ตื่นขึ้นมาพร้อมหนี้และมิติลับในมือ

"ฉบับพิมพ์เขียวหนี้สินแปดสิบเหรียญเงิน... ข้าว่าสมองของเจ้าคงจะถูกความยากจนเคี่ยวจนหลอมละลายไปหมดแล้วกระมัง, เมลานี!" เสียงตบโต๊ะไม้ดังปังจนฝุ่นเกรอะกรังร่วงลงมาจากเพดานกระท่อมผุพัง เฉินฮุ่ยหลิง ป้าสะใภ้ผู้มีใบหน้าอวบออ่นด้วยไขมันจากการสูบเลือดเนื้อคนอื่น ยืนเท้าสะเอวจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ รอยยิ้มหยันบนริมฝีปากหนาเคลือบสารพิษขับเน้นความโลภโมโทสันออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง "สามีผู้ล่วงลับของเจ้าทิ้งหนี้ก้อนโตนี้ไว้ให้ ก่อนที่เขาจะตายในกองทัพ ที่ดินแปลงนี้และกระท่อมผุๆ หลังนี้จึงตกเป็นของข้าตามกฎหมายการชำระหนี้... ไสหัวออกไปเสีย! อย่ามาทำเนรเทศตัวเองอยู่บนที่ดินของตระกูลเฉินอีกเลย!" เมลานี หรือในชื่อเดิมคือหลินเฟยเฟย เชฟเบเกอรี่มือหนึ่งและนักการตลาดอัจฉริยะจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย มือเรียวบางที่เพิ่งฟื้นคืนสติจากการข้ามมิติมาหมาดๆ กำลังปัดเศษฝุ่นบนเสื้อผ้าเนื้อหยาบของร่างเดิมอย่างใจเย็น สมองอันรวดเร็วของเธอกำลังประมวลผลสถานการณ์ทั้งหมดในหัวอย่างแม่นยำ—ร่างนี้เพิ่งถูกขับไล่ออกจากตระกูลสามี สามีตายในสงคราม เหลือมรดกเป็นหนี้แปดสิบเหรียญเงินที่ป้าสะใภ้ตัวแสบกุเรื่องขึ้นมาเอง และกระท่อมกลางป่าที่ใกล้จะพังมิพังแหล่หลังนี้ 80 เหรียญเงิน ในโลกนี้นับว่าเป็นเงินก้อนโตมหาศาลสำหรับสามัญชน แต่สำหรับอดีตเซฟร้านเบเกอรี่ระดับมิชลินที่เคยบริหารยอดขายหลักล้าน... นี่มันคือความท้าทายทางการตลาดชิ้นแรกในต่างโลกต่างหากล่ะคะ! "ป้าสะใภ้เฉินเจ้าค่ะ..." เมลานีเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มหวานหยดแต่แฝงด้วยความเฉียบคมผุดขึ้นที่มุมปาก "ท่านแน่ใจหรือว่ากระดาษแผ่นนี้คือสัญญาเงินกู้ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่กระดาษเช็ดก้นที่ท่านเขียนขึ้นมาเองยามท้องเสีย? อีกอย่าง... หากที่ดินแปลงนี้เป็นของท่านแล้ว เหตุใดตราประทับของทางการจึงไม่มีเล่าเจ้าคะ?" เฉินฮุ่ยหลิงหน้าถอดสีทันที นางไม่คาดคิดว่าหลานสะใภ้ผู้โง่งờและขี้ขลาดตาดาบคนเดิมจะกล้าต่อปากต่อคำแถมยังจับผิดได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ "นัง... นังเด็กปากดี! เจ้ากล้าท้าทายข้าผู้เป็นอาภรรยาของพี่ชายสามีเจ้าอย่างนั้นหรือ! ถ้าภายในสามวันพวกเจ้าไม่มีเงินมาใช้หนี้และค่าเช่าที่... ข้าจะพาคนมาพังกระท่อมนี้ทิ้งเสีย!" ป้าสะใภ้ตัวแสบกระแทកส้นเท้าเดินฮึดฮัดออกไปจากประตูกระท่อมไม้ผุ ทิ้งความเงียบงันและความอับชื้นของกลิ่นอายดินป่าเอาไว้เบื้องหลัง ทันทีที่ร่างของเฉินฮุ่ยหลิงลับสายตา เสียงแจ้งเตือนใสกิ๊งราวกับกระดิ่งเงินก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเมลานี [ ติ๊ง! ตรวจพบความกดดันและสถานการณ์วิกฤตเชิงพาณิชย์... ระบบ 'ครัววิเศษมิติลับ' ทำการปลดล็อกสมบูรณ์แบบ! ] [ พันธกิจแรกเริ่ม: ผลิต 'ขนมปังโฮลวีตสูตรโบราณ' ชิ้นแรกภายใน 2 ชั่วโมงเพื่อชำระล้างความยากจน ] [ ของรางวัลการทำภารกิจสำเร็จ: แป้งสาลีคุณภาพสูง 10 กิโลกรัม, ยีสต์ธรรมชาติพรีเมียม, และเตาอบศิลาเวทมนตร์ระดับตำนาน ] ดวงตาของเมลานีเป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที มิติลับในจิตสำนึกของเธอถูกเปิดออก เผยให้เห็นห้องครัวสเตนเลสสตีลที่ทันสมัยจากโลกเดิม ผสมผสานเข้ากับชั้นวางวัตถุดิบวิเศษที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นของเนยและธัญพืชคั่วลอยอบอวล "หึ... คิดจะไล่ฉันออกจากที่ทำกิน เพื่อฮุบที่ดินไปขายต่อราคาถูกอย่างนั้นหรือคะ ฝันไปเถอะ!" เมลานีแค่นหัวเราะเบาๆ อย่างเย้ยหยัน นางไม่ใช่หญิงสาวอ่อนแอที่ยอมให้ใครรังแกอีกต่อไป ในเมื่อสวรรค์เมตตาให้โอกาสนางได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ พร้อมกับระบบครัววิเศษในมือ นางก็จะใช้กลิ่นหอมกรุ่นของเบเกอรี่และชั้นเชิงการค้าขายนี้แหละ ฟาดหน้าบรรดาญาติผู้เอาเปรียบให้หน้าชาจนแทบแทรกแผ่นดินหนี! สองมือเรียวลงมือจัดการนวดแป้งโฮลวีตอย่างคล่องแคล่วและชำนาญ กลิ่นหอมของแป้งสาลีผสมธัญพืชเริ่มกระจายตัวออกจากเตาอบศิลาเวทมนตร์ที่ถูกจุดขึ้นเป็นครั้งแรกในกระท่อมผุพัง ทว่า ในขณะที่เธอกำลังบรรจงเกลี่ยผิวหน้าขนมปังให้เนียนสวยอยู่นั้นเอง... *แอ๊ด...* เสียงประตูไม้หน้ากระท่อมถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดหนังสัตว์เก่าคร่ำครึของบุรุษผู้หนึ่ง กลิ่นอายดุดันและอันตรายแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนบรรยากาศรอบกายพลันเย็นเยียบ เมลานีชะงักมือ นางหันขวับไปมองผู้มาเยือนทันทีด้วยความระแวดระวัง ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกบดบังด้วยเคราครึ้มและรอยแผลเป็นจางๆ ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีจ้องมองมาที่นางนิ่งสนิท... เขาคือกริฟฟิน อดีตทหารรับจ้างผู้ผันตัวมาเป็นนายพรานโดดเดี่ยวท้ายหมู่บ้าน ผู้เลลือลือกันว่าดุร้ายและเย็นชาเสียยิ่งกว่าสัตว์ป่า ทว่า แทนที่เขาจะเอ่ยปากขับไล่หรือทำร้ายนางตามข่าวลือ กริฟฟินกลับยืนนิ่งค้างอยู่ที่ธรณีประตูจมูกโด่งคมสันสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศอย่างแรง ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย... และจ้องมองตรงมาที่นางด้วยประกายความรู้สึกบางอย่างที่ร้อนแรงและลึกซึ้งเกินกว่าจะคาดเดา "เจ้า..." เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่าเอ่ยขึ้นแผ่วเบา "ทำกลิ่นอะไรหอมขนาดนี้... ในป่าร้างนี่?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาร่วมเดินทางสู่โลกแห่งความหอมหวานและรอยยิ้มด้วยกันนะคะ