การตัดสินใจของบอส

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบพื้นโต๊ะประชุมกระจกนิรภัยดังสนั่น ก้องกังวานไปทั่วห้องประชุมใหญ่ชั้นห้าสิบของอาคารเอ็มไพร์ทาวเวอร์ บรรยากาศภายในห้องที่ถูกควบคุมอุณหภูมิให้เย็นเยียบราวกับช่องแช่แข็ง กลับยิ่งทวีความระอุขึ้นมาทันที เมื่อบอร์ดบริหารอาวุโสทั้งเจ็ดชีวิตต่างจ้องมองซีอีโอหนุ่มผู้กุมอำนาจสูงสุดด้วยสายตาตื่นตะลึงและไม่พอใจ "คุณคณิน! คุณกำลังเสียสติไปแล้วหรือไงคะ!" เสียงแหลมสูงของท่านรองประธานอาวุโส คุณหญิงวิภาดา ดังแทรกขึ้นมาทันที ใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมมาอย่างดีบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว นิ้วมือที่สวมแหวนเพชรส่องประกายระยิบระยับชี้หน้าชายหนุ่มผู้เป็นหลานชายแท้ๆ ของผู้ก่อตั้งบริษัทอย่างไม่ไว้หน้า "โปรเจกต์เมกะซิตี้มูลค่าหมื่นล้าน! สัญญาพันธมิตรระดับชาติกับกลุ่มทุนจากสิงคโปร์กำลังจะเซ็นกันในอีกสามวันข้างหน้า แต่คุณกลับยืนกรานที่จะใช้บริการยัยสถาปนิกโนเนม ประวัติสะอาดเอี่ยมแต่ไร้เส้นสายอย่างนางสาวรินรดาเนี่ยนะ!" คณินไม่แม้แต่จะชายตามองแฟ้มเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ร่างสูงโปรสง่าในชุดสูททักซิโด้สั่งตัดพิเศษจากอิตาลียังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะช้าๆ อย่างใจเย็น แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกวาดมองเหล่าบอร์ดบริหารทีละคนด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่ไปไม่ถึงดวงตา "ผมไม่ได้เสียสติครับ... เอ๊ย ดิฉันหมายถึง ดิฉันมีสติครบถ้วนดีค่ะ คุณหญิงวิภาดา" คณินปรายตามองด้วยรอยยิ้มมุมปาก น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เฉียบคมบาดลึกบาดใจ "และโปรเจกต์นี้ก็เป็นเงินลงทุนจากกระเป๋าบริษัทผม มากกว่าเงินปันผลกระจิ๋วหลิวที่พวกท่านถือหุ้นอยู่เสียอีก ทำไมผมจะต้องเปลี่ยนตัวสถาปนิกตามคำสั่งของพวกท่านด้วยล่ะคะ?" คำพูดที่ตอกกลับอย่างไร้เยื่อใยทำให้ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำของธันวา กรรมการบริหารฝ่ายพัฒนาธุรกิจผู้เป็นพันธมิตรลับๆ กับคู่แข่งทางการค้าจะหัวเราะหึๆ ออกมา พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "คุณคณินกำลังเอาอนาคตของบริษัทมาเดิมพันกับความสัมพันธ์ส่วนตัวหรือเปล่าครับ?" ธันวากล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดถึงความมุ่งร้าย "ใครๆ ในวงการก็รู้ว่าคุณกับรินรดานั้น... สนิทสนมกันเกินคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง การที่คุณดึงดันจะใช้เธอทั้งที่แบบร่างสถาปัตยกรรมขัดแย้งกับผลประโยชน์ของบอร์ดบริหาร มันทำให้พวกเราอดคิดไม่ได้หรอกนะครับว่า คุณกำลังใช้ทรัพยากรของบริษัทเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน" ทันทีที่คำพูดพาดพิงถึงรินรดาหลุดออกมาจากปากของธันวา อุณหภูมิในห้องประชุมก็ราวกับลดฮวบลงจนติดลบ รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากร่างของซีอีโอหนุ่มจนคนรอบข้างต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ คณินค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรของเขาทำให้ธันวาต้องเป็นฝ่ายผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว "ระวังปากของคุณด้วยนะคะ ธันวา" คณินก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชิดทีละนิด กดดันด้วยสายตาราวกับพญามารที่พร้อมจะขยี้มดปลวกให้แหลกคาเท้า "ผลงานของรินรดาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเธอมีวิสัยทัศน์กว้างไกลกว่าพวกหัวโบราณที่เอาแต่นั่งกินบุญเก่าอย่างพวกคุณมารวมกันเสียอีก แบบร่างของเธอไม่ได้ขัดแย้งกับผลประโยชน์... แต่มันขัดแย้งกับ 'ใต้โต๊ะ' ที่พวกคุณแอบรับมาจากบริษัทคู่แข่งต่างหากล่ะคะ!" เปรี้ยง! ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางห้องประชุม สีหน้าของธันวาและคุณหญิงวิภาดาซีดเผือดลงในพริบตา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความตกใจกลัวอย่างปิดไม่มิด "คุณ... คุณพูดเรื่องอะไร! อย่ามาปรักปรำกันนะ!" ธันวาเสียงสั่นเครือ พยายามกลบเกลื่อนพิรุธด้วยการขึ้นเสียงกลบเกลื่อน คณินแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาหมุนเล่นในมือ ก่อนจะกดปุ่มเปิดลำโพง เสียงสนทนาทางโทรศัพท์ที่บันทึกไว้เมื่อคืนนี้ก็ดังชัดเจนแจ่มแจ้งทั่วทั้งห้องประชุม—เสียงของธันวาที่กำลังเจรจาต่อรองใต้โต๊ะกับตัวแทนของบริษัทคู่แข่งเพื่อบล็อกโปรเจกต์ของรินรดา! บอร์ดบริหารคนอื่นๆ ต่างหันขวับไปมองธันวาเป็นตาเดียวด้วยความตกใจและรังเกียจ คุณหญิงวิภาอาถึงกับลมแทบจับทรุดตัวลงนั่งแปะกับเก้าอี้ ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างระหงในชุดสูทกางเกงสีขาวสะอาดตาของรินรดาปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องด้วยความฉงน ก่อนที่เธอจะหันมาสบตากับคณินที่ยืนรอเธออยู่ด้วยรอยยิ้มละมุนที่มอบให้เธอเพียงคนเดียว รินรดาก้าวเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้บอร์ดบริหารที่กำลังหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสแต่ทรงพลัง "ขอโทษที่รบกวนเวลาอันมีค่าของท่านกรรมการทุกท่านนะคะ พอดีดิฉัน... สถาปนิกโนเนมคนนี้ เพิ่งได้รับอีเมลยืนยันการอนุมัติงบประมาณก้อนใหม่จากกองทุนระดับโลกที่ติดต่อเข้ามาโดยตรง... และพวกเขายินดีลงทุนเพิ่มอีกสองหมื่นล้านบาท ก็ต่อเมื่อโปรเจกต์นี้อยู่ภายใต้การออกแบบของดิฉันและบริหารโดยคุณคณินแต่เพียงผู้เดียวค่ะ" ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วห้องอีกครั้ง ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนข้อความบนโทรศัพท์มือถือของบอร์ดบริหารทุกคนจะดังขึ้นพร้อมกันอย่างต่อเนื่องราวกับนัดหมาย! คณินเดินเข้าไปใกล้รินรดา เอื้อมมือหนาไปโอบเอวบางของเธอไว้หลวมๆ อย่างแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย เขาก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระรัวชวนใจสั่น ก่อนจะตวัดสายตากลับไปมองธันวาที่กำลังทรุดตัวลงคุกเข่าหมดทางสู้ "เห็นไหมคะที่รัก... คนเก่งๆ อย่างคุณ ไม่เคยต้องก้มหัวให้ใครหรอกค่ะ" คณินกระซิบเบาๆ แต่จงใจให้ทุกคนได้ยิน และในวินาทีที่ธันวากำลังจะเอ่ยปากอ้อนวอนขอความเห็นใจ ประตูลิฟท์ส่วนตัวด้านหลังห้องประชุมก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาในชุดสูทสีดำสนิท พร้อมกับแฟ้มคดีอาญาจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ถูกโยนลงบนโต๊ะตรงหน้าธันวา... "สวัสดีครับคุณธันวา หมายจับข้อหาทุจริตและฟอกเงินมาถึงพอดีเลยครับ..." ขอบพระคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้าง "ไอศกรีมมินต์ช็อก" มาจนถึงบรรทัดนี้นะคะ!