ร่างใหม่ที่ถูกทอดทิ้ง

ความเจ็บปวดจากการถูกแทงข้างหลังยังคงวนเวียนอยู่ในความรู้สึก ราวกับคมมีดอาบยาพิษที่เสียบทะลุขั้วหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในโลกใบเก่า อาคินคือผู้เล่นอันดับหนึ่งผู้กุมความลับของระบบทั้งหมดไว้ในมือ แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นการหักหลังอย่างไร้เยื่อใยจากสหายร่วมรบและคนที่เขาเคยไว้ใจที่สุด ร่างกายของเขาถูกลบหายไปพร้อมกับความแค้นที่สุมอก แต่ทว่า... ความตายไม่ใช่จุดจบ เปลือกตาที่หนักอึ้งกระตุกเกร็งก่อนจะลืมโพรงขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่ปะทะเข้าสู่โสตประสาทคือเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังระงมราวกับฝูงไฮยีน่ากำลังรุมทึ้งเหยื่อ กลิ่นอับชื้นของคุกใต้ดินและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ "เฮ้ย ดูสภาพมันสิ! นึกว่าเซียนผู้ยิ่งมาจากไหน ที่แท้ก็แค่เศษสวะเลเวลหนึ่งที่ถูกระบบขับไล่ออกมาเป็นขยะเปียก!" เสียงแหลมสูงของชายร่างท้วมในชุดเกราะเหล็กเกรดต่ำดังขึ้น พร้อมกับแรงถีบที่เข้ากระแทกสีข้างของอาคินอย่างแรง จนร่างผอมบางกลิ้งไปตามพื้นดินเปื้อนโคลน อาคินกัดฟันแน่น ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับความจริงที่ว่า... ตอนนี้เขากลับมาอยู่ในเกมออนไลน์ยักษ์ใหญ่ที่กำลังจะกลายเป็นหายนะของโลกจริง และร่างที่เขาครอบครองอยู่ตอนนี้ คือตัวละครไร้ค่าที่มีฉายาว่า 'ไอ้ขยะแห่งทุ่งร้าง' อาคินค่อยๆ ใช้มือยันพื้นเพื่อพยุงร่างลุกขึ้น ดวงตาคมกริบสีดำสนิทไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกที่สะท้อนออกมา จนทำให้ชายร่างท้วมที่กำลังจะงלבเท้าซ้ำถึงกับชะงักกึกโดยไม่รู้ตัว "มองหน้าอะไรวะไอ้ขยะ! แกคิดว่าตัวเองยังเป็นท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่อยู่หรือไง? ในเมื่อแกถูกเนรเทศออกจากกิลด์และถูกรีเซ็ตเลเวลจนหมดตัว แกก็เป็นได้แค่กระสอบทรายให้พวกเราซ้อมมือเท่านั้นแหละ!" ชายร่างท้วมแผדเสียงคำรามด้วยความหงุดหงิดที่ถูกสายตาคู่นั้นกดดัน เขาชักดาบขึ้นมาพาดบ่า "ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว มาวัดกันสักตั้งดีกว่า ถ้าไม่อยากตายทรมาน ก็กราบลงแทบเท้าฉันซะสิ เผื่อฉันจะเมตตาให้แกตายแบบไม่เจ็บปวด!" รอบตัวพวกมัน มีผู้เล่นมุงดูกว่าร้อยคนส่งเสียงเชียร์และโห่ร้องด้วยความสนุกสนาน ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้เห็นฉากการฆ่าแกงและความอัปยศอดสูของไอ้ขยะตรงหน้า ท่ามกลางความโกลาหลนั้น กลับมีร่างระหงของหญิงสาวคนหนึ่งยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเธอเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ เธอยกสมาร์ทโฟนขึ้นไลฟ์สตรีมโดยหันกล้องตรงมาที่อาคิน พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความคลั่งไคล้ "ท่านผู้ชมคะ..." เสียงหวานใสแต่ทรงพลังของลูน่า สตรีมเมอร์สาวชื่อดังระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ดังขึ้นทะลุกระแสเสียงรอบข้าง "ดูภาพนี้ไว้นะคะ... ผู้ชายที่พวกคุณกำลังดูถูกและเหยียบย่ำ เขาไม่ใช่ขยะ... แต่เขากำลังจะทำให้พวกคุณทุกคนต้องร้องขอชีวิต" อาคินเหลือบมองลูน่าเพียงเสี้ยววินาที มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของมัจจุราชที่กำลังจะเก็บเกี่ยววิญญาณ "อยากดวลกับฉันอย่างงั้นสินะ" เสียงทุ้มต่ำหลุดออกจากริมฝีปากแห้งผากของอาคิน แม้จะแผ่วเบา แต่มันกลับก้องกังวานเสียดแทงเข้าไปถึงโสตประสาทของทุกคนในลานประลอง "ฮ่าๆๆๆ ปากดีนักนะไอ้สวะ! แกมีดีแค่ปากหรือไงวะ เข้ามาส–!" ยังไม่ทันที่ชายร่างท้วมจะพูดจบประโยค อาคินก็หายตัวไปจากจุดเดิมอย่างไร้ร่องรอย! ความเร็วระดับนั้นมันไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นเลเวลหนึ่งจะทำได้! บรรยากาศรอบลานประลองพลันเงียบกริบลงในเสี้ยวพริบตา อากาศรอบตัวลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งบางๆ เกาะตามพื้นดิน *พรึบ!* เงาร่างสีดำปรากฏขึ้นเบื้องหลังชายร่างท้วมราวกับภูตผีปีศาจ มือเรียวยาวคว้าเข้าที่ลำคอหนาอย่างแม่นยำและรวดเร็วจนมองตามไม่ทัน แรงบีบมหาศาลทำให้ใบหน้าของชายร่างท้วมเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำในทันที ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัวสุดขีด "แก... แกมัน... ตัวอะไร..." เสียงลอดไรฟันหลุดออกมาได้แค่นั้น "ในโลกเก่า ฉันอาจจะเคยโง่ที่เชื่อใจคนอื่น..." อาคินกระซิบข้างหูของมันด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก "แต่ในโลกนี้... กฎเหล็กข้อเดียวคือ ใครก็ตามที่ขวางทางฉัน... ต้องตาย" *กร๊อบ!* เสียงกระดูกลำคอหักดังสนั่นลั่นลานประลอง ร่างไร้ชีวิตของชายร่างท้วมถูกเหวี่ยงทิ้งลงกับพื้นราวกับก้อนขยะอย่างไร้ค่า ท่ามกลางความตกตะลึงอ้าปากค้างของฝูงชนนับร้อยที่ยืนแข็งทื่อเป็นหิน ลูน่าหัวเราะคิกคักด้วยความสะใจอย่างไม่ปิดบัง เธอโบกมือให้กล้องสตรีมที่มียอดคนดูทะลุหลักล้านภายในเวลาไม่ถึงนาที พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้คนทั้งเซิร์ฟเวอร์ต้องสั่นสะเทือน "เห็นไหมคะทุกคน? ท่านอาคินเพิ่งเริ่มต้นวอร์มเครื่องเท่านั้นเอง..." อาคินปัดฝุ่นบนเสื้อผ้าอย่างไร้ความรู้สึก ก่อนจะกวาดสายตาดุดั่งคมมีดมองไปยังกลุ่มเพื่อนร่วมกิลด์ของศัตรูที่กำลังยืนตัวสั่นงันท่ามกลางความหวาดกลัว เขายกมือขึ้นสัมผัสอากาศเบื้องหน้า หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทของระบบลับสุดยอดปรากฏขึ้น พร้อมกับสัญลักษณ์บัตรเครดิตสีดำขลิบทองที่เปล่งประกายอำนาจเหนือผู้เล่นทุกคน "ถ้าพวกแกอยากลองดี..." อาคินเอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับกดปลดล็อกระบบวงเงินไม่จำกัดด้วยปลายนิ้ว "...ก็ลองเข้ามาพร้อมกันทั้งหมดนี่แหละ" *ตี๊ด!*—เสียงอนุมัติวงเงินมหาศาลดังสะท้อนก้องในห้วงความคิด พร้อมกับแสงสีทองอร่ามที่พวยพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้ารัตติกาล กลืนกินทุกสรรพเสียงรอบตัวให้ตกอยู่ภายใต้เงาแห่งการพิพากษาของเขา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่สงครามครั้งนี้ด้วยกันนะครับ