“ผมไม่คิดว่าคุณจะกล้าปรากฏตัวในงานนี้ กวิน… หรือควรเรียกคุณว่า 'คนตายที่ฟื้นคืนชีพ' ดีล่ะ?”
เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังผมสั่นไหวด้วยความเย้ยหยัน ผมค่อยๆ จิบวิสกี้ในแก้วคริสตัลช้าๆ กลิ่นพีทและควันไฟจางๆ กระทบจมูก ก่อนที่ผมจะหันกลับไปสบตาชายผู้สวมหน้ากากนกฮูกสีทองคนนั้น สายตาของผมเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นชาที่ทำให้อีกฝ่ายเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
“งานเลี้ยงหน้ากากย่อมเป็นที่สำหรับคนที่มีสองหน้าเสมอ คุณว่าไหมครับ คุณวรเชษฐ์?” ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า ภายใต้หน้ากากสีเงินเรียบหรู ผมไม่ได้แสดงความหวั่นไหวใดๆ แม้ในใจจะกำลังคำนวณมูลค่าความเสียหายที่บริษัทของเขากำลังเผชิญจากการเทขายหุ้นล่วงหน้าในตลาดอนุพันธ์เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา
งานเลี้ยงในคืนนี้จัดขึ้นบนเรือยอชต์สุดหรูที่ลอยลำอยู่กลางอ่าวนอกชายฝั่ง แสงไฟจากแชนเดอเลียร์สะท้อนกับผิวน้ำที่ไหวระริกผ่านผนังกระจกใส แขกเหรื่อทุกคนต่างสวมหน้ากากปกปิดตัวตน แต่ในโลกของธุรกิจที่ผมคุ้นเคย หน้ากากเหล่านี้กลับปิดบังความโลภไว้ไม่ได้เลย
“ตลาดหุ้นวันนี้ผันผวนดีนะครับ” ผมเอ่ยขึ้นพลางมองไปรอบงาน สายตาผมกวาดผ่านกลุ่มนักลงทุนกระเป๋าหนักที่กำลังเจรจาผลประโยชน์กันอย่างดุเดือด “ผมเชื่อว่าใครที่ถือหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดไว้อาจจะนอนไม่หลับในคืนนี้ แต่สำหรับคนที่รู้จักจังหวะเวลา นี่คือโอกาสทองในการกวาดซื้อสินทรัพย์ราคาถูก”
“คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ กวิน” วรเชษฐ์ขยับเข้ามาใกล้ กระซิบเสียงลอดไรฟัน “ธันวามันไม่ได้โง่ขนาดที่จะปล่อยให้คุณเดินหมากรุกกระดานนี้โดยไม่จับตาดูหรอก”
“ธันวาเหรอครับ?” ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “เขากำลังยุ่งอยู่กับพอร์ตลงทุนที่กำลังเน่าเฟะในตลาดอเมริกามากกว่าจะมาสนใจงานรื่นเริงแบบนี้ อีกอย่าง… การที่เขาไม่อยู่ที่นี่ต่างหาก คือข่าวดีที่สุดสำหรับผม”
ผมขอตัวปลีกออกมาจากวงสนทนาเมื่อเห็นสัญญาณไฟสีเขียวเล็กๆ บนข้อมือของรินรดาที่ยืนอยู่ตรงบาร์เครื่องดื่ม เธอไม่ได้สวมหน้ากากจัดเต็มเหมือนใคร แต่ใช้หน้ากากตาข่ายบางเบาที่ดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงแทน รินรดาส่งแก้วมาร์ตินี่ให้ผม มือของเธอสั่นเล็กน้อยแต่น้ำเสียงยังคงเยือกเย็น
“ระบบรักษาความปลอดภัยของชั้นบนสุดถูกเจาะแล้ว” รินรดากระซิบผ่านความดังของดนตรีแจ๊สที่คลอเคล้า “แต่ต้องระวัง กวิน… มีคนบางกลุ่มในงานนี้ไม่ได้มาเพื่อธุรกิจ พวกเขาพกอาวุธมาด้วย ดูเหมือนธันวาจะส่ง 'สุนัขเฝ้าบ้าน' มาต้อนรับคุณแล้ว”
ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ สังเกตเห็นชายชุดสูทสีดำสามคนที่ยืนประจำจุดทางออกอย่างมีระเบียบผิดปกติ รอยสักรูปงูที่ข้อมือซ้ายของหนึ่งในนั้นยืนยันข้อสงสัยของผม นี่ไม่ใช่เรื่องของธุรกิจหุ้นแล้ว แต่นี่คือการประกาศสงครามอย่างเปิดเผย
ผมก้าวเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยพรมกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานส่วนตัวของเจ้าภาพที่จัดงานนี้ในค่ำคืนนี้ เป้าหมายของผมคือแฟ้มเอกสารลับที่บันทึกการโอนเงินผิดกฎหมายระหว่างบัญชีของธันวากับนักการเมืองระดับสูง หากข้อมูลนี้หลุดออกไป อาณาจักรที่ธันวาพยายามสร้างขึ้นจะพังทลายลงในพริบตา
ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะถึงหน้าประตูห้องพักแขกวีไอพี เสียงรองเท้าส้นสูงที่เดินกระทบพื้นดังสะท้อนมาแต่ไกล ร่างระหงในชุดราตรีสีแดงสดเดินตัดหน้าผมไป เธอสวมหน้ากากที่ปกปิดแค่ครึ่งใบหน้า ทว่านัยน์ตาคู่นั้น… ผมจำมันได้แม่นยำ
นั่นคือ 'เมย์' เลขาส่วนตัวของธันวาคนที่ควรจะอยู่ที่สำนักงานใหญ่ในเมืองหลวง
“คุณกวินคะ” เธอหยุดเดินและหันมาสบตาผม เสียงของเธอหวานหยดทว่าคมกริบราวกับใบมีดโกน “ประธานธันวาฝากข้อความมาให้คุณค่ะ”
ผมหยุดกึก หัวใจเต้นเป็นจังหวะที่หนักแน่นและเยือกเย็น “งั้นเหรอครับ? แล้วข้อความที่ว่านั่นคืออะไร”
เมย์เดินเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคย เธอหยิบจดหมายปิดผนึกด้วยครั่งสีดำออกมาจากกระเป๋าคลัตช์ใบเล็ก “เขาบอกว่า... การเดินเกมผิดพลาดเพียงก้าวเดียวบนเรือลำนี้ อาจหมายถึงการจบชีวิตลงกลางทะเล โดยไม่มีใครรู้ว่าคุณเคยมีตัวตนอยู่บนโลกนี้มาก่อน”
ผมรับจดหมายมาด้วยมือข้างเดียว ขณะที่อีกข้างล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝัน ทันใดนั้น ไฟทั้งเรือก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดสนิท แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้บรรยากาศภายในห้องโถงดูบิดเบี้ยวไปหมด เสียงกรีดร้องของแขกเหรื่อดังขึ้นเป็นระยะๆ ผสมกับเสียงรองเท้าที่วิ่งวุ่นไปมา
ท่ามกลางความมืดมิด ผมรู้สึกถึงปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบที่จ่อเข้าที่ขมับด้านขวาอย่างแม่นยำ
“ลาก่อนครับ... เซียนหุ้นผู้ยิ่งใหญ่” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยที่สุดกระซิบข้างหูผม เป็นเสียงที่ผมเฝ้าฝันถึงในฝันร้ายมาตลอดสามปีที่ผ่านมา
ธันวา... มันมาด้วยตัวเอง
ความพยายามทั้งหมดของผมกำลังจะล้มเหลว หรือนี่คือกับดักที่ผมเองนั่นแหละที่เป็นคนเดินเข้ามา? ในขณะที่นิ้วของผมแตะลงบนปุ่มส่งสัญญาณฉุกเฉินในกระเป๋าเสื้อ ประตูห้องวีไอพีก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับแสงไฟฉายจากหน่วยรักษาความปลอดภัยที่สาดส่องเข้ามาจับใบหน้าของผมและชายที่อยู่เบื้องหลัง
หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับความเข้มข้นในตอนนี้นะครับ
ทวงแค้นย้อนเวลา: พลิกกระดานเศรษฐีพันล้าน•ตอนที่ 25
งานเลี้ยงหน้ากาก
ผลงานโดย เซียนหุ้นย้อนเวลา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซียนหุ้นย้อนเวลา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทวงแค้นย้อนเวลา: พลิกกระดานเศรษฐีพันล้าน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!