ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

เอกสารสัญญาสีขาวสะอาดบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนเงาของหลอดไฟคริสตัลระยิบระยับ ทว่าบรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นเพนต์เฮาส์หรู กลับหนาแน่นไปด้วยแรงกดดันชนิดที่ทำให้คนหายใจไม่ทั่วท้อง "เซ็นซะ... แล้วทุกอย่างที่บ้านคุณพยายามดิ้นรนรักษาไว้ จะกลับมาเป็นของคุณเหมือนเดิม" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์เอ่ยขึ้น พร้อมกับปลายนิ้วเรียวยาวที่คีบปากกาหมึกซึมราคาแพงเลื่อนมาตรงหน้า พิมมาดาเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของประโยค ดวงตากลมโตฉายแววพยศอย่างปิดไม่มิด แม้ภายในใจจะสั่นไหวจนแทบควบคุมไม่อยู่ก็ตาม กวินท์... หรือที่คนในแวดวงธุรกิจมืดและสว่างขนานนามว่า 'มาเฟียคีย์' ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล นัยน์ตาคมกริบสีเข้มคู่นั้นมองเธอนิ่งสนิท ราวกับกำลังประเมินสินค้าชิ้นหนึ่งที่เขาเป็นผู้กำหนดราคาแต่เพียงผู้เดียว ผู้ชายคนนี้อันตราย เย็นชา และไม่เคยปรานีใคร ทว่าตอนนี้เขากลับยื่นข้อเสนอที่เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ "คุณมันเลือดเย็นเป็นบ้าเลยนะคุณคีย์" พิมมาดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย "เอาชีวิตและความเป็นความตายของครอบครัวฉันมาต่อรองเพื่อแลกกับการแต่งงานบ้าๆ นี่เนี่ยนะ คุณว่างมากหรือไงถึงหาเรื่องหาห่วงมาคล้องคอตัวเอง?" "ห่วงเหรอ?" มุมปากหยักลึกกระตุกยิ้มเยาะ ทว่าแววตาไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีจนแทบสังเกตไม่เห็น "คุณคิดว่าตัวเองมีค่าพอจะทำให้ผมเดือดร้อนรึไงพิมมาดา มันก็แค่เกมธุรกิจ... ที่คุณเป็นฝ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มเดินหมากด้วยซ้ำ" คำพูดปากร้ายและท่าทีเย่อหยิ่งของเขายั่วโมโหเธอได้ดีเสมอ พิมกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความโกรธระคนคับแค้นใจตีรวนขึ้นมาจุกที่อก กิจการอัญมณีของครอบครัวเธอกำลังจะล้มละลายเพราะถูกหุ้นส่วนโกงเงินก้อนใหญ่ หากไม่มีเงินทุนสามสิบ миллиоน (ล้าน) ภายในวันนี้ โรงงานและมรดกชิ้นสุดท้ายของพ่อแม่จะถูกยึดไปประมูลทอดตลาด และทางเดียวที่จะรอด คือการเซ็นชื่อลงในกระดาษแผ่นนี้... เพื่อเป็นภรรยาในนามของซาตานร้ายตรงหน้า "ฉันเกลียดคุณ" เธอเอ่ยเสียงลอดไรฟัน ดวงตารื้นไปด้วยหยาดน้ำใสแต่ไม่ยอมปล่อยให้มันไหลออกมาประจานความอ่อนแอ "เกลียดให้จริงเถอะ อย่าเพิ่งเปลี่ยนใจมาร้องไห้ซบอ้อมอกผมทีหลังก็แล้วกัน" กวินท์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือแววเย้าแหย่กึ่งท้าทายที่มักจะทำให้เธอสติหลุดทุกครั้ง "ฝันไปเถอะ!" พิมมาดากระชากปากกามาจากมือเขาอย่างแรง ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษแผ่นบางด้วยมือที่สั่นเทา ทว่าหัวใจกลับเต้นระรัวราวกับกลองเพล ทุกตัวอักษรที่ลากลงไปเปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่เธอล่ามตัวเองไว้กับกรงทองของเขาเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่ลายเซ็นตวัดเสร็จสมบูรณ์ กวินท์ก็ยื่นมือมาดึงเอกสารแผ่นนั้นกลับไปทันที สายตาคมกริบกวาดมองลายเซ็นของเธอก่อนจะเงยขึ้นสบตา พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก "ยินดีต้อนรับสู่กรงของผม... ภรรยา" "จำไว้ว่ามันเป็นแค่สัญญาทางธุรกิจ เราอยู่กันคนละโลก และฉันไม่มีวันยอมให้คุณมาบงการชีวิตส่วนตัวเด็ดขาด!" พิมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เชิดหน้าขึ้นท้าทายแม้ขาจะสั่นพับๆ "งั้นเหรอ? หวังว่าคุณจะปากดีแบบนี้ไปได้ตลอดรอดฝั่งนะพิม" กวินท์ลุกขึ้นยืนตาม แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวทำเอาเธอยืนแทบไม่อยู่ กลิ่นกายหอมสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัสจนหัวใจเจ้ากรรมเต้นผิดจังหวะ เขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน พิมผะเนิดถอยหลังโดยอัตโนมัติ ทว่าแผ่นหลังกลับชนเข้ากับผนังห้องกระจกเย็นเฉียบ กวินท์ใช้แขนแกร่งกักตัวเธอไว้ทั้งสองข้าง กลายเป็นอ้อมกอดกลายๆ ที่แนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง "ปล่อยนะ คุณจะทำอะไร..." เธอดุเสียงสั่น พยายามดันอกแกร่งไว้ "เช็คสินค้าที่เพิ่งซื้อมา... ไม่ได้รึไง?" ดวงตาคมกริบพลุกพ่านด้วยประกายบางอย่างที่ทำให้พิมหน้าร้อนผ่าว ความใกล้ชิดนี้มันอันตรายเกินไป อันตรายต่อหัวใจที่กำลังทรยศเธอด้วยการเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียด ตามด้วยเสียงเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาของใครบางคน "พี่คีย์คะ! มีนแวะเอา... อุ๊ย!" มีน ลูกพี่ลูกน้องตัวแสบของกวินท์ชะงักกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นภาพชวนเข้าใจผิดของคนทั้งคู่ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะฉีกยิ้มกว้างแซวออกมาทันที "อุ๊ย! ขอโทษค่ะ นึกว่าห้องว่าง... แต่เอ๊ะ หรือว่ามีนมาขัดจังหวะอะไรสำคัญของพี่กับ... พี่ว่าที่พี่สะใภ้รึเปล่าคะเนี่ย?" พิมหน้าแดงก่ำรีบดันตัวกวินท์ออกสุดแรงด้วยความเขินอาย ขณะที่มาเฟียหนุ่มถอนหายใจยาวอย่างหัวเสีย หันไปถลึงตาใส่ลูกพี่ลูกน้องตัวดีที่เข้ามาผิดจังหวะเวลาพอดีเป๊ะ ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยอะไรต่อ ประตูลิฟท์ส่วนตัวที่เชื่อมตรงขึ้นมาถึงห้องเพนต์เฮาส์ก็ส่งเสียงเตือน พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของ 'กรณ์' มือขวาคนสนิท ที่ก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด "นายครับ... ทางฝั่งตระกูลศัตรูเคลื่อนไหวแล้วครับ พวกมันรู้เรื่องสัญญาแต่งงานระหว่างนายกับคุณพิมแล้ว และตอนนี้... กำลังส่งคนมาดักเล่นงานคุณพิมตั้งแต่ก้าวออกจากตึกนี้ครับ!" บรรยากาศในห้องดิ่งฮวบลงทันที กวินท์หันขวับกลับมามองพิมมาดาด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นคมกริบดุจใบมีด ความเย้าแหย่เมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเย็นชาและดุดันของเจ้าพ่อมาเฟียผู้พร้อมจะฆ่าทุกคนที่กล้าแตะต้องของๆ ตัวเอง "ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด..." กวินท์คว้าข้อมือเรียวของเธอไว้แน่น น้ำเสียงกังวานเด็ดขาดจนไม่เปิดโอกาสให้เถียง "คืนนี้... คุณต้องนอนที่นี่กับผม!" (โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเข้ามาสัมผัสความฟินและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ของพี่คีย์กับน้องพิมนะคะ ไวโอเล็ตการ์เด้นใจฟูมากๆ เลยค่ะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ตอนต่อไปด้วยนะคะ!