ก้าวสู่ตำแหน่งราชินีธุรกิจ

"ยินดีด้วยนะคะ ท่านประธานหลิน... เสียงโหวตเอกฉันท์เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ สร้างสถิติใหม่ในรอบทศวรรษของนิตยสาร *Global Business Elite* เลยนะคะ" เสียงปรบมือเกรียวกราวและแสงแฟลชจากช่างภาพนับสิบชีวิตสาดส่องเข้ามาจนแทบทำให้ลานจัดงานกาล่าดินเนอร์สุดหรูสว่างวาบราวกับเวลากลางวัน ทว่าหลินลู่ในชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตเข้ารูปปักดิ้นทองคำแท้ กลับไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นหรือยินดีจนเนื้อเต้นแม้แต่น้อย เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่มีความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจอยู่ในที ดวงตาคู่คมกวาดตามองกลุ่มนักธุรกิจรุ่นเก๋าที่เคยประกาศกร้าวว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่มีทางปีนขึ้นมาถึงจุดสูงสุดนี้ได้ด้วยตัวเอง—ตอนนี้พวกเขากำลังยืนปรบมือจนมือสั่น ใบหน้าซีดเผือด ฝืนยิ้มจนกลายเป็นการแสดงออกที่น่าสมเพชที่สุดในสายตาเธอ หลินลู่ก้าวเท้าส้นสูงคริสตัลอย่างมั่นคงขึ้นไปบนเวที รัศมีแห่งความมั่งคั่งและอำนาจที่เธอถือครองแผ่ซ่านจนแทบทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้ง เธอกวาดสายตามองกระดาษประกาศผลรางวัลในมือผู้มอบด้วยความเบื่อหน่ายนิดๆ สำหรับเธอนี่ไม่ใช่ความสำเร็จปาฏิหาริย์ แต่มันคือผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์อันเที่ยงตรง... เมื่อคุณมีเงินมากพอ คุณก็สามารถซื้อทั้งอนาคต อำนาji และความเคารพจากคนที่เคยเหยียดหยามคุณได้ในคราวเดียว "ขอบคุณสำหรับเกียรติยศนี้นะคะ" หลินลู่เอ่ยผ่านไมโครโฟน น้ำเสียงราบเรียบ ทรงพลัง และก้องกังวานไปทั่วห้องโถง "อันที่จริง ฉันต้องขอขอบคุณเหล่าคณะกรรมการและนักลงทุนทุกท่าน ที่ครั้งหนึ่งเคยพยายามเตะฉันให้ร่วงลงสู่เหว... เพราะถ้าไม่มีความดูถูกเหยียดหยามและอุปสรรคโง่ๆ เหล่านั้น ฉันคงไม่รู้ว่าเงินในบัญชีของตัวเองมันมีศักยภาพในการซื้อตบหน้าพวกคุณได้สะใจขนาดนี้" ความเงียบกริบแผ่ซ่านไปทั่วห้องจัดงานทันที ไม่มีใครกล้าส่งเสียงหัวเราะแม้แต่คนเดียว เพราะพวกเขารู้ดีว่าหุ้นส่วนครึ่งหนึ่งของตลาดหลักทรัพย์ในตอนนี้ อยู่ภายใต้การควบคุมของเครือข่ายธุรกิจที่หลินลู่กว้านซื้อไว้ทั้งหมดแล้ว การท้าทายผู้หญิงคนนี้เท่ากับการฆ่าตัวตายชัดๆ เบื้องล่างเวที ท่ามกลางความตื่นตระหนกของเหล่าไฮโซและเศรษฐีเก่า จิ่งหานยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนด้วยท่าทีสบายๆ ชุดสูทสีดำสนิทตัดเย็บอย่างประณีตขับเน้นเรือนร่างสูงโปร่งและใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรเย็นชา ดวงตาคมกริบคู่นั้นทอดมองภรรยาและนายหญิงแห่งอาณาจักรธุรกิจด้วยความลุ่มหลงและภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด ไม่มีใครจำได้อีกแล้วว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนี้เคยเป็นแค่ประธานบริษัทลูกโซ่ใกล้ล้มละลายที่ถูกหลินลู่ใช้เงินฟาดหัวจนต้องยอมมาเป็น 'หมาโบ้คลั่งรัก' ประจำตัวเธอ เพราะปัจจุบันนี้ จิ่งหานคือมือขวาคนสนิทและซีอีโอร่วมผู้กุมอำนาจการเงินฝั่งตะวันออก ที่พร้อมจะแยกเขี้ยวใส่ใครก็ตามบังอาจมองภรรยาด้วยหางตา เมื่อพิธีกรเชิญเธอลงจากเวที หลินลู่ไม่ได้เดินไปร่วมวงสนทนากับพวกผู้ดีจอมปลอมที่พยายามถือแก้วไวน์เข้ามาประจบสอพลอ แต่เธอกลับเดินตรงดิ่งเข้าไปหาจิ่งหานที่ยืนรออยู่มุมมืดของงาน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวทำให้ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอทันทีที่เธอเดินมาถึง "วันนี้ภรรยาของผม... รัศมีอำนาจเจิดจ้าเสียจนพวกแก่ ๆ ทางโน้นแทบจะลมจับอยู่แล้วนะครับ" จิ่งหานกระซิบเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาพราวระยับด้วยความเสน่หา มือหนาเอื้อมไปโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แนบชิดอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ "พูดมากจริงนะคะ" หลินลู่ปรายตามองสามีหนุ่มผู้คลั่งรักที่นับวันยิ่งตามใจเธอกว่าเดิม "ฉันแค่มาทำธุระให้เสร็จๆ ไป เบื่อหน้าพวกหน้าเนื้อใจเสือเต็มทีแล้ว กลับคฤหาสน์กันเถอะค่ะ วันนี้ฉันสั่งให้พ่อบ้านเตรียมไวน์วินเทจปี 1982 ไว้รอแล้ว" "รับบัญชาครับนายหญิง..." จิ่งหานหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะยื่นมือหนาให้เธอบาดแขน ทว่าก่อนที่ทั้งคู่จะได้ก้าวเดินออกจากห้องโถงจัดงาน เสียงฝีเท้าเร่งรีบพร้อมเสียงหอบหายใจของเลขาฯ ส่วนตัวของหลินลู่ก็ดังแทรกขึ้นมาจากทางด้านหลัง "ท่านประธานหลินคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!" หลินลู่หยุดเดิน ชำเลืองหางตามองเลขาฯ ที่ใบหน้าซีดเผือกจนไร้สีเลือด "ใจเย็นๆ แล้วพูดมาค่ะ มีเรื่องอะไรที่เงินของฉันแก้ไม่ได้อีกเหรอคะ" เลขาฯ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยื่นแท็บเล็ตหน้าจอแสดงผลกราฟหุ้นและข่าวสารด่วนให้เธอดูด้วยมือที่สั่นเทา "ไม่ใช่เรื่องเงินค่ะ... แต่เป็นระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินจากศูนย์บัญชาการนิรภัยส่วนตัว แจ้งว่า... บัญชีลับและห้องนิรภัยชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุดของคฤหาสน์ใหญ่ ถูกบุคคลปริศนาเจาะรหัสผ่านระดับปรมาจารย์ และตอนนี้... ระบบความปลอดภัยทั้งหมดถูกยึดครองไปแล้วค่ะ!" ดวงตาคู่งามของหลินลู่หรี่แคบลงทันที รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้ามลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก ส่วนจิ่งหานที่ยืนอยู่ข้างๆ ชักสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที รังสีสังหารแผ่ออกมาจากตัวเขาราวกับสัตว์ป่าที่ถูกล้ำอาณาเขต หน้าจอแท็บเล็ตในมือเลขาฯ ปรากฏภาพกล้องวงจรปิดจากภายในคฤหาสน์ของเธอเอง ภาพนั้นเผยให้เห็นชายปริศนาในชุดสูทสีขาวสะอาดตา กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวโปรดในห้องทำงานส่วนตัวของหลินลู่ เขายกแก้วไวน์ราคาแพงของเธอขึ้นจิบอย่างใจเย็น ก่อนจะหันหน้าตรงมายังเลนส์กล้องวงจรปิด ส่งยิ้มเยาะเย้ยผ่านมาทางหน้าจอราวกับกำลังรอคอยการกลับมาของเธออยู่แล้ว และสิ่งที่ทำให้หลินลู่ถึงกับลมหายใจสะดุด ก็คือแหวนเพชรประจำตระกูลที่นิ้วมือของชายปริศนาคนนั้น... มันคือแหวนของคนที่ควรจะตายไปตั้งแต่ชาติก่อน คนที่เธอคิดว่าฝังกลบความแค้นไปหมดสิ้นแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!