ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

แรงโน้มถ่วงที่เคยยึดเหนี่ยวร่างกายของผมสูญหายไปในพริบตา ความรู้สึกเหมือนถูกเหวี่ยงลงไปในอุโมงค์แห่งกาลเวลาที่ไร้จุดสิ้นสุด เสียงลมหวีดหวิวเสียดสีกับแก้วหูจนดังอื้ออึง รอบกายมีเพียงแสงเรืองรองของละอองมิติสีครามและสีดำที่บิดเบี้ยววนเวียนราวกับพายุคลั่ง ผมพยายามฝืนลืมตาขึ้นท่ามกลางความปั่นป่วนนั้น และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือร่างของอาจารย์อีลีน่าที่กำลังพุ่งตัวฝ่ากระแสพลังงานดาร์กมานาเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว "จับมือฉันไว้ เซน! อย่าปล่อยเด็ดขาด!" เสียงของเธอตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของมิติ แม้ใบหน้าจะยังคงความเรียบเฉยและเคร่งขรึมตามแบบฉบับของอาจารย์ผู้คุมกฎแห่งหอคอยทมิฬ แต่แววตาสีเงินคู่นั้นกลับฉายความกังวลอย่างชัดเจน ผมไม่ลังเลแม้แต่น้อย เอื้อมมือออกไปคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น ฝ่ามือของเราสัมผัสกันท่ามกลางพายุความมืด แรงกระชากมหาศาลดึงเราทั้งคู่ร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น! *ตุ้บ!* ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วแผ่นหลัง แต่ผมไม่มีเวลามาโอดยครวญ ดวงตาปรับโฟกัสสำรวจรอบตัวทันที กลิ่นอายของสถานที่แห่งนี้ช่างกดดันและแตกต่างจากหอคอยเวทมนตร์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง พวกเรายืนอยู่บนลานประลองหินสีดำสนิทขนาดมหึมา ล้อมรอบด้วยเสาหินยักษ์สลักอักขระโบราณที่เรืองแสงสีม่วงเข้ม บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดราวกับป่าช้า ทว่ากลับเต็มไปด้วยแรงกดดันทางเวทมนตร์ที่หนาแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออก "ที่นี่... คือชั้นใต้ดินต้องห้ามของหอคอยทมิฬ ชั้นที่สิบสาม" อาจารย์อีลีน่ายันตัวลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ปัดฝุ่นตามเสื้อคลุมสีนิลของตนเองเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองรอบบริเวณด้วยความระแวดระวัง "หลักสูตรพิเศษของเธอเริ่มต้นขึ้นแล้ว เซน" ผมลุกขึ้นยืนตาม ปัดเศษหินออกจากเครื่องแบบนักเรียนพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ "หลักสูตรพิเศษที่ว่า... คงไม่ใช่การโยนผมลงมาให้สัตว์อสูรทานเป็นอาหารว่างหรอกนะครับ อาจารย์" อีลีน่าเหลือบสายตามามองผมมุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่หา ได้ยากยิ่งนัก "ฉลาดมากที่คิดเช่นนั้น แต่เสียใจด้วยที่มันโหดร้ายกว่านั้นเยอะ" เธอก้าวเท้าเดินนำหน้าไปช้าๆ ส้นรองเท้าบูทหนังกระทบกับพื้นหินเกิดเสียงก้องกังวาน "เธอไม่มีมานา ไม่มีพลังเวทมนตร์ในกระแสเลือดเหมือนคนอื่น สิ่งที่เธอมีคือสายตานักยุทธวิธีและไหวพริบ แต่นั่นยังไม่พอที่จะเอาชีวิตรอดในสงครามที่กำลังจะมาถึง... หอคอยทมิฬแห่งนี้ไม่ได้สร้างอัศวินเพื่อไปประดับยศ แต่เราสร้างนักรบเพื่อล่ามังกร" คำว่า 'ล่ามังกร' ทำให้หัวใจของผมกระตุกวูบ ภาพความทรงจำเลือนรางเกี่ยวกับบันทึกการสังหารมังกรโบราณผุดขึ้นมาในหัว แต่มันถูกขัดจังหวะด้วยเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทอีกครั้ง *(ติ๊ง! ตรวจพบสถานที่ทดสอบระดับความยาก: 'สุสานอัศวินเงา' (Shadow Knight's Crypt))* *(ระบบสนับสนุนหลักสูตรพิเศษ: เริ่มต้นการประเมินศักยภาพทางกายภาพและยุทธวิธี)* หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าผม มันแสดงข้อมูลสเตตัสของผมอย่างละเอียดยิบ ทั้งอัตราการเต้นของหัวใจ ความล้าของกล้ามเนื้อ และค่าความเข้ากันได้กับอาวุธประเภทต่างๆ นี่มันระบบอะไรกันแน่? ตั้งแต่ผมตื่นขึ้นมาในโลกนี้พร้อมกับร่างกายที่ไร้พลังเวท ระบบสนับสนุนนี้ก็คอยช่วยเหลือผมในยามวิกฤตอยู่เสมอ แต่มันไม่เคยแสดงผลลึกซึ้งขนาดนี้มาก่อน "ยืนเหม่ออะไรอยู่ เซน? ชักดาบของเธอออกมาซะ" เสียงประกาศิตของอีลีน่าทำให้ผมดึงสติกลับมาทันที เบื้องหน้าของเรา เสาหินยักษ์สี่ต้นเริ่มสั่นสะเทือน ฝุ่นผงร่วงหล่นลงมาตามแรงสั่นสะเทือน ก่อนที่เงาดำทมิฬจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากพื้นดิน กลายเป็นร่างของอัศวินสวมเกราะสีดำสนิทถือดาบใหญ่สองมือ ไอสังหารพวยพุ่งออกมาจากร่างของพวกมันจนน่าขนลุก อัศวินเงา... ไม่ใช่แค่อสูรเวท แต่พวกมันคือภาพสะท้อนของจิตวิญญาณนักรบที่ถูกกักขัง "อัศวินเงาระดับสี่ จำนวนสี่ตน" ผมพึมพำกับตัวเอง คำนวณระยะห่างและความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันในหัวอย่างรวดเร็ว ด้วยพละกำลังของผมตอนนี้ การปะทะตรงๆ มีแต่จะตายกับตาย ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้ชัยภูมิและจังหวะเวลาเข้าช่วย "จำบทเรียนแรกให้ดีนะ เซน" อาจารย์อีลีน่ากอดอกยืนมองอยู่ห่างๆ ราวกับเป็นกรรมการสนามสอบ "ในยามที่เธอไร้ซึ่งพลังเวท สมองและสองมือคืออาวุธที่คมที่สุด จงพิสูจน์ให้ฉันเห็นซิว่า เด็กหนุ่มที่ฉันเลือกมา ไม่ใช่แค่เศษสวะไร้ค่า" สิ้นเสียงของเธอ อัศวินเงาทั้งสี่ตนก็พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูง เสียงฝีเท้ากระแทกพื้นหินดังสนั่นหวั่นไหว แรงกดดันพุ่งตรงเข้าใส่ผมราวกับคลื่นยักษ์ ผมสูดหายใจเข้าลึกเป็นครั้งสุดท้าย สายตาจดจ้องไปยังเงาดำที่กำลังพุ่งเข้ามา มือขวาชักดาบสั้นเหล็กกล้าออกจากฝัก พลางก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อคำนวณมุมหักเหของแสงและเงาบนพื้นสนามประลอง นี่คือบททดสอบแรกที่เดิมพันด้วยลมหายใจของผมเอง *(เตือนภัย! อัศวินเงาใช้ทักษะ 'พุ่งทะยานเงาทมิฬ' ความเร็วเพิ่มขึ้น 200% ระยะเวลาปะทะ: 3 วินาที)* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังย้ำเตือนในหัวเป็นจังหวะกระชั้นชิด ผมยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย... สามวินาทีนี้แหละ คือเวลาที่ผมจะพลิกเกม รี้ดเดอร์ทุกท่านครับ มาร่วมลุ้นและเอาใจช่วยเซนในการต่อสู้ครั้งแรกที่หอคอยทมิฬนี้ไปด้วยกันนะครับ!