ฟิสิกส์ในวันที่ฟ้าใสทำเรื่องพัง

เสียงตบโต๊ะดัง *ปัง* สนั่นห้องส่งสตูดิโอขนาดกลาง จนไมโครโฟนไร้สายบนปกเสื้อของฟ้าใสถึงกับสั่นพั่บๆ สัญญาณภาพบนจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์ด้านหลังปรากฏภาพยันต์มหามงคลแปดทิศสีแดงฉานขนาดเท่าฝาบ้าน ทับซ้อนอยู่บนกราฟิกสถิติดาวเคราะห์โคจรอย่างไม่รู้กาลเทศะ "คุณอคิน! นี่มันรายการสดนะคะ! สดแบบเรตติ้งกำลังพุ่งปรี๊ด ชนิดที่แม่ค้าออนไลน์ยังต้องกราบกราน แล้วคุณเอาอะไรมาเดินดุ่มๆ รื้อคลังแสงเสริมดวงของฉันกลางจอแบบนี้เล่า!" ฟ้าใส—ยูทูบเบอร์สาวสายมูเตลูเบอร์ต้นๆ ของประเทศ เจ้าของช่อง 'มูอย่างไรให้รวยเร็วกว่าตาย' หอบหายใจจนอกกระเพื่อม ดวงตากลมโตฉายแววเกรี้ยวกราดระคนเหลือเชื่อ มือเรียวเล็กคว้าทิชชูเปียกมาเตรียมปาใส่หน้าแขกรับเชิญผู้ทรงเกียรติ แต่ติดตรงที่อีกฝ่ายเป็นถึง ดร.อคิน นักฟิสิกส์ควอนตัมอัจฉริยะ ดีกรีนักเรียนนอกผู้กวาดรางวัลมาแล้วทั่วทวีป แถมยังพ่วงตำแหน่ง ‘ของแสลง’ ประจำชีวิตเธอ ดร.อคิน ในชุดสูทเข้ารูปเนี๊ยบกริบ ไม่แม้แต่จะกระพริบตา เขากำลังใช้สองนิ้วคีบ ‘ปลัดขิกจิ๋วเนื้อทองคำแท้’ ขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ราวกับมันเป็นตัวอย่างเชื้อโรคแบคทีเรียสายพันธุ์ใหม่ในห้องแล็บ มุมปากคมกริบยกยิ้มหยันขึ้นเล็กน้อยอย่างน่าหมั่นไส้ที่สุดในสามโลก "ผมก็แค่มารักษาความสะอาดทางปัญญาให้สังคมครับ คุณฟ้าใส..." เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจถูกส่งผ่านไมโครโฟนสตูดิโอ "วัตถุโบราณชิ้นนี้... เอ่อ เรียกว่าอะไรนะ? ปลัดขิกมหาเสน่ห์รุ่นโคตรเศรษฐีสะดุ้งโลก? หึ... ถ้าเราเอาหลักการพาร์ติเคิลเฟืองจักรวาล หรือแม้แต่ความน่าจะเป็นทางควอนตัมมาคำนวณ ความเป็นไปได้ที่ท่อนไม้นี้จะดึงดูดเงินล้านเข้ากระเป๋าคุณ มีค่าน้อยกว่าโอกาสที่คุณจะโดนฟ้าผ่าตายคาห้องส่งในขณะที่เรากำลังเถียงกันอยู่นี่เสียอีกนะครับ" คอมเมนต์ในไลฟ์สดฝั่งขวาไหลรูดเป็นน้ำตก ไวรัลชั่วพริบตาจนเซิร์ฟเวอร์แทบไหม้: *[รี้ดเดอร์ A]: 🚑 รถพยาบาลด่วน! ดكتورเอาจริงว่ะ เอาฟิสิกส์มาตบหน้าแม่หมอกลางไลฟ์!* *[รี้ดเดอร์ B]: กรี๊ดดด อคินโหมดปากแซ่บคือที่สุด แต่อย่ารังแกแม่หมอนะเว้ย 5555* *[รี้ดเดอร์ C]: มูเตลู vs ควอนตัม ใครจะชนะวะเนี่ย รอดูตอนจบไม่ไหวแล้วโว้ยยย* ฟ้าใสหน้าดำคร่ำเครียด ฟันขาวขบริมฝีปากแน่นจนห้ามใจไม่อยู่ เธอก้าวฉับๆ เข้าไปประชิดตัวร่างสูงใหญ่ที่มีกลิ่นน้ำหอมกลิ่นซีดาร์ผสมความเย็นยะเยือกจางๆ ลอยแตะจมูก "คุณกำลังดูถูกความเชื่อของผู้คนนะ ดร.อคิน! วิทยาศาสตร์ของคุณน่ะมันมีคำตอบทุกอย่างบนโลกใบนี้จริงเหรอ ถ้าอย่างนั้นช่วยอธิบายหน่อยสิว่า ทำไมฉันถึงรู้สึกใจเต้นแรง... แบบผิดจังหวะทุกครั้งที่คุณทำหน้ากวนประสาทใส่ฉันแบบนี้!" คำถามนั้นหลุดออกจากปากโดยไม่ทันตั้งตัว ห้องส่งทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ทีมงานหลังกล้องต่างอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน อคินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกราบกวาดมองใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาวที่ยืนหายใจรดต้นคอเขาอยู่ใกล้แค่คืบ สัญชาตญาณนักฟิสิกส์ที่เคยแม่นยำทุกสูตรคำนวณ พลันรวนเรราวกับระบบอัลกอริทึมเจอไวรัสตัวฉกาจ เขาวางปลัดขิกทองคำลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังทึบ ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่างที่อันตรายต่ออัตราการเต้นของหัวใจตัวเอง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน ทว่าไมโครโฟนตัวจิ๋วกลับเก็บเสียงนั้นไปได้ยินชัดเจนทุกกระเบียดนิ้ว "ตามทฤษฎีความพัวพันเชิงควอนตัม (Quantum Entanglement) อนุภาคสองตัวที่เคยเชื่อมโยงกัน ต่อให้จับแยกไปอยู่คนละฟากจักรวาล... ถ้าตัวหนึ่งเปลี่ยนสถานะ อีกตัวก็จะเปลี่ยนตามทันทีในเสี้ยววินาที" อคินเว้นจังหวะ ปลายสายตาคมกริบมองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่กำลังสั่นระริก "เช่นเดียวกับหัวใจผม ที่ต่อให้คุณจะใช้ยันต์ร้อยแปดพันเก้ามาแปะทับ... มันก็ยังคงหมุนวนอยู่รอบตัวคุณแค่คนเดียว... ไม่เคยเปลี่ยนเลยสักวินาทีเดียวนะครับ" ฟ้าใสเบิกตากว้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับคำสารภาพรักแบบสตรีมมิ่งสดๆ ที่ไม่เคยมีอยู่ในสคริปต์รายการ ในขณะที่เธอกำลังอ้าปากจะโวยวายกลบเกลื่อนความเขินอายที่พุ่งทะยานจนปรอทแตก เสียงแจ้งเตือนข้อความแชตส่วนตัวในโทรศัพท์มือถือของอคินก็ดังขึ้น *ติ๊ง!* หน้าจอมือถือของดร.หนุ่มสว่างวาบกลางอากาศ พร้อมกับข้อความจากบัญชีปริศนาที่เพิ่งถูกส่งเข้ามาและขึ้นสถานะกำลังพิมพ์โต้ตอบอย่างรวดเร็ว... *["ดร.อคินคะ... แผนการเปิดโปงรายการมูเตลูสำเร็จลุล่วงดีค่ะ แต่... คนที่ส่งเอกสารลับเรื่องการทดลองควบคุมจิตมนุษย์ให้คุณเมื่อคืนนี้ ตอนนี้เขายืนรอคุณอยู่ที่หน้าประตูสตูดิโอแล้วนะคะ"]* อคินหันขวับไปมองบานประตูเหล็กทึบของสตูดิโอที่ค่อยๆ แง้มเปิดออกช้าๆ พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนก้าวเข้ามาในความมืด... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในตอนนี้นะครับ