝุ่นควันเริ่มจางลง เซร่ากัดฟันกรอด ใบหน้าเนียนเปื้อนคราบเขม่าและเลือดซิบที่มุมปาก เธอพยายามยันกายลุกขึ้นด้วยการสนับสนุนของดาบใหญ่คู่ชีพ ทว่าดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้มองบาดแผลของตัวเอง กลับจดจ้องไปยังผนังหินเบื้องหลังที่เพิ่งถูกกระแทกจนยุบเป็นหลุมลึก “ไม่ใช่... มันไม่ใช่พลังของมอนสเตอร์ในชั้นนี้ค่ะ ลีโอ” เสียงหอบหายใจของเซร่าขาดเป็นช่วงๆ “แรงนั่น... เหมือนถูกดีดกระเด็นออกมาจาก ‘ขอบเขต’ อะไรบางอย่างที่เรามองไม่เห็นต่างหาก” ลิซ่า (ในฐานะผู้แต่ง) ขอพาคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านมาหยุดพักหายใจกันสักนิดนะคะ ลืมภาพการต่อสู้แฟนตาซีดาบปะทะเวทมนตร์แบบเดิมๆ ไปได้เลยค่ะ เพราะในบทที่ 20 นี้ เรากำลังจะพาไปเจาะลึกถึง “รอยต่อ” ของโลกใบนี้ที่เริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรง ลีโอย่อตัวลง คมเนตรกวาดมองพื้นที่รอบตัวอย่างรวดเร็ว นิ้วเรียวยาวเคาะอากาศเบาๆ สามครั้งเรียกอินเทอร์เฟซเด็คการ์ดประจำตัวขึ้นมา แสงสีฟ้าอมม่วงของโฮโลแกรมส่องสะท้อนใบหน้าเคร่งเครียดของเขา เด็คการ์ดพินาศของเขาบรรจุการ์ดกลยุทธ์ระดับสูงไว้ครบถ้วน แต่ในวินาทีนี้... ตัวเลขความน่าจะเป็นที่ปรากฏบนหน้าจอกลับกระพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน *[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในระบบพิกัดพื้นที่ (Coordinate Anomalies)]* *[ข้อผิดพลาดรหัส E-404: ข้อมูลสภาพแวดล้อมไม่สอดคล้องกับฐานข้อมูลหลัก]* “แปลก...” ลีโอพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาเบาราวกับเสียงกระซิบแต่ชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันของดันเจี้ยน “ตามหลักการคำนวณความน่าจะเป็นของระบบ ดันเจี้ยนระดับ B นี้ถูกเซ็ตอัปโครงสร้างไว้ตั้งแต่แพตช์เปิดตัวโลกใบนี้เมื่อสามปีก่อน ไม่มีทางที่จะมีซอกมุมหรือพื้นที่อับสัญญาณเรดาร์ที่ระบบตรวจไม่พบ... เว้นเสียแต่ว่า...” “เว้นเสียแต่ว่าตัวระบบเองกำลังพยายามปกปิดอะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหมคะ?” เซร่าต่อประโยคให้ พร้อมกับใช้ดาบยันพื้นพยุงตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ร่างกายจะยังล้าจากการกระแทก แต่แววตาของฮันเตอร์สาวสายแทงค์ผู้นี้กลับฉายประกายความมุ่งมั่นและเชื่อมั่นในตัวสหายหนุ่มอย่างไม่เสแสร้ง ลิโอไม่ตอบคำเขากวาดสายตามองไปที่ผนังหินจุดที่เซร่ากระเด็นไปกระแทก มือขวาเอื้อมไปหยิบการ์ดเวทมนตร์ประเภท [ตรวจสอบโครงสร้าง (Inspection)] ออกมาจากเด็ค แต่วินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวการ์ด— *เปรี๊ยะ!* เสียงราวกับกระจกแก้วบานใหญ่แตกร้าวกลางอากาศดังขึ้นอย่างเฉียบพลัน อากาศเบื้องหน้าของพวกเขาทั้งคู่บิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอก ราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่ถูกน้ำสาดจนละลาย เส้นตารางเรขาคณิตสีฟ้าเรืองแสงที่ปกติจะใช้แสดงขอบเขตของแผนที่ดันเจี้ยน กลับปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นความมืดมิดสนิทไร้ก้นบึ้งและกลุ่มเฟืองจักรกลสีดำสนิทที่กำลังหมุนวนส่งเสียงคำรามต่ำอย่างน่าขนลุกอยู่เบื้องหลังรอยต่อนั้น! “นั่นมัน... อะไรกันคะนั่น?” เซร่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ลีโอไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา แต่หัวใจของอดีตโปรเพลเยอร์การ์ดเกมกลับเต้นรัวระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ในฐานะคนที่เคยเจาะระบบและคำนวณความผิดพลาดของโค้ดมานับไม่ถ้วน เขารู้ดีว่าภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ปรากฏการณ์ทางเวทมนตร์ตามธรรมชาติของโลกแฟนตาซีแห่งนี้ แต่มันคือ... บั๊กของระบบ! “ไม่ใช่แค่ดันเจี้ยนนี้หรอกเซร่า...” ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคู่คมจ้องเขม็งไปยังรอยร้าวที่กำลังขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ “ระบบที่พวกเราใช้เลเวลอัป ใช้รับเควสต์ และใช้กำหนดชะตากรรมของพวกเรามาตลอด... กำลังจะพังทลายลงแล้ว” สิ้นคำพูดนั้น แสงไฟเวทมนตร์รอบโถงดันเจี้ยนก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยจะดังขึ้นในหัวของลีโอ—แต่มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนภารกิจปกติทั่วไป *[ตรวจพบผู้บุกรุกนอกเหนือจากขอบเขตการจำลองสถานการณ์]* *[ระบบจำลองโลก: กำลังเริ่มกระบวนการรีเซ็ตฉุกเฉิน (Emergency Reset)...]* *[คำเตือนเด็ดขาด: ท่านมีเวลาเหลืออีก 180 วินาที ก่อนที่ตัวตนของท่านจะถูกลบออกจากฐานข้อมูล]* ในความมืดสลัว รอยร้าวบนผนังหินระเบิดออกอย่างรุนแรง พร้อมกับร่างของเงาดำมหึมาที่ก้าวทะลุผ่านความว่างเปล่าออกมา มันสวมชุดเกราะเหล็กโบราณที่สลักด้วยอักษรรูนต้องห้าม และในมือถือเคียวเล่มยักษ์ที่อาบไปด้วยละอองแสงสีแดงฉาน ดวงตาสองข้างของมันไม่ใช่ดวงตาของสิ่งมีชีวิต แต่มันคือ... หน้าจอโค้ดคำสั่งสีแดงที่กำลังรันโปรแกรมประหารชีวิต! เซร่ากำดาบในมือแน่น เตรียมพร้อมพุ่งเข้าปะทะเพื่อปกป้องสหาย แต่ลีโอกลับยกมือขึ้นขวางไว้ทันที “ไม่ต้องขยับเซร่า...” ลีโอสูดหายใจเข้าลึก ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แม้สถานการณ์จะคับขันถึงขีดสุด แต่แววตาของนักคุมเกมดวงซวยกลับเปล่งประกายความท้าทายอย่างดุร้าย “ในเมื่อระบบมันอยากจะรีเซ็ตเรานัก... งั้นเรามาลอง ‘โกง’ ระบบดูสักตั้งเถอะ!” นิ้วเรียวตวัดดึงการ์ดสามใบสุดท้ายออกจากเด็คพินาศ พร้อมกับที่เงาดำมรณะเงื้อมเคียวมหึมาฟาดลงมาตรงหน้า—! ...โปรดติดตามตอนต่อไป... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับกลยุทธ์ของลีโอกับเซร่านะคะ!