ปฐมบทการค้าในตลาดมืด

"เงินหรือคะ? พี่สะใภ้ใหญ่... จะรีบไปไหนคะ ในเมื่อเงินก้อนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เป็นของท่าน" หลินซูเหมยเหยียดยิ้มที่มุมปาก สายตาของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกขณะจ้องมองหลี่ม่านที่กำลังพยายามชะโงกหน้าเข้ามาดูตะกร้าไม้สานใบใหญ่บนโต๊ะไม้เก่าๆ ในครัว หลี่ม่านชะงักกึก มือที่หยาบกร้านของนางสั่นระริกด้วยความละโมบ กลิ่นหอมหวานนุ่มนวลของขนมปังเนยสดผสมผสานกับอัลมอนด์อบใหม่ที่อบอวลอยู่ในอากาศยามโพล้เพล้ทำให้นางแทบคลุ้มคลั่ง "ซูเหมย... เจ้ามันเห็นแก่ตัว! ข้าเป็นถึงพี่สะใภ้ เจ้าทำขนมพวกนี้จนกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทั้งหมู่บ้าน จะแบ่งให้คนในครอบครัวกินสักชิ้นไม่ได้เชียวหรือ?" หลี่ม่านกระแทกเสียง หวังจะใช้ฐานะกดขี่ ซูเหมยหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบผ้าขาวบางมาคลุมตะกร้าอย่างใจเย็น "ครอบครัวที่จ้องจะเอาเปรียบทุกฝีก้าวน่ะหรือคะ? ขนมเหล่านี้คือหยาดเหงื่อของข้า และข้ามีแผนที่จะนำมันไปแลกเปลี่ยนเป็นทุนในการฟื้นฟูฟาร์ม หากพี่สะใภ้อยากกินนัก ก็เอาเงินมาซื้อสิคะ... ราคาพิเศษสำหรับคนในบ้าน คือราคาตลาดที่ไม่มีส่วนลดแม้แต่หยวนเดียว" ประโยคเชือดเฉือนนั้นทำให้หลี่ม่านหน้าเขียวสลับแดง ก่อนจะสะบัดหน้าหนีออกไปพร้อมเสียงด่าทอพึมพำลับหลัง ทันทีที่ร่างนั้นพ้นประตู จางเหว่ยที่ยืนพิงกรอบประตูเฝ้าดูสถานการณ์มานานก็ก้าวเข้ามา แววตาคมกริบของนายทหารหนุ่มทอดมองภรรยาด้วยความชื่นชมและห่วงใย "เจ้ากล้าหาญเกินไปแล้วซูเหมย... แต่ข้าชอบ" เขาเอ่ยเสียงต่ำพลางเอื้อมมือมาถือตะกร้าขนมให้ "ไปเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปส่งที่ตลาดมืดเอง ทางนั้นน่ะ... เส้นสายของข้าพอจะคุยได้" การเดินทางเข้าสู่ตัวเมืองในยามวิกาลเต็มไปด้วยความเงียบงันที่น่าอึดอัด ซูเหมยสัมผัสได้ถึงไอเย็นของอากาศและสายตาของผู้คนที่จ้องมองมายังตะกร้าของเธอ นี่คือตลาดมืด... สถานที่ที่กฎหมายถูกละเลย และเงินตราคืออำนาจสูงสุด เธอเลือกมุมอับสายตาใต้แสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมัน กางผ้าใบออกแล้วจัดวางขนมปังไส้ครีมคัสตาร์ดเนื้อเนียนนุ่มและมัฟฟินสูตรพิเศษที่เธอเพิ่งนำออกจากมิติ เพียงไม่กี่นาที กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่เคยมีใครในยุค 80 นี้เคยลิ้มลองก็ดึงดูดผู้คนให้กรูเข้ามา "นั่นอะไรน่ะ? กลิ่นช่างหอมเย้ายวนนัก!" พ่อค้าในชุดมอซอถามขึ้นเป็นคนแรก ซูเหมยไม่รอช้า เธอรวบรวมความมั่นใจแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน "ขนมปังอบสูตรลับค่ะ นุ่มละมุนลิ้น รับรองว่าทุกท่านจะไม่เคยสัมผัสรสชาตินี้มาก่อน ชิ้นละห้าเหมา หากเหมาหมดตะกร้า ข้าลดให้เหลือราคาส่งค่ะ!" ราวกับเวทมนตร์ ฝูงชนเริ่มแย่งชิงกันจนแทบจะเหยียบเท้ากันตาย เงินหยวนเก่าๆ ถูกยัดใส่มือเธออย่างไม่ขาดสาย ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที ตะกร้าที่เคยเต็มไปด้วยขนมปังแสนอร่อยกลับว่างเปล่าเหลือเพียงความว่างเปล่าและกลิ่นหอมที่ยังตกค้าง ซูเหมยนับเงินในมือด้วยหัวใจที่เต้นรัว นี่คือจุดเริ่มต้น... จุดเริ่มต้นที่เธอจะใช้มันสร้างอาณาจักรที่ไม่มีใครกล้าดูถูกเธอได้อีก แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเก็บแผง ความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากเงามืดด้านหลังทำเอาขนลุกชัน จางเหว่ยขยับตัวมาบังหน้าเธอไว้โดยสัญชาตญาณ ชายร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อโค้ทสีดำสนิทเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา แสงไฟจากตะเกียงตกกระทบใบหน้าครึ่งซีกที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น เขาไม่ได้มาเพื่อซื้อขนม แต่เขากำลังถือถุงกระดาษที่ดูคุ้นตา... มันคือขนมชิ้นเดียวกับที่เธออบ แต่บรรจุอยู่ในห่อหรูหราที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "ฝีมือการอบที่ยอดเยี่ยม... แต่เจ้ากล้าดียังไงถึงแอบลักลอบนำ 'สูตรอาหาร' ของตระกูลไป่มาขายในตลาดมืดเช่นนี้?" ชายลึกลับกล่าวด้วยเสียงที่เย็นชาจนน่าขนลุก ซูเหมยขมวดคิ้วแน่น เธอไม่เคยรู้จักตระกูลไป่ และขนมนี่คือสูตรลับจากโลกอนาคตของเธอเอง! ก่อนที่เธอจะทันได้อ้าปากปฏิเสธ ชายคนนั้นก็โยนมีดสั้นลงบนแผงไม้ของเธอ พร้อมกับกระซิบคำสั่งที่ทำให้ลมหายใจของเธอแทบหยุดชะงัก "นายท่านของข้าต้องการตัวเจ้า... และถ้าเจ้าอยากรอดไปจากคืนนี้ จงเลือกให้ดีว่าจะ 'ร่วมมือ' หรือจะ 'หายสาบสูญ' ไปพร้อมกับตะกร้าของเจ้า" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับกลิ่นหอมอบอวลในฟาร์มแห่งนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ