ช็อปปิ้งล้างบาง

"รูดค่ะ... รูดให้หมดทั้งชั้นเลยนะคะ" เสียงหวานใสแต่เฉียบขาดราวน้ำแข็งก้อนโตตกลงกระทบพื้นกระเบื้องหรูหราดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าอึดอัดของห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง หลินลู่ยืนกอดอกด้วยรอยยิ้มมุมปาก ท่าทางของเธองดงามเย่อหยิ่งราวกับพญาหงส์ที่กำลังมองลงมาจากยอดฉัตร บนเคาน์เตอร์ชำระเงินของบูติกแบรนด์หรูระดับเวิลด์คลาสเวลานี้ เต็มไปด้วยกล่องเครื่องประดับและถุงกระดาษลิมิเต็ดอديชันที่กองสุมกันสูงเป็นภูเขาเลากา จิ่งหานที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเข้ม ขยับแว่นตากรอบทองเล็กน้อย สายตาคมกริบมองพนักงานขายที่กำลังหน้าซีดเผือดสลับกับหน้าจอเครื่องรูดบัตรด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานกันระหว่างความระอาและความเอ็นดูระคนคลั่งรัก ท่านประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน กลับกลายเป็นเพียงผู้ช่วยถือกระเป๋าจำเป็นที่ยินยอมพร้อมใจจะสยบแทบเท้าหญิงสาวตรงหน้าแต่โดยดี "คุณลู่คะ... นี่คือคอลเลกชันประจำฤดูนี้ทั้งหมดของทางเรา และ... และยอดรวมมันคือ..." ผู้จัดการสาขาหน้าเหงื่อตก มือสั่นเทาจนแทบถือเครื่องรูดบัตรไม่ไหว หล่อนจำได้แม่นว่าเมื่อสัปดาห์ก่อน หญิงสาวคนนี้เคยโดนเหยียดหยามจากพนักงานฝึกหัดว่าไม่มีปัญญาแม้แต่จะแตะต้องกระเป๋าใบละแสน แต่วันนี้... เธอกลับกวาดซื้อสต็อกทั้งร้านเพื่อทำตามภารกิจประหลาดบางอย่างของระบบในหัว "เท่าไหร่ก็ช่างค่ะ เงินแค่นี้เทียบไม่ได้กับความสุขในการชอปปิ้งของดิฉันหรอกนะคะ" หลินลู่เลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสะใจ เมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวถี่ๆ [ติ๊ง! ยินดีด้วยค่ะโฮสต์! ภารกิจ 'ชอปปิ้งล้างบาง' สำเร็จลุล่วง 100% ได้รับแต้มความมั่งคั่ง 50,000,000 แต้ม และปลดล็อกสิทธิ์ถือหุ้น 30% ของห้างสรรพสินค้านี้ทันที!] ยอดเยี่ยม... หลินลู่ยקוยยิ้มกว้างขึ้นในใจ การฟาดเงินแก้ปัญหาและตบหน้าพวกปากตลาดนี่มันช่างเป็นความสุขที่เสพติดได้ดีเสียจริง เธอกวาดสายตาคมปลาบไปยังกลุ่มไฮโซสาวและอดีตคู่หมั้นจอม  Plastique ที่ยืนอ้าปากค้างอยู่หน้าร้าน พวกหล่อนตั้งใจจะมาเยาะเย้ยเธอในงานแฟชั่นโชว์วีไอพี แต่กลับต้องกลายเป็นผู้ชมแถวหน้าที่เห็นนางร้ายตกอับคนนี้เหมาแบรนด์หรูระดับโลกไปครอบครองในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง "คุณลู่... เล่นใหญ่ขนาดนี้ ระวังคลังแสงของคุณพ่อคุณจะล้มละลายเอานะครับ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหู พร้อมกับปลายนิ้วอุ่นที่เอื้อมมาช่วยจัดปอยผมให้เข้าที่อย่างเบามือ จิ่งหานโน้มใบหน้าลงมาหาด้วยแววตาพราวระยับเต็มไปด้วยความหยอกเย้า ความเย็นชาที่เคยมีต่อโลกใบนี้หลอมละลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความคลั่งรักที่พร้อมจะถวายหัวให้หญิงสาวผู้นี้คนเดียว "ท่านประธานจิ่งคะ... ดูถูกเงินในบัญชีของฉันเกินไปหน่อยหรือเปล่าคะ?" หลินลู่เอี้ยวตัวหลบเล็กน้อย ปลายจมูกเกือบชนกับปลายจมูกโด่งเป็นสันของเขา กลิ่นน้ำหอมบุรุษราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านทำให้หัวใจเผลอเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ "อีกอย่าง... ฉันไม่ได้ใช้เงินตระกูลหลินสักแดงเดียว เป็นเงินที่ฉันหามาได้... ด้วยความสามารถ (และระบบ) ล้วนๆ ต่างหากล่ะคะ" จิ่งหานหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นช่างเซ็กซี่จนพนักงานสาวๆ แถวนั้นแทบจะละลายกองลงไปกับพื้น "ครับ... เก่งที่สุดเลยครับภรรยา" คำว่า 'ภรรยา' ที่หลุดออกมาหน้าตาเฉยทำเอาหลินลู่ชะงักไปนิด ใบเนียนสวยขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างควบคุมไม่ได้ เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ นึกอยากจะหันไปฟาดยัยพวกตัวประกอบที่ยืนมองตาค้างอยู่ แต่ก่อนที่เธอจะได้เปิดฉากถางถอนด้วยวาจาเชือดเฉือนตามสไตล์นางร้ายสายเปย์ เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าของจิ่งหานก็แผדเสียงกังวานขึ้นทำลายบรรยากาศสีชมพูเสียก่อน จิ่งหานขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ปลายนิ้วเรียวยาวกดรับสายด้วยความไม่เต็มใจนัก แต่เพียงแค่ฟังประโยคแรกจากปลายสาย สีหน้าผ่อนคลายเมื่อครู่ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดจริงจังขึ้นมาทันที แววตาคมกริบฉายประกายความเยียบเย็นที่หลินลู่ไม่ได้เห็นมานาน "ว่าไงนะ..." จิ่งหานพึมพำเสียงต่ำ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาหลินลู่ "ลู่ลู่ครับ... สายจากต่างประเทศโทรเข้ามา แจ้งว่า 'บุคคลปริศนา' ที่คุณตามหามาตลอดสามปี... เพิ่งแลนดิ้งเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวลงที่สนามบินใจกลางเมืองแล้วครับ" บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งในทันที รอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าของหลินลู่เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น หัวใจเต้นกระหน่ำรัวราวกองศึก สามปีที่ผ่านมา... เธอคิดว่าตนเองจัดการทุกอย่างในนิยายเรื่องนี้เข้าที่เข้าทางหมดแล้ว ตัวละครทุกตัวอยู่ในกำมือ เงินทองอำนาจล้นฟ้า และพระเอกก็กลายเป็นลูกแมวเชื่องๆ ของเธอ แต่ชื่อของ 'บุคคลปริศนา' คนนั้น... กลับเป็นตัวแปรเดียวที่ไม่อยู่ในสมการ และเป็นคนที่แม้แต่ระบบมหาอำนาจก็ยังไม่กล้าแตะต้อง! "ใครกันคะ..." หลินลู่เอ่ยถามเสียงแผ่วเบา ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาถึงสันหลัง จิ่งหานวางสายลงอย่างช้าๆ เขายื่นมือมาจับมือเรียวที่เย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ราวกับต้องการถ่าย  warmth และความมั่นคงให้ เธอสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่กระชับแน่นและแววตาที่เต็มไปด้วยความพร้อมจะปกป้อง "พี่ชายแท้ๆ ของคุณ... คนที่หายสาบสูญไปก่อนที่คุณจะทะลุมิติเข้ามาในร่างนี้... เขากลับมาแล้วครับ และตอนนี้... กำลังมุ่งหน้ามาที่ห้างนี้ด้วยรถโรลส์รอยซ์สีดำสนิทสามคัน" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือผิดปกติ— [คำเตือนระดับวิกฤต! โฮสต์โปรดทราบ... ตัวละครลับระดับ 'บอสใหญ่แห่งโลกมืด' ปรากฏตัวแล้ว! ความลับเรื่องการสลับวิญญาณกำลังจะถูกเปิดโปง!] ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้าง "ชาเขียวแก้วร้าย" เสมอมาค่ะ