มุ่งสู่เขตโครงข่ายมืด

กลิ่นอายของน้ำมันเครื่องสังเคราะห์ที่ผสมผสานกับละอองกรดซัลฟิวริกจากท่อระบายความร้อนระดับเจ็ด ลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าของ "เขตโครงข่ายมืด" หรือโซน 99 (Sector 99) ไม่เคยต้อนรับผู้มาเยือนด้วยความปรานี แสงนีออนสีแดงกะพริบสลัวๆ จากป้ายโฆษณาโครงกระดูกไซเบอร์ที่เสียหาย สะท้อนลงบนพื้นถนนแอสฟัลต์ที่ถูกกัดกร่อนด้วยสารเคมีจนเป็นหลุมบ่อ เรเวนก้าวเท้าช้าๆ อย่างระแวดระวัง มือขวาของเขาประคองปืนพกพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า (EMP Pistol) แนบชิดลำตัว ระบบเรดาร์ตรวจจับคลื่นสมองภายในดวงตาเทียมของเขากำลังทำงานอย่างหนัก หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏเส้นกราฟสีแดงนับร้อยพุ่งขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง บ่งบอกถึงการมีอยู่ของสัญญาณชีวะและคลื่นความถี่วิทยุเถื่อนที่ซ่อนตัวอยู่ตามซอกตึกผุพัง "อัตราการเผาผลาญพลังงานของเครื่องยนต์เราเหลือเพียงร้อยละสามสิบแปดแล้วนะครับ เรเวน ถ้าพวกเรายังเดินเท้าผ่านด่านตรวจจับความร้อนของแก๊งสแคบเบอร์ (Scavengers) ด้วยความเร็วระดับนี้ เกรงว่าอีกไม่ถึงยี่สิบนาที โครงสร้างเกราะพรางตัวของเราจะหมดสภาพการใช้งาน" เสียงหวานใสแต่จริงจังของ ดร.ไอริส ดังขึ้นผ่านระบบสื่อสารภายในหมวกนิรภัย เธอเดินตามหลังเขามาติดๆ สองมือเรียวบางกำลังรัวนิ้วลงบนแผงควบคุมคีย์บอร์ดโฮโลแกรมขนาดพกพาเพื่อเข้ารหัสกลบเกล่าวร่องรอยดิจิทัลของพวกเขา เรเวนไม่ตอบคำถามในทันที เขายกมือซ้ายขึ้นเป็นสัญญาณให้หยุดเดิน ก่อนจะกวาดสายตามองไปเบื้องหน้า ซากหุ่นยนต์สงครามรุ่นโบราณตระกูล T-8000 ที่ถูกถอดชิ้นส่วนจนเหลือเพียงโครงกระดูกเหล็กกล้าสีดำสนิทวางระเกะระระกะอยู่เต็มพื้น รอยกระสุนพลาสมาขนาดใหญ่บนผนังตึกคอนกรีตเสริมเหล็กเป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่า ที่นี่เคยเป็นสนามรบอันนองเลือดเมื่อหลายทศวรรษก่อน และชิ้นส่วนสมองกล (Neural Core) ของหุ่นยนต์รุ่นเก่าเหล่านั้นบางตัว อาจจะยังหลงเหลือกระแสไฟฟ้าสถิตที่พร้อมจะตื่นขึ้นมาทุกเมื่อหากมีสิ่งเร้ามากระทบ "เราไม่มีทางเลือกอื่น ไอริส เส้นทางสายหลักถูกปิดกั้นด้วยระบบป้องกันภัยอัตโนมัติของรัฐบาลกลาง หากเราเลี่ยงไปทางนั้น โดรนลาดตระเวนจะล็อกเป้าเราภายในสามวินาที การลัดเลาะผ่านซากหุ่นยนต์สงครามรุ่นเก่าในเขตโครงข่ายมืด แม้จะเสี่ยงต่อการถูกตรวจจับด้วยเซนเซอร์ความร้อน แต่โครงสร้างโลหะเก่าๆ เหล่านี้จะช่วยหักเหคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากชุดพรางตัวของเราได้ดีที่สุด" เรเวนอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกแต่ราบเรียบ สมองของเขากำลังประเมินความเป็นไปได้เชิงยุทธวิธีอย่างรอบคอบ ดร.ไอริสยิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้ในสถานการณ์ที่กดดันเช่นนี้ เธอก็ยังคงมีความสุขกับการได้เห็นกระบวนการคิดเชิงวิเคราะห์ของนักถอดรหัสหนุ่มผู้นี้ "คุณนี่รอบคอบสมกับที่เป็นอดีตมือหนึ่งของสำนักงานควบคุมจริงๆ นะครับ... แต่ระวังหน่อยเถอะ หุ่นยนต์รุ่นเก่าพวกนี้มักจะมีระบบสำรองชีวะที่คาดไม่ถึง" ทันทีที่สิ้นคำเตือนของเธอ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับแผ่นดินไหวก็ดังสะเทือนขึ้นมาจากใต้กองซากเหล็กเบื้องหน้า! *ครืน... กริ๊ก... แกร๊ก!* ดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่พลันสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด โครงกระดูกเหล็กกล้าของหุ่นยนต์สงครามรุ่น T-8000 ที่นอนนิ่งสนิทมานานนับสิบปีค่อยๆ ขยับข้อต่อส่งเสียงเสียดสีของโลหะดังน่าขนลุก พวกมันไม่ใช่หุ่นยนต์ที่ถูกควบคุมด้วยรีโมตคอนโทรลธรรมดา แต่พวกมันคือยูนิตอิสระที่ถูกฝังโค้ดปัญญาประดิษฐ์ไร้ระบบ (Rogue AI) รุ่นบุกเบิก ซึ่งมีความสามารถในการเรียนรู้และวิวัฒนาการตัวเองจากซากของเพื่อนร่วมรบที่พังทลาย "ระวังตัว!" เรเวนตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปดึงร่างของดร.ไอริสให้หลบพ้นจากการโจมตีของลำแสงพลาสมาสีเขียวที่เฉียดหัวไหล่พวกเขาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร กระสุนพลาสมานัดแรกแผดเผาผนังปูนด้านหลังจนหลอมละลายกลายเป็นลาวาจิ๋ว เรเวนไม่รอช้า เขาดีดตัวลุกขึ้นยืนในท่าคุกเข่าพร้อมกับลั่นไกปืน EMP ในมือ รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงพุ่งแหวกอากาศออกไปเป็นวงกว้าง กระแทกเข้าใส่แกนกลางระบบประสาทของหุ่นยนต์ตัวแรกที่พุ่งเข้ามา เสียงช็อตของกระแสไฟฟ้าดังสนั่นหวั่นไหว ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบก่อนที่ร่างเหล็กกล้าทึบตันจะล้มฟุบลงแน่นิ่งไปทันที ทว่า... จำนวนของพวกมันมีมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ หุ่นยนต์สงครามอีกกว่าสิบตัวกำลังเดินเรียงหน้ากระดานเข้ามา เสียงกลไกภายในอกของพวกมันคำรามต่ำราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือด "เรเวน! ระบบประมวลผลของพวกมันกำลังปรับตัวเข้ากับคลื่นความถี่ EMP ของคุณแล้ว!" ดร.ไอริสส่งเสียงเตือนด้วยความร้อนรน นิ้วมือของเธอกดรัวลงบนแผงควบคุมหลักเพื่อส่งโค้ดไวรัสย้อนกลับเข้าไปในระบบโครงข่ายของหุ่นยนต์ฝั่งตรงข้าม "พวกมันกำลังอัปเกรดเกราะป้องกันสนามแม่เหล็ก... อีกห้าวินาทีปืนของคุณจะใช้การไม่ได้!" เรเวนกัดฟันแน่น สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าคอมพิวเตอร์ควอนตัม เขากวาดสายตามองไปรอบตัวเพื่อหาจุดอ่อนของสภาพแวดล้อม สายตาของเขาไปสะดุดเข้ากับถังบรรจุสารเคมีทำความเย็นเหลว (Liquid Nitrogen) ที่ขึ้นสนิมเขรอะอยู่บนคานเหล็กเหนือหัวของฝูงหุ่นยนต์สงคราม ไหวพริบและความเด็ดขาดถูกดึงออกมาใช้ในเสี้ยววินาที "ไอริส! เบี่ยงเบนความสนใจพวกมันด้วยสัญญาณรบกวนความถี่ต่ำไปที่เสาสัญญาณทางด้านซ้ายที!" เรเวนออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด ดร.ไอริสไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอรีบกดปุ่มส่งสัญญาณหลอกล่อทันที คลื่นวิทยุกระแสสูงพุ่งตรงไปยังเสาสัญญาณร้าง ส่งผลให้หุ่นยนต์สงครามครึ่งหนึ่งหันขวับไปมองตามเสียงและระดมยิงลำแสงพลาสมาใส่เสานั้นจนพังทลายลงมา จังหวะนั้นเอง เรเวนก็ซัดกระสุนปืนพกพลังงานนัดสุดท้ายพุ่งทะลุวาล์วของถังสารเคมีทำความเย็นเหลวบนคานเหล็กอย่างแม่นยำราวจจับวาง! *ฟู่ooooooo!* ไนโตรเจนเหลวอุณหภูมิติดลบสองร้อยองศาเซลเซียสไหลทะลักลงมาอาบร่างของฝูงหุ่นยนต์สงครามรุ่นเก่าในทันที ความเย็นจัดระดับวิกฤตทำให้ข้อต่อโลหะที่ร้อนระอุจากการทำงานเกิดการหดตัวและเปราะบางอย่างฉับพลัน เสียงโลหะลั่นเปรี๊ยะดังระงม ก่อนที่หุ่นยนต์เหล่านั้นจะสูญเสียการควบคุมและแตกสลายกลายเป็นผุยผงเมื่อกระทบกับพื้นผิวถนน ความเงียบสงบกลับคืนสู่ตรอกแคบๆ อีกครั้ง เหลือเพียงไอควันสีขาวที่ลอยกรุ่นขึ้นมาจากซากปรักหักพัง เรเวนผ่อนลมหายใจยาวออกมาเพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจ เขายันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะยื่นมือหนาออกไปช่วยพยุง ดร.ไอริสให้ลุกขึ้นยืนตาม ดร.ไอริสปัดฝุ่นละอองออกจากเสื้อคลุมสีขาวของเธอ ดวงตากลมโตมองหน้าชายหนุ่มด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและทึ่งในความสามารถ "คุณนี่... แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ยอดเยี่ยมเสมอเลยนะครับ เรเวน เกือบไปแล้วเชียว" "เรายังวางใจไม่ได้หรอกครับไอริส นี่เป็นเพียงแค่ด่านแรกของเขตโครงข่ายมืดเท่านั้น" เรเวนกล่าวเตือนสติ พลางก้มลงมองหน้าจออินเทอร์เฟซที่เพิ่งรีบูตระบบเสร็จสิ้น ทว่า ทันใดนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าของเขากลับปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ตัวอักษรขนาดใหญ่กระพริบเตือนรัวเร็ว พร้อมกับเสียงสัญญาณชีพจรที่ไม่ใช่ของมนุษย์ดังขึ้นจากเบื้องลึกของอุโมงค์ใต้ดิน [ระบบแจ้งเตือนภารกิจ: ตรวจพบการปลุกเร้าโครงข่ายระดับ SSS] [คำเตือน: รหัสต้นแบบหมายเลข 00 (Alpha Core) ที่ถูกผนึกไว้ กำลังเชื่อมต่อเข้ากับระบบประสาทของ ดร.ไอริส] [สถานะ: บอสลับแห่งเขตโครงข่ายมืดลืมตาตื่นแล้ว... และเป้าหมายของมันคือการดึงจิตสำนึกของพวกคุณให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในตอนนี้นะครับ --- ไซเบอร์พังค์2099