สืบหาความจริง

"ถ้าคุณยังกดลบไฟล์นั่นไม่ทันอีกสามวินาที ผมจะถือว่าคุณเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเมฆา ไม่ใช่สถาปนิกที่ผมจ้างมาช่วยงาน" เสียงทุ้มต่ำของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยแสงสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เขายืนกอดอกพิงขอบโต๊ะ สายตาคมกริบจับจ้องไปที่นิ้วเรียวของพู่กันที่กำลังสั่นระริกอยู่เหนือแป้นพิมพ์ "โอ๊ย! คุณธันวาคะ... เอ้ย! คุณธันวาครับ! ใจเย็นๆ ได้ไหมเนี่ย นี่มันไฟล์ลับสุดยอดระดับที่ถ้าพลาดไปเราติดคุกหัวโตกันทั้งคู่นะคะ เอ้ย ครับ!" พู่กันหันมาค้อนขวับ ผมเผ้าที่รวบไว้ลวกๆ เริ่มหลุดลุ่ยตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ธันวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาดุจดั่งน้ำแข็งละลายลงเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ ของเธอ "ไม่ต้องลนครับ แค่ก็อปปี้ลงแฟลชไดรฟ์แล้วถอนมือออก... ยิ่งช้าหลักฐานยิ่งหาย" "รู้แล้วน่า! สถาปนิกปากจัดนี่ขยันกดดันจริง" เธอพึมพำ แต่ก็จัดการทุกอย่างจนเสร็จสิ้นภายในไม่กี่วินาที ทั้งสองคนอยู่ในออฟฟิศของเมฆาช่วงกลางดึกหลังจากแอบเข้ามาเพื่อหา "หลักฐาน" ชิ้นสำคัญที่เมฆาใช้บิดเบือนสเปควัสดุในโปรเจกต์มัดจำใจ เพื่อจะโยนความผิดให้บริษัทของธันวา บรรยากาศรอบข้างเงียบสนิทจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของพู่กัน เธอหันมาสบตากับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ประจำตัวเขา "ได้แล้วครับ" พู่กันชูแฟลชไดรฟ์สีเงินขึ้นเหมือนได้รับรางวัลชนะเลิศ ธันวาคว้ามือเธอไว้ ก่อนจะดึงให้ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกจนหลังของเธอชิดกับขอบโต๊ะทำงาน แววตานิ่งเฉยของเขาเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้ภายใต้ความแข็งกระด้างอย่างแนบเนียน "เก่งมากครับ พู่กัน... ขอบคุณที่เชื่อใจผม" "ใครเชื่อใจคุณกันล่ะ ที่ทำเนี่ยเพราะอยากชนะเมฆาต่างหาก" พู่กันเบี่ยงหน้าหนี ซ่อนใบหน้าที่เห่อร้อนไว้ในความมืด "ปากแข็งไปเถอะครับ" ธันวายกยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวของเขาเอื้อมไปปัดไรผมที่ตกลงมาปรกตาเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้พู่กันชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รินรดที่ข้างขมับ "รีบไปกันเถอะครับ ก่อนที่ยามจะมาเจอเราในท่าที่... ดูไม่ค่อยเป็นมืออาชีพเท่าไหร่" ทั้งคู่รีบออกจากห้องทำงานของเมฆาด้วยความเงียบเชียบ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ทว่าทันทีที่ธันวากำลังจะก้าวไปเปิดประตูรถ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังสะท้อนก้องมาจากมุมมืด "มาทำอะไรกันที่นี่เหรอครับ คุณสถาปนิกกับคุณนักออกแบบแลนด์สเคป?" เมฆายืนพิงเสาปูนในชุดสูทเนี้ยบกริบ เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหมุนไปมาในมือ แสงไฟจากหลอดฟลูออเรสเซนต์สะท้อนบนใบหน้าที่เหยียดยิ้มอย่างผู้กุมชัยชนะ ธันวาก้าวข้ามหน้าพู่กันไปเพื่อบังเธอไว้ตามสัญชาตญาณ "ถ้าคุณมาเพื่อทวงของ ผมเกรงว่ามันคงอยู่ในมือผมแล้วนะครับ เมฆา" ธันวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แฝงด้วยความเฉียบขาด เมฆาหัวเราะร่วน ก่อนจะก้าวออกมาจากเงามืด ดวงตาคู่นั้นจ้องมองไปยังมือของธันวาที่กำแฟลชไดรฟ์ไว้แน่น "คุณคิดว่าผมจะโง่ทิ้งหลักฐานจริงไว้ในเครื่องที่ใครๆ ก็เข้าถึงได้งั้นเหรอครับ? สิ่งที่คุณได้ไปน่ะ... แค่ไฟล์ขยะที่ผมเขียนโค้ดไว้ดักจับคนขี้สงสัยต่างหาก" หัวใจของพู่กันหล่นวูบ เธอเผลอคว้าชายเสื้อของธันวาไว้แน่น ธันวาเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เขายังคงรักษาท่าทีสุขุมไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม "งั้นเหรอครับ" ธันวาถามพลางขยับยิ้ม "ถ้าเป็นงั้นจริง ทำไมคุณต้องลงมาดักพวกเราถึงที่จอดรถด้วยตัวเองล่ะครับ?" เมฆาสะอึกไปเล็กน้อย แต่รอยยิ้มเย้ยหยันยังคงประดับอยู่บนใบหน้า "เพราะผมอยากจะบอกลาคุณยังไงล่ะธันวา... เพราะตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป โปรเจกต์มัดจำใจจะไม่ได้อยู่ในการดูแลของคุณอีกต่อไป" ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังสนั่นไปทั่วลานจอดรถ พร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดดำที่เดินออกมาจากหลังรถตู้สีเข้มที่จอดทิ้งไว้รอบๆ ทิศทาง พู่กันหน้าซีดเผือด เธอหันไปมองธันวาที่ตอนนี้แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและเย็นเยียบกว่าครั้งไหนๆ ธันวาค่อยๆ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเปิดลำโพง เสียงบันทึกสนทนาจากปลายสายที่แอบเปิดไว้ตั้งแต่อยู่ในห้องทำงานดังแทรกเสียงไซเรนขึ้นมา... มันเป็นเสียงของเมฆาที่สารภาพเรื่องการทุจริตทั้งหมดกับหุ้นส่วนคนสำคัญ "เสียใจด้วยนะครับเมฆา แต่หลักฐานน่ะ... ผมไม่ได้หวังพึ่งแค่ไอ้เศษพลาสติกในมือหรอก" พู่กันเบิกตากว้างเมื่อเห็นธันวากดส่งข้อความอะไรบางอย่างออกไป ก่อนจะหันมาคว้ามือเธอแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจเธอเต้นแรง "วิ่งไปที่รถผมครับพู่กัน... แล้วอย่าหันกลับมามอง" ขณะที่เธอกำลังจะก้าวเท้า เสียงข้อความเด้งขึ้นมาจากโทรศัพท์ของพู่กัน เป็นข้อความจากเมฆาที่ส่งเข้ามาในแชตกลุ่มงานที่กำลังมีปัญหา... มันไม่ใช่ข้อความด่าทอ แต่เป็นรูปภาพหลักฐานการโอนเงินจำนวนมหาศาลที่ระบุชื่อผู้รับเป็นชื่อของ... *พู่กัน* ธันวาชะงักกึกทันที สายตาที่เคยเชื่อมั่นหันกลับมามองเธอด้วยความสับสนและปวดร้าวอย่างปิดไม่มิด ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความซับซ้อนของหัวใจและแผนการในครั้งนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าครับ สายลมแผ่วเบา