พันธมิตรจำเป็น

กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟเอสเพรสโซช็อตเข้มข้นผสมกับความตึงเครียดระดับรicter scale ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องทำงานส่วนตัวของคณิน แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมดีไซน์มินิมอลบนโต๊ะทำงานกระจกนิรภัยสะท้อนเงาใบหน้าคมคายที่กำลังขมวดมุ่นจนแทบจะเป็นปม "คุณจะบอกฉันว่า เอกสารขออนุมัติงบประมาณโครงสร้างเฟสสาม ถูกปฏิเสธจากบอร์ดบริหารโดยอ้างเรื่องความไม่คุ้มทุน ทั้งที่ตัวเลขการันตีความสำเร็จมันโทนโท่ขนาดนี้เนี่ยนะ?" เสียงหวานทรงพลังแต่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดของรินรดาดังขึ้น พร้อมกับแฟ้มเอกสารสถาปัตยกรรมที่ถูกกระแทกลงบนโต๊ะทำงานอย่างแรง จนแก้วกาแฟเซรามิกสั่นระริก เธอในชุดสูทกางเกงเข้ารูปสีขาวสะอาดตากำลังยืนจ้องหน้าซีอีโอหนุ่มผู้เย็นชาด้วยดวงตากลมโตที่ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความแค้น คณินเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอแท็บเล็ต แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเรียบเฉย แต่มุมปากกลับกระตุกยิ้มเยาะอย่างน่าหมั่นไส้ "ใจเย็นก่อนสถาปนิกคนเก่ง... ถ้าคุณใช้สมองซีกซ้ายคิดสักนิด แทนที่จะใช้อารมณ์พุ่งพล่านเหมือนเด็กไม่ได้ดั่งใจ คุณก็จะรู้ว่าบอร์ดบริหารไม่ได้ตาบอด แต่มี 'หนอน' คอยกัดกินข้อมูลข้างในต่างหากล่ะ" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่าฟัง ทว่าเนื้อหากลับบาดลึกจนรินรดากัดริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บใจ แม้เธอจะอยากเถียงกลับใจแทบขาด แต่สมองส่วนตรรกะก็ยอมรับว่าสิ่งที่เขาพูดมันคือความจริง ตั้งแต่เริ่มโปรเจกต์แลนด์มาร์กมูลค่าหมื่นล้านนี้ มีอุปสรรคถาโถมเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งแบบแปลนที่เกือบถูกขโมย ข้อมูลรั่วไหล และล่าสุดคือการที่ธันวา คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจของคณินพยายามฮุบที่ดินแปลงสำคัญไปต่อหน้าต่อตา มีเพียงทางเดียวที่จะรอดพ้นจากสถานการณ์นี้ได้ คือพวกเขาต้องเลิกกัดกันเองแล้วหันมาจับมือกันขุดรากถอนโคนตัวการที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธ เธอดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกแล้วทิ้งตัวลงนั่งอย่างสง่างาม ช้อนตามองชายหนุ่มด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นความจริงจัง "โอเค... ฉันยอมรับว่าฉันใจร้อนเกินไป แล้วคุณล่ะ เซียนตัวเลขจอมเผด็จการ มีแผนอะไรในหัวที่จะลากคอไอ้คนที่มันบังอาจมาขัดขวางงานออกแบบชิ้นเอกของฉันออกมาตบกลางสี่แยกบ้างล่ะคะ?" คณินหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำนั้นชวนให้หัวใจคนฟังกระตุกวูบอย่างน่าประหลาด เขายื่นแท็บเล็ตในมือมาตรงหน้าเธอ บนหน้าจอแสดงผังความสัมพันธ์ทางการเงินของบริษัทคู่แข่งและรายชื่อบุคคลต้องสงสัยระดับบิ๊ก "ธันวาไม่ได้ฉลาดพอจะคิดเกมนี้คนเดียวหรอกค่ะรินรดา เขามี 'พันธมิตรเงา' คอยป้อนข้อมูลลับให้ และคนที่คอยเซ็นอนุมัติให้มันลับหลังเรา... ก็คือน้องชายแท้ๆ ของประธานกรรมการบริษัทเราเอง" ดวงตากลมโตของสถาปนิกสาวเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เธอนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเมื่อความจริงอันเน่าเฟะถูกเปิดเผยออกมาตรงหน้า "ไอ้สารเลวคคนธ...!" รินรดากัดฟันกรอด กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ "ถูกต้องค่ะ" คณินโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาคมกริบจดจ้องใบหน้าเนียนใสอย่างมีความหมาย "และเราจะปล่อยให้มันลอยนวลต่อไปไม่ได้ เกมนี้... เราต้องเล่นให้ใหญ่พอที่จะทำให้พวกมันล้มละลายไปพร้อมกันในคราวเดียว" รินรดากะพริบตาปริบๆ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นเร้าใจที่ได้ร่วมมือกับนักลงทุนเลือดเย็นคนนี้ เคมีที่เข้ากันอย่างประหลาดระหว่างความเด็ดเดี่ยวของสถาปนิกสาวกับความเจ้าเล่ห์ไร้ปรานีของซีอีโอหนุ่ม กำลังหลอมรวมกันเป็นอาวุธร้ายที่พร้อมจะทำลายล้างทุกคนที่ขวางทาง "ฉันเอาด้วยค่ะ" รินรดาผุดลุกขึ้นยืน นัยน์ตาสวยฉายแววท้าทาย "บอกมาว่าคุณต้องการให้ฉันทำอะไร เพื่อแลกกับการได้เห็นหน้าพวกมันตอนที่ล้มละลายคุกเข่าต่อหน้าเรา" คณินมองท่าทางฮึกเหิมนั้นด้วยแววตาที่พึงพอใจอย่างปิดไม่มิด เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวจนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์หรูผสมกับความเยือกเย็นเฉพาะตัวของเขาทำเอาเธอสมองตื้อไปชั่วขณะ "คืนนี้... เรามีงานเลี้ยงการกุศลใหญ่ที่ธันวาและพวกมันจะไปร่วมงาน" คณินกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูของเธอ ลลมหายใจอุ่นๆ ทำเอาขนลุกซู่ "เตรียมชุดราตรีที่สวยที่สุดของคุณไว้ค่ะรินรดา เพราะเราจะไปประกาศสงคราม... แบบที่พวกมันไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต" รินรดาเม้มปากเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงโครมครามด้วยความระทึก เธอมองสบตาคมกริบของชายหนุ่มโดยไม่หลบเลี่ยง รอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏบนใบหน้าสวยช่างเย้ายวนและอันตรายในเวลาเดียวกัน ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังวางแผนเผด็จศึกอย่างรัดกุม เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ รินรดาเหลือบสายตาไปมองหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมาโดยบังเอิญ และข้อความตัวอักษรที่ปรากฏอยู่บนนั้นก็ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึกทันที *ภาพถ่ายวงจรปิดห้องทำงานส่วนตัวของคณิน... ถูกส่งตรงมาจากเบอร์แปลก พร้อมข้อความสั้นๆ ที่อ่านแล้วเสียวสันหลังวาบ* **"ระวังตัวไว้ให้ดี... เพราะคนที่พวกคุณกำลังตามหา ยืนอยู่ใกล้กว่าที่คิด"** รินรดาหน้าซีดเผือด รีบหันขวับไปสบตากับคณินที่ตอนนี้ใบหน้าคมคายเปลี่ยนเป็นความเย็นชาดุจน้ำแข็ง ทันใดนั้นเอง ไฟฟ้าทั่วทั้งชั้นบนของตึกก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเหลือเพียงเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ประตูกระจกทีละก้าว... ทีละก้าว... อย่างน่ากลัว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ รับรองว่าตอนหน้าเดือดสะใจยิ่งกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!