หยุดมโนแล้วมาดูความจริงกันเถอะ

“คุณจะโอนเงินห้าหมื่นเพื่อสะเดาะเคราะห์ผ่าน QR Code ที่ส่งมาในไลน์เนี่ยนะ ฟ้าใส? สติครับ... ผมถามจริงว่าสติคุณไปเที่ยวงานวัดที่ไหนอยู่ครับ!” อคินแทบจะโยนแท็บเล็ตในมือทิ้งลงบนโต๊ะไม้โอ๊คตัวหรู หากเขาไม่ติดว่ามันเป็นอุปกรณ์สำคัญที่ใช้กู้โปรเจกต์ Quantum Heart คืนมา เขาคงระเบิดอารมณ์ใส่คนตรงหน้าไปแล้ว ฟ้าใสในชุดเดรสสีครีมดูนุ่มนิ่มนั่งกอดโทรศัพท์แน่น ดวงตากลมโตสั่นระริกราวกับลูกกวางที่กำลังจะถูกเสือตะครุบ “แต่นี่อาจารย์เขาทักมาแม่นมากนะอคิน! เขาบอกว่าช่วงนี้ฉันจะมี ‘ราหูอมดวงชะตา’ จะโดนคนใกล้ตัวหักหลัง แถมโปรเจกต์ที่ทำอยู่ก็จะพังไม่เป็นท่า... นี่ไง! มันตรงเป๊ะเลยที่คุณโดนสั่งพักงานน่ะ!” อคินถอนหายใจยาว พลางนวดขมับตัวเองเบาๆ เขาขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ ก่อนจะโน้มตัวลงไปหาคนดื้อรั้นที่ยังหลงเชื่อคำลวงของมิจฉาชีพสายมูอย่างถอนตัวไม่ขึ้น “ฟ้าใส ฟังผมนะ... สิ่งที่คุณเรียกว่าราหูอมดวงชะตาเนี่ย ในทางดาราศาสตร์มันคือปรากฏการณ์จันทรุปราคา ซึ่งมันคำนวณวงโคจรได้แม่นยำด้วยสมการทางฟิสิกส์ ไม่ใช่เรื่องลี้ลับ ส่วนเรื่องที่ผมโดนพักงาน มันคือ ‘กลไกการเมือง’ ในบริษัท ไม่ใช่เวรกรรมอะไรทั้งนั้น การที่คุณโอนเงินไปให้ใครก็ไม่รู้เพราะเขาทักเรื่องนี้ มันคือการถูกหลอกแบบพื้นฐานที่สุดครับ” “แต่มันก็แอบเหมือน ‘ควอนตัมเอนแทงเกิลเมนต์’ (Quantum Entanglement) ไม่ใช่เหรอ?” ฟ้าใสเถียงคอเป็นเอ็น “ที่อนุภาคสองตัวส่งผลต่อกันแม้จะอยู่ห่างกัน นี่ไง... อาจารย์เขารู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับฉัน ทั้งที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้!” อคินหลุดขำออกมาเบาๆ ทั้งที่ในใจกำลังเดือดดาลกับความไร้เดียงสาที่เกินขีดจำกัดของหญิงสาว “โอ๊ย ยัยคุณฟ้าใสครับ! นั่นมันคนละเรื่องกันเลย! ความพัวพันทางควอนตัมคือการที่อนุภาคแลกเปลี่ยนสถานะกันในระดับซับอะตอม แต่การที่ใครสักคนเดาสุ่มว่าคุณจะซวยแล้วคุณดันเชื่อเนี่ย เขาเรียกว่า ‘Barnum Effect’ ครับ คือการทักอะไรกว้างๆ ให้คนฟังรู้สึกว่ามันตรงกับชีวิตตัวเอง คุณกำลังเอาหลักการวิทยาศาสตร์ระดับโลกมาสนับสนุนเรื่องงมงายอยู่นะครับเนี่ย” “ก็มันอึดอัดนี่!” ฟ้าใสเงยหน้ามองเขา น้ำตาคลอเบ้า “ฉันแค่ต้องการที่ยึดเหนี่ยว ในวันที่ทุกอย่างรอบตัวมันพัง... ฉันไม่อยากเสียโปรเจกต์นี้ไป เหมือนที่ไม่อยากเสียความมั่นใจในตัวคุณไปด้วย” ประโยคนั้นทำให้อคินชะงัก ลมหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะ เขารู้ดีว่าเขากำลังรับมือกับความกลัว ไม่ใช่ความโง่เขลา ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของฟ้าใสขึ้นมา แล้วพิมพ์ตอบกลับข้อความมิจฉาชีพนั่นด้วยความเร็วสูง *‘โอนให้แล้วครับ... พร้อมส่งหลักฐานการแจ้งความดำเนินคดีในข้อหาฉ้อโกงประชาชนเรียบร้อยแล้ว เตรียมตัวรับหมายเรียกได้เลยครับท่านอาจารย์’* “เฮ้ย! ทำอะไรเนี่ย!” ฟ้าใสตาโต “ก็บอกว่าจะช่วยไงครับ” อคินยิ้มมุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจแต่ก็อบอุ่นในคราวเดียวกัน “ผมไม่ได้แค่ทำลายความมงายของคุณ แต่ผมจะดึงคุณกลับมาสู่โลกความจริง... โลกที่ผมเป็นคนดูแลคุณเอง” ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลง เสียงเตือนแชตในกลุ่มไลน์ของทีมงานโครงการ Quantum Heart ก็เด้งขึ้นมาพร้อมกันนับสิบข้อความ อคินกดเปิดอ่านด้วยมือที่เริ่มสั่นเล็กน้อย [ประกาศด่วน: อนุมัติการยุบโปรเจกต์ถาวร โดยมีผลนับตั้งแต่บัดนี้ และในเวลา 09.00 น. วันพรุ่งนี้ จะมีการเปิดเผย ‘หลักฐานความผิดปกติ’ ในไฟล์งานส่วนบุคคลของคุณอคิน ต่อหน้าบอร์ดบริหารและสื่อมวลชน] ฟ้าใสชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองอคินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่สายตาท้าทาย หรือสายตาแห่งความเชื่อในโชคลาง แต่มันคือสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด “อคิน...” เสียงของเธอสั่นเครือ “นั่นมันชื่อ... ชื่อโปรเจกต์ลับที่ฉันเห็นในแฟ้มของคุณเมื่อคืนนี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมมันถึงไปอยู่ในประกาศนั้นได้?” อคินนิ่งไป ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องทำงาน เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นกับดักที่วางไว้เพื่อทำลายเขาให้ย่อยยับตั้งแต่วันแรกที่เขาเริ่มสงสัยในที่มาของงบประมาณโครงการนี้ “ฟ้าใส... อย่าเพิ่งเชื่อสิ่งที่เห็น” อคินขยับตัวบังหน้าจอ “บางอย่าง... มันซับซ้อนกว่าเรื่องควอนตัมที่คุณสนใจอีก” ทว่ายังไม่ทันที่อคินจะได้อธิบายอะไร เสียงเคาะประตูห้องทำงานอย่างหนักหน่วงก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้... ชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบที่เป็นคู่แข่งคนสำคัญของอคิน เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ “ไงครับคุณอคิน... หวังว่าเอกสารในโฟลเดอร์สีฟ้าบนโต๊ะนั่น จะเป็นหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ของคุณได้นะ... ไม่ใช่ 'คำสารภาพ' ที่คุณแอบพิมพ์ไว้” ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของอคินและฟ้าใสในตอนนี้นะครับ ครั้งหน้าเราจะมาดูซิว่าเรื่องราวจะเข้มข้นขึ้นไปอีกระดับได้อย่างไรครับ!