ตบหน้าแฟนเก่าด้วยใบเสร็จ

"ทีนี้... ใครกันแน่คะที่จะต้องเป็นฝ่ายคุกเข่าขอร้อง?" เสียงหัวเราะเยาะในลำคอของ 'หลินลู่' ยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องประชุมหรูหราของตระกูลหลิน แสงไฟจากสปอตไลท์ข่าวบันเทิงและเศรษฐกิจสาดส่องเข้ามาไม่ขาดสาย เพราะการประกาศแถลงข่าวฉุกเฉินในวันนี้ ถูกจัดขึ้นเพื่อตบหน้าพวกเหลือบไรสังคมที่คิดจะฮุบสมบัติของเธอโดยเฉพาะ ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ทว่าแฝงความดุดัน ทอดสายตามองชายหนุ่มตรงหน้าที่ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย 'ชินระ' อดีตคู่หมั้นผู้เคยประกาศกร้าวว่าตระกูลหลินกำลังจะล้มละลาย และจงใจส่งจดหมายทวงคืนที่ดินมรดกผืนสุดท้ายเพื่อบีบให้เธอกลายเป็นขอทานข้างถนน "หลินลู่! เธอ... เธอเสียสติไปแล้วหรือไง!" ชินระตบโต๊ะประชุมเสียงดังลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและหวาดกลัว เอกสารสิทธิ์ที่ดินในมือสั่นเทา "ที่ดินผืนนี้พ่อฉันเซ็นสัญญาจะซื้อต่อจากเธอในราคาถูก! เธอไม่มีสิทธิ์เอามาประกาศขายทอดตลาดแบบนี้! เอาสัญญาคืนมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องให้เธอล้มละลายจริงๆ แน่!" เสียงซุบซิบจากบรรดานักข่าวและผู้ถือหุ้นดังระงับไปทั่วห้อง บ้างก็สมเพช บ้างก็อยากรู้อยากเห็นว่าผู้หญิงที่เคยตกเป็นข่าวฉาวเรื่องใช้เงินมือเติบโตจะเอาตัวรอดอย่างไร หลินลู่เพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของเธองดงามเย้ายوانราวกับปีศาจสาวในคราบเทวดา เธอยกเรียวขาขึ้นไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้เลขาหนุ่มด้านข้าง "ฟ้องฉันเหรอคะ?" หลินลู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ตลกจังเลยนะคะคุณชินระ... คนที่กำลังจะถูกฟ้องจนหมดตัวจนต้องไปนอนข้างถนน น่าจะเป็น 'บริษัท เอ็กซ์ซี เอนเตอร์ไพรส์' ของคุณต่างหากล่ะคะ" "เธอพูดบ้าอะไรของเธอ!" ชินระแค่นหัวเราะกลบเกลื่อนความร้อนรนในอก "บริษัทของฉันเป็นพาร์ทเนอร์รายใหญ่กับกลุ่มทุนต่างชาติ มูลค่าตลาดเป็นพันล้าน! ผู้หญิงสมองกลวงอย่างเธอมีปัญญาทำอะไรได้!" "อ๋อเหรอคะ..." หลินลู่หยิบแท็บเล็ตราคาแพงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยรอยยิ้มพึงใจ "พอดีว่าเมื่อสิบนาทีที่แล้ว ฉันบังเอิญ... เอางบประมาณเล่นๆ ของฉัน ไปกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของเอ็กซ์ซี เอนเตอร์ไพรส์ ในตลาดหลักทรัพย์มาจนหมดเกลี้ยงแล้วล่ะค่ะ" สิ้นคำพูดนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลังก็เปลี่ยนภาพจากโฉนดที่ดิน กลายเป็นกราฟแสดงการถือครองหุ้น และตัวเลขบัญชีที่สะท้อนสถานะเจ้าของใหม่ ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ 100% เต็ม... ถูกสลักด้วยชื่อของ 'หลินลู่' อย่างชัดเจน "มะ... ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้!" ชินระเข่าอ่อนทรุดฮวบลงกับพื้นพรมราคาแพง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด "เธอเอาเงินมาจากไหนตั้งหลายพันล้าน! ตระกูลหลินของเธอถังแตกไปนานแล้วนี่!" "เงินจากไหนไม่สำคัญหรอกค่ะ สำคัญที่ว่า..." หลินลู่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ เธอก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ได้ยินกันทั่วทั้งห้อง "ในฐานะ 'เจ้าของใหม่' คนนี้ ฉันขอประกาศไล่คุณออกจากบริษัท และริบทรัพย์สินทุกอย่างที่คุณเคยเอาชื่อตระกูลฉันไปค้ำประกัน... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปค่ะ" แฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดแสงรัวราวกระสุนปืน เสียงชัตเตอร์ดังระงับราวกับเสียงปรบมือให้กับฉากจบอันน่าสังเวชของอดีตคู่หมั้นผู้โง่เขลา ชินระพยายามจะตะเกียกตะกายคลานเข้ามาควชายเสื้อสูทของเธอ แต่วินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็เปิดผางออกพร้อมกับร่างสูงสง่าของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ 'จิ่งหาน' ท่านประธานผู้ทรงอิทธิพลแห่งอาณาจักรธุรกิจจิ่ง กรุ๊ป ก้าวเข้ามาด้วยบรรยากาศเย็นเยียบและทรงอำนาจ ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้คนในห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่หลินลู่ ร่างสูงเดินตรงเข้ามาอย่างไร้ความเกรงกลัวสายตาใครต่อใคร มือหนายื่นเอกสารฉบับสุดท้ายให้ภรรยาในนามรับไปถือไว้ พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความคลั่งรักแบบไม่ปิดบัง "จัดการเรียบร้อยแล้วครับที่รัก... บัญชีสำรองที่คุณสั่งให้ผมอายัดไว้ ถูกโอนถ่ายเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณเรียบร้อยแล้ว ไม่มีใครกล้าขยับตัวทำอะไรคุณอีกแน่นอน" หลินลู่ปรายตามองสามีหนุ่มผู้แสนดีที่ตอนนี้กลายเป็นสุนัขตัวโตคอยคลอเคลียไม่ห่าง เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะหันไปสบตากับชินระที่กำลังอ้าปากค้างด้วยความช็อกซ้ำสอง เมื่อรู้ว่าเบื้องหลังความรวยล้นฟ้าของหลินลู่ คือการหนุนหลังจากผู้ชายที่ทรงอำนาจที่สุดในประเทศคนนี้ "อ้อ... เกือบลืมไปเลยค่ะคุณชินระ" หลินลู่หมุนแหวนเพชรเม็ดโตบนนิ้วนางอย่างใจเย็น รอยยิ้มหวานหยดย้อยถูกส่งให้อีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้าย "ที่ดินผืนที่คุณอยากได้นักหนาน่ะค่ะ... ฉันเพิ่งบริจาคให้กรุงเทพมหานครเพื่อสร้าง 'สถานสงเคราะห์สุนัขจรจัด' ไปเมื่อกี้เองนะคะ หวังว่าคุณจะชอบ... เพราะดูท่าทางแล้ว มันน่าจะเหมาะกับที่ทางของคุณในอนาคตมากกว่านะ" "กรี๊ดดด! นังปีศาจ!" ชินระสติแตกกรีดร้องออกมาสุดเสียงก่อนจะถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากตัวออกไปจากห้อง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของผู้สื่อข่าวที่บันทึกภาพประวัติศาสตร์นี้ไว้ทุกกระเบียดนิ้ว หลินลู่ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ปัญหาชวนปวดหัวถูกกวาดล้างจนเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงสاعات เธอกำลังจะหันไปขอบคุณสามีหนุ่มที่คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลัง แต่ทว่าจิ่งหานกลับคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบชิดกัน ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายบางอย่างที่อันตรายและร้อนแรง "จัดการปัญหาข้างนอกเสร็จแล้ว..." เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบข้างใบหู ทำเอาหัวใจของนางร้ายผู้มั่นหน้ากระตุกวูบ "ถึงตาคุณต้องเคลียร์ 'บัญชีรัก' กับผมที่เพนท์เฮาส์ส่วนตัวแล้วล่ะครับ... คุณภรรยา" นิ้วเรียวของจิ่งหานหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วงเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทของเธอเอง ก่อนจะรูดผ่านเครื่องชำระเงินพกพาที่ลูกน้องเตรียมไว้ให้เพื่อโอนเงินรางวัลความดีความชอบเข้าบัญชีส่วนตัวของเขาเองอย่างหน้าตาเฉย *ติ๊ด!*—เสียงอนุมัติวงเงินมหาศาลดังขึ้นก้องห้องที่เงียบสงบ... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมสะใจไปด้วยกันนะคะ