ตบหน้าให้หน้าหงาย

"คุณกำลังพูดเรื่องเหลวไหลอะไรออกมา! คิดจะกุเรื่องตบตาพวกเราเพื่อหนีคดีฉ้อโกงอย่างนั้นหรือรินทร์!" เสียงตบโต๊ะประชุมดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้ถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพงสั่นสะเทือนจนกาแฟสีเข้มกระฉอกออกมาเลอะขอบโต๊ะหรูหราโลโก้ทองคำเปลว เจ้าสัวกิตติ์ ประธานกรรมการแห่งตระกูลอัครเดชาโชติ ผู้ซึ่งเคยใช้ปลายหางตามองรินทร์ราวกับเศษขยะในวันวาน บัดนี้ใบหน้ายับย่นตามวัยกลับแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างจ้องมองเอกสารทางกฎหมายฉบับล่าสุดที่เพิ่งถูกวางกระแทก1ลงตรงหน้าด้วยมืออันสั่นเทา ภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลอัครเดชาโชติ บรรยากาศตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มีดกรีดให้ขาดออกจากกันได้ บรรดาญาติสนิทมิตรสหายและบอร์ดบริหารที่เคยนั่งหัวเราเยาะเย้ยหยันรินทร์ในวันที่เขาถูกขับไล่ออกจากตระกูลอย่างไร้เยื่อใย ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดังสักแอะเดียวเมื่อตัวเลขมหาศาลและชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ปรากฏหราอยู่บนกระดาษแผ่นนั้น รินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งตรงข้ามอย่างใจเย็น สีหน้าของชายหนุ่มราบเรียบไร้ระลอกคลื่นแห่งความหวาดกลัว ดวงตาคมกราบกวาดมองกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำเขาด้วยความสมเพชเวทนาที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มจางๆ "ผมไม่ได้กุเรื่องครับท่านเจ้าสัว..." รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนกดขี่บรรยากาศรอบข้างให้จมดิ่งลง "เอกสารตราครุฑและลายเซ็นรับรองจากกระทรวงพาณิชย์ รวมถึงสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน... คิดว่าของปลอมอย่างนั้นหรือครับ? หรือท่านแก่จนสายตาฝ้าฟางจนมองไม่เห็นตราประทับสีแดงฉานตรงนั้นกันแน่" "ไอ้... ไอ้เด็กเวร!" คุณหญิงทิพยวรรณ อดีตแม่ยายผู้เคยใช้กระเป๋าแบรนด์เนมฟาดหน้าเขาเมื่อครั้งถูกไล่ออกจากบ้าน กรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก นางพยายามโผเข้าหาเพื่อฉีกกระดาษพวกนั้นทิ้ง ทว่าการ์ดชุดสูทสีดำสี่คนที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังรินทร์กลับขยับตัวเข้าขวางอย่างรวดเร็วราวกับเงา แรงกดดันจากบอดี้เกيด์ระดับทหารรับจ้างทำให้คุณหญิงต้องผถอยกรูดด้วยความหวาดกลัวจนล้มพับลงไปนั่งกองกับพื้น มีนา หญิงสาวที่นั่งเคียงข้างรินทร์มาตลอด เอื้อมมือเรียวบางมาสัมผัสหลังมือของชายหนุ่มเบาๆ ดวงตาคู่สวยของเธอมีความกังวลเจืออยู่เล็กน้อย แต่ความเชื่อมั่นและภักดีที่ฉายชัดในแววตานั้นไม่เคยเปลี่ยนแปร เธอเห็นชายหนุ่มผู้นี้อดทนกลืนเลือดมานานเท่าไหร่ และวันนี้... คือเวลาที่คมดาบแห่งความยุติธรรมจะถูกชักออกจากฝักเสียที "เปิดดูหน้าถัดไปสิครับ..." รินทร์ผายมือไปยังเอกสารหน้าสำคัญ "นั่นคือหลักฐานการยักยอกถ่ายเททรัพย์สินของบริษัทในเครืออัครเดชาโชติช่วงสามปีที่ผ่านมา... และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้น..." รินทร์เว้นจังหวะ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองตรงไปยังร่างของอดีตภรรยาที่นั่งตัวสั่นงันท่ามกลางความตกตะลึง "...ภรรยาหลวง... ตามกฎหมายที่ยังไม่หย่าร้างอย่างสมบูรณ์ของคุณ... ปรากฏชื่อของเธอครับ" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางกบาลของทุกคนในห้อง ใบหน้าของอดีตภรรยาซีดเผือดไร้สีเลือด นางพยายามอ้าปากปฏิเสธแต่ลำคอตีบตันจนเปล่งเสียงไม่ออก ข้อมูลเส้นทางการเงินที่รินทร์ดึงมาจากระบบและฐานข้อมูลลับถูกฉายขึ้นบนจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องประชุมอย่างชัดเจน ทุกตัวเลข ทุกบัญชีม้า และทุกชื่อผู้รับผลประโยชน์ถูกเปิดโปงออกมาแบบไร้ที่ติ ไม่มีทางดิ้นหลุด... ตระกูลอัครเดชาโชติที่ยิ่งใหญ่กำลังจะล่มสลายลงด้วยน้ำมือของชายคนที่พวกเขาเคยเหยียบย่ำจนจมดิน รินทร์ลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดปกเสื้อสูทเนื้อดีราคาแพงที่ตัดเย็บด้วยช่างฝีมือระดับโลกให้เข้าที่ เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของเจ้าสัวที่กำลังนั่งตัวสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง "หนี้สินสามพันล้านที่พวกคุณแอบเอาชื่อผมไปค้ำประกัน... วันนี้ผมซื้อหนพวกนั้นทั้งหมดมาไว้ในมือแล้วนะครับ" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากสมาร์ทโฟนราคาสูงในกระเป๋าเสื้อของรินทร์ก็ดังขึ้น พร้อมกับหน้าจอระบบที่แจ้งเตือนยอดเงินสดหมุนเวียนที่เพิ่มขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด [ติ๊ง! ตรวจพบการทำธุรกรรมสำเร็จ: เข้าซื้อกิจการทั้งหมดของเป้าหมายมูลค่า 5,000,000,000 บาท ผ่านบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดเรียบร้อยแล้ว] รินทร์หยิบบัตรพลาสติกสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับขึ้นมาคีบไว้ระหว่างนิ้วสองนิ้ว หมุนเล่นไปมาเบาๆ ต่อหน้าต่อตาอดีตครอบครัวที่เคยร่ำรวยระฟ้า "อ้อ... แล้วก็พื้นที่ตึกสำนักงานใหญ่แห่งนี้..." รินทร์ยิ้มมุมปาก พลางกดปุ่มเปิดลำโพงโทรศัพท์มือถือที่เชื่อมต่อกับระบบภายนอกตึก เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนสามลำกำลังบินวนต่ำลงจอดบนดาดฟ้าตึกอย่างอึกทึกครึกโครม พร้อมกับเสียงประกาศก้องผ่านระบบกระจายเสียงของอาคารที่ดังสะเทือนไปทั่วทุกชั้น *[ประกาศจากผู้บริหารสูงสุดคนใหม่... นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ตึกแห่งนี้ถูกยึดอุทิศเป็นลานจอดรถสาธารณะ และพวกท่าน... มีเวลาสามสิบนาทีในการเก็บข้าวของไสหัวออกไปให้พ้นจากที่นี่ครับ]* ...โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่คอยสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอดนะครับ!