เสียงแจ้งเตือนปริศนาในห้องเก็บของ

"ฝุ่นละอองในห้องเก็บของเก่าของหอพักเวทนี่... มีอายุขัยยืนยาวกว่าเกรดเฉลี่ยของผมในปีที่แล้วเสียอีกนะครับ" คิรันพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ปลายด้ามไม้กวาดเก่าๆ ไปกระแทกเข้ากับลังไม้สักที่ถูกยัดไว้ลึกที่สุดในมุมอับของห้องใต้หลังคา กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบเวทมนตร์ที่เสื่อมสลายคละคลุ้งอยู่ในอากาศจนทำให้รู้สึกแสบจมูกเล็กน้อย ในฐานะนักเรียนปีสองแห่งสถาบันเวทมนตร์อาร์เคเมเดีย สถาบันที่แบ่งแยกชนชั้นด้วยตัวอักษรบนหลังมืออย่างโหดร้าย การถูกทัณฑ์บนด้วยการมาทำความสะอาดห้องเก็บของโบราณไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเด็กแรงก์ E อย่างเขา ร่างโปร่งในชุดเครื่องแบบนักเรียนที่ปลดกระดุมคอเสื้อออกอย่างไร้ระเบียบก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยหลังมือข้างหนึ่ง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเขี่ยลังไม้ผุพังใบนั้นให้พ้นทาง ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ไม้กระดานแผ่นสุดท้ายร่วงหล่นลงกระทบพื้น เสียงเอี๊ยดอาร์ดของไม้เก่าก็ถูกกลบด้วยบางสิ่งที่แปลกประหลาด เสียงคล้ายกระแสไฟฟ้าช็อตเบาๆ ลอดออกมาจากความมืด พร้อมกับละอองแสงสีฟ้าครามที่ลอยวนขึ้นจากพื้นราวกับกลุ่มควันธูป ดวงตาสองชั้นหลบในของคิรันหรี่แคบลงทันที ความระแวดระวังถูกดึงสติให้ตื่นตัวเต็มพิกัด เขาย่อตัวลงต่ำโดยสัญชาตญาณ มือซ้ายกำด้ามไม้กวาดแน่น ขณะที่มือขวาขยับไปแตะที่กระเป๋าเสื้อด้านในซึ่งมีศิลาเวทป้องกันตัวราคาถูกซ่อนอยู่ "ระบบเวทมนตร์ตกค้างจากยุคสงครามงั้นหรือครับ? ไม่สิ... แรงกดดันนี่มัน..." คิรันขมวดคิ้วมุ่น เมื่อละอองแสงเหล่านั้นไม่ได้กระจายตัวอย่างไร้ทิศทาง แต่กลับรวมตัวกันกลางอากาศ กลายเป็นหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเข้มขอบหยักระยิบระยับที่ลอยเคว้งอยู่ตรงหน้า ตัวอักษรภาษาโบราณที่สลักอยู่บนหน้าต่างนั้นเริ่มเปลี่ยนรูปเป็นภาษาสากลที่ใช้กันในปัจจุบันอย่างรวดเร็ว [ ตรวจพบสิทธิ์การเข้าถึงระบบโฮสต์... ] [ กำลังประเมินสถานะทางเวทมนตร์: แรงก์ E (ต่ำกว่ามาตรฐานสถาบัน 94.2%) ] [ ตรวจพบดัชนีความฉลาดและการปรับตัว: เกณฑ์สูงสุด (ความเสี่ยงในการสูญพันธุ์ทางเวทมนตร์สูงมาก) ] [ เริ่มต้นการติดตั้งระบบ: 'วิเคราะห์เงา' (Shadow Analysis System) ] คิรันนิ่งเงียบไปชั่วขณะ สมองที่ทำงานด้วยความเร็วสูงประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่มีเสียงร้องด้วยความตกใจ ไม่มีอาการตื่นตูมแบบตัวละครในนิยายแฟนตาซีเกรดบีที่เขาเคยอ่าน มีเพียงความสงสัยเชิงวิเคราะห์ที่ฉายชัดอยู่ในแววตาสีเข้มคู่นั้น "ระบบงั้นหรือครับ... ของเล่นราคาแพงของพวกสภาสูง หรือว่าจะเป็นผลข้างเคียงจากการทดลองเวทมนตร์ต้องห้ามของอาจารย์ใหญ่กันแน่" เขาพึมพำเบาๆ พลางยื่นนิ้วชี้ออกไปแตะที่หน้าต่างโปร่งใสโดยไม่ลังเล ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส โลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่ง เสียงฝีเท้าของนักเรียนคนอื่นที่เดินอยู่ชั้นล่างเงียบหายไป ข้อมูลมหาศาลทะลักเข้าสู่สมองของคิรันราวกับเขื่อนแตก หน้าต่างระบบไม่ได้แสดงแค่สถานะของตัวเขา แต่ทุกสิ่งในห้องเก็บของแห่งนี้ถูกตีแผ่ออกมาเป็น 'ข้อมูลเชิงลึก' ที่น่าเหลือเชื่อ [ วัตถุ: ลังไม้สักเคลือบสารกันผุ (อายุ 142 ปี) - สถานะ: ผุกร่อน 89% ] [ วัตถุ: ตำราเวทมนตร์อัญเชิญระดับกลาง (ชำรุด) - สถานะ: มีร่องรอยการสะกดจิตซ่อนอยู่ ] และที่สำคัญที่สุด... เมื่อคิรันหันหน้าต่างระบบไปทางประตูห้องเก็บของที่ปิดสนิท ข้อมูลสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนที่ดังสะท้อนอยู่ในหัว [ คำเตือน: ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับอันตรายกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ในรัศมี 15 เมตร ] [ เป้าหมาย: 'ลูเซียน ฟอน แอสเตอร์' (ประธานนักเรียน / แรงก์ S-Plus) ] [ วัตถุประสงค์ในการเข้าใกล้: ตรวจสอบและเฝ้าระวัง ] คิรันชะงัก ลมหายใจสะดุดไปเสี้ยววินาที ชื่อของประธานหนุ่มผู้เพียบพร้อม เย็นชา และเป็นเหมือนดั่งจุดศูนย์กลางของสถาบันอาร์เคเมเดีย ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดว่าจะปรากฏขึ้นในรายงานของระบบเวทมนตร์ประหลาดนี้ ก่อนที่คิรันจะได้ทันคิดหาเหตุผลว่าทำไมประธานนักเรียนผู้สูงส่งถึงมาเดินวนเวียนอยู่แถวห้องเก็บของเก่าของหอพักปีสอง เสียงเคาะประตูก็จดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ—*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*—ตามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ลึกซึ้ง และเยียบเย็นจนน่าขนลุกที่ดังลอดเข้ามาผ่านบานประตูไม้เก่าๆ "คิรัน... นายอยู่ในนั้นสินะครับ" เสียงนั้นหยุดเว้นจังหวะไปชั่วครู่ ก่อนที่ลูกบิดประตูจะหมุนช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอที่ทำให้แผ่นหลังของคิรันเย็นวาบ "เปิดประตูให้ผมหน่อยสิครับ... พอดีผมมีเรื่อง 'ส่วนตัว' บางอย่าง ที่อยากจะคุยกับแรงก์ E อย่างนายเป็นพิเศษ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปพร้อมกับความลับและเงื่อนไขที่ซ่อนอยู่ในเงามืดนี้ด้วยนะครับ!