การช่วยชีวิตครั้งแรก

กลิ่นสนิมเหล็กและคาวเลือดคละคลุ้งจนแสบจมูก ท่ามกลางความมืดมิดของห้องใต้ดินที่ถูกผนึกด้วยอาคมโบราณ "ถ้าคิดจะขังผมไว้ที่นี่... ก็ลองดูว่าไพ่ใบสุดท้ายของผม จะลากคุณลงนรกไปด้วยหรือเปล่า!" เสียงประกาศกร้าวของศิลา—เด็กหนุ่มผู้มีสัมผัสที่หกและทักษะการอ่านไพ่ทาโรต์เฉียบคม—ดังสะท้อนก้องไปตามผนังศิลาแลงที่เย็นเยียบ เงาร่างของเขาสั่นสะท้อนภายใต้แสงริצוรี่ของอักขระไสยเวทที่กำลังแผดเผาผิวเนื้อ แรงกดดันจากวิญญาณอาฆาตนับร้อยกำลังบดขยี้ร่างของเขาให้แหลกสลายลงทีละน้อย สติสัมปชัญญะของเด็กหนุ่มเริ่มเลือนราง ทว่าดวงตากลับยังคงจ้องมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ ในมือกำไพ่ทาโรต์สำรับพิเศษไว้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว ไพ่ใบสุดท้าย... *The Tower* กำลังลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีคราม เป็นเดิมพันครั้งสุดท้ายที่เขายอมแลกด้วยลมหายใจ เพื่อส่งสัญญาณเตือนไปยังใครบางคน... คนที่จะไม่ยอมปล่อยให้เขาต้องจบชีวิตลงในที่อัปมงคลแห่งนี้ ในห้องทำงานของภาควิชาประวัติศาสตร์ลี้ลับที่เงียบสงบ แสงไฟจากตะเกียงโบราณวูบไหวรุนแรงจนเงาทอดตัวยาวน่ากลัว อิงฟ้า อาจารย์สาวผู้ลึกลับและสง่างาม ชะงักมือจากการจัดเรียงคัมภีร์โบราณ หัวใจของเธอรetกระตุกวูบเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติทางพลังงานที่สะเทือนลึกถึงจิตวิญญาณ แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไหววับชั่วขณะ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะยกยิ้มเย็นเยียบ "เด็กดื้อ... เล่นของใหญ่เกินตัวอีกแล้วสินะคะ" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนที่ร่างเพรียวระหงในชุดคลุมยาวจะก้าวเท้าหายไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงละอองแสงสีทองจางๆ ที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ตัดกลับมายังห้องใต้ดินมรณะ ศิลากำลังจะหมดลมหายใจ อากาศในปอดถูกสูบออกจนหมดสิ้น เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากผสมปนเปกับคราบเลือดจากรอยแผลที่เกิดจากการต่อสู้กับกลไกอาคม แรงดันมหาศาลจากยันต์ตรึงวิญญาณกดทับลงมาบนแผ่นหลังราวกับแบกภูเขาไว้ทั้งลูก ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว *นี่เรา... จะต้องมาจบชีวิตลงที่นี่จริงๆ งั้นเหรอ?* ศิลาคิดในใจอย่างขมขื่น ความรู้เรื่องไพ่ทาโรต์และตรรกะทั้งหมดที่สั่งสมมาดูเหมือนจะไร้ความหมาย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังไสยเวทระดับสูงที่อยู่นอกเหนือการควบคุม ทว่า ทันทีที่สติของเขากำลังจะดับวูบ เสียงฝีเท้าที่มั่นคงและคุ้นเคยก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน *ตึง... ตึง... ตึง...* ไม่ใช่เสียงวิ่งที่ร้อนรน แต่เป็นจังหวะก้าวเดินที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและเด็ดเดี่ยว ราวกับราชสีห์สาวที่กำลังย่างก้าวเข้าสู่เขตอาณาของตนเอง อักขระโบราณที่เรืองแสงสีแดงฉานรอบห้องเริ่มสั่นสะเทือนเมื่อเผชิญหน้ากับคลื่นพลังงานอีกสายที่ทรงอำนาจกว่ามหาศาล "ใคร..." ศิลาพยายามเปล่งเสียงลอดไรฟันที่ขบเข้าหากันแน่น ดวงตาปรือปรอทพยายามเพ่งมองผ่านความมืด เงาร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าเขตอาคม อิงฟ้าปรายตามองสภาพอันสะביินสะบอของเด็กหนุ่มผู้เป็นศิษย์ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ระหว่างความขบขัน ความระอา และ... ความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ลึกซึ้งภายใต้ท่าทีเยือกเย็น "อาจารย์..." ศิลาพึมพำแผ่วเบา ราวกับเห็นภาพหลอนจากพิษไข้ "บอกแล้วไม่ใช่หรือคะ ว่าอย่ารนหาที่ตายก่อนวัยอันควร... เด็กคนนี้นี่ ดื้อเงียบเสียจริงนะคะ" อิงฟ้าถอนหายใจเบาๆ เปลือกตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อเพ่งสมาธิ มือเรียวบางยกขึ้นวาดกลางอากาศ วาดเป็นสัญลักษณ์ทางเรขาคณิตที่ซับซ้อนและงดงามราวกับงานศิลปะ ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แรงกดดันมหาศาลที่เคยบดขยี้ศิลากลับถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่น ละอองแสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นรอบตัวของอิงฟ้า กลิ่นอายของมหาสมุทรและป่าโบราณแผ่ขยายออกไปจนกลบกลิ่นคาวเลือดจนหมดสิ้น "เปิดทางให้ฉันค่ะ" อิงฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าก้องกังวานทรงพลัง เธอสะบัดข้อมือเบาๆ ไพ่ทาโรต์ขนาดยักษ์ที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าพุ่งเข้าปะทะกับโครง1ข่ายอาคมมืดมนอย่างแม่นยำ *The Empress* ไพ่ใบแรกพุ่งชนทำลายเกราะป้องกันชั้นนอก ตามด้วย *The Hierophant* ที่แผ่ขยายพลังแห่งกฎเกณฑ์เข้าลบล้างคำสาปแช่ง และสุดท้าย... *The Fool* ที่นำพาอิสรภาพทะลวงผ่านพันธนาการทั้งหมดในคราเดียว *เปรี้ยะ! โครม!* เสียงอาคมแตกกระจายราวกับกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนยักษ์ แรงระเบิดจากการปะทะของพลังงานสะท้อนกลับจนฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ อิงฟ้าก้าวเท้าฝ่ากลุ่มควันเข้าไปด้วยท่าทีสง่างาม ไม่แม้แต่จะมีรอยเปื้อนบนชายผ้าคลุม ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของศิลาร่วงหล่นลงมาจากแท่นพิธีกรรม ทว่าก่อนที่เขาจะกระทบพื้นดินเย็นยะเยือก อ้อมแขนเรียวบางแต่ทรงพลังของอาจารย์สาวก็ชิงคว้าตัวเขาเข้ามารับไว้ได้อย่างนุ่มนวล กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอายเวทมนตร์ลึกลับโชว์แตะจมูกของเด็กหนุ่ม ศิลาซบใบหน้าลงกับลาดไหล่ของเธอ ลมหายใจรดรินรดต้นคออย่างอ่อนแรง "อาจารย์... ผมรอดแล้วใช่ไหมครับ..." "ค่ะ ปลอดภัยแล้ว... เลิกทำตัวเป็นภาระเสียทีนะคะ ไม่อย่างนั้น ครั้งหน้าฉันอาจจะไม่มาช่วยทันก็ได้" อิงฟ้าเอ่ยปากดุเบาๆ ทว่ามือข้างหนึ่งกลับร่ายเวทย์รักษาฟื้นฟูพลังชีวิตให้กับศิลาอย่างอ่อนโยน แสงสีเขียวเรืองรองโอบล้อมบาดแผลตามร่างกายของเด็กหนุ่มให้สมาນตัวอย่างรวดเร็ว ทว่า ในขณะที่ความตึงเครียดกำลังคลี่คลายลง และอิงฟ้ากำลังจะประคองศิลาออกจากห้องใต้ดินแห่งนี้... พื้นห้องที่ควรจะสงบลงกลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรง ราวกับแผ่นดินไหว รอยแตกสีดำสนิทแยกตัวออกจากพื้นดินใจกลางห้อง พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบของวิญญาณนับพันที่ดังประสานกันจนน่าขนลุก หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉานที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงในมิตินี้ ปรากฏวาบขึ้นตรงหน้าของอิงฟ้าและศิลาอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของทั้งคู่ *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุก "บอสลับ" ระดับ SSS: ผู้คุมกฏแห่งความตายตื่นจากการหลับใหล]* *[เงื่อนไขการหลบหนีถูกยกเลิก... ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้ายของผู้พยากรณ์และอาจารย์จอมเวท]* ดวงตาของอิงฟ้าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก เธอก้มลงมองศิลาที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับความมืดมิดที่กำลังแผ่ขยายออกมาจากรอยแยกเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "ขวัญเนตรทายใจ" นะคะ