วิกฤตหุ้นตกหนัก

“ของขวัญต้อนรับการกลับมา... หวังว่าคุณหนูหลินจะชอบเกมนี้ต่อนะครับ” เสียงทุ้มต่ำผ่านปลายสายโทรศัพท์ที่ถูกตัดตัดสัญญาณไปอย่างไร้เยื่อใย ยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของหลินลู่ราวกับเสียงหัวingเราะเยาะเย้ยจากขุมนรก หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้ากำลังแสดงกราฟราคาหุ้นของบริษัทจิ่งซื่อกรุ๊ปที่ดิ่งลงเหวอย่างน่าใจหาย เส้นสีแดงฉานพุ่งดิ่งลงราวกับน้ำตกไนแองการ่า มูลค่าความมั่งคั่งที่สั่งสมมาหายวับไปกับตาในเวลาไม่ถึงสิบนาที นี่คือเกมทุบหุ้นที่กลุ่มทุนปริศนาตั้งใจเล่นงานเธอและจิ่งหานโดยเฉพาะ เพื่อหวังจะให้พวกเขาล้มละลายและกลับไปเป็นแค่คนไร้ค่าในสังคมไฮโซที่พร้อมจะเหยียบย่ำซ้ำเติม ทว่า... รอยยิ้มบนเรียวปากอิ่มของหลินลู่กลับไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอยกเรียวขาขึ้นไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีเป็นจังหวะเพลงwaltz ช้าๆ แววตาคู่สวยสะท้อนแสงสีแดงวาบจากหน้าจอด้วยความสนุกสนาน เหมือนเด็กน้อยที่กำลังจ้องมองของเล่นชิ้นโปรด “คิดจะใช้เงินมาบีบฉันให้จนมุมเหรอคะ? น่าขันสิ้นดี...” หลินลู่หัวingเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียมชนิดที่ต่อให้เป็นศัตรูตัวฉกาจก็ต้องสันหลังวาบ เธอเป็นใครกันคะ? เธอคือนางร้ายผู้มีระบบเปย์เงินระดับพระกาฬ เงินในบัญชีสำรองลับของเธอนั้นมีตัวเลขศูนย์ต่อท้ายยาวเหยียดจนธนาคารกลางยังต้องกุมขมับ การที่พวกมันเอาเงินมาเล่นสงครามราคาหุ้นกับเธอก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาไม้จิ้มฟันไปงัดกับรถบรรทุกสิบล้อ ประตูกระจกห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างรวดเร็ว ร่างสูงโปรดของจิ่งหานก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด เสื้อเชิ้ตสีดำที่เคยเนี้ยบตอนนี้กระดุมเม็ดบนถูกปลดออกเล็กน้อย สะท้อนถึงความเร่งรีบในการเดินทางมาหาเธอทันทีที่เกิดวิกฤต “ลู่ลู่... ทางฝั่งตระกูลเว่ยเริ่มเทขายหุ้นล็อตใหญ่ออกมาแล้วครับ ตอนนี้สภาพคล่องของเรากำลัง...” จิ่งหานชะงักคำพูดเมื่อเห็นรอยยิ้มพริ้มเพราบนใบหน้าของหญิงสาว เขาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ คนรักของเขากำลังเผชิญหน้ากับความหายนะทางการเงินมูลค่าหลายหมื่นล้าน แต่ทำไมหล่อนถึงทำตัวราวกับกำลังจิบชายามบ่ายในสวนดอกไม้เช่นนี้ หลินลู่ไม่ปล่อยให้เขาต้องสงสัยนาน เธอตบเบาะเก้าอี้ตัวข้างๆ เป็นเชิงเรียกให้ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ๆ “ใจเย็นก่อนสิคะคุณประธานจิ่ง... ตื่นเต้นอะไรกันคะ หายใจเข้าลึกๆ มองหน้าฉันนี่ค่ะ” หลินลู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า ปลายนิ้วเรียวเอื้อมไปแตะที่ปกเสื้อของชายหนุ่มเบาๆ เพื่อจัดให้เข้าที่ จิ่งหานยอมเดินเข้าไปหาโดยง่าย ความอบอุ่นจากปลายนิ้วของหญิงสาวทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเขาอุ่นขึ้นเล็กน้อย แม้สถานการณ์รอบตัวจะกำลังลุกเป็นไฟก็ตาม เขาก้มมองดวงหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อยนั้น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ “คุณยังมีอารมณ์มาเล่นสนุกอีกหรือครับ? หุ้นตกลงมาสิบเปอร์เซ็นต์แล้วนะ ถ้าปล่อยไว้อีกชั่วโมงเดียว มูลค่าบริษัทเราจะ...” “ใครบอกว่าจะปล่อยไว้ล่ะคะ?” หลินลู่ขัดขึ้นด้วยรอยยิ้มพราวระยับ เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง ดวงตาสุกใสเป็นประกายเจิดจ้าด้วยความทะเยอทะยาน “พวกมันอยากเล่นเกมทุบหุ้นนักใช่ไหมคะ? งั้นเรามาดูกันว่า เงินสดในมือฉันกับกระสุนปืนของพวกมัน ใครจะหมดก่อนกัน!” ว่าแล้วหลินลู่ก็หยิบแท็บเล็ตสีดำสนิทดีไซน์พิเศษขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดรหัสผ่านอย่างคล่องแคล่ว หน้าจอปรากฏแอปพลิเคชันการลงทุนระดับโลกที่เชื่อมต่อกับบัญชีลับสุดยอดของเธอ จิ่งหานก้มลงมองหน้าจอด้วยความงุนงงในทีแรก ก่อนที่ดวงตาคมกริบของเขาจะเบิกกว้างขึ้นทีละน้อยจนแทบถลน เมื่อเห็นตัวเลขจำนวนเงินในบัญชีที่ปรากฏหราอยู่เบื้องหน้า— *ศูนย์ต่อท้ายนับสิบหลัก!* มันคือตัวเลขที่สามารถซื้อกิจการบริษัทขนาดใหญ่ได้ครึ่งประเทศโดยไม่ต้องกู้ยืมเงินสักบาทเดียว! “ลู่ลู่... นี่มัน...” จิ่งหานสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ดวงตาฉายแววตะลึงงันอย่างปิดไม่มิด แม้เขาจะรู้ว่าหญิงสาวรวยมาก แต่ไม่เคยคิดเลยว่าความรวยของเธอจะอยู่ในระดับที่สามารถสั่นคลอนเศรษฐกิจมหภาคได้เช่นนี้ “เงินเก็บก้อนเล็กๆ น้อยๆ ของฉันเองค่ะ” หลินลู่ตอบหน้าตาเฉย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้ชายหนุ่ม “ในเมื่อพวกมันอยากขายหุ้นราคาถูกให้เรานัก... เราก็เหมาซื้อให้หมดหน้าตักสิคะ! รออะไรอยู่ล่ะคะ?” เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา นิ้วเรียวเล็กก็จรดลงบนหน้าจอเพื่อออกคำสั่งซื้อครั้งประวัติศาสตร์! *“ยืนยันคำสั่งซื้อหุ้นสามัญของจิ่งซื่อกรุ๊ป จำนวน 50,000,000 หุ้น ณ ราคาปัจจุบัน”* เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นเบาๆ แต่ทรงพลังราวกับเสียงกลองศึกที่ประโคมขึ้นกลางสนามรบ หน้าจอคอมพิวเตอร์กราฟฟิกเปลี่ยนสีจากสีแดงฉานที่ดิ่งลงเหว กลับกลายเป็นเส้นสีเขียวมรกตที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วและรุนแรงราวกับจรวดติดสปีด! แรงซื้อปริมาณมหาศาลที่ถูกอัดฉีดเข้ามาในเสี้ยววินาที ทำให้ระบบซื้อขายของตลาดหุ้นถึงกับกระตุก วอลุ่มการซื้อขายพุ่งทะยานทำลายสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ในรอบทศวรรษ หุ้นที่กำลังจะร่วงหล่นถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงแผงภายในเวลาไม่ถึงสามนาที! แรงรับที่แข็งแกร่งดั่งภูผานี้ทำให้กลุ่มทุนปริศนาที่กำลังเทขายหุ้นเพื่อกดราคา ถึงกับหน้าซีดเผือดเพราะไม่คิดว่าจะมีกระสุนเงินสดก้อนมหึมาโผล่มาจากไหนมารับซื้อไว้ได้ทั้งหมดแบบนี้! จิ่งหานยืนมองกราฟที่พุ่งสวนกระแสด้วยหัวใจที่เต้นรำอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกทึ่ง ปนเปกับความคลั่งรักและศรัทธาล้นปรี่พุ่งทะยานขึ้นมาจุกอยู่ที่อก ผู้หญิงคนนี้... คนรักของเขา ไม่ใช่แค่นางร้ายที่เคยทำตัวไร้สาระในอดีตอีกต่อไปแล้ว หล่อนคือราชินีผู้กุมชะตากรรมของตลาดทุนอย่างแท้จริง! หลินลู่กอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีเหนือกว่า รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างชัดเจน เมื่อหน้าจอแสดงผลกำไรมหาศาลที่ตีกลับมาเข้ากระเป๋าของเธอในพริบตาเดียว “เป็นยังไงบ้างคะคุณจิ่งหาน? ของขวัญต้อนรับการกลับมาที่ฉันมอบให้พวกมัน... หวังว่าจะทำให้พวกมันกระอักเลือดจนนอนไม่หลับไปอีกหลายคืนนะคะ” หลินลู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดตลก แต่แววตากลับเฉียบคมราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง จิ่งหานหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและเสน่ห์เหลือร้าย เขาก้มตัวลงใช้สองมือวางทنيพนักเก้าอี้ของหญิงสาว โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รินรดอยู่ข้างแก้มเนียน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมผสานกับความเร่าร้อนที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาทำให้หัวใจของหลินลู่กระตุกวูบไปเล็กน้อย “คุณนี่มัน... ร้ายกาจจริงๆ นะครับ ลู่ลู่” จิ่งหานกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ดวงตาคมกริบมองลึกเข้ามาในดวงตาคู่สวย “ทำเอาผมถอนตัวไม่ขึ้นแล้วจริงๆ รู้ตัวไหมครับ?” “ถ้าเพิ่งรู้ตอนนี้ก็สายไปแล้วค่ะ” หลินลู่เอียงคอรับสัมผัสแผ่วเบา รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบหน้า “เพราะฉันไม่มีทางปล่อยให้คุณหนีไปไหนได้หรอกนะคะ หนี้บุญคุณที่คุณติดฉันไว้... คงต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อชดใช้แล้วล่ะค่ะ” บรรยากาศในห้องทำงานที่เคยตึงเครียดกลับเต็มไปด้วยเคมีสีชมพูที่อบอวลและร้อนแรง จนแทบจะละลายน้ำแข็งในใจของประธานหนุ่มผู้เย็นชาให้มลายหายไปสิ้น ทว่า ท่ามกลางความหวานชื่นและชัยชนะอันงดงามที่เพิ่งคว้ามาได้หมาดๆ เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของจิ่งหานก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศ... *Rrrrt!* จิ่งหานขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความรำคาญใจที่ถูกขัดจังหวะ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ปรากฏว่าเป็นข้อความจากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ แต่เมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความสั้นๆ นั้น สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ดวงตาคมกริบฉายแววตกตะลึงระคนโกรธเกรี้ยวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน *“เกมยังไม่จบแค่นี้หรอกนะท่านประธานจิ่ง... ดูเหมือนว่า ‘แขกไม่ได้รับเชิญ’ ที่คุณคิดว่าตายไปแล้ว กำลังรอต้อนรับพวกคุณอยู่ที่ชั้นล่างของบริษัทแล้วล่ะครับ”* หลินลู่สังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของชายหนุ่ม เธอหุบยิ้มทันที แววตาคู่สวยหรี่ลงอย่างใช้ความคิด “มีอะไรเหรอคะ?” จิ่งหานเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ ริมฝีปากเม้มแน่นเป็นเส้นตรง ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา “ลู่ลู่... คนที่ส่งข้อความมา ไม่ใช่คนของตระกูลเว่ย” จิ่งหานสูดหายใจเข้าลึก “แต่มันคือ... เสียงของคนที่คุณเคยผลักตกหน้าผาไปเมื่อสามปีก่อนครับ!” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาจนถึงตอนนี้ ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ!