ตลาดมืดแห่งข้อมูล

คราบคาร์บอนและคราบน้ำมันเครื่องใต้พื้นผิวเขตเก้าอุตสาหกรรมเก่าส่งกลิ่นฉุนรุนแรงจนแสบจมูก อุณหภูมิในท่อระบายน้ำทิ้งระดับสามสิบแปดองศานเซลเซียสทำให้เม็ดเหงื่อซึมตามไรผมของเรเวนอย่างรวดเร็ว เขาย่อตัวลงต่ำแนบแผ่นหลังชิดกับผนังคอนกรีตเสริมเหล็กที่ชื้นแฉะ แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงจากป้ายโฆษณาโฮโลแกรมของบริษัทมหาอำนาจที่อยู่เบื้องบนลอดผ่านตะแกรงเหล็กเป็นริ้วๆ ทอดข้ามร่างของพวกเขาเป็นระยะ "อีกเจ็ดร้อยเมตรเราจะถึงจุดเชื่อมต่อของตลาดมืด 'เน็ต-แนร์' แล้วครับ" เรเวนกระซิบเสียงต่ำ ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านเลนส์ไบโอนิกที่แสดงค่าสถานะการทำงานของยีนและระดับออกซิเจนในอากาศ "ระบบสแกนชีวมิติของเขตนี้ใช้การตรวจจับคาร์บอนไดออกไซด์ส่วนเกินและคลื่นความถี่สมอง หากคุณยังตื่นเต้นจนอัตราการเต้นของหัวใจเกินหนึ่งร้อยยี่สิบครั้งต่อนาที ชิปตรวจคนเข้าเมืองปลอมที่เราฝังไว้จะระเบิดตัวเองทันทีนะครับ" ดร.ไอริสที่ยืนพิงท่อส่งความร้อนอยู่ไม่ไกล ยิ้มมุมปากอย่างสบายอารมณ์ เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวต่อสภาพแวดล้อมที่สกปรกและอันตรายแม้แต่น้อย มือเรียวบางในถุงมือผ้าตาข่ายคาร์บอนไฟเบอร์กำลังเคาะเบาๆ ลงบนฮาร์ดไดรฟ์สำรองขนาดจิ๋วที่เหน็บไว้ที่ปกเสื้อ "คุณเรเวนก็ยังคงความรอบคอบน่าเบื่อเหมือนเคยนะคะ... อ๊ะ ขออภัยครับ ติดปากไปหน่อย" ไอริสหัวเราะเบาๆ ในลำคอเมื่อเห็นคิ้วของชายหนุ่มกระตุกเล็กน้อย "ฉันหมายถึง... คุณเรเวนผู้เคร่งขรึมและยึดมั่นในระเบียบปฏิบัติอย่างเคร่งครัดต่างหากล่ะครับ ทำไมถึงต้องเครียดขนาดนั้นเล่า? การที่เราจะได้ฮาร์ดแวร์ระดับ 'สถาปัตยกรรมควอนตัมยุคที่ศูนย์' มาครอบครอง แลกกับการเดินเล่นในท่อระบายน้ำเหม็นๆ แบบนี้ นับว่าคุ้มค่าออกจะตายไป" เรเวนไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแต่ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เงียบลง นิ้วเรียวยาวกดลงบนแผงควบคุมที่ข้อมือเพื่อปรับแต่งสัญญาณรบกวนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของชุดพรางตัว ตลาดมืด 'เน็ต-แนร์' (Net-Nadir) ไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเดินเข้าไปซื้อขายชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ได้อย่างเสรี มันคือซากปรักหักพังของศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ใต้ดินยุคสงครามไซเบอร์ครั้งที่สาม ที่ถูกปล่อยร้างและกลายเป็นแหล่งรวมตัวของเหล่าแฮกเกอร์นอกกฎหมาย เอไอเถื่อน และพวกดัดแปลงร่างกายที่สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปครึ่งค่อนตัว ที่นี่ไม่มีกฎหมาย ไม่มีระบบคุ้มครอง มีเพียงกฎข้อเดียวคือ 'ใครมีโค้ดที่เหนือกว่า คนนั้นคือผู้กำหนดความจริง' ทั้งสองก้าวผ่านประตูนิรภัยเก่าคร่ำคร่าที่มีรอยกระสุนพลาสมาฝังลึก บรรยากาศเบื้องหน้าเปลี่ยนจากความเงียบสงบในท่อระบายน้ำเป็นเสียงอึกทึกครึกโครมของตลาดมืดขนาดยักษ์ แสงไฟสลัวสีส้มและเขียวจากจอภาพหลอดภาพแคโทดรุ่นโบราณสะท้อนกับละอองฝุ่นหนาเตอะ กลิ่นอายของสารกระตุ้นระบบประสาทและควันบุหรี่สังเคราะห์ลอยอบอวลในอากาศ ผู้คนและร่างดัดแปลงไซบอร์กหลากหลายรูปแบบเดินสวนกันไปมา บ้างสวมฮู้ดปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง บ้างมีดวงตาจักรกลสีแดงก่ำกวาดมองผู้มาเยือนด้วยความระแวง เรเวนดึงฮู้ดลงมาต่ำเพื่อบังรอยแผลเป็นรูปบาร์โค้ดที่ต้นคอ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าเขาเคยสังกัดหน่วยงานรัฐ "จำไว้ว่าเรากำลังตามหาตัวแทนจำหน่ายชื่อ 'วายร้ายศูนย์จุดแปด' (Node_0.8)" เรเวนกระซิบขณะเดินแทรกตัวผ่านฝูงชน "เขาเป็นเอไอประเภท 'ลืมเลือน' ที่ถูกถอดถอนออกจากระบบหลัก แต่ยังคงเหลือสำนึกในการค้าขาย เขาเก็บฮาร์ดแวร์ประมวลผลนิวรัลที่ใช้ในการอัปเกรดโค้ดจิตวิญญาณที่คุณต้องการไว้" "แล้วถ้าเขาไม่มีของล่ะครับ?" ไอริสถามเสียงเรียบ แต่สายตากลับกวาดมองแผงลอยข้างทางที่มีการซื้อขายอวัยวะจักรกลอย่างเปิดเผย "เราจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเจาะเข้าระบบฐานข้อมูลส่วน2ของเขาโดยตรง ซึ่งนั่นจะทำให้สัญญาณของเราถูกตรวจจับโดยหน่วยไล่ล่าของสำนักงาน" เรเวนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่แฝงความเฉียบขาด "ดังนั้น เราต้องใช้ไหวพริบมากกว่ากำลัง" แผงลอยของวายร้ายศูนย์จุดแปดตั้งอยู่ลึกเข้าไปในซอกมุมอับของตลาด เบื้องหน้าเป็นโต๊ะเหล็กขึ้นสนิมที่มีชิ้นส่วนโปรเซสเซอร์รุ่นโบราณวางระเกะระกะ ชายชราคนหนึ่งที่มีผิวหนังครึ่งหนึ่งเป็นซิลิโคนใสจนมองเห็นเส้นใยนำแสงสีเขียวที่วิ่งผ่านลำคอ นั่งสูบซิการ์ไฟฟ้าอย่างใจเย็น เขากวาดสายตามองเรเวนและไอริสผ่านแว่นตาขยายสามเลนส์ "ยินดีต้อนรับสู่ก้นบึ้งของระบบครับ สหาย" เสียงของชายชราบิดเบี้ยวผ่านโปรแกรมสังเคราะห์เสียงจนฟังดูแหบพร่า "นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่มีเจ้าหน้าที่จากเบื้องบนกลิ่นตัวสะอาดสะอ้านกล้าเดินลงมาเหยียบดินโคลนแถบนี้... หรือว่าโค้ดในสมองของพวกคุณเริ่มเน่าเปื่อยจนต้องหาอะไหล่เปลี่ยนใหม่แล้วล่ะ?" เรเวนก้าวขึ้นไปยืนประจันหน้า วางเหรียญคริปโตเคอร์เรนซีแบบเข้ารหัสลับลงบนโต๊ะเหล็ก เสียงโลหะกระทบกันดังชัดเจนในความอึกทึกรอบข้าง "เราไม่ได้มาซ่อมแซม เรามาเพื่อปลดปล่อย... เราต้องการ 'ตัวประมวลผลโค้ดนิวรัลรุ่นปรมาจารย์' ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นข้อมูลระดับเจ็ด" วายร้ายศูนย์จุดแปดชะงักมือที่กำลังถือซิการ์ ดวงตาจักรกลสีฟ้าหม่นหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเหยียดยาวปรากฏขึ้นบนมุมปากที่ทำจากโลหะผสม "โอho... ช่างกล้าหาญเสียจริง สหายหนุ่ม เจ้าก็รู้ว่าฮาร์ดแวร์ชิ้นนั้นไม่ได้เป็นแค่เศษเหล็ก แต่มันคือ 'หัวใจ' ของระบบสำรองที่ถูกปิดตายตั้งแต่เหตุการณ์การล่มสลายครั้งใหญ่ มันมีราคาที่ต้องจ่าย... และราคาที่ว่านั้นไม่ใช่เงินตรา" "ถ้าอย่างนั้น คุณต้องการอะไรเป็นข้อแลกเปลี่ยน?" ไอริสเอ่ยแทรกขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยังคงสดใส แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "ข้าต้องการรหัสผ่านเข้าถึง 'ศูนย์วิจัยหลัก' ที่พวกเจ้าพยายามปกปิดไว้" ชายชลาโน้มตัวมาข้างหน้า กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่าๆ โชيعเข้าจมูก "แลกกับตัวประมวลผลที่คุณต้องการ... ดีลไหมล่ะครับ?" เรเวนหรี่ตาลงทันที สมองของเขาวิเคราะห์ความเสี่ยงและเงื่อนไขทั้งหมดในเสี้ยววินาที ข้อมูลการเข้าถึงศูนย์วิจัยหลักคือความลับสุดยอดของสำนักงาน การมอบมันให้ตลาดมืดเท่ากับเป็นการทรยศต่อองค์กร แต่ถ้าไม่ทำเช่นนั้น โค้ดของไอริสจะไม่สามารถอัปเกรดได้ และแผนการทั้งหมดจะพังทลายลง ทว่า ก่อนที่เรเวนจะได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือตกลง เสียงสัญญาณเตือนภัยความถี่ต่ำก็ดังขึ้นก้องไปทั่วทั้งตลาดมืด แผงควบคุมรอบตัวกะพริบเป็นสีแดงฉาน ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นบนเลนส์ไบโอนิกของทุกคนในพื้นที่พร้อมกัน *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบการบุกรุกจากภายนอก - โปรโตคอลกวาดล้างระดับ SSS ถูกเปิดใช้งานโดยหน่วยรบพิเศษ 'แบล็ค-วอลล์' (Black-Wall)]* วายร้ายศูนย์จุดแปดเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "เป็นไปไม่ได้! พวกมันหาที่นี่พบได้ยังไง..." เรเวนหันขวับไปมองทางเข้าตลาดที่ตอนนี้ถูกปิดตายด้วยม่านพลังงานสีดำทึบ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของชุดเกราะสงครามหลายสิบร่างกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ทุกที และที่น่าตกใจที่สุดคือ หน้าจอโฮโลแกรมตรงกลางตลาดได้ฉายภาพใบหน้าของบุคคลที่เรเวนคุ้นเคยดีที่สุด—หัวหน้าหน่วยควบคุมความปลอดภัยผู้ล่วงลับในอดีต ผู้ซึ่งควรจะเสียชีวิตไปแล้วในเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อน "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ เรเวน... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน" เสียงทุ้มต่ำดังสะท้อนผ่านระบบกระจายเสียงของตลาดมืด พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในชุดเกราะสีเงินยวงที่ก้าวผ่านม่านพลังงานเข้ามาอย่างเยือกเย็น ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้ครับ ไซเบอร์พังค์2099