ระบบเศรษฐีไร้พ่ายทำงาน

"สิบห้าล้านหยวน... นี่มันเศษเงินหรือการดูถูกกันแน่?" เสียงเรียบเฉยของจ้าวอวิ๋นดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัด เขาจ้องมองหน้าจอสมาร์ทโฟนที่ปรากฏข้อความแจ้งเตือนยอดเงินโอนเข้าบัญชีธนาคารส่วนตัว—เลขศูนย์ที่เรียงรายอยู่เบื้องหลังตัวเลขหนึ่ง ทำเอาหัวใจที่เคยด้านชาของอดีตกวีผู้ตกอับเต้นระรัวอย่างเป็นจังหวะที่ดุดัน ระบบมหาเศรษฐีไร้พ่ายได้เริ่มต้นการทำงานอย่างเป็นทางการแล้ว หลินเฟยที่ยืนอยู่ข้างกายวางมือบางลงบนไหล่กว้างของเขา สัมผัสของเธอแผ่ซ่านความอบอุ่นที่จ้าวอวิ๋นยึดเหนี่ยวมาตลอดหลายปีแห่งความยากแค้น "มันไม่ใช่เศษเงินจ้าวอวิ๋น แต่มันคือจุดเริ่มต้นของ 'คมดาบ' ที่คุณจะใช้ทวงคืนทุกอย่างที่พวกมันพรากไป" "คมดาบที่อาบด้วยหยาดเหงื่อและตัณหา..." จ้าวอวิ๋นพึมพำ ดวงตาของเขาฉายแวววาวโรจน์ดุจพยัคฆ์ที่เพิ่งตื่นจากภวังค์ "เตรียมรถให้พร้อม คืนนี้เราจะไปงานเลี้ยงที่สมาคมการค้า... ผมจะไปดูว่าพวกที่เคยถ่มน้ำลายใส่หน้าผม จะทำหน้าอย่างไรเมื่อเห็นผมเดินเหยียบศักดิ์ศรีพวกมันจนจมดิน" งานเลี้ยงคืนนี้จัดขึ้นที่โรงแรมระดับเจ็ดดาวใจกลางมหานคร ที่ซึ่งเหล่าชนชั้นสูงต่างพากันอวดเบ่งด้วยเครื่องประดับและเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่มูลค่าพอจะซื้อชีวิตคนจนได้ทั้งเมือง ทันทีที่ร่างสูงโปร่งของจ้าวอวิ๋นก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ เสียงดนตรีคลาสสิกที่แผ่วเบาก็ดูเหมือนจะหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสวมชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากห้องเสื้อชั้นนำในมิลาน เนื้อผ้าสีมิดไนท์บลูขับเน้นเรือนร่างให้ดูสง่างามดั่งเทพบุตรผู้จุติจากเถ้าถ่าน กลิ่นอายความเยือกเย็นที่เขาส่งออกมานั้นคมกริบเสียจนผู้คนที่เดินผ่านต้องเบี่ยงกายหลบอย่างไม่รู้ตัว "นั่นมัน... จ้าวอวิ๋นไม่ใช่หรือ?" เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นจากกลุ่มเศรษฐีหนุ่มที่เคยกลั่นแกล้งเขาในสมัยเรียน "จะใช่ได้ยังไง! ไอ้กวีไส้แห้งที่ถูกไล่ออกเพราะไม่มีปัญญาจ่ายค่าเทอมเนี่ยนะ? ดูนั่นสิ นาฬิกาข้อมือเรือนนั้น... รุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นของ Patek Philippe เลยนะเว้ย!" จ้าวอวิ๋นไม่สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความริษยาและกังขา เขาหยิบแก้วแชมเปญจากถาดของบริกรด้วยท่วงท่าที่สุขุมดุจขุนนางผู้สูงศักดิ์ สายตาของเขาจ้องมองไปยัง 'ซูเฉิง' อดีตเพื่อนสนิทที่เคยทรยศเขาเพื่อตำแหน่งประธานบริหารบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ ซูเฉิงในชุดทักซิโดราคาแพงกำลังหัวเราะร่าอยู่กับกลุ่มนักลงทุน เมื่อซูเฉิงหันมาสบตาจ้าวอวิ๋น รอยยิ้มเย่อหยิ่งของเขาก็แข็งค้างทันที เขาจำได้แม่นว่าคนตรงหน้าคือ 'ขยะ' ที่เขาเคยใช้เท้าเขี่ยให้พ้นทาง แต่ภาพลักษณ์ของจ้าวอวิ๋นในวันนี้กลับสง่างามจนน่าเกรงขาม "จ้าวอวิ๋น? นายเข้ามาที่นี่ได้ยังไง? ใครอนุญาตให้คนอย่างนายเข้ามาเพ่นพ่านในงานเลี้ยงระดับนี้?" ซูเฉิงก้าวเข้ามาหาด้วยความพยายามที่จะข่มขวัญ ทว่าจ้าวอวิ๋นกลับยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง "สถานที่ที่ผมอยู่ ไม่จำเป็นต้องมีใครอนุญาตหรอกครับซูเฉิง" จ้าวอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันมหาศาลจากมาดของเขาสยบคำพูดของซูเฉิงให้ติดอยู่ในลำคอ "ที่ผมมาวันนี้ เพราะผมมีเรื่องจะ 'ทวง' คืน... และอาจจะมีการเดิมพันเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างเรา" บรรยากาศในงานเงียบกริบลงทันที ผู้คนนับร้อยต่างจับจ้องมาที่จุดเดียว จ้าวอวิ๋นหยิบการ์ดสีดำสนิทไร้ลวดลายออกมาจากกระเป๋าสูท วางมันลงบนโต๊ะกลางท่ามกลางความฉงนของทุกคน "บัตรใบนี้มีวงเงินไม่จำกัด... ผมขอเดิมพันด้วยเกียรติยศและทรัพย์สินทั้งหมดที่นายมี" จ้าวอวิ๋นโน้มตัวลงกระซิบข้างหูซูเฉิงที่เริ่มมีเหงื่อซึมตามไรผม "เตรียมตัวให้ดี เพราะคืนนี้... โลกที่นายสร้างขึ้นมาด้วยคำลวงโลก กำลังจะถูกบดขยี้ด้วยเงินที่ผมถืออยู่ในมือนี้เอง" ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวก็คำรามลั่นอยู่บนดาดฟ้าของโรงแรม แรงลมมหาศาลทำให้หน้าต่างกระจกสั่นสะเทือน ประตูโถงจัดเลี้ยงถูกเปิดออกกว้างพร้อมกับร่างของชายชุดดำกลุ่มหนึ่งที่ก้าวเข้ามาอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาคุกเข่าลงต่อหน้าจ้าวอวิ๋นพร้อมกัน "นายท่าน ยอดเงินหมื่นล้านเข้าสู่บัญชีเป้าหมายเรียบร้อยแล้วครับ" ความเงียบปกคลุมไปทั่วงานอีกครั้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงฮือฮาที่ดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ซูเฉิงหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เขารู้ดีว่าคราวนี้ตนเองได้เล่นงานผิดคนเข้าอย่างจัง และจ้าวอวิ๋น... อดีตกวีที่เขาเคยเหยียบย่ำ ได้กลับมาเพื่อเปลี่ยนให้ชีวิตเขาเป็นเพียงเศษซากใต้ฝ่าเท้าอย่างแท้จริง จ้าวอวิ๋นหันมามองทุกคนในห้องด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปุ่มโอนเงินเข้าบัญชีบริษัทของซูเฉิง—ไม่ใช่การช่วยเหลือ แต่เป็นการ 'กว้านซื้อ' หุ้นใหญ่ทั้งหมดจนเขาได้กลายเป็นเจ้าของบริษัทที่ซูเฉิงรักนักรักหนาเพียงแค่ดีดนิ้ว "ยินดีด้วยครับซูเฉิง... นับจากวินาทีนี้ไป คุณไม่ใช่เจ้าของบริษัทอีกต่อไป แต่เป็นเพียง 'พนักงานรับจ้าง' ที่ผมกำลังพิจารณาจะไล่ออกในวันพรุ่งนี้" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งใหม่ของชายที่โชคชะตาต้องยอมสยบนะครับ แล้วพบกันในตอนหน้าครับ บทกวีใต้ร่มเงา