ภัยเงียบจากคู่แข่ง

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะกระจกนิรکاریดังสนั่นจนรินรดาสะดุ้งเล็กน้อย แต่หญิงสาวไม่ได้แสดงอาการตื่นกลัวออกมาแม้แต่น้อย เธอกลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างท้าทาย ปลายนิ้วเรียวสวยหมุนปากกาในมือเล่นช้าๆ ขณะกวาดสายตามองประธานหนุ่มผู้กำลังแผดรังสีความหงุดหงิดออกมาจากรูขุมขน "คุณรินรดา คุณกำลังเล่นสนุกอะไรอยู่ทราบไหม!" เสียงทุ้มต่ำที่เคยราบเรียบราบคาบในยามปกติ บัดนี้กลับเจือไปด้วยความเกรี้ยวกราด คิรากรหรือที่พนักงานแอบขนานนามว่า 'ยักษ์ใหญ่แห่งคิรากรกรุ๊ป' กำลังยืนค้ำโต๊ะทำงานของเธอด้วยท่าทางคุกคาม ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นจ้องมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ดิฉันกำลังทำหน้าที่เลขาฯ ที่ดีในการคัดกรองแขกที่ไม่ได้รับเชิญค่ะ ท่านประธาน..." รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทุกถ้อยคำกลับเชือดเฉือนจนคนฟังต้องขบกรามแน่น "หรือว่าคุณคีย์ชอบให้ผู้หญิงแปลกหน้าเดินเข้าเดินออกห้องทำงานโดยไม่นัดหมายล่วงหน้าคะ? ถ้าเป็นรสนิยมส่วนตัว... ดิฉันจะได้จัดตาราง 'เวลาส่วนตัว' ไว้ให้เป็นพิเศษ" "ปากคอเราะร้ายจริงนะ!" คิรากรกัดฟันกรวด เขาอยากจะยื่นมือไปบีบปากเล็กๆ ที่เอาแต่ต่อปากต่อคำนี่นัก "ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนแปลกหน้า เธอก็คือ... คุณพิมพ์ชนก จากนภากุลกรษัทคู่แข่งของเรา และที่สำคัญ... เธอกำลังจะมาร่วมทุนโปรเจกต์ใหญ่กับเรา!" รินรดาชะงักไปนิด รอยยิ้มเยาะบนเรียวปากบางจางลงทันทีเมื่อได้ยินชื่อ 'นภากุลกรุ๊ป' บริษัทคู่แข่งที่ขึ้นชื่อเรื่องการใช้วิธีสกปรกใต้โต๊ะเพื่อฮุบกิจการคนอื่น และพิมพ์ชนก... ทายาทสาวคนสวยผู้ซ่อนพิษสงไว้ภายใต้เปลือกนอกอันอ่อนหวาน ผู้หญิงที่ส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายใส่เธอเมื่อครู่ที่หน้าห้องทำงานนั่นเอง! "ร่วมทุนเหคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทัน "ร่วมทุนหรือเข้ามาขโมยแปลนโปรเจกต์ใหม่กันแน่คะคุณคีย์ สมองระดับคุณประธานไม่น่าจะมองเกมตื้นๆ แบบนี้ไม่ออกนะคะ หรือว่าช่วงนี้ความหลงใหลบังตา จนทำให้วิสัยทัศน์แคบลงไปถนัดตา?" "รินรดา!" คิรากรคำรามลั่น ขยับเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเธอจนระยะห่างแทบไม่เหลือ ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงจนน่ากลัว แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะเห็นร่องรอยของความร้อนรนฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น "คุณกำลังพูดจาพาดพิงอะไร! หึงรึไงถึงได้พาลหาเรื่องคนอื่นไปทั่ว!" *หึงเหรอ? ช่างกล้าพูด!* รินรดาตวัดสายตาขึ้นสบตากับเขาตรงๆ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้เกินไปจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวเขา มันอันตรายต่อหัวใจเธอเหลือเกิน "ดิฉันไม่ได้ว่างงานพอจะไปหึงใครหรอกค่ะท่านประธาน..." รินรดาแกล้งลดเสียงลงกระซิบ กระชั้นชิดเข้าไปอีกนิดจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน เธอยอมเสี่ยงเล่นกับไฟเพื่อกลบเกลื่อนความวูบไหวในอก "แต่ดิฉันไม่อยากให้บริษัทที่ดิฉันกินเงินเดือนอยู่ ต้องล่มจมเพราะเจ้าประธานหนุ่มผู้หลงรูปจนยอมให้งูพิษเลื้อยเข้าบ้านต่างหากล่ะคะ" คิรากรชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอปัดผ่านแก้วTของเขา วินาทีนั้นความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความหวั่นไหวที่ตีรวนขึ้นมาในอกจนเขาต้องเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อตั้งสติ มือหนากำหมัดแน่นโดยอัตโนมัติเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์บางอย่างที่กำลังพุ่งพล่าน ให้ตายเถอะ... ผู้หญิงคนนี้มีวิธีทำให้เขาอยากจะจับมาลงโทษให้เข็ดหลาบและกอดรัดให้หายดื้อในเวลาเดียวกันได้เสมอ! "เธอไม่ใช่แค่งูพิษธรรมดาหรอกริน..." คิรากรเปลี่ยนน้ำเสียงให้จริงจังขึ้น ดวงตาคมมองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยของเธอ "พิมพ์ชนกแค่หมากตัวหนึ่ง... แต่คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังต่างหากที่น่ากลัวกว่า เธอรู้ไหมว่าทำไมจู่ๆ นภากุลถึงอยากร่วมทุนกับเราในจังหวะนี้?" รินรดานิ่งงฟัง ไหวพริบอันรวดเร็วเริ่มทำงาน เธอเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆ เข้าด้วยกัน เอกสารลับที่เกือบจะหลุดรั่วเมื่อสัปดาห์ก่อน ตัวเลขบัญชีที่ผิดปกติเล็กน้อย และการปรากฏตัวอย่างไร้ที่ติของพิมพ์ชนก... "ข้อมูลภายในบริษัทรั่วไหล..." รินรดาพึมพำออกมาเบาๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "และคุณกำลังจะบอกว่า... มีหนอนบ่อนไส้?" "ฉลาดมาก..." คิรากรเหยียดยิ้มมุมปาก มือหนายื่นออกไปปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้วใสของเธอออกอย่างแผ่วเบา โดยที่เจ้าตัวไม่ทันได้ตั้งตัว สัมผัสอุ่นจัดนั้นทำให้รินรดารู้สึกเหมือนโดนกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งผ่านผิวเนื้อ "และหนอนตัวนั้น... กำลังส่งข้อมูลลับทั้งหมดให้ทางนภากุล เพื่อล้มเราจากข้างใน" บรรยากาศในห้องทำงานกว้างขวางพลันเงียบงันลงทันที ความตึงเครียดไม่ได้มาจากความโกรธอีกต่อไป แต่เป็นความกดดันจากภัยเงียบที่กำลังคืบคลานเข้ามาทำลายอาณาจักรที่คิรากรสร้างมากับมือ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอรู้ดีว่าเกมนี้เดิมพันด้วยอะไร หากคิรากรล้ม เธอและพนักงานนับร้อยชีวิตก็ต้องเคว้งคว้างเช่นกัน "แล้วเราจะทำยังไงคะ?" น้ำเสียงของเธอไม่มีความกวนประสาทหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความจริงจังและพร้อมจะร่วมมือ "ในเมื่อรู้ตัวแล้ว ทำไมไม่จัดการไล่ออกไปให้หมด?" "ถ้าไล่ออกตอนนี้ งูมันก็จะตื่นแล้วหนีเข้าพรูไปสิ..." คิรากรโน้มตัวลงกระซิบใกล้ใบหูของเธอ กลิ่นกายหอมสะอาดลอยเข้าจมูกจนรินรดาต้องแอบสูดหายใจเข้าลึกๆ "เราต้องเล่นละครตามน้ำ ปล่อยให้มันคิดว่าแผนกำลังไปได้สวย... แล้วค่อยตลบหลังมันทีเดียว" รินรดาหันขวับมามองเขา ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างมีความหมาย เคมีบางอย่างระเบิดเปรี้ยงปร้างขึ้นท่ามกลางสงครามธุรกิจที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ "แผนสูงนะคะคุณคีย์..." เธอยกยิ้มมุมปาก กลับมาทวงคืนความร้ายกาจได้อีกครั้ง "แบบนี้ค่อยน่าสนุกหน่อย... ว่าแต่ บอสมีแผนสำรองอะไรไว้รับมือกับคุณพิมพ์ชนกผู้แสนดีคนนั้นแล้วหรือยังล่ะคะ?" คิรากรหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมกริบพราวระยับด้วยประกายความคลั่งไคล้ที่ซ่อนเร้น มือหนาเอื้อมไปแตะคางสลักเสลาของเธอเบาๆ ก่อนจะออกแรงเชยขึ้นให้อีกฝ่ายสบตาเขาตรงๆ "แผนสำรองเหรอะ... ก็คงต้องพึ่งเลขาฯ ฝีปากกล้าอย่างคุณนี่แหละ คอยช่วยกันท่าผู้หญิงพวกนั้น... แล้วมาสนใจ 'บอส' คนนี้ให้มากๆ หน่อย" รินรดาย่นจมูกใส่คำพูดหยอกเย้าแกมเอาแต่ใจนั้น แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้อ้าปากสวนกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบตามสไตล์ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ทั้งสองผละออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับนัดหมาย คิรากรกลับไปยืนหลังโต๊ะทำงานด้วยท่าทางเคร่งขรึมดังเดิม ส่วนรินรดาก็รีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง "เข้ามา!" คิรากรเอ่ยอนุญาตด้วยน้ำเสียงเย็นชา ประตูกระจกบานใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ ร่างเพชรระหงของพิมพ์ชนกในชุดสูทเข้ารูปสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานหยดที่เคลือบยาพิษ เธอกวาดสายตามองคิรากรและรินรดาด้วยแววตาที่ไวกว่าแสง ก่อนจะหยุดยิ้มแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานราวกับน้ำผึ้ง "คุณคีย์คะ... พิมพ์บังเอิญได้ยินมาว่า ทางบอร์ดบริหารกำลังสงสัยเรื่องโปรเจกต์ใหม่พอดี พิมพ์มีเอกสารลับชิ้นสำคัญที่จะช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ใจของนภากุล... อยากให้คุณคีย์ลองดูเป็นคนแรกค่ะ" พิมพ์ชนกยื่นแฟ้มสีดำสนิทให้ พร้อมกับส่งยิ้มพราวเสน่ห์ที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยต้องใจอ่อน แต่ทว่า... ในวินาทีที่คิรากรกำลังจะยื่นมือมารับแฟ้มนั้น ดวงตาคมกริบของเขากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ตรงมุมกระดาษแผ่นสุดท้ายที่โผล่อออกมาจากแฟ้มของพิมพ์ชนก— ตราสัญลักษณ์ลับของบริษัทคิรากร... ตราประทับที่ควรจะมีอยู่เฉพาะในห้องนิรภัยของเขาเท่านั้น! ความจริงถูกเปิดเผยในเสี้ยววินาที รินรดาที่ยืนมองอยู่ข้างๆ เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่รอยยิ้มบนมุมปากของพิมพ์ชนกค่อยๆ เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาจิกหมอนและลุ้นไปกับความร้ายกาจของคู่กัดคู่นี้ด้วยกันนะคะ!