กลิ่นอายความเย็นเยียบของไนโตรเจนเหลวที่รั่วไหลออกจากท่อระบายความร้อนระดับเซิร์ฟเวอร์ ยังคงลอยอวลอยู่ปลายจมูก ขณะที่เสียงฮัมต่ำของพัดลมระบายอากาศขนาดมหึมาดังระงับประสาท รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ บรรทัดคำสั่งโค้ดสีเขียวเรืองแสงสะท้อนผ่านแว่นตาป้องกันแสงสีฟ้าของเธอ เผยให้เห็นนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งความเด็ดเดี่ยวและคำถามมากมายที่ยังไม่ได้รับคำตอบ
ภาพใบหน้าของบุคคลในชุดสูทสีเข้มที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอก่อนหน้านี้ ยังคงติดตรึงอยู่ในห้วงความคิด—*เขาคนนั้น* ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยยืนอยู่เบื้องหลังอัลกอริทึมการคัดกรองความสัมพันธ์ที่เธอเป็นคนออกแบบด้วยหยาดเหงื่อและมันสมอง แต่กลับถูกขโมยเครดิตและโยนความผิดให้จนเกือบทำลายชีวิตนักพัฒนาซอฟต์แวร์ของเธอ
"ริน ตั้งสติก่อนค่ะ ระบบความปลอดภัยสำรองกำลังจะเริ่มรีบูตในอีกสามนาที ถ้าเรายังไม่ถอดรหัสล็อกไฟล์นี้ออก มีหวังร่องรอยทั้งหมดได้ถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอยแน่"
เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของคีรินดังขึ้นเหนือความเงียบงัน เขาก้าวเข้ามาประชิดด้านหลัง รักษาระยะห่างที่ให้เกียรติแต่ก็มั่นคงพอจะส่งผ่านความอบอุ่นผ่านไออุ่นจากร่างกาย มือเรียวยาวของเขาเอื้อมผ่านไหล่เธอไปเคาะแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่วเพื่อช่วยดึงข้อมูลแบ็กอัพจากเซิร์ฟเวอร์ชั้นที่สาม
รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา ตรรกะและเหตุผลที่เธอเชื่อมั่นมาตลอดชีวิตกำลังถูกทดสอบด้วยความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ที่ไม่เคยมีสมการไหนคำนวณได้แม่นยำ "ฉันไม่ได้พลาดค่ะคีริน... เพียงแต่ฉันประเมินต่ำไปว่า คนที่อยู่เบื้องหลังระบบนี้ ไม่ได้ต้องการแค่ขโมยข้อมูล แต่เขากำลังใช้ฐานข้อมูลความสัมพันธ์ของคนครึ่งประเทศมาเป็นตัวประกันเพื่อสร้าง 'เครือข่ายควบคุมพฤติกรรม' ต่างหาก"
"และนั่นคือเหตุผลที่เราต้องหาว่าใครคือตัวการใหญ่ตัวจริง" คีรินหันมามองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ ความนิ่งสงบของเขาเปรียบเสมือนสมอเรือที่คอยยึดโยงจิตใจอันพายุโหมกระหน่ำของเธอไว้ "จำที่ฉันเคยบอกได้ไหมคะ? ความผิดพลาดไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือข้อมูลดิบที่ทำให้เรามองเห็นโครงสร้างที่แท้จริง... มองหน้าจอหลักสิคะ ริน"
นิ้วเรียวของวิศวกรสาวกวาดผ่านหน้าจอทัชสกรีน โค้ดดิบชุดสุดท้ายถูกแปลงสภาพเป็นแผนภาพโฮโลแกรมสามมิติ เครือข่ายเส้นใยสีแดงและน้ำเงินโยงใยกันราวกับระบบประสาทของมนุษย์ จุดเชื่อมต่อสีแดงฉานกระจายอยู่ตามเขตธุรกิจใจกลางเมือง และจุดศูนย์กลางของโครงข่ายทั้งหมด... ปรากฏเป็นสัญลักษณ์รูปวงกลมซ้อนทับกันสามชั้น—ตราสัญลักษณ์ของบริษัทเทคโนโลยีข้ามชาติยักษ์ใหญ่อย่าง 'นีโอ-เซเปียนส์'
รินรดากลั้นหายใจ "เป็นไปไม่ได้... นีโอ-เซเปียนส์เป็นพาร์ทเนอร์รายใหญ่ที่สุดของเรา พวกเขามีระบบป้องกันระดับท็อป แล้วทำไมเซิร์ฟเวอร์ลับนี้ถึงเชื่อมโยงโดยตรงกับฐานข้อมูลแม่ข่ายของพวกเขา?"
"เพราะบางที คนที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทางเทคโนโลยี อาจไม่ใช่ผู้สร้าง... แต่เป็นผู้ล่าที่รอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับต่างหากค่ะ" เสียงหวานทว่าเย็นเยียบดังแทรกขึ้นมาจากความมืดบริเวณทางเดินด้านหลังเซิร์ฟเวอร์
ทั้งรินรดาและคีรินหันขวับไปมองพร้อมกัน ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มก้าวออกมาจากเงาสลัว เส้นผมยาวถูกรวบเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบ ใบหน้าเรียบเฉยไร้รอย
ยิ้ม แต่นัยน์ตากลับทอประกายคมกริบราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ในปลอกแพร
"คุณ..." รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว "คุณคือหัวหน้าฝ่ายสถาปัตยกรรมระบบของนีโอ-เซเปียนส์... คุณเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรในเมื่อระบบล็อกดาวน์ระดับ SSS ทำงานอยู่?"
หญิงสาวลึกลับคนนั้นแย้มยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "ล็อกดาวน์เหรอคะรินรดา? สำหรับคุณมันอาจจะเป็นกำแพงเหล็กกล้า แต่สำหรับฉัน... มันเป็นแค่ประตูหลังบ้านที่ฉันเปิดต้อนรับพวกคุณเข้ามาตั้งแต่แรกต่างหาก"
บรรยากาศในห้องเซิร์ฟเวอร์ลดฮวบลงทันทีเมื่อสัญญาณไฟฉุกเฉินเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดงฉาน เสียงเตือนระดับวิกฤติดังขึ้นถี่รัว หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยข้อความรหัสโค้ดแปลกประหลาดที่กำลังนับถอยหลังอย่างรวดเร็ว
**[ระบบกำลังทำการล้างข้อมูลอัตโนมัติ: 00:30...]**
**[ตรวจพบการเข้าถึงจากบุคคลภายนอก: ยืนยันตัวตนล้มเหลว]**
คีรินคว้าแขนรินรดาไว้ทันที ดวงตาคมกวาดมองไปรอบตัวเพื่อหาทางหนีทีไล่ "ริน ถอดรหัสบล็อกสุดท้ายเดี๋ยวนี้! ถ้าเราพลาดตอนนี้ ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับตัวการใหญ่จะหายไปตลอดกาล!"
รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อยแต่กลับพิมพ์ชุดคำสั่งตอบโต้อย่างแม่นยำด้วยสัญชาตญาณ เธอรู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที แต่วินาทีที่เธอกดปุ่ม Enter เพื่อส่งคำสั่งบล็อกการทำลายข้อมูล หน้าจอหลักกลับดับวูบลงสนิท เหลือเพียงเงาสะท้อนใบหน้าของพวกเขาบนกระจกใส และเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังมาจากลำโพงไร้สายเหนือศีรษะ...
*“ยินดีต้อนรับสู่เกมรอบสุดท้ายค่ะ... คุณนักพัฒนาผู้ชาญฉลาด”*
(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับรินรดาและคีรินนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!)
อัลกอริทึมรักฉบับคัดกรองหัวใจ•ตอนที่ 23
ร่องรอยในเซิร์ฟเวอร์
ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมรักฉบับคัดกรองหัวใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!