เมื่อแมวผีมาขอส่วนแบ่ง

"ถ้ามันยังกล้าส่งหมาผีมาเหยียบหน้าบ้านเราอีก คราวนี้ฉันจะเอาน้ำมนต์กรอกปากแล้วจับทำเป็นลูกชิ้นปิ้งขายตลาดนัดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยครับคุณสามี" น้ำรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ เธอใช้ปลายไม้กวาดเขี่ยคราบน้ำเหลืองน่าขยะแขยงบนพื้นดินหน้าบ้านออกไปให้พ้นทาง ก่อนจะโยนไม้กวาดทิ้งแล้วเดินดุ่มๆ เข้ามาในครัวอย่างหัวเสีย รอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากเมื่อครู่ยังคงติดตรึง ทำเอาผู้กองธันวาที่กำลังยืนง่วนอยู่กับการลับมีดอีโต้ถึงกับต้องหยุดชะงัก ชายหนุ่มวางหินลับมีดลงบนโต๊ะไม้ด้วยความนุ่มนวล ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ เข้าไปโอบไหล่ภรรยาตัวน้อยเอาไว้เพื่อคลายความหงุดหงิด "ใจเย็นๆ ก่อนนะครับคนดี ป้าสมศรีคงแค้นใจที่แผนส่งผีเปรตมาขโมยผลผลิตในฟาร์มของเราเมื่อคืนก่อนล่มไม่เป็นท่า เลยส่งบริวารชั้นต่ำมาป่วนหน้าบ้านเพื่อลองเชิงเท่านั้นเอง เดี๋ยวผมจัดการกวาดล้างอาณาเขตให้สะอาดเอี่ยมเองครับ" ผู้กองหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มลึก มือหนายกขึ้นลูบศีรษะภรรยาอย่างเบามือ สายตาคมกริบมองคราบอัปมงคลนั้นด้วยประกายตาดุดัน หากป้าสมศรีและญาติๆ ตัวแสบคิดจะใช้ไสยศาสตร์ชั้นต่ำมาทำลายความสุขในบ้านหลังนี้ พวกเขาคงต้องเตรียมตัวรับผลกรรมที่สาสมในเร็วๆ นี้แน่นอน ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด เสียงกระดิ่งลมทองเหลืองที่แขวนอยู่หน้าประตูกลับดังขึ้นกรุ๊งกริ๊ง พร้อมกับเสียงร้อง "เหมียว!" แหลมเล็กที่ดังแทรกเข้ามาในความเงียบ ทั้งสองคนหันขวับไปมองที่ต้นเสียงทันที บนรั้วไม้ระแนงสีขาว ปรากฏร่างของแมวไทยโบราณตัวอ้วนกลม ขนสีวิเชียรมาศแต้มเข้ม ดวงตาสีฟ้าใสแจ๋วทอประกายเจ้าเล่ห์ แต่น่าแปลกที่รอบตัวของเจ้าเหมียวตัวนี้กลับแผ่ออร่าสีดำจางๆ ออกมา มันไม่ใช่แมวธรรมดา... มันคือ "แมววิญญาณ" หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าแมวผีบริวารของหมอผีฝั่งตรงข้าม! "อ้าว ไอ้คุณแมวสามสี... แกกล้าดียังไงถึงมาเดินลอยชายอยู่บนรั้วบ้านคนอื่นเขาตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ล่ะครับ?" น้ำรินหรี่ตามอง เจ้าตัวแสบกอดอกทันที สมองอัจฉริยะประมวลผลอย่างรวดเร็ว นี่คงเป็นสายสืบสี่ขาที่ป้าสมศรีส่งมาแน่ๆ เจ้าเหมียววิเชียรมาศทำหูทวนลม มันกระโดดลงจากรั้ว เดินน่อง่องเข้าหาทั้งคู่ราวกับเป็นเจ้าของบ้าน ก่อนจะนั่งลง เชิดหน้าขึ้นฟ้า แล้วส่งเสียงร้องเหมียวยาวๆ ออกมาอีกครั้ง ทันใดนั้น หมอกควันสีเทาจางๆ ก็ลอยวนรอบตัวมัน ก่อนจะกลายร่างเป็นถุงย่ามใเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยเหรียญบาทโบราณร่วงหล่นลงมาตรงหน้าของน้ำริน ผู้กองธันวาหรี่ตาลงมือขวากระชับปืนพกคู่ใจที่เหน็บอยู่ข้างเอวโดยอัตโนมัติ "ระวังนะครับริน มันอาจจะมีอาคมซ่อนอยู่" "ไม่ต้องห่วงครับพี่ธันวา รินจัดการเอง" น้ำรินย่อตัวลง นำนิ้วเรียวแตะที่เหรียญบาทเหล่านั้น ระบบมิติคลังเก็บของในหัวของเธอกะพริบแสงสีฟ้าสว่างวาบ ข้อมูลวิเคราะห์พุ่งขึ้นมาทันที — *เหรียญอาคมสะกดวิญญาณ ระดับต่ำ ใช้แลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร* "อ๋อ... ที่แท้ก็ไม่ใช่โจร แต่เป็นนักเจรจานี่เอง" น้ำรินหัวเราะในลำคอ เธอนั่งยองๆ ลงไปสบตากับเจ้าเหมียวผีที่กำลังทำหน้ามึนใส่ "ว่าไงล่ะเจ้าเหมียว แกมาหาฉันถึงที่นี่ มีธุระอะไร หรือว่าเจ้านายแกจ่ายค่าจ้างไม่คุ้ม เลยอยากจะย้ายสังกัดมาอยู่กับหมอผีไอทีอย่างฉันแทน?" เจ้าเหมียวผีสะดุ้งโหยง มันทำท่าทางฟาดหางไปมาอย่างขัดใจ ก่อนจะยกอุ้งเท้าหน้าขึ้นมาตะกุยพื้นดินเบาๆ แล้วทำท่าทางทำปากขมุบขมิบราวกับกำลังฟ้องร้องอะไรบางอย่าง ภาพนิมิตจากจิตของมันไหลเข้ามาในหัวของน้ำรินทันที — ภาพของป้าสมศรีที่กำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียด วางแผนจะใช้ "พิธีกรรมปล่อยผีพราย" เข้ามาทำลายแปลงผักออร์แกนิกและฟาร์มหมูของพวกเขาในคืนเดือนมืดนี้ เพื่อหวังจะฮุบที่ดินทำกินทั้งหมดไปเป็นของตัวเอง โดยให้ค่าจ้างเจ้าเหมียวตัวนี้เป็นปลาทูแม่กลองแค่สามตัว! "หูย... ใช้แรงงานสัตว์แถมยังให้ค่าจ้างแค่ปลาทูสามตัวเนี่ยนะ? ป้าสมศรีนี่มันขี้เหนียวตัวแม่จริงๆ เลยครับ" น้ำรินแค่นหัวเราะออกมาด้วยความหมั่นไส้ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันไปมองสามีหนุ่มที่ยืนกอดอกอมยิ้มอยู่ข้างๆ "พี่ธันวา ป้าสมศรีแกริจะเล่นใหญ่รอนแรมมาหาเรื่องเราอีกแล้วล่ะครับคืนนี้" ผู้กองธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ "ดีเลยครับ ช่วงนี้กระสุนอาคมที่ผมลงอักขระไว้กำลังเหงาๆ พอดี งั้นเรามาต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญด้วยกระสุนเงินและคลังแสงยันต์ไอทีของภรรยาผมกันดีกว่า" เจ้าเหมียวผีเมื่อเห็นว่าความลับของเจ้านายเก่าถูกแฉจนหมดเปลือก มันก็รีบหมอบลงกับพื้น ส่งเสียงร้องอ้อนวอนราวกับจะบอกว่า *'ฉันยอมแปรพักตร์แล้ว ขอแค่มีปลาทูให้กินอิ่มทุกมื้อก็พอ!'* น้ำรินหลุดยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู เธอยื่นมือไปหยิบปลาทูทอดกรอบที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ จากในมิติคลังเก็บของออกมาวางใส่จานกระเบื้องยื่นให้เจ้าเหมียว เจ้าตัวแสบตาโตเป็นประกาย รีบงับปลาทูเข้าปากเคี้ยวตุบๆ อย่างเอร็ดอร่อยทันที ลืมเจ้านายเก่าไปเสียสนิท ในขณะที่บรรยากาศในบ้านกำลังผ่อนคลายและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของคู่สามีภรรยา ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านที่เคยแจ่มใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาทะมึนอย่างรวดเร็ว ลมพัดกรรโชกแรงจนหน้าต่างไม้บ้านกระแทกปิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กลิ่นเหม็นเน่าของซากศพและกลิ่นธูปเทียนลอยคละคลุ้งเข้ามาในอากาศทันที บ่งบอกว่าพิธีกรรมชั่วร้ายของป้าสมศรีได้เริ่มต้นขึ้นเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้! ผู้กองธันวาคว้าปืนลูกซองคู่ใจขึ้นมาปลดล็อกสไลด์ เสียงเหล็กกระทบกันดัง *กริ๊ก* อย่างดุดัน นัยน์ตาคมกريบมองออกไปนอกหน้าต่างที่ความมืดมิดกำลังคืบคลานเข้ามาปกคลุม น้ำรินสะบัดมือขวาเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ รายชื่อยันต์ไอทีและอาวุธเวทมนตร์นับร้อยรายการเรียงรายพร้อมใช้งาน เธอยกยิ้มมุมปากด้วยความตื่นเต้น "ดูท่าทาง... หมูทอดกระเทียมพริกไทยดำที่เราเพิ่งทอดเสร็จเมื่อกี้ คงต้องรอให้จัดการพวกสัมภเวสีหน้าด้านพวกนี้ให้เสร็จก่อน ถึงจะได้กินกันร้อนๆ แล้วล่ะครับพี่..." ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความแสบสันและความน่ารักของครอบครัวนี้ด้วยนะครับ!