สงครามที่ไม่มีวันแพ้

"เอกสารสัญญาทาสฉบับนี้... ทางเราเกรงว่าจะต้องฉีกทิ้งต่อหน้าพวกท่านเสียตอนนี้เลยนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ก้องกังวานดั่งเสียงพิพากษาจากเบื้องบนดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันราวกับป่าช้าภายในห้องประชุมใหญ่ของสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ แสงไฟนีออนสีขาวนวลสาดส่องลงบนโต๊ะประชุมหินอ่อนขัดเงา สะท้อนใบหน้าของเหล่าผู้บริหารระดับสูงที่บัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามขมับของประธานบริษัทซีนดิเคท กรุ๊ป ชายผู้เคยผูกขาดตลาดประมูลดันเจี้ยนระดับ S มายาวนานนับทศวรรษ รินทร์นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างยิ่ง มือขวาเคาะนิ้วลงบนพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงเป็นจังหวะเชื่องช้า สายตาคมกริบดั่งใบมีดโกนกวาดมองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเขาว่าเป็นเพียง "เศษสวะไร้ค่า" เมื่อหลายเดือนก่อน ในสายตาของรินทร์ตอนนี้ พวกมันก็เป็นเพียงมดปลวกที่เขาสามารถเหยียบให้แหลกคามือได้ทุกเมื่อที่ต้องการ "คุณรินทร์... นี่มันหมายความว่าอย่างไร!" เสียงสั่นเครือของผู้จัดการฝ่ายการเงินเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา "หุ้นสามัญสิบแปดเปอร์เซ็นต์ในมือพวกเรา... ทำไมมันถึง... ถึงร่วงลงมาอยู่ในชื่อของคุณในเวลาแค่ชั่วโมงเดียวได้!" รินทร์เพียงแค่ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แต่น่าสะพรึงกลัวจนใครเห็นก็ต้องขนลุกซู่ "โลกธุรกิจก็เป็นเช่นนี้แหละครับท่านผู้มีเกียรติ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก... และปลาวาฬอย่างผม ก็ไม่ได้สนใจจะกินปลาซิวปลาสร้อยอย่างพวกคุณตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ แต่เนื่องจากพวกคุณบังaญไปแตะต้อง 'สิ่งสำคัญที่สุด' ในชีวิตผม... ผมจึงจำเป็นต้องซื้อกิจการทั้งหมดของพวกคุณ เพื่อเอามาเป็นที่เขี่ยบุหรี่เล่นแก้เบื่อเสียหน่อยนะครับ" ข้างกายของรินทร์ ลินิน หญิงสาวผู้ยืนหยัดเคียงข้างเขามาในวันที่แม้แต่ข้าวสักมื้อยังไม่มีกิน นั่งสงบนิ่งอยู่ในชุดสูทสตรีสั่งตัดพิเศษสีเทาเข้ม เธอมองดูความพินาศย่อยยับของเหล่าคนที่เคยหัวเราเยาะเธอด้วยสายตานิ่งสงบ ไม่มีแม้แต่ความสะใจเกินเหตุ มีเพียงความสง่างามของผู้หญิงที่รู้ว่าสามีของเธอยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารอย่างไร มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบถ้วยชาเซรามิกขึ้นจิบรสชาติละมุนอย่างใจเย็น โดยไม่สนใจสายตาน่ายสมเพชที่กำลังมองมาทางพวกเขาเลยแม้แต่น้อย "คุณรินทร์ครับ... ได้โปรด... เมตตาพวกเราด้วยเถิด!" ประธานบริษัทผู้เคยยิ่งยศทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นห้องประชุมอย่างไร้ศักดิ์ศรี สองมือพนมไหว้สั่นเทา "พนักงานนับพันคน... ครอบครัวของพวกเขาต้องเดือดร้อนถ้าระบบโลจิสติกส์นี้ล่มสลาย!" "ตอนที่พวกคุณบีบบังคับให้พนักงานรายวันอย่างผมต้องทำงานกะละสิบแปดชั่วโมงโดยไม่จ่ายค่าล่วงเวลา... ตอนที่ภรรยาผมถูกพวกคุณกลั่นแกล้งจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดในดันเจี้ยน... พวกคุณเคยมีความเมตตาอยู่ในหัวใจบ้างไหมครับ?" รินทร์โน้มตัวไปข้างหน้า สายตากดดันจนอีกฝ่ายแทบหยุดหายใจ "ความเมตตา... มีไว้สำหรับคนที่เป็นมนุษย์ครับ ไม่ใช่กับสุนัขรับใช้ที่รอวันแว้งกัด" บรรยากาศในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเหล่าผู้บริหารที่กำลังรอคอยความตายทางธุรกิจ รินทร์หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษหน้าจอไทเทเนียมขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อสูท นิ้วเรียวกดสัมผัสหน้าจอเบาๆ สองสามครั้ง ก่อนจะโยนบัตรเครดิตสีดำสนิทฝังเพชรแท้—บัตรเอกสิทธิ์วงเงินไม่จำกัดระดับ SSS ที่ออกให้โดยระบบผู้กล้า—ลงบนโต๊ะหินอ่อนเสียงดัง *กริ๊ง* "จัดการเคลียร์บัญชีหนี้สินทั้งหมดของบริษัทนี้ให้เกลี้ยง แล้วเปลี่ยนชื่อตึกนี้เป็น 'ศูนย์สงเคราะห์สัตว์จรจัด' ซะนะครับ... ผมให้เวลาพวกคุณเก็บของออกไปจากที่นี่ภายในสิบนาทีนี้" สิ้นคำสั่งเด็ดขาด ร่างสูงโปรสง่างามก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายื่นมือไปโอบเอวบางของลินินอย่างทะนุถนอม ทั้งสองเตรียมจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมแห่งความอัปยศนี้ ท่ามกลางเสียงร่ำไห้และเสียงโอดครวญราวกับตกนรกทั้งเป็นของเหล่าอดีตผู้บริหาร ทว่า... ในวินาทีที่เท้าของรินทร์กำลังจะก้าวพ้นธรณีประตูห้องประชุม เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกระฟ้า! *หวอลั่น!* แสงไฟสีแดงชาดกะพริบถี่รัว บังคับให้ทุกคนต้องหยุดชะงัก หน้าจอแสดงผลส่วนกลางขนาดมหาสว่างวาบขึ้นโดยอัตโนมัติ ภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นใต้ดินลึกสุดของตึก—สถานที่เก็บ "ผลึกอสูรบรรพกาล" วัตถุดิบราคาหลายหมื่นล้านที่บริษัทนี้ครอบครอง—ปรากฏขึ้น ตูมมมม! แรงระเบิดมหาศาลสั่นสะเทือนจนพื้นห้องประชุมร้าวราน ควันสีดำพวยพุ่งทะลักขึ้นมาตามช่องลิฟต์ พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรจะมีอยู่บนโลกใบนี้ สัตว์อสูรกลายพันธุ์ระดับตำนานที่ถูกผนึกไว้ แหกคุกออกมาได้แล้ว! และที่น่าตกใจยิ่งกว่า... บนจอภาพนั้น ร่างของชายสวมหน้ากากอนามัยสีขาวลายประหลาดกำลังยืนเหยียบอยู่บนซากศพของหน่วยรักษาความปลอดภัย พร้อมกับถือรีโมทคอนโทรลระเบิดในมือ เขาหันหน้าตรงมายังกล้องวงจรปิด ส่งยิ้มเยาะเย้ยผ่านมาทางรินทร์ราวกับรอเวลานี้มานานแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่เกมรอบใหม่ครับ... ท่านผู้กล้า" เสียงแหบพร่าผ่านลำโพงสนามดังขึ้น พร้อมกับระบบอัตโนมัติในมือถือของรินทร์ที่แจ้งเตือนข้อความสีเลือด: *[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'องค์กรเงาเทพเจ้า' เป้าหมาย: ทำลายล้างทรัพย์สินทั้งหมดและสังหารบุคคลในพันธะสัญญาของคุณ]* รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ไม่มีความตื่นตระหนก มีเพียงประกายตาแห่งความเร้าใจของนักล่าที่พบเหยื่อชิ้นใหญ่กว่าเดิม แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS