ศัตรูตัวฉกาจเปิดหน้าท้าชน

หน้าจอแท็บเล็ตส่วนตัวที่สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดบนความสูงนับพันฟุต ไม่ได้ทำให้หัวใจของพิมรดาสั่นไหวด้วยความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... รอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของหญิงสาวกลับทำให้บรรยากาศภายในห้องโดยสารวีไอพีของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว เยียบเย็นลงจนผู้ช่วยสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ข้อความจากไอ้โรคจิตคนไหนอีกเหรอคะคุณพิม" น้ำเสียงของเลขาฯ ส่วนตัวสั่นเครือเล็กน้อยยามเหลือบมองตัวหนังสือเรืองแสงสีแดงฉานบนหน้าจอ ที่ยังคงกระพริบเตือนข้อความปริศนาซ้ำไปซ้ำมา *“ยินดีด้วยนะที่หนีรอดมาได้ แต่ความลับเรื่องชาติพันธุ์ที่แท้จริงของเธอ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในคืนนี้...”* พิมรดาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความตลกขบขัน แต่เต็มไปด้วยความพยศและดุดันแบบที่ภาคินสามีตัวแสบของเธอชอบมองนัก หญิงสาวใช้นิ้วเรียวปัดหน้าจอทิ้งอย่างไม่ไยดี ก่อนจะหันไปมองทัศนียภาพของเมืองหลวงเบื้องล่างที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟนับล้านดวง ราวกับกองเพลิงที่กำลังรอเวลาโหมกระหน่ำ "ชาติพันธุ์งั้นเหรอคะ..." พิมรดากล่าวพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาวาวโรจน์ "พวกมันคงคิดว่าฉันเป็นแค่เด็กกำพร้าไร้หัวนอนปลายเท้า ที่พวกมันจะเขี่ยทิ้งหรือหยิบฉวยมาเป็นเครื่องมือเมื่อไหร่ก็ได้สินะคะ" แทบจะวินาทีเดียวกันนั้นเอง โทรศัพท์มือถือรุ่นพิเศษที่เข้ารหัสความปลอดภัยระดับสูงสุดของภาคินก็แผדเสียงเตือนทุ้มต่ำดังสนั่นขึ้น พิมรดากดรับสายทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด ปลายสายคือเสียงทุ้มห้าวที่เจือไปด้วยความกรุ่นโกรธและอำนาจดิบเถื่อนที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง "อยู่ที่ไหน" เสียงของภาคินห้วนสั้นและทรงพลัง แม้จะผ่านมาทางคลื่นสัญญาณวิทยุ "กำลังบินอยู่เหนืออ่าวไทยค่ะเฮีย... ดูท่าทางว่าคืนนี้เราคงไม่ได้นอนกอดกันอย่างสงบๆ แล้วล่ะค่ะ มีคนส่งจดหมายรักทักทายมาหาพิมตั้งแต่ยังไม่ทันเครื่องลงจอดเลย" พิมรดากรอกเสียงกลับไปอย่างอารมณ์ดี ผิดกับอีกฝ่ายที่กำลังตวัดสายตามองหน้าจอระบบรักษาความปลอดภัยของอาณาจักรธุรกิจในมือ "หึ กล้าดีนี่" ภาคินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนผ่านปลายสายดังชัดเจน "มันคงไม่รู้สินะว่า การเหยียบเข้ามาในเขตอสังหาริมทรัพย์ของฉันในตอนนี้ มันเท่ากับการเดินเข้ากรงเสือที่กำลังหิวโซ" "อย่าเพิ่งใจร้อนค่ะเฮีย... งานนี้พิมขอจัดการเองบ้างนะคะ คุณนายรสรินกับพวกสุนัขรับใช้จะได้จำใส่กะโหลกไว้ว่า อย่ามาเล่นกับคนอย่างพิมรดา" ตัดภาพมายังห้องประชุมใหญ่ชั้นบนสุดของตระกูลภาคิน บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยความตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก คุณนายรสรินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธานด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจ ใบหน้ายับย่นตามวัยที่ผ่านการศัลยกรรมมาอย่างดีเชิดขึ้นสูง ดวงตาสะท้อนความเหยียดหยามอย่างไม่คิดจะปิดบัง เบื้องหน้าของเธอคือชายหนุ่มชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี นามว่า "มิสเตอร์วิกเตอร์ มอร์ส" ประธานบริหารกองทุนระดับโลก "Blackwood Capital" ผู้ทรงอิทธิพลที่เพิ่งบินตรงมาเพื่อกว้านซื้อหุ้นและที่ดินยุทธศาสตร์ทั้งหมดของเมืองไทย "ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการค่ะ มิสเตอร์วิกเตอร์" คุณนายรสรินฉีกยิ้มกว้าง เอ่ยทักทายด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงหรูหรา "ดิฉันเชื่อว่าข้อเสนอที่เราคุยกันไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน จะทำให้คุณประทับใจ และสามารถโค่นบัลลังก์ของเจ้าพ่ออสังหาฯ อย่างภาคินลงได้ในไม่ช้า" มิสเตอร์วิกเตอร์ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ นัยน์ตาสสีฟ้าจัดกวาดมองเอกสารสัญญาบนโต๊ะด้วยความกระหาย ชายหนุ่มชาวต่างชาติผู้นี้ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้ โดยเฉพาะในตลาดเอเชียที่เขาใช้เงินคอยซื้อและทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า "ขอบคุณสำหรับความร่วมมือครับ คุณรสริน..." วิกเตอร์วางแก้วลง เสียงทุ้มต่ำติดสำเนียงต่างชาติเอ่ยขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง "ผู้ชายคนนั้นคิดว่าตัวเองคือกฎหมายของเมืองนี้ แต่เขาไม่รู้หรอกว่า เงินทุนมหาศาลจากต่างชาติสามารถซื้อได้แม้กระทั่งลมหายใจของคนที่นี่... โดยเฉพาะภรรยาเด็กไร้หัวนอนปลายเท้าของเขาคนนั้น" ทันทีที่ชื่อของพิมรดาถูกเอ่ยถึง ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท! ปัง! เสียงกระแทกประตูไม้สักทองหนักหน่วงจนทุกคนในห้องสะดุ้งสุดตัว คุณนายรสรินตวัดสายตาด้วยความโกรธเกรี้ยว อ้าปากเตรียมจะด่าทอผู้ที่บังอาจมารบกวนการประชุมลับระดับชาติ แต่ทว่า... คำพูดทั้งหมดกลับติดอยู่ที่ลำคอ เมื่อร่างเพรียวระหงในชุดสูทเข้ารูปสีขาวสะอาดตา ก้าวเข้ามาในห้องด้วยจังหวะการเดินที่สง่างามราวกับนางพญาเสือดาว พิมรดากวาดสายตามองคนทั้งห้องด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ บนใบหน้าปรากฏความมั่นใจที่ฉายประกายเจิดจ้าจนกลบรัศมีของทุกคนในห้องจนหมดสิ้น ด้านหลังของเธอคือบอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดดำสนิทไม่ต่ำกว่าสิบคน ที่เดินเรียงแถวเข้ามาตรึงกำลังรอบห้องประชุมอย่างรวดเร็วราวกับทหารหน่วยรบพิเศษ "อุ๊ย ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้เคาะประตู..." พิมรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ "พอดีได้ยินมีคนเห่าหอนถึงดิฉันอยู่ข้างนอก ก็เลยรีบเดินเข้ามาดูให้แน่ใจว่า... หมาตัวไหนมันกล้ามาเหยียบจมูกเจ้าของบ้าน" คุณนายรสรินหน้าถอดสีทันที หญิงสูงวัยลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ชี้หน้าด่าด้วยความโมโหจนตัวสั่น "นังพิม! แกกล้าดียังไงถึงเข้ามาในห้องประชุมผู้บริหาร! ที่นี่ไม่ใช่ที่ของคนชั้นต่ำอย่างแก ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!" พิมรดาไม่แม้แต่จะชายตามองแม่สามีจอมปลอม หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะประชุม วางกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงลงบนเอกสารลับของวิกเตอร์เสียงดังสนั่น ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองหน้ามหาเศรษฐีชาวต่างชาติผู้น่ายำเกรงคนนั้นอย่างไร้ความเกรงกลัว "มิสเตอร์วิกเตอร์ มอร์สสินะคะ..." พิมรดาแค่นหัวเราะเบาๆ "ยินดีต้อนรับสู่ประเทศไทยค่ะ หวังว่าเงินดอลลาร์ที่คุณพกมา จะมากพอที่จะใช้จ่ายค่าเสียหายหลังจากที่ฉันเหยียบย่ำแผนการโง่ๆ ของคุณจนแหลکคามือนะคะ" วิกเตอร์หรี่ตาลงมองหญิงสาวตรงหน้า รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากของนักลงทุนระดับโลก "ผู้หญิงไทยปากกล้าดีนี่... แต่เธอคิดจริงๆ หรือว่า ลำพังแค่สามีของเธอจะต้านทานอำนาจเงินของฉันได้? ฉันรู้ความลับเรื่องชาติพันธุ์ที่แท้จริงของเธอแล้วนะ... เด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยงคนนี้ คิดเหรอว่าจะคู่ควรกับตระกูลใหญ่โต" พิมรดายิ้มรับคำดูถูกนั้นอย่างใจเย็น เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหมุนเล่นในมือ ก่อนจะกดเปิดสปีกเกอร์โฟนท่ามกลางความเงียบงัดของทุกคนในห้อง เสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยที่ทรงพลังและเยือกเย็นจนน่ากลัวของภาคินดังสะท้อนผ่านลำโพงออกมาทีละคำ... "วิกเตอร์... แกคงลืมไปสินะว่า ธนาคารกลางที่คอยปล่อยกู้ให้กองทุน Blackwood ของแกในยุโรป ตอนนี้ใครเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด?" สีหน้าของมิสเตอร์วิกเตอร์เปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดในพริบตา ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อตระหนักได้ถึงความจริงบางอย่าง! ก่อนที่วิกเตอร์จะได้ทันเอ่ยปากพูดอะไร ประตูห้องประชุมชั้นล่างก็มีเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวอีกลำบินมาจอดสนิท พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอแท็บเล็ตของวิกเตอร์เองที่ดังรัวระทึกติดต่อกันไม่หยุด... *บัญชีหลักทั้งหมดของ Blackwood Capital ถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุดในเวลาเที่ยงคืนตรง!* พิมรดาก้มลงกระซิบข้างหูของนักลงทุนผู้ยิ่งใหญ่ด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนกำลังตกลงไปในขุมนรก "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของพวกคุณค่ะ... เพราะตอนนี้ สามีของฉันกำลังจะยึดบริษัททั้งหมดของคุณมาเป็นของขวัญวันเกิดให้ฉันแล้วค่ะ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินและความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ!