เงามืดที่คลืบคลาน

"หากท่านก้าวออกไปจากประตูบานนี้ อีกเพียงก้าวเดียว... ข้าจะถือว่าท่านเลือกที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลหลินอย่างถาวร" เสียงของหลินเฟยหลันราบเรียบ ทว่าสั่นสะท้านอยู่ในความเงียบงันของตำหนักเย็น นางนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักสายตาจับจ้องไปยังแผ่นหลังของบุรุษผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดในแผ่นดิน มือของนางกระชับถ้วยชาอุ่นจัดแน่นจนปลายนิ้วขาวซีด ฮ่องเต้เฉินหยวนหยุดฝีเท้า กลิ่นกำยานราคาแพงที่อบอวลในห้องดูเหมือนจะกลายเป็นเชือกพันธนาการที่รัดแน่นจนหายใจลำบาก เขาค่อยๆ หันกลับมา แววตาของโอรสสวรรค์ในยามนี้ไม่มีความอาวรณ์ มีเพียงความเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในฤดูเหมันต์ "ตระกูลหลินหรือ? เจ้ากำลังขู่ข้าด้วยคำนี้งั้นหรือ เฟยหลัน" เขาแค่นยิ้มที่มุมปาก "ในขณะที่วังหลังกำลังจะลุกเป็นไฟด้วยกลอุบายของพวกเจ้าเอง เจ้ากลับยังกล้าต่อรองกับข้าด้วยความแค้นเก่าๆ" "กลอุบายหรือเพคะ?" เฟยหลันลุกขึ้นยืนช้าๆ กระโปรงผ้าไหมปักลายหงส์สะบัดพริ้วตามแรงขยับ นางเดินเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นไอความกดดันจากคนตรงหน้า "พระสนมกุ้ยเฟยไม่ได้ส่งคนมาวางยาพิษในอ่างล้างหน้าของหม่อมฉันใช่หรือไม่? หรือว่ากองทหารรักษาการณ์ที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยจากประตูทิศตะวันตก... เป็นเพียงเรื่องที่หม่อมฉันกุขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฝ่าบาท?" เฉินหยวนหรี่ตาลง รัศมีอำนาจกดทับลงมาจนอากาศรอบข้างหนักอึ้ง เขาก้าวเข้ามาประชิดตัวนางจนแผ่นหลังของเฟยหลันปะทะกับโต๊ะวางตำรา "เจ้าช่างเป็นสตรีที่อันตรายจริงๆ... ทั้งฉลาด ทั้งเลือดเย็น และที่สำคัญ เจ้าอ่านใจคนได้แม่นยำเกินไป" เขาโน้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นรดใบหู "เจ้าคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเกมชิงไหวชิงพริบอยู่เพียงลำพังหรือ? ในขณะที่เจ้ามัวแต่จดจ้องจะโค่นกุ้ยเฟย มีบางสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคืบคลานเข้ามาในกำแพงวังชั้นใน... สิ่งที่แม้แต่ตัวข้าเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจะรับมือไหวหรือไม่" เฟยหลันนิ่งอึ้ง หัวใจเต้นผิดจังหวะไปครู่หนึ่ง แม้นางจะเป็นสตรีที่เยือกเย็นเพียงใด แต่คำพูดของฮ่องเต้ในยามนี้แฝงไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด นางพยายามรวบรวมสติ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ "ฝ่าบาทหมายความว่าอย่างไร? หรือว่า..." "ใช่" เฉินหยวนขัดขึ้นก่อนที่นางจะพูดจบ "ตราประทับลับในห้องลับของไทเฮาถูกขโมยไปเมื่อคืนนี้... และคนที่ตายในห้องนั้น ไม่ใช่คนของกุ้ยเฟย แต่เป็นคนของข้า" บรรยากาศในตำหนักเย็นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ความชิงชังที่เคยมีต่อกันมลายหายไป เหลือเพียงความตระหนักรู้ถึงภัยพิบัติที่กำลังคืบคลานเข้ามา วังหลังไม่ได้มีเพียงความริษยาของเหล่านางใน แต่มันกำลังกลายเป็นหมากกระดานที่ถูกผู้อื่นชักใยจากภายนอก เฟยหลันรีบผละออกจากเขา นางเดินไปยังหน้าต่างที่ปิดสนิท แง้มช่องมองออกไปเห็นแสงคบเพลิงไกลๆ ที่เคลื่อนที่อย่างผิดปกติในเขตตำหนักฝ่ายใน นางขบกรามแน่น "กุ้ยเฟยไม่ได้ต้องการแค่ตำแหน่งหงส์... นางกำลังเปิดประตูให้ใครบางคนเข้ามา" "ไม่ใช่กุ้ยเฟย" เฉินหยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลดต่ำลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ "ข้าเริ่มสงสัยแล้วว่า กุ้ยเฟยเองก็เป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่ง... เฟยหลัน เจ้าจงฟังข้าให้ดี คืนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าได้ออกมาจากตำหนักนี้เด็ดขาด ต่อให้มีคนมาเรียกด้วยเสียงของข้า... เจ้าก็ห้ามเปิดประตู!" ก่อนที่นางจะได้ถามซักไซ้ เสียงแตรสัญญาณเตือนภัยของวังหลวงก็ดังสนั่นหวั่นไหวทำลายความเงียบของราตรีกาล เสียงฝีเท้าของทหารนับร้อยดังกึกก้องไปทั่วทางเดินหินอ่อน พร้อมกับเสียงกรีดร้องของเหล่านางกำนัลที่ดังระงมมาจากทิศตะวันออก เฉินหยวนชักกระบี่ประจำกายออกมาโดยสัญชาตญาณ เขาผลักเฟยหลันเข้าไปในมุมมืดของหลังม่านไม้แกะสลักอย่างแรง ก่อนจะพุ่งตัวออกไปที่ประตูหน้า "ฝ่าบาท!" เฟยหลันร้องเรียก แต่นางต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นเงาสีดำสายหนึ่งวูบผ่านหน้าต่างไป ไม่ใช่ทหาร... ไม่ใช่นางใน... แต่เป็นมือสังหารในชุดปิดบังใบหน้าที่มีสัญลักษณ์บางอย่างปักอยู่ที่อกเสื้อ สัญลักษณ์ที่เป็นของตระกูลเก่าแก่ซึ่งควรจะล่มสลายไปพร้อมกับเหตุการณ์ใส่ร้ายครอบครัวนางเมื่อสิบปีก่อน! เฟยหลันทรุดตัวลงซ่อนกายในมุมมืด หัวใจเต้นรัวราวกับกลองศึก เมื่อมือสังหารคนนั้นหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องที่นางเพิ่งก้าวออกมา มือที่ถือกระบี่อาบยาพิษสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่มันจะค่อยๆ เอื้อมมือมาแตะลูกบิดประตู ประตูกำลังจะถูกผลักออก... แต่ทว่า เสียงฝีเท้าที่สองที่ดังขึ้นมาจากทางเดินเบื้องหลังกลับทำให้มือสังหารชะงักไป "ช้าก่อน" เสียงสตรีที่คุ้นหูดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดนั้น น้ำเสียงหวานเย็นเยียบที่เฟยหลันจำได้แม่นยำว่าเป็นของใคร "ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่า... ชีวิตของหลินเฟยหลัน ต้องให้ข้าเป็นคนปิดฉากด้วยมือของข้าเอง" แสงจันทร์สาดส่องผ่านช่องหน้าต่าง เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของสตรีผู้เดินออกมาจากเงามืด... ใบหน้าที่สวมหน้ากากจำลองจนเหมือนกับ 'ตัวนางเอง' ราวกับส่องกระจก! ไป๋เหลียนฮวาหวังว่าทุกท่านจะยังคงลมหายใจไว้ให้มั่น เพราะจุดจบของความจริงกำลังจะถูกเปิดเผยในตอนถัดไปนะคะ!